.V.Titulus

crederet? Et reſpondit. Articulos qui ī ſymbolo cōtinent̉ .ſ. deū trinū ⁊ vnū dei filiū a v̓gine ꝯceptū ⁊ natū ⁊ hmōi. Cui ſubdidit ſuggeſtio dyabolica. Nōnepphetia q̄ ẜm rōeꝫ ē vt didiciſti. docet hoc impoſſibile fore. Et ſic intrās ipſe diſputationē ſuꝑ huiuſmōi.exiſtimās ꝓpria v̓tute rōis illā expellere. ī incredulitatē decidit ⁊ mortuꝰ ē. Inde ad paucū tp̄s alius dector īfirmatꝰ ad mortē. cui apparēs p̄dictꝰ mortuusqꝛ ſibi familiarꝭ ⁊ notꝰ. int̓rogauit d̓ fide ſua ne forteerraret. Cui ille rn̄dit. Credo qd̓ credit ſcāmr̄ eccleſia. Et ille qͥd credit eccl̓ia? Rn̄dit īfirmꝰ id qd̓ egocredo. At ille iteꝝ īquit. Et tu qͥd credis. Rn̄dit idēqd̓ priꝰ .ſ. qd̓ credit eccl̓ia. Et ſic pluries int̓rogādo:nūqꝫ potuit euꝫ de p̄dictis t̓minis educere. nec in deſperatiōneꝫ ponere: ꝓpt̓ qd̓ demū ille mortuus exclamans: dixit. Heu mihi. qͣre non ſic feci in infirmitatemea vltima. volui diſputare cū dyabolo. cōfidens exſuꝑbia mea de ꝓprio ingenio. ex quo ſuccubui de fidedubitās. ⁊ ꝓpter hoc eternalit̓ damnatꝰ ſum: ¶ Ponūt aūt ⁊ iſti inimici demōes aliā obſidionē ⁊ vallū.ſ. deſperatōis. ⁊ certe periculoſa ē deſperatio. vt dr̄. ij.Reg. ij. immo nil ꝑiculoſiꝰ ⁊ ideo ꝑmaxime de deſperatione tēptat. Quod etiaꝫ fecit erga. b Bernardū.Nā vt habet̉ in eius legēda. in graui infirmitate cōſtituto ſuꝑuenit ſibi tēptatio deſperatōis de ſua ſalute. ꝯſiderans ſe in ml̓ta negligētia deo ſeruiſſe ⁊ ſenil qͣſi boni feciſſe. vn̄ tātū p̄miū glorie recipere deberet: ſꝫ illuſtratus a deo rn̄dit tēptatori. Fateor nil feciſſe dignū tāto p̄mio. ſꝫ xp̄s dei filius duplici rōe illud obtinet .ſ. merito paſſiōis. ⁊ rōne hereditarie ſucceſſiōis. qꝛ naturalis filius dei. ip̄e vna rōne cōtentꝰē ip̄m poſſidere .ſ. inqͣꝫtū filius. merito aūt paſſionisſpero mihi certitudīalit̓ velle elargiri. Sicqꝫ ꝯfuſusē inimicꝰ et nō p̄ualuit ꝯtra euꝫ. ſicut ꝯtra Chayn qͥdixit. maior ē iniqͥtas mea qͣꝫ vt veniā merear Gen̄.iiij. Et ſicut Iudas qͥ laq̄o ſe ſuſpendit. ¶ Aliquosinducit ad taciturnitatē ꝯfeſſiōis alicuiꝰ pctī. vl̓ adnō reſtituēdū. Taciturnitas aūt talis ex ſuꝑbia oritur. vt dr̄ de pe. di. j. §. Taciturnitas. Un̄ in vitis fratrū legit̉ ꝙ cuidā ꝓbo religioſo ī infirmitate ꝯſtituto. apparuerunt duo demones in forma angeloꝝ bonoꝝ. dicētes ſe miſſos a d̓o. vt portarent aīaꝫ eius adcelū. ſed ita grauē reperiebant ꝙ nō poſſent deferre.Nihilominꝰ darēt ſibi modū ad alleuiādū pctā ſuavidelicet vt exinde teneret ſilētiū firmiſſimū. Quibus recedētibꝰ ille nulli loq̄bat̉ nec rn̄debat. Quodꝑpēdens qͥdā ſctūs vir ⁊ exꝑtus. viſitās eū cepit admonere ne ꝑmitteret ſe decipi a dyabolo. qͥ ſe trāſformat aliqn̄ in angelū lucis. Ex cuiꝰ v̓bis illūinatꝰ locutꝰ ē. ⁊ reuelauit qūo ſibi apparuerāt illi duo. ⁊ qͥddixerant. ⁊ ꝙ poſtea recordatꝰ fuerat de quodā pctōmortali ꝯmiſſo in ſeculo. de qͦ nūqͣꝫ cōfeſſus fuerat exobliuionē. qd̓ ſubito ꝯfeſſus ē. al̓s fuiſſet dam natusEt ſic defecte ſunt inimicoꝝ inſidie. Sic igit̉ circundabūt te inimici tui vallo tēptationuꝫ in fine. Nam⁊ ad xp̄m acceſſit in cruce pendentē. ſicut ip̄e ait Io.xiiij. Uenit em̄ .i. veniet prīceps mūdi huiꝰ .i. dyabolus. ⁊ ī me nō hꝫ quicqͣꝫ .ſ. pctī. Sꝫ ⁊ btūs Martinꝰ cūip̄m vidiſſet in extremis ꝯſtitutꝰ ait. Quid hic aſtascruēta beſtia ⁊cͣ. Ꝙͣuis gͦ graues ſint eiꝰ tēptatōnes.tamē qui recte viuit et verū membrū xp̄i eſt. ipſe quicaput eſt noſtꝝ. ꝓ eis pugnat ⁊ vincit. Sicut ip̄e ait.Confidite quia vici mūdum .i. peccata. ⁊ temptationes mundi.Quantū ad ſecundū. §. ijAliud genus bellātiū inimicoꝝ ē multitudo cōſanguineoꝝ. de quibꝰ dr̄ Michee. vij. Inimici homīs domeſtici eius .i. cōſanguinei. et illi ml̓tū coanguſtant.¶ Primo qͥdē qꝛ durū ē ſibi deſerere filios et vxorē ⁊

alios quos inordinate diligit. Un̄ aug. de ſero penitente ait. Quē morbus vrget ⁊ pena terret. ad veraꝫvix veniet ſatiſfactionē. maxime cū filij quos illicitedilexit ſint p̄ſentes ⁊ vxor ⁊ mūdus ad ſe vocet. de peniten. diſ. vij. Nullus. Et freq̄nter ex ordinato amore filioꝝ potius volūt ꝑdere aīam qͣꝫ aliena reſtituere ne pauperes remaneāt. Unde de quodā vſurariolegit̉ ī infirmitate ꝯſtituto. ꝙ cū filij ꝑſuaderent adreſtituendū. ille reſpōdit. ꝙ ſi hoc ageret ad hoſpitale eos ire oporteret. Moritur igit̉ ſine reſtitutione facta. poſt mortē vnus filiꝰ totā partē ſibi ꝯtingentemreſtituit. ⁊ dei ſeruitio ſe mācipauit. Alter vero retinuit ſuā partē mūdanis deditus. ⁊ inde ad modicuꝫmortuus ē. Quadā aūt die cū oraret ille qui reſtituerat. vidit terrā apertā ⁊ in centro ignē infernalē. ibiqꝫ iacere filiū ſuꝑ patrē. alterqꝫ alteꝝ maledicere. Pater filiū eo ꝙ amore eiꝰ illicite acqͥſierat nec ſatiſfecerat. Filiꝰ prēꝫ eo ꝙ talia male ablata ſibi dimiſerat.¶ Coanguſtant tales inimici domeſtici morientem.inqͣꝫtū vnꝰ querit ſibi legari tātū alius tantū. ⁊ totoeoꝝ ſolicitudo ē de lana nō de aīa. Aliqn̄ etiā incipiunt euacuare capſas. qd̓ videns infirmus nō paꝝ anguſtiat̉. ⁊ de euentu familie ſue. ¶ Coanguſtant aliqn̄ qꝛ volentem de ſuis diſponere. nō ꝑmittūt nec adeū ingredi doctū religioſum: ne forte faceret ſibi ꝯſciētiaꝫ de reſtitutione. vel elemoſynis pauꝑibꝰ dandis.decipiūt eū dicentes cito ſanandū: cuꝫ tamē ſit ꝑiculū. Medicꝰ etiā qͥ vt domeſticus aſſumit̉. nō ẜuat p̄ceptū eccl̓ie. de peni. ⁊ re. Cū infirmitas. qꝛ non admonet pͥmo vt mittat ꝓ cōfeſſore. Et ideo bn̄ dr̄ Hiere.ix. Unuſquiſqꝫ a ꝓximo ſuo caueat ⁊ ī om̄i fratre ſuonon habeat fiduciam. qꝛ oīs frater ſupplantans.Quatū adterciū ini­ .§. iij.mici nr̄i domeſtici. ſunt ſenſus nr̄i. figurati ꝑ quinqꝫfrēs diuitis epulonis. de qͥbꝰ pͣs. Eripe me de inimicis meis deꝰ meus. Utiqꝫ inimici nr̄i ſunt. qͥ furāturp̄cioſiſſima .ſ. aīaꝫ. Tren̄. iij. Oculus meꝰ dep̄datus ēaīaꝫ meā. ⁊ ſic dealijs. Iſti āt cū organꝭ ſuis laborāt⁊ paulatī deficiūt. et ita aīaꝫ defatigāt: vt vix valeatinfirmꝰ aliqͥd d̓ ſalute cogitare. ſꝫ quomō poſſit ſanari. ⁊ hr̄e guſtū ciboꝝ ⁊ huiuſmōi. Un̄ pͣs. Nō ē ī morte qui memor ſit tui. demū ad terrā ꝓſternūt doloresip̄i corꝑis. Et ſicut arbor magna que hꝫ plures radices ī terra ml̓tū defixas. cuꝫ ꝑ ſecurim indicit̉. magnoimpetu ꝓſternit̉ ad t̓raꝫ: ita cū aīa ſeꝑat̉ a corꝑe ꝑ ſecurim mortis. cū extrahere hēat omēs potētias ⁊ vitā ab organis corꝑis. fit hoc cuꝫ maxīa violētia ⁊ dolore. ⁊ p̄cipue ī pctōribꝰ. Un̄ Ecc̄i. xlj. dr̄. O mors ꝙͣamara ē memoria tua hōi pacē habēti ī ſb̓ſtātijs ſuis. viro qͥeto ⁊cͣ. Sꝫ electos ſuos ī hmōi bello humorū ad ſe inuicē bellantiū. d̓s mirabilit̓ ꝯſolat̉. UndeGreg. in. iiij. dyalogoꝝ dicit. Iuſti aliqn̄ ī morte ſuaſctōꝝ p̄cedētiū viſiones aſpiciūt. ne ip̄am mortis ſuepenalē ſentētiā ꝑtimeſcāt ⁊ ſine dolore et formidinisfatigatōe ſoluant̉. ⁊ aliqn̄ ſctōs eis apparentes aſpiciūt. Exēplū de p̄ſbitero qͥ dixit vxori. Tolle igniculū adhuc foculꝰ ē. cui apparuerūt apl̓i Petrꝰ ⁊ paulꝰ.c. xij. ī. iiij. dialogoꝝ. Aliqn̄ angelos vidēt. exēplū inSte phano. c. xxix. in eo. li. iiij. Et de b. Nicolao ep̄o.Aliqn̄ vidēt v̓gīeꝫ mariā. exemplū de muſa. c.xxviij.li. iiij. Aliqn̄ dn̄m Ih̓m xp̄m exemplū de Tarſilla. c.xvij. eodē libro. iiij. Aliqn̄ ſentiunt̉ celeſtes melodie ⁊odor ſentit̉ ⁊ lux videt̉. ſic̄ in ſeruulo ꝑalitico. c. xv. eo.libro. iiij. ¶ Ecōtra mali ī morte vidēt demones cuꝫmagno impetu et violētia extrahētes aīam de corꝑevel deuorātes. Sicut habetur in vitiſpatrū. ⁊ in. iiij.dyalogoruꝫ de heremita ypocrita. qui dixit ſe paulatim abſorberi a dracōe ⁊cͣ. Hemorare ergo iſtud primū nouiſſimum.