Titulus.XI.
Secūdo videndū. §. vij.quis ſit honor qͥ debet̉ pr̄ibꝰ a filijs: intelligēdo generaliter d̓ oī pat̓nitate. honora inqͥt pa. t. ⁊ m. t. Et dicendū ꝙ eſt qͣdruplex honor exhibēdus. honor reuerētie. honor obediētie. honor benificiētie. honor tolerātie. ¶ De primo dr̄ Eccl̓i. iij. Qui timet deū honorat parētes: ⁊ qͣſi dn̄is ſeruiet his qͥ eū genuerūt inoꝑe ⁊ ſermōe. Manifeſtū eſt aūt ꝙ ſerui dn̄is ſuis ſeruiūt cū magna reuerētia in aſſurgēdo. caput inclinādo. aſſociādo famulādo. cū hūilitate loq̄ndo. Sic debent filij parētes reuereri. Cōtra qd̓ agūt qͥ deridēteos vl̓ blaſphemāt. Sꝫ in punitōem eoꝝ dr̄ Prouer.xxx. Oculū qͥ ſubſanat prēm ⁊ qͥ deſpicit partū mr̄is.effodiāt eū corui de torrente. et filij aquile comedāteū .i. tyrāni ſeu dn̄i tꝑales puniāt: vel demones excecent menteꝫ ⁊ deuorēt. Et Exo. xx. Qui maledixeritpatri vel matri morte moriat̉. Patres etiā p̄ſidentiales debēt honorari reuerentiā exhibēdo eis. Augꝰ.in regula. Honore coram vobis p̄latꝰ ſit. ſunt em̄ miniſtri dei. Et ideo etiā ſi ſunt mali reuerēdi .i. nō deſpiciēdi ⁊ mala eoꝝ manifeſtāda. Un̄ Nicolaus papa. Si de dn̄i ſacerdotibꝰ qͥ iure pr̄es aīaꝝ dicunt̉ aliquid ꝯtigerit vos audire: qd̓ cōfuſionē pijs mētibusingerat: nō in frontē Chā: ſꝫ pudoratos filios Noeimitātes patriā de reliquo verecūdiam ꝯtegatis. di.xcvj. in ſcripturis. Patres tēporales .i. dn̄i ſunt reuerendi: ẜm illd̓ .j. Pe. Deū timete: regeꝫ honorate. Acetiā cōfeſſores et patrini ſunt honorādi. Malach̓. pͥ.Filius honorat patrē ſuum. ¶ De ſecūdo honore .ſ.obediētie dr̄ Io. viij. Ego honorifico patrē meum:ait xp̄us .ſ. ſeruādo mādata eiꝰ. Et de parētibꝰ carnalibus dicit apl̓us ad Col̓. iij. Filij obedite parētibusveſtris. Et p̄cipue ad hoc tenētur in his q̄ ꝑtinēt addomeſticā curā domꝰ. Un̄ Prouerb̓. j. Audi fili diſciplinā patris tui .i. doctrinā ⁊ mādata. et ne dimittaslegē mairis tue. De parētibꝰ ſpūalibus .i. p̄latis dicitapl̓us ad Hebre. vlti. Obedite p̄poſitis veſtris ⁊ ſb̓iacēte eis. Et Hiero. Eſto ſubiectꝰ pōtifici tuo. ⁊ qͣſiparentē aīe tue ama. di. xciij. ſubdiaconi. Etiā de malis p̄latis inqͥt xp̄us. Oīa q̄cūqꝫ dixerint vobis facite ⁊ ſeruate Math̓. xxiij .ſ. ſpectātia ad officiū ſuū. Dedn̄is tꝑalibꝰ ait Petrꝰ. Obedite dn̄is veſtris. nō tm̄bonis ⁊ modeſtis: ſed etiā diſcolis. Et ſil̓r patribꝰ ſacramētalibꝰ obediendū eſt ⁊ faciēda penitētia iniūcta. qꝛ illud eſt neceſſariū. ⁊ in alijs monitōibꝰ: qꝛ fructuoſuꝫ. Ueꝝ oīs iſta obediētia filiorum erga patresintelligēda eſt cū p̄cipiūt iuſta ⁊ licita. ⁊ q̄ nō impediant ſalutē vel ſalutis incremētum. vt dicit Hiero.xj. q. iij. ſi dn̄s. Cum em̄ deꝰ a quo oīs pat̓nitas deriuatur aliqͥd iubeat ⁊ ꝯtrariū parētes: obediat ſūmo patri: nō terreno. Mater aūt eſt eccl̓ia q̄ vtiqꝫ nō poteſtniſi iuſta iubere. ⁊ ideo obediēda. ¶ De tercio honore poteſt intelligi illud Eccl̓i. iij. Honora patrē tuuꝫ⁊ matrē tuā: vt ſuꝑueniat tibi bn̄dictio a deo. Daturvtiqꝫ bn̄dictio a xp̄o veniēte ad iudiciuꝫ: his qͥ ſubuenerūt indigētibꝰ. Sꝫ primi quibꝰ tenet̉ hō ſubuenire in neceſſitate ſunt parētes. Un̄ xp̄us rep̄hēdit ſcribas ⁊ phariſeos qͥ inducebāt hoīes ad faciendū vota oblationū in tēplo ⁊ implendū ea. non curātes ꝙex hoc parentibꝰ eoꝝ ſubtraherent̉ neceſſaria: declarans quō faciebāt ꝯtra iſtud p̄ceptū. Honora pa. tu.non ſubueniētes indigētijs parentū. Hinc Ambro.Ceterum dei traditio eſt: vt prius paſcas parentes.Nā ſi iuxta diuinū oraculū cōtumelia parētis morte luit̉: quāto magis fames q̄ multo grauior eſt. diſt.lxxxvj. nō ſatis. Parētibꝰ etiā ſpūalibꝰ .ſ. p̄latis ſubueniendū ē a populis. Dignū eſt em̄ vt qͥbꝰ ſemināt ſpūalia: ab his metāt corꝑalia ſubſidia in decimis: oblatōibꝰ ⁊ elemoſynis. Un̄ apl̓us. j. ad Thimo. v. Qui
bene p̄ſunt p̄ſbyteri duplici honore ſunt digni .ſ. reuerentie ⁊ ſubuentiōis. vel duplici portiōe ꝙͣ alij clericinō p̄lati. Dn̄i quoqꝫ tꝑales ⁊ rectores exquo laborātꝓ populo: ab eo debēt ſuſtētari: ad Ro. xiij. Redditeoībus debita. cui honorē: honorē. cui tributū: tributum. Qd̓ inſtitutū eſt ad ſuſtētationē dn̄oꝝ. Confeſſoribꝰ etiā in neceſſitatibꝰ ſubueniendū ⁊ p̄dicatoribus. iuxta illud Deut̓. xxv. Non alligabis os bouistriturātis. Non tn̄ vt p̄ciū ſacramēti vel v̓bi dei tribuendū eſt. qꝛ ſymonia eſſet: ſed ꝑ modū elemoſynarum. ¶ De qͣrto honore dr̄ Eccl̓i. iij. Fili ſuſcipe ſenectam patris tui. et ſi defecerit ſenſu veniā da. ⁊ ne euꝫſpernas ī tua virtute. Sic etiā ⁊ alij patres: ſiue p̄lati: ſiue dn̄i tꝑales. ſiue p̄dicatores ⁊ cōfeſſores tolerari debēt in ſuis defectibꝰ a ſb̓ditis. Nec ꝓpter hoc poſſunt diſcedere ab obediētia eoꝝ. ⁊ iudiciū eoꝝ fugere. viij. q. iiij. nōne directa. Et hoc niſi p̄ciſi ſint ꝑ ſentētias excōicatōis vl̓ ſuſpēſi. poſſunt tn̄ denūciari ſuperioribꝰ. eoꝝ vt ꝓuideāt. Et Augꝰ. dicit ꝙ tolerādus eſt mercenariꝰ. Difficile eſt diffinire qn̄ fiat contra illud p̄ceptū: ita ꝙ peccet mortal̓r niſi cū fit manifeſte magna iniuria parētibꝰ: vt ꝯtēnendo eoꝝ monita: deridedo eos: cōtumeliādo: verberādo: nō ſubueniēdo in neceſſitatibꝰ.Tercio videndū .§. viij.eſt de p̄mio obſeruatōis huiꝰ p̄cepti. Ubi ſciēduꝫ ẜmTho. ꝙ ad nullū aliud p̄ceptū ponit̉ remūeratio obſeruatoribꝰ eiꝰ niſi ad iſtud .ſ. in decalogi deſcriptiōe.Et rō eſt ẜm eundē ſcd̓a ſcd̓e. nō qꝛ ⁊ alioꝝ impletionon habeat p̄miū ſicut ⁊ iſtud. ſed qꝛ cū iſtud ſit valde de inſtīctu nature .ſ. honorare parētes: poterat aliquibꝰ oriri extimatio. ⁊ ex hmōi obſeruatōe nil mereri: cū natura ad hoc inſtigat: ⁊ ſic minus ſollicite implere. ſed ꝓpter hoc nō caret mercede ſua a deo. ⁊ ideoponit̉ p̄miū .ſ. lōgenitas .i. longa vita. vt ſis ait lōgeuus ſuꝑ terrā: viuentiū vel morientiū. Eſt aūt qͣdruplex vita .ſ. vita nature. vita gr̄e. vita fame. vita gl̓ie⁊ in qͣlibet fit lōgenꝰ ꝑ honoratōeꝫ parentū. ¶ Otūad vitā nature dr̄ Eccl̓i. iij. Qui honorat pr̄em vitaviuet lōgiori. Quia pr̄ eſt prīcipiū actiuū generationis. ideo freq̄ntiꝰ fit mētio in ſcriptura de honore patris qͣꝫ mr̄is. ſꝫ ſub eo includit̉ etiā honor mat̓nꝰ eadērōne. qꝛ prīcipiū generatōis: et ſi paſſiuū. Multū auteꝫ ꝯgruit talis remuneratio huic oꝑi. Nā qͥ bn̄ vtit̉bn̄ficio ꝯceſſo meret̉ ſibi illd̓ augeri. Quia gͦ bn̄ficiūvite poſt deū hꝫ a parentibꝰ: ⁊ bn̄ vtit̉ eos honorādo:dignū ē vt augeat̉ ei vita. Ꝙ aūt aliqn̄ ꝯͣriū īueniat̉:qꝛ honorātes ꝑētes cito moriāt̉ ⁊ inhonorātes diuyuāt: hͦ accidit occulto dei iudicio ꝓpt̓ aliud meliꝰ nob̓ignotū. ¶ De vita gr̄e dr̄ Eccl̓i. iij. Qui honorat patrē ſuū iocūdabit̉ in filijs. vel naͣlibꝰ. qꝛ bonos habebit honorātes eū. vl̓ ſpūalibꝰ: q̄ ſunt bona oꝑa: q̄ multiplicabunt̉ ei ꝑ grām. ⁊ dāt eī iocūditatē ſpūalē. Etſubdit̉: In die or̄onis exaudiet̉. ¶ De t̓cia. dr̄ Eccl̓i.iij. Gloria hoīs ex honore pr̄is ſui: et dedecꝰ pr̄is filiꝰſine honore. Gloria aūt d̓r̄ clara fama cuꝫ laude. Etiteꝝ. Amale fame ē qͥ relinqͥt prēꝫ. ⁊ maledictꝰ a deoqͥ exaſꝑat matrē. Dicit̉ autē bōa fama qͣſi q̄daꝫ vita.qꝛ ꝑ hāc viuit hō in memorijs aliorū. ¶ De vita gl̓i.dr̄ Eccl̓i. iij. Honora prēꝫ tuū vt ſuꝑueniat tibi bn̄dictio a deo .ſ. gr̄e. ⁊ bn̄dictio eiꝰ .ſ. gl̓ie in nouiſſimo maneat .ſ. in terra viuentiū. Et cū eſt ꝯtentio de aliqͦ inpatrē ⁊ filiū: p̄ponēdus eſt pat̓ filio in honore: ꝙ nonp̄iudicet̉ filio: tn̄ ī veritate. Un̄ Aug. Querit̉ pat̓ demalofilio. querit̉ filiꝰ de duro patre. ſeruamꝰ honorificentiā patri: q̄ ei debet̉ a filio. Non eqͣmꝰ filiū patriin honore: ſꝫ p̄ponimꝰ filiū patri ī veritate .ſ. ſi habꝫ.⁊ ſic tribuimꝰ honoris debitū: vt nō ꝑdat eqͥtas meritū. ij. q. vij. queritur.