meus ad te veniat. Sine O n̄suo. Oremꝰ Flecta. T euate.Oreſta queſumꝰ Collecta.om̄inotens deꝰ. vt qui nr̄isexceſſibꝰ inceſſanter affligimur ꝑviugeniti tui paſſionē liberemurQui tecum viuit et regnat.Lectio yſaie prophete. lxij.ecdicit dn̄s deus. Dicite fiAlie ſpon. Ecce ſaluator tuusvenit. et merces eiꝰ cū eo. Quis ēiſte qͥ venit de edom: tinctis veſtibus de boſra; Iſte formoſus in ſtola ſua: gradiēs in multitudine fortitudīs ſue. Ego qͥ loquor iuſticiā:et ꝓpugnator ſū ad ſaluādū. Quare ergo rubꝝ ē indumentū tuū. ⁊veſtimēta tua ſicut calcāciū in torculari; Torcular calcaui ſolꝰ: et degentibꝰ nō ē vir mecū. Calcauieos in furore meo: ⁊ ꝯculcaui eos īira mea. Et aſꝑſus ē ſanguis eoꝝſuꝑ veſtimēta mea: ⁊ oīa indumēta mea inqͥnaui. Dies em̄ vlciōisin corde meo: ānus retributionismee veīt. Circūſpexi ⁊ nō erat auxiliator: q̄ſiui ⁊ nō fuit qͥ adiuuarꝫEt ſaluauit michi brachiū meū: ⁊indignacio mea ipſa auxiliata eſtmichi. Miſeracionū dn̄i recordabor: laudē dn̄i ſuꝑ oībꝰ q̄ reddiditnobis dn̄s deus noſter. Grad̓.N e autas faciētuā a puero tuoqm̄ tribulor velocit̉ exaudi me v̓.Saluū me facdeꝰ qm̄ intrauerūt

aq̄ vſqꝫ ad aīam meā infixus ſumin limo ꝓfundi ⁊ nō ē ſubſtancia.Hic d̓r Nn̄s vo. Oremꝰ. F lectamꝰ ge. T euate. Collecta.cis patibulū ſubire voluiſtieus qͥ ꝓ nobis filiū tuū cruvt īimici a nobis expelleres poteſtatē concede nobis famulis tuisvt reſurrectiōis eiꝰ graciā ꝯſequamur. P. eūd̓ Icō yſaie ꝓph̓e. liij.℟diebus illis. Dixit yſaias.Dn̄e qͥs credidit auditui nr̄oet brachiū dn̄i cui reuelatū eſt. Etaſcēdit ſicut virgultū corā eo et ſicutradix de terra ſiciēti. Et nō eſtſpecies ei neqꝫ decor: ⁊ vidimꝰ eū ⁊nō erat aſpectꝰ. Et deſiderauimꝰeū deſpectum ⁊ nouiſſimū viroꝝvirū doloꝝ et ſcientē infirmitatēEt quaſi abſcōditus vultꝰ eius etdeſpectꝰ: un̄ nec reputauimus eūVere lāguores nr̄os ipſe tulit. etdolores nr̄os ip̄e portauit. Et nosputauimꝰ eū qͣſi leproſū et ꝑcullūa deo ⁊ hūiliatū. Ip̄e āt vulneratꝰeſt ꝓpt̓ iniqͥtates nr̄as. attritꝰ ē ꝓpt̓ſcelera nr̄a Diſciplīa pacis nr̄e ſuꝑ eū: ⁊ liuorē eiꝰ ſanati ſumꝰ Oēsnos qͣſi oues errauimꝰ: vnuſqͥſqꝫin viā ſuā declinauit. ⁊ poſuit ī eodn̄s iniqͥtatē oīm nr̄m. Oblatꝰ eſtqꝫ ipſe voluit: ⁊ nō apuitos ſuumSicutouis ad occiſionē ducet̉: ⁊ qͣſi agnꝰ corā tōdēte ſe obmuteſcet.et non aperiet os ſuū. De āguſtia