Capitulum.I.
ne loci. ſeu cuiuſcūqꝫ rei ꝯcedit̉. extra eo. cū olim eſſemus. ⁊. c. ij. Et tale priuilegiū ꝑpetuū eſt. ⁊ rei adheret. et ſic ſemꝑ durat. niſi res ꝑimat̉ vel deſtruat̉. velniſi in ꝑtem vel in totū reuocet̉. xxv. q. ij. ita nos. Uladmittat̉. extra de ſta. mo. recolētes. Et hoc dicit verum Io. an. ſuꝑ regula priuilegiuꝫ. extra de re. iu. qn̄ipſa res vel locus priuilegiatꝰ. eccl̓ia. ciuita. ⁊ hmoi.deſtrueret̉ auctoritate ſuꝑioris. Si autē deſtruat̉ abhoſtibꝰ. retinet om̄ia ſua p̄uilegia. ⁊ remanēt ibi clerici. xix. q. iij. que ſemel. Item ſi auctoritate ſuꝑioristranſferat̉ ad aliū locū. vel alij vniat̉. xvj. q. iij. ſi ep̄sPerſonale priuilegiū eſt. qd̓ ſingulariter ꝑſonaledici pōt .i. illud qd̓ alicui vel aliquibꝰ certis ⁊ ꝓprijsnomībꝰ exp̄ſſis ꝑſonaliter ꝯcedit̉ extra de offic̄. lega.volētes. Et tale priuilegiū ꝑſonā illiꝰ cui ꝯceſſum eſtnō egrediet̉. etiā ſi obtentu dignitatis cōcedit̉. In qͦetiā caſu ſi aliā dignitatē adipiſcat̉: priuilegio n̄ vtitur. extra de poſtula. bone. ij. Tale etiā priuilegiumad ſucceſſore nō tranſfert̉ niſi hͦ exprimat̉. Sꝫ (vt dicit regula) priuilegiū ꝑſonale ꝑſonam ſequit̉ ⁊ extinguit̉ cum ꝑſona. ⁊ ſic eſt temꝑale ⁊ nō ꝑpetuū. ¶ Eſtaliud ꝑſonale qd̓ dicit̉ ꝯmune ꝑſonale. qd̓ neqꝫ cōceditur certis ꝑſonis coīter ex certis cauſis. ⁊ in certisarticulis ꝓprijs nomībꝰ nō expreſſis. Et pōt poni exemplū in mīoribꝰ. xxv. annis qͥ gaudēt priuilegio reſtitutōis in integrū. ff. de mīo. l. j. Et multa talia reperiūtur in iure. ¶ Corꝑale priuilegiū eſt illud. qd̓alicui vniuerſitati corꝑi vel collegio ſic ꝯcedit̉ ꝙ qͥlibet ſingularis de illa vniuerſitate pōt tali priuilegioſe iuuare. extra de fo. ꝯpe. ſi diligenti. Uel etiā vniu̓ſitas ipſa. xij. q. ij. qͥ manumittit̉. Et hoc. ſiue ꝯcedatur vniuerſitatibꝰ ſiue collegijs clericoꝝ. ſiue religioſorum. Et ſic corꝑalia priuilegia appellant̉ ꝯceſſa p̄dicatoribꝰ ⁊ minoribꝰ. extra de exceſ. p̄la. nimis iniq.⁊. c. nimis praua. Et tale priuilegiū nō perit durātecollegio. niſi (vt ſupra dictū eſt) de reali. Et vt dicitglo. ſummaria .xxv. q. ij. circa mediuꝫ. Cum dubitat̉de priuilegio vtrū ſit ꝑſonale vel reale. p̄ſumit̉ potiꝰeſſe reale ꝙ ꝑſonale. extra de inſti. cū veniſſent. Nonem̄ ob hͦ dicit̉ ꝑſonale. ꝙ ſola inſerit̉ perſona. vt. ff. depac. iur. gen. §. pactoꝝ. ¶ Item hec notat̉ dr̄ia interpriuilegiū ⁊ ꝯfirmatōeꝫ. vt dicit̉ in ipſa glo. qꝛ in cōfirmatōne nihil noui iuris dat̉: vt extra de ꝯfir. cū dilecta. Secus eſt in priuilegio. Item in cōfirmatōnenihil ponit̉ vel affirmat̉. ſꝫ totū ꝯditōnal̓r intelligit̉vt exͣ de ꝯceſ. p̄ben. qꝛ diu̓ſitatē. Sꝫ in priuilegio oīaiura ponunt̉. ⁊ certū ibi aſſerit̉. vt exͣ d̓ v̓. ſig. abbatę.Nota ꝙ priuilegiūᵐ. §. iij.nō valet ſeu euacuat̉ multis modis. Et primo qͥdeꝫſi fuerit ꝑ ſurreptōneꝫ ꝯceſſum. Nam qͦ ad ſic impetrantē fauore caret. ar. de reſcrip. lr̄is. Et dr̄ ſurreptitiū. cū impetrās ſuggerit falſaꝫ cām. ex qͣ p̄ſuppoſita:vt vera dat̉ priuilegium. xxv. q. ij. etſi legibꝰ. ¶ Scd̓oirritū eſt priuilegiū. ſi ſit ꝯtra ꝯſtitutōeꝫ. ⁊ nō fac̄ mētionē de ea. oportet eniꝫ ꝙ priuilegiū faciat mentionem de cōſtitutōe cōtra quā indulget̉. extra de his q̄fi. a ma. par. ca. cuꝫ nos. ¶ Tercio nō valet ſi ē cōtraꝯſuetudinē. niſi faciat mentōeꝫ de ea. qn̄ tollit̉ ꝑ pͥuilegiū. extra de ꝯſti. c. j. li. vj. Et hͨ duo etiā notat gloſ.Io. xxv. q. ij. in pͥn. ¶ Item ſi ſit ꝯͣ ſnīam datā oꝑtetꝙ faciat mentōeꝫ de ſnīa ad hͦ vt tollat̉ ꝑ priuilegiuꝫextra de fi. inſtru. int̓ dilectos. ⁊ no. in glo. predicta.Quarto ipſo facto priuilegium in fauorē ꝯceſſuꝫceſſare intelligit̉ qͦ impetrās ſiue priuilegiatꝰ facit ꝯͣillud qd̓ in priuilegio ip̄o exprimit̉ eſſe ꝯceſſuꝫ. extrade priui. c. porro. ⁊. c. accepimꝰ. ¶ Quinto ceſſante cāpriuilegij ceſſat ſiue ceſſare dꝫ priuilegium. extra deappel. cū ceſſante. ⁊ xxv. q. ij. c. vlti. Ubi dicit Gratianus ⁊ Ber. in glo. ſuꝑ dicta decretali. ꝙ ſi dat̉ aliqd
priuilegiū ex cauſa religionis. vel rōne pauꝑtatꝭ. ꝙcito ceſſat cauſa. ceſſat ⁊ priuilegiū. cum eſt al̓s dānoſum. xvj. q. j. generaliter. ¶ Sexto ceſſat. cuꝫ incipitalicui eſſe iniquū. ⁊ p̄cipue in cuiꝰ fauorem eſt ꝯceſſū.vt em̄ dicit̉ in regula. Qd̓ ob gratiā alicui ꝯceditur.nō eſt in eiꝰ diſpendiū retorquendū. extra de re. iu. li.vj. Et extra de ver. ſig. Quid ꝑ nouale. cū glo. ¶ Septimo ceſſat ⁊ tollit̉ priuilegiū ꝑ ſcd̓m. faciēs plenāſiue exp̄ſſam mentōeꝫ de priori. extra de p̄ſcrip. veniens. ẜm Goff. Hoſti. tn̄ dicit ꝙ ꝑ ſcd̓m ſpāle tollit̉ generale. etiā ſi nō faciat mentōeꝫ de ip̄o. ẜm Io. ī glo.ſummaria vbi mouet iſtam qōneꝫ. ꝯcludit ꝙ nec etiam ſcd̓m tollit prius generale. niſi de eo faciat mentionē. ¶ Octauo tollit̉ ꝑ ꝯcedentis reuocatōneꝫ. ar.ff. de iudi. l. iudiciū. qd̓ tn̄ facere non decꝫ ſine cā. Excā tn̄ pōt ⁊ dꝫ reuocari: puta. qn̄ fieret alijs leſio enormis. Item ſi qͥs nō ſeruat priuilegia ſui ſuꝑioris cōceſſa ſubditis ſuis. etiā ipſius nō ſeruātis pͥuilegiuꝫmerito reuocat̉. extra eo. dilecti. Iteꝫ ſi ſuꝑior ex certa ſcīa ꝯfirmauit indulgentiā inferioris. non pōt poſtea inferior ſine lnīa ſuꝑioris reuocare. Un̄ priuilegia ꝯceſſa a rege vel imꝑatore eccl̓ie. ⁊ ꝑ papā ꝯfirmata: nō pōt imꝑator reuocare. xxv. q. ij. pͥuilegia. ⁊. c. ſe.¶ Nono tollitur priuilegiū ꝑ renunciatōeꝫ ꝓpriamet exp̄ſſam. extra de deci. nuꝑ. qd̓ intelligas qͣꝫtum adius tangens renunciatōeꝫ tm̄. Secus ſi papā vel alium tangit. extra de fo. cōpe. ſi diligēti. Ber. etiā dic̄in glo. de reli. domi. ſuꝑ. c. cum dilectus. ꝙ abbas ſiueꝯuentꝰ priuilegio renunciare nō pn̄t. ¶ Ultmo admittitur priuilegiū ꝓ abuſis. qd̓ pōt exponi ꝓn̄ vſisvel ꝑ vſum ꝯtrariū. xj. q. iij. priuilegiū: puta. ſi eſt aliquis priuilegiatus ꝙ nō ſoluat decimas ⁊ om̄i anno.tn̄ ſicut alij ſoluit. Et ſi ē exemptus ⁊ cū ꝯuenit̉ coraꝫordinario: rn̄det nec allegat priuilegium. nec ſi allegat: oſtendit. Quanto aūt tꝑe non vtens pͥuilegio:amittat. ⁊ qͦ actu vel qn̄. poīt Hoſti. ⁊ Io. in ſummaꝯfeſ. li. j. ti. v. q. iiij. Ber. etiā in glo. extra de inſti. cuꝫveniſſent. poſuit ꝯtra hoc diuerſas opi. ⁊ tandem ſioꝯcludit. Melius videt̉ dicendum. ꝙ ſicut ſunt diuerſa priuilegia ⁊ in diuerſis caſibꝰ ꝯceſſa. qd̓libet priuilegium habeat locū in ſuo caſu. ſicut in p̄ſcriptionibus in quibꝰ diuerſa temꝑa requirunt̉. de hoc etiamhabes. xxv. q. ij. priuilegia. in glo. ¶ Si quis autemallegat ⁊ on̄dit priuilegiū. ⁊ non ſeruatur ei ẜm Hoſtien̄. nō debet imputari nō obſtante ꝙ obijciat̉ ei. ꝙnō ſit eo vſus. vel ꝙ ſit ꝯtrariū factuꝫ. Quo em̄ vtet̉priuilegio qͥ vti nō ꝑmittit̉. niſi forte ſi ſnīa ferat̉ cōtra eum ⁊ nō appellat.Qui dicūt ſe exem .§. iiij.ptos ⁊ allegant priuilegia. reqͥſiti ab ordinario: oſtēdere tenētur. ⁊ tradere reſcripta ad requiſitōeꝫ clericorum de quibus fuerit controuerſia. Ꝙ ſi ad exemptionem allegent ſolam p̄ſcriptōnem. debent de hocfacere fidem. Si v̓o allegant vtrunqꝫ. tunc ſi priuilegium ad plenum nō ſufficiat. ſed tm̄ cauſam prebeatpreſcribendi: tenent̉ p̄ſcriptionem ꝓbare. ⁊ ꝓbatōnepēdente non turbentur. Quod ſi nō allegant nec exhibent. ſaltem tale priuilegium qd̓ cauſam preſcribendi det: dyoceſani vtuntur iure ſuo. extra. de priuile. cum ꝑſone. li. vj. Eccl̓ia exempta. etiā monachi vl̓canonici ꝯuerſi ⁊ ꝑpetuo obligati: ītelligunt̉ exēpti.Nō autē p̄ſbyter qui parochianoꝝ curā habet. quoad ea que ad ip̄am curam ꝑtinent. nec ip̄i parochiani. extra de priuile. ꝑ exemptionem li. vj. Si eximantur canonici alicuiꝰ eccl̓ie. nō ꝓpter hͦ ſūt exempti clerici. ſꝫ bene ecōuerſo. Sed ip̄a eccl̓ia nō eſt ꝓpter hocexempta vt in dicto. c. Et ꝑ monaſteriū. ſiue huiꝰ locum exemptum. intelligi debet tam de ipſo ꝙͣ de cimiterio. ⁊ de domibꝰ monaſterij. teatris. ortis. et areio.