Capitulū..I.

ꝯtingebant illis que nunc ceſſant. Un̄ et xp̄s ꝯſolāsviduam lugētem defunctum vnigenitū qui portabatur ad ſepulchrū: dixit. Noli flere Lu. vij. ¶Poſſūtautem aſſignari decem rōnes propter quas quis debet et poteſt ꝯſolari et non nimis contriſtari. ¶ Prima ratio eſt quia deus vult ſic. Non gͦ debes eius reſiſtere voluntati. Unde Augu. Nihil eſt quod de illa aula ſummi ⁊ eterni nō egrediatur inuiſibilis imperatoris. Et etiam tu petis in oratōe. fiat volūtastua. quia voluntas dei eſt prima cauſa omniū reruꝫ.nec poteſt inueniri ratio quare ſic vult ẜm magiſtrūī pͥmo ſen. placeat igitur homini quicqͥd placet deo.Et ob hoc quia placet deo ait Seneca. ¶ Scd̓a ratio eſt quia quelibet creatura eſt dei. Ad Rom. xiiij.Siue viuimus ſiue morimur: domini ſumus. et ideoſicut nō debes triſtari ſi is qͥ mutuauit aliquid: illudrepetit. ſic nec d̓ morte ꝓximi tui Und̓ dicit Hiero.Nil abſtulit tuū qui dignatus eſt recipere ꝓpriū. EtAug. dicit qui perfecte diligit deum: non contriſtat̉de morte cuiuſꝙͣ. Et Iob. j. Gn̄s dedit dominus abſtulit ⁊cͣ. ¶ Tercia ratio eſt. quia ſtatutū eſt hominibus ſemel mori ad Heb̓. ix. Et Bern̄. dicit ſuꝑ illudproprio filio non pepercit. Si igitur non peꝑcit figulo nūquid parcet figmento. Si ergo cōmune eſt hominibus mori non debes contriſtari ſi filio tuo accidat illd̓. Et Ambro. in. li. de bono mortis. Quid abſurdius. vt id quod ſcis omnibꝰ eſſe preſcriptū quaſiſpeciale deplores. ¶ Quarta ratio eſt. quia mors liberat hominē a miſerijs huius vite. Unde dicit Salomon Eccͣs. ij. Cuncti dies eius laboribꝰ et erūpnispleni ſunt. nec ꝑ mortem quidem requieſcit. Et ideonoſter ſaluator in morte lazari fecit feſtū: dicens. Lazarus mortuus eſt et gaudeo. Sed in reſuſcitationeeius lacrimatus eſt ꝑ cōpaſſionē. quia reuocabat eūad miſerias huius vite. Unde dicit Augꝰ. in li. d̓ viſitatōe infirmoꝝ. O mors deſiderabilis. o mors omniū pn̄tium malorum finis. o mors laborum clauſura ⁊ quietis initiū. Quis poſſet cogitare tuarum vtilitates beatitudinū? Nam male mori nō eſt xp̄ianorum quoꝝ mors eſt viuere in xp̄o. Et ratō eſt. qꝛ dicitpͣs. Apud te eſt fons vite. ¶ Quinta ratio eſt. quiadeus omnia nouit ⁊ videt quid eſt melius ꝓ homine.⁊ ideo talis moritur. qui ſi remaneret in vita: faceretmala. et eſſet de reprobandis cum ſit de electis. Uelſi nō eſt de electis feciſſet peius. Und̓ dicit̉ Sap̄. iiij.Raptus eſt ne malicia īmutaret intellectum eius etfictio deciperet animam illius. Faſtinatio em̄ nugacitatis obſcurat bona ⁊cͣ. ¶ Sexta ratio eſt. qꝛ tuaaccidia et triſticia tibi nocet. et ei nihil ꝓdeſt. De qͦ ēexemplū. ij. Reg. xij. Ubi dicitur. ꝙ dauid donec filiꝰſuus infirmaretur ſtabat in triſticia et planctu. poſtmortem vero filij incepit excludere a ſe triſticiā ⁊ plāctum et poſuit ſe ad comedenduꝫ. Et interrogatusquare hoc feciſſet. Reſpondit quia ante mortem eiꝰforte potuiſſet impetrare a deo ꝑ planctum ſuū ſanitatem filij. quod non poteſt fieri poſt mortē: ¶ Septima ratio ē. quia nocet tibi talis triſticia. Ideo dr̄Ecc̄i. xxxviij. Repelle triſticiā a carne tua neqꝫ enimerit reuerſio illiꝰ. ⁊ te peſſimabis. duꝫ em̄ homo tātatriſticia abſorbet̉: animū non habet liberū ad orandum pro eo quē luget. IOctaua ratio eſt. quia ml̓tiſunt qui dānantur ꝓpter amorem amicoꝝ. Quia ẜmAug. ſuper Gen̄. ad lr̄am. Sepe offenditur deus neoffendatur amicus. Multi em̄ damnant̉ ꝓpter filiosvel vxores ⁊ ſimul. Et ideo cum hoc ſit tibi incertuꝫ.an ſi vixiſſet filius tuus ip̄e fuiſſet cauſa damnatiōistue. ideo non debes triſtari. ¶ Nona ratio eſt. qꝛ reſurget. Unde apl̓s. j. ad Theſſa. iiij. Non triſtaminide dormientibꝰ ſicut cetere gentes que ſpem non habēt. Et. xiij. q. ij. qͣꝫ prepoſterū. Et ambro. Ceſſabūt

lacrime mee ⁊cͣ. Et ideo dicitur Ecc̄i. xxij. Hodicuꝫplora ſuper mortuū. ¶ Decima ratio eſt. quia ſi ipſequi mortuus eſt. reperit ſe in bono loco: debes letari.quia orabit pro te Augꝰ. Sic em̄ amici noſtri a torrēte voluptatis inebriantur vt noſtri nō obliuiſcātur.¶ Tercio mortuis eſt efficaciter ſubuenienduꝫ. Un̄Ecc̄i. xxxviij. dicit̉. Contege corpus illius .ſ. mortui.et non deſpicias ſepulturaꝫ illius. Unde ⁊ Thobiasmultū deo placuit in ſepeliendo mortuos. Sed nonminus ſubueniendū eſt anime orando et alia bona ꝓip̄a faciēdo. Et ad hoc facit qd̓ dicitur. iij. q. ij. Quidiuina vocatione ab hac vita recedunt. cuꝫ pſalmistm̄modo ⁊ pſallentium vocibus debent ad ſepulcrūdeferri. Sufficiat autem ꝙ in ſpe reſurrectiōis xp̄ianorū corporibꝰ famulatus diuinorū impenditur canticorum.Tercium principale. §. xj.eſt ꝙ mors eſt frequenter memoranda. Unde dicit̉.Ecci. xxxviij. in perſona mortui. Memor eſto iudicijmei .ſ. mortis. ſic em̄ erit ⁊ tuū. mihi heri ⁊ tibi hodie.Hinc et plato. Sūma ſapientia eſt meditatio mortis. Ualet em̄ ad multa huiuſmodi recordatio. Propter quod dicitur. Eccͣs. vij. Melius eſt ire ad domūluctus qͣꝫ ad domum ꝯuiuij. In illa em̄ finis cūctorūadmonetur hominū et viuens cogitat quid futuruꝫſit. Et primo quidem valet ad mūdi cōtemptū. Iuxta illud hiero. ad paulinam. Facile contemnit oīa.qui ſemper cogitat ſe eſſe morituruꝫ. Cōtempnit ſane memorans mortem. carnis delicias. cum ſit a vermibus conſumenda. Iuxta illud Ecc̄i. x. Cum mortuus fuerit homo hereditabit ſerpentes et vermes.Contemnit mūdi honorificētias. qꝛ vt dicit pͣs. Cūinterierit .ſ. hō non ſumet oīa neqꝫ deſcendet cum eogloria domus eius. Unde et Baſilius ad reprimendum motum elationis ⁊ glorie. cū in diebus ꝓceſſionis in pontificalibus eſſꝫ ornatus. ordinauit aliquēex ſuis familiaribus ſibi debere dicere: Pr̄ iube ꝑficiſepulcꝝ tuū. quia neſcis qn̄ moriturus es. Contempnit talis mūdi diuitias cum ex eis nil valeat portare. Iuxta illud Iob. Diues cū dormierit nihil ſecūaffert. aperit oculos ſuos et nihil inuēit. ¶ Scd̓o valet mortis recordatio ad labores ſufferendum Iob.iij. Quaſi effodientes theſauꝝ. gaudētqꝫ vehemētercum inuenerint ſepulcrū. Effodientes theſauꝝ multū laborant vt inueniāt ip̄m quē ſumme deſiderant.Et quia antiqui in ſepulcris ſuis faciebant theſauros abſcondere. ideo tales Effodientes cum inueniunt ſepulcꝝ gaudent. nihil curantes de labore. ſperātes ꝙͣcitius ad theſauꝝ quem optabant ꝑuenire viſo ſepulchro. Sic deſiderantes theſauꝝ ſuperne vitecum conſiderant ꝙ ꝑ mortem cito ipſum conſequūt̉fortiores reddunt̉ ad labores ⁊ paſſiones. intelligentes illud Apl̓i ad Ro. viij. Non ſunt cōdigne paſſiones huius temporis. ad futuram gloriam que reuelabitur in nobis. Hinc. ⁊ Augꝰ. in ſermone. Quicquidſeuit pro nomine xp̄i. ſi vinci pōt tolerabile eſt ſi vinci nō pōt migrare hinc faciat. nō aufert ſed acceleratipſam requiem. ip̄am dulcedinem. que cū venerit ſine fine erit. ¶ Ualet tercio ad peccatū cauendū. vtdicitur Ecc̄i. vij. In omnibꝰ oꝑibus tuis memorarenouiſſima tua. ⁊ ineternū non peccabis. Sicut econuerſo dicit̉ Tren̄ .j. Sordes eius in pedibus eius. ſordes peccatorum eius .ſ. anime. in pedibus .ſ. affectuū.Nec ē recordata finis ſui. Cū em̄ quis ꝯſiderat mortem: delectatiōeꝫ omnē peccati deficere ſentit. Et cūpunitionem audit dicēte dn̄o Apocalip. xviij. Quātū ſe exaltauit ⁊ in delicijs fuit. tātū date ei tormentū ⁊ luctuꝫ: cauet ſibi a pctō. Et ad hoc Ioh̓. damaſcenus ponit talē ſimilitudineꝫ. Quidam dū a facie