Capitulū.II.

promiſit dare talē mercedem laborātibꝰ in vinea. mediante gratia ſua: et ſic ſeruat. Sed et nouiſſimi pͥusrecipiuntur et efficiuntur primi in recipiendo mercedem: inꝙͣtum videlicet ſancti noui teſtamenti (ſi purgati migrant) ſubito euolant et denarium mercedeꝫrecipiunt. dei ſcꝫ viſionem. Sed ſancti veteris teſtamenti poſtmortem quātumcūqꝫ ꝑfecti et purgati. r̄recipiebant mercedem: ſed deſcendebant ad limbū.ibi expectantes per aduentum xp̄i denariū ſuū. Necetiam poſſent conqueri de iſta retardatōne: quia ip̄aliberatio eoꝝ ſine meritis ſufficiētibꝰ eoꝝ fuit. ⁊ p̄miatō. Uoca ergo oꝑarios dicit̉ ꝓcuratori patrifamilias. id eſt xp̄o qui ꝓcurauit nobis premiū ⁊ mercedeꝫmediante paſſione: et hoc ſero .i. in fine vite noſtre etip̄e ſoluit. virtute tamē et volūtate patris eterni. quſcd̓m deitatem eſt virtutis et volūtatis. ¶ Poſt vocatōnem igitur .ſ. ꝑ mortē oꝑarioꝝ in vinea ꝑ p̄ſentatōnem. et eoꝝ diſcuſſionē: demū redditur merces perſententiam vnicuiqꝫ ſcd̓m oꝑa ſua. Un̄ et Apoca .j.dicitur. ꝙ ex ore ſedentis in throno exibat gladius exvtraqꝫ ꝑte acutus. Gladius iſte ſentētia eſt ex ore iudicis ſuꝑni prolata. ſeparās reprobos a bonis. Et cōtra reprobos quidem proferēs ſententiā: aſpecrꝰ eiꝰapparebit eis vt fulgur. terribilibꝰ verbis eos increpans. ⁊ dicens cuilibet reprobo ſcd̓m Criſoſto. ſuperMath̓. Ego propter te homo factus ſum: deluſus.ceſus ⁊ crucifixus: vbi eſt tantaꝝ iniuriarū meaꝝ fructus? Ubi eſt ſeruitus quā mihi p̄cio ſanguinis meidebuiſti. Ego ſuꝑ gloriā meam te habui. cū eſſem deꝰapparēs homo: et tu omnē rem viliſſimā terre dilexiſti amplius ꝙͣ iuſticiam meam et fidē. Mittite ergoaſtantibꝰ ei mīſtris dicet. ligatis manibꝰ eius et pedibus in tenebras exteriores. Et quis ſtabit ad videndum eū inquit Malach̓. iij. c. q. d. Intolerabile eritilld̓. Ip̄e ei qͣſi ignis. Ue āt homī illi ꝯͣ quē ꝓfert̉ tal̓ſentētia. Melius em̄ ei fuiſſet ſi natꝰ nō fuiſſꝫ homoille. Neqꝫ enim ab illa ſententia appellari poterit.quia a ſumma poteſtate ꝓcedet. que nō hꝫ ſuꝑiorem.Appellatio aūt fit ab inferiori ad ſuꝑiorē. vt habet̉ij. q. vj. per totū. Neqꝫ per errorē intolerabileꝫ euacuabit̉: vt in iudicio humano aliquādo cōtingit. Iuxta illud qd̓ habet̉. xj. q. iij. Cui eſt illata ſententia:quia iuſtiſſima erit. Iuſtus em̄ dn̄s et iuſticias dilexit. ⁊cͣ. Neqꝫ pecunia. amicicia vel p̄cibꝰ reuocari poterit. ſicut fit in preſenti. xj. q. iij. §. ad hoc reſpondēdū. Unde et Hīero. Cum ante tribunal xp̄i venerimꝰ. nec iob nec Baniel. nec Noe rogare poſſunt proquoqͣꝫ. Sed vnumquēqꝫ onus ſuū portare: ſcꝫ oportet. xiij. q. ij. in pn̄ti. Et ad ideꝫ facit quod ait pͣs. Frater nō redemit. ſcꝫ xp̄s qui eſt frater nr̄ in illo iudicio.Redimet homo. q. d. Non aliqͥs quātūcunqꝫ ſanctꝰexquo xp̄s ipſe non liberat reprobū: nō dabit deo placationē ſuā. ſcꝫ ip̄e reprobꝰ in nullo placare poterit.Et preciū redemptōnis anime ſue .ſ. ſoluere nō poterit pro ſui liberatōne: ſed laborabit ineternū. ¶ Hecaūt ſentētia pulchre et plene fuit deſignata. Dan̄. v.In ſententia data contra regē Balthaſar. Ubi dr̄.ꝙ balthaſar cum feciſſet grande cōuiuium optimatibus. vxoribꝰ et cōcubinis ſuis. et biberēt in vaſis aureis et argenteis que aſportata erāt de templo Hieroſolimoꝝ: laudarētqꝫ deos ſuos. aureos et argenteos.ferreos ereos. ligneoſqꝫ. et lapideos: apparuerūt digiti quaſi hominis ſcribentis contra candelabrū inſuperficie parietis aule regie. Et rex aſpiciebat articulos manus ſcribētis. ⁊ tunc facies eius cōmutataeſt. et ꝑturbabāt eū cogitatōnes eius. Et cōpages renum eius ſaluebantur. Et genua eius ad ſeinuicē collidebant̉. Et cum nullus ſapientū curie legere potuiſſet ſcripturā. demum a Daniele lecta eſt. Mane techel. phares. Eadēqꝫ die ipſe Balthaſar regnū ami

ſit. et vitam: interfectus a perſis et medis. ¶ Moraliter exponēdo ſcd̓m Nīcolauꝫ de lira. Balthaſarqui interpretatur capillus capitis. ſignificat ſuꝑfluitatem: quia capillus naſcitur ex ſuꝑfluitate. Hec ſuꝑfluitas reꝑitur in peccatoribꝰ et in luxuria manifeſta: quod ſignat̉ ꝑ ꝯcubinas eius: et in gula quod deſignat̉ ex ꝯuiuio. Et ī inepta leticia ꝑ vinū figurata.Et adulatoꝝ applaudētia in optimatibꝰ inſinuata.Et in ſuꝑbia in vaſis aureis demonſtrata. Et in auaricia q̄ ẜm apl̓m eſt ydoloꝝ ſeruitus. Et in dijs quoslaudabat p̄ſignata. Que quidē auaricia: vel eſt cumviolētia. Et hi ſūt dij ferrei: quia ſicut ferrū domatomnia. ſic iſti ſine miſericordia cūcta auferūt. In ereis dijs ſignat̉ auaricia q̄ eſt cū fraudulētia: quia videtur eſſe veꝝ et non eſt: quod fraude fit. In dijs argenteis apparētia. ſignat auaricia q̄ querit̉ ex doctrina. quia argentū ſonoꝝ eſt. In dijs aureis innuiturauaricia ꝑſidentiū. ꝓpter claritatē et nobilitatē ipſiꝰauri. In dijs lapideis auaricia vſurarioꝝ. qui vt lapides inſenſibiles et incōuertibiles fiunt. In dijs ligneis auaricia alioꝝ illicite lucrātiū. Contra hmōiigit̉ diuino iudicio ꝯparens videt ſcripturā ſentētiecontra ſe dari ꝑ manū ſcribentē. Ubi ſciendū ꝙ ſcribens eſt pater: manus eſt filius. digitꝰ eſt ſpūſſanctꝰ.Sicut enim digitus eſt a manu et brachio. ⁊ manuscm̄ a brachio ꝓcedit: ita ſpirituſſanctꝰ a patre ⁊ filioet filius tm̄ a patre deriuatur. In pariete notat̉ plenitudo aſſumpti hoīs a dei filio. Aula eſt vterus virginalis. Candelabꝝ ꝯtra quod ſcripſit eſt certitudonaturalis dictamīs. quia deficit. naturalis cognitioin omnibꝰ his perſcrutādis miſterijs. Et ideo dicit̉.aſpiciebat articulos manꝰ ſcribētis. Scriptura aūteſt artitudo ſeu ſentētia extremi examinis. Scriptura igit̉ hec id eſt ſentētia auctoritatiue ꝓcedit a pr̄eet filio ⁊ ſpūſſācto. Manifeſtatiue v̓o a ih̓u xp̄o de v̓gine nato: Quia vt dr̄ Iohā. v. Pater omne iudiciūdedit filio. Scriptura q̄ cōtinet Mane. techel. phares. ſignificat quia ī iſto iudicio deus notabit omēsactōnes hominis. Mane em̄ interp̄tatur numeratioPonderabant oēs circūſtantias. Techel em̄ dr̄ ponderatio. Seꝑabit omnes occaſiones. Phares enimdicit̉ diuiſio. Et tūc ſequitur in talit̓ ſentētiato terror affectōnis: quod notat̉ in faciei mutatione. Error cognitōnis. quod ſignat̉ in cogitationū ꝑturbatione. Meror afflictōnis: quod innuitur in renū diſſolutionē. Terror deſperatōnis qd̓ oſtendit̉ īgenuūcolliſionē. Cum igitur tam ſubtile ſit illud examentam terribilis illa ſententia. Si iuſtus vix ſaluabit̉vt ait petrus in canonica ſua) impius ⁊ peccator vbiapparebunt. Ad quod etiā facit notabile exempluꝫ.vnde ſumpſit originē ordo carthuſienſiū. Cuꝫ enimcirca annū domini milleſimū: pariſius quidā doctorſolēnis eſſet defunctus. ſcientia et honeſtate vite famoſus: delatuꝫ eſt corpus eius ad eccleſiā magno cōmitatu vniuerſitatis et populi. Et dum feretro vbiiacebat in medio chori poſito. celebrarent̉ exequie:cunctis videntibꝰ ſurrexit cadauer: et dixit. Ante tribunal xp̄i raptus ſum. Quo dicto ſe depoſuit vt pͥusEx quo cunctis ſtupentibꝰ decretum eſt die ſequentiiterum ꝓſequi officiū inchoatū quo facto. cum cantaretur lectio illa. Reſpōde mihi. ⁊cͣ. ſurrexit ſcd̓o cadauer: et dixit. accuſatꝰ ſum. Et ſubito iacuit vt pͥusCreſcente aūt ammiratōne in cunctis: placuit et inſequentē diem tercium ſepulturā differri. Et cuꝫ iaꝫexiſſet fama hec in vniuerſam terrā illā: factus eſt cōcurſus nimiꝰ hominū. ⁊ clericis officiū funeris celebrātibꝰ: ſurrexit tercio corpus illud dicens. Iuſto iudicio dei cōdemnatus ſum. ſicqꝫ pͥuatus eſt ſepultura: exquo diuina ſententia erat reprobatus. Et ꝓpt̓hoc aliqui ex doctoribꝰ ſeu ſecularibꝰ. conſiderantes