Capitulum

.I.I ꝗpuuli.

erectꝰ. om̄i egypto p̄latus eſt. Per ſuꝑnam v̓o ſapiētiam ꝓuidus frumēta ꝯgeſſit. ⁊ futuro ꝑiculo neceſſitatis obuiauit. Cūqꝫ in orbē fames irruit. de alimētoꝝ p̄paratōne ſolicitus Iacob filios in egyptū miſit. qͥ frumētoꝝ diſpenſatōni p̄poſitū Ioſeph neſciētes inuenerūt. Atqꝫ vt mererent̉ alimēta ꝑciꝑe. eorūdiſpenſatorē ꝯpulſi ſunt ꝓnis in terrā ceruicibꝰ adorare. Penſemꝰ igit̉ geſte rei ordinē. penſemꝰ quō ſapientes in ipſa ſua aſtucia viſio diuina ꝯprehēdat. Iōab eis Ioſeph venditꝰ fuerat ne adoraret̉. Sꝫ ideo ēadoratus qꝛ venditꝰ. Aſtute nanqꝫ aliqͥd agere compulſi ſunt. vt dei cōſiliū mutaret̉. Sꝫ diuino iudicioqd̓ declinare conati ſunt renitēdo ſeruierunt. Indequippe coacti ſunt dei voluntatē ꝑagere. vn̄ hac moliti ſunt aſtute ꝯmutare. Sic diuinū ꝯſiliū duꝫ deuitatur: implet̉. Sic humana ſapīa duꝫ reluctat̉: comprehendit̉. Timuer̄t fratres ne Ioſeph ſuper eos excreſceret. ſꝫ hoc qd̓ diuinitꝰ diſpoſitū fuerat cauēdoactum ē vt eueniret. Humana gͦ ſapīa in ſeipſa cōprehenſa eſt. ⁊ q̄ voluntatē dei. vn̄ ꝑ intentōeꝫ reſiſtit. inde eiꝰ impletioni militauit. Sic Saul duꝫ Dauidſubiectuꝫ qͦtidiano ſuccreſcere virtutum ſucceſſu cōſpiceret. ſuā ei in ꝯiugio filiā ſpōpondit. atqꝫ in eiꝰ dotem centuꝫ dari philiſtinoꝝ p̄pucia petijt. vt cum ꝓuocatus miles vltra ſe excreſcere q̄reret: inimicorumgladijs traditꝰ vitā finiret. Sic̄ ſcriptū eſt. Non habet rex neceſſitate ſpolia. niſi tm̄ centū p̄pucia philiſtinorū. vt fiat vltio de inimicis regis. Porro Saulcogitabat tradere Dauid in manibꝰ philiſtinoꝝ. SꝫDauid diſpoſitōis intime fauore roboratꝰ. centuꝫ ſedare ꝑhibuit. ⁊ ducenta p̄putia reportauit. Cuiꝰ nimiꝝ oꝑis. Saul argumento ſuꝑatus. ſuꝑna ꝓuidentia inſapiētie ſue eſt cōſilio dep̄henſus. qꝛ vn̄ ſuccreſcentꝭ militis vitā ſe extinguere credidit. v̓tutis gl̓iaꝫeiꝰ inde cumulauit. ¶ Sꝫ qꝛ nōnunꝙͣ aſtute aliqͥd ſapere etiā electi moliunt̉. libet ad mediū aliuꝫ ſapientem deducere. ⁊ q̄ interni cōſilij aſtutia mortaliū cōp̄hendat̉ demonſtrare. Prudēter quippe Ionas ſapere voluit cū ad p̄dicanduꝫ niniuitaꝝ pnīaꝫ miſſusqꝛ electis gentibꝰ iudeā deſeri timuit p̄dicatōis officium implere recuſauit. Nauē petijt fugere. Tarſiselegit: ſꝫ ꝓtinꝰ tempeſtas exorit̉. Sors mittit̉. vt vicꝫcognoſcat̉ cuiꝰ mare culpa turbat̉. Ionas ī culpa dep̄henditur. in ꝓfundo mergit̉. ceto ſorbēte deuorat̉.atqꝫ illuc ducēte belua ꝑuenit. qͦ ille ire ſponte ꝯtempſit. Ecce fugitiuū dei tempeſtas inuenit ſors ligat.mare ſuſcipit. belua includit. Et qꝛ autori ſuo obedire renititur. a loco qͦ miſſus fuerat. ſuo reꝰ carcereportat̉ ⁊cͣ. ibi vide. Comp̄hendit gͦ ſapientes dn̄s inaſtutia eoꝝ. qn̄ ⁊ hͦ in vſum ſue voluntatꝭ redigit. peqd̓ ſibi voluntas humana ꝯͣdicit. Et ponit exemplūde iudeis. qͥ xp̄m occiderūt ne amitterēt regnū tꝑale.⁊ illud amiſerūt. Et allegat iſtud pͣs. Magna operadn̄i ⁊cͣ. hec omnia Greg.Uult autem nouē. §. vij.a nobis deus ẜm Petrum de taran. ſuꝑ epl̓as PauliOcto vult in vita p̄ſenti ꝑ q̄ vult nonuꝫ in alia vita.Uult primo viatoꝝ ꝑ pn̄īam cōuerſionē. Scd̓o conuerſoꝝ a peccatis emundatōꝫ. Tercio emundatoruꝫꝑ oꝑationē ſanctificatiōeꝫ. Quarto ſanctificatoruꝫad cognitionū illuſtratiōeꝫ. Quinto illuminatoruꝫꝑ feruorē inflāmatōeꝫ. Sexto inflāmatoꝝ ꝑ tribulationum ꝓbatōeꝫ. Septimo ꝓbatoꝝ vnitatis concordationē. Octauo finalē in ꝓpoſito ꝑſeueratōeꝫ. Nono ꝑ hmōi ſeruata vult ꝑſeuerantium glorificatōnē.¶ De primo habes Ezech. xviij. Nunqͥd voluntatꝭmee eſt mors impij dicit dn̄s. ⁊ nō potius vt ꝯuertat̉⁊ viuat. q. d. volo ꝙ ꝯuertatur. Sed vt ait Aug. Neminē putes ab errore ad veritatem in quocunqꝫ ma

gno vel paruo peccato ad correptionem ſine penitētia poſſe tranſire. de peni. diſ. j. Eſt autem conuerſiocordis vndiqꝫ auerſio. tūc em̄ hō ꝯuertit̉ vere. quando ex toto dimittit peccatum. Corinth .j. Uoluntatem auertens a malo omni. ⁊ vertens ſe totum ad deum. Cum eniꝫ anima ſit eſſentia ſimpliciſſima. ⁊ nechabet partes. non pōt ex vna auerti ⁊ altera cōuertiſed totum ad bonum vel malum conuertit. Conuertit ſe impijſſimus Manaſſes ad deum ⁊ ſuſceptus eſtDe ſcd̓o nota ꝙ vult deus poſt ꝯuerſionem vt ſatiſfaciat peccatꝭ. ⁊ ſic emundet̉. id eſt liberetur a peccatis. Math. viij. Uolo: mundare. dixit xp̄c leproſo.Et quia nimis ꝯpatit̉ deus. ſemꝑ ſupplet defectū noſtrum cōpatiens nobis. ne habeamur nimis ſtare inpurgatorio ꝓ venialibꝰ. vel pro alijs debitis peccatorum. Nam ẜm Greg. in. iiij. moral̓. Deus delictū ſine vltione nō patit̉. quia vel hō ꝑ ſe punit. vel deꝰ cuꝫhoīe. In huiꝰ figurā habemus. ꝙ cum fuit edificatutemplum Salomonis non fuit ibi auditus ſonitusmallei. quia prius aptabant̉ lapides ⁊ poliebant̉. vtnon haberent niſi ſuꝑponi. Templum iſtud eſt collectio beatorum. vbi deus inhibitat per manifeſtationem glorie. Quilibet beatus eſt tanꝙͣ vnus lapis.vt ergo qn̄ ꝑ mortem eſt ſuꝑedificandus non habeatpenas pati. deus hic ſuos electos quotidie per tribulationes polit: vt ſic plenius ſatiſfaciāt. ¶ Uult pꝰemendationē ſanctificationem .i. ꝯfirmationē. in bonis virtutibꝰ. j. ad Theſ. iiij. Hec eſt voluntas dei ſatiſfactio veſtra. Qn̄ qͥs addiſcit aliquam artem. ſi ſenō exercet in ea cito obliuiſcit̉ eam. Si aūt cōtinuetopus eius habituat̉ ⁊ firmat̉ in eo: vt nō facile obliuiſcatur ſic in ꝓpoſito. Ꝙͣuis ꝯuerſus receꝑit vtutesniſi ſe cōtinuo exerceat in actibus eoꝝ. modo ī humilitate. modo in ſobrietate. modo in caſtitate. reſiſtēstemptatōibꝰ debiliter eas habet. ſꝫ ꝑ actus frequensgenerat̉ habitus. qͥ eſt d̓ difficili mobilis a ſubiecto.¶ Uult deus in ſanctificatōne illuminatōnem .j. adThimo .j. Uult omnes ſaluos fieri ⁊ ad agnitioneꝫveritatis ꝑuenire. Unde ⁊ moralis Seneca. Si vnūpedem haberē in fouea ⁊ aliuꝫ extra. diſcere vellem.Nō tn̄ debemꝰ q̄rere ſcire omnē veritatē. qꝛ multe ſt̄veritates. quaꝝ nō om̄s ſunt capaces. Quedā etiā ſt̄q̄ ſciendo hō male vteret̉. nec a demonijs qͥs debꝫ q̄rere veritatē. Propterea xp̄c increpabat demones. p̄cepto eius exeūtes ab hominibꝰ ne dicerēt veritateꝫillam. ſcilicet Luce. iiij. Ꝙ tu es xp̄c filius dei. qꝛ nōvult ꝙ ab eis queramꝰ veritatē ſcire. cum etiaꝫ veritatem quam dicūt. dicūt vt decipiant. Sed homīesita parum ſunt auidi ad cognoſcendū vtilia. ꝙ ſubito in p̄dicatōibꝰ obdormiūt. Un̄ in collatiōibꝰ pr̄mnarrat̉ de quodā pr̄e. ꝙ cū ſalutaria doceret dormitare om̄s ceperūt. Studioſe autem mutando materiāid eſt narrāte fabuloſa. om̄s excitati ſunt ⁊ ridere ceperunt. ¶ Uult deus illuminatis feruoris inflāmamationē. Lu. xij. Ignē veni mittere īterrā dixit xp̄c⁊ qͥd volo niſi vt ardeat .ſ. ꝑ feruorē. Accendit̉ aūt feruor mentꝭ ꝑ meditatōeꝫ ſct̄aꝫ. de paſſiōe xp̄i. de gl̓a celeſti. ⁊ de bn̄ficijs dei ⁊ hmōi. iuxta illd̓ pͣs. In meditatōnem ea exardeſcet ignis. Uidemꝰ ꝑ exꝑientiā. ꝙqn̄ olla ſtat ſuꝑ ignē cū feruet. muſce non audent appropinqͣre: ſꝫ ſi deſinat a ſuo feruore ⁊ tēpeſcat. ſubito currūt om̄s muſce ⁊ cooperiūt eā ⁊ deturpāt. Sicqn̄ mēs deſiderijs feruet. demones nō audent appropinqͣre. ſꝫ cum vidēt mentē tepefactaꝫ. deturpāt ſuismoleſtijs intentōꝫ. ¶ Uult deꝰ inflāmatꝭ ꝑ t̓bulatōꝫꝓbatōeꝫ. Ad Heb̓. x. Patīa vob̓ nccͣia ē: vt volūtatēfaciētes. ꝓmiſſiōeꝫ recipiatꝭ. Nō bn̄ cogͦſcit̉ amicꝰ inꝓſꝑitatē. nā dū qͥs abūdat oēs volūt ⁊ dicūt eē amici eꝰ. ſꝫ ſunt amici illi qͣles muſce melli. lupi cadaueꝝformice granoꝝ. Sꝫ qͥs cū tribulat̉. ⁊ hō non deſerit