Iohānis apoſtoli ſecunda

ſa deo pr̄e: ⁊ a xp̄o ih̓u filiopatris ī ꝟitate ⁊ caritate.o Gauiſus ſū valde qm̄ īueni de filijs tuis ambulanl̓ tes ī ꝟitate ſic̄ mādatū acr̄cepimꝰ a pr̄e. Et nūc rogos te dn̄a nō tanqͣꝫ mādatumnouū ſcribēs tibi: ſꝫ qd̓ hatbuimꝰ ab initio: vt diligaxmus alterutrū. Et hͨ ē carixtas vt ambulemꝰ ẜm manydata eiꝰ. Hoc em̄ ē mādaztū vt quēadmodū audiſtisz ab initio in eo ambuletis:a qm̄ multi ſeductores exiebrūt in mundū qͥ nō ꝯfitent̉ih̓m xp̄m veniſſe in carneꝫS Hic ē ſeductor ⁊ antixp̄s.Uidete voſmetip̄os neſͦꝫ datis que oꝑati eſtis: ſedl vt mercedē plenā accipiatis. Oīs qͥ p̄cedit ⁊ nō perin manet in doctrina xp̄i deūnō hꝫ. Qui ꝑmanet in doctrina. hic pr̄em ⁊ filiū hꝫ.8 Siqͥs venit ad vos ⁊ hac

hͦ doctrinā nō affert: noliter reciꝑe eū in domū nec aucs ei dixeritis. Qui em̄ dicitt illi aue: cōicat oꝑibꝰ eiusv malignis. Ecce p̄dixi vob̓F vt in die dn̄i nō ꝯfundamīz Plura habēs vob̓ ſcribea re: nolui ꝑ chartā ⁊ attrabmentū Spero em̄ me futurum apud vos ⁊ os ad oscloqͥ vt gaudiū vr̄m plenuꝫd ſit. Salutāt te filij ſororistue electe.¶ Explicit epiſtola btī Iohannis apoſtoli ſecunda.¶ Incipit argumentū ī epiſtolam eiuſdem terciam.Aium pietatis cauſaextollit atqꝫ vt in ip̄apietate maneat exhortat̉ dlotropē īpietatis ⁊ ſuꝑbie cā obiurgat: demet̓oaūt bonū teſtimoniū perhibet cū fratribus vniuerſis¶ Explicit argumentum.

l ¶ A deo patre. a quo ſunt iſta bona. m ¶ Et a xp̄o ih̓ufilio pa. in veri. ⁊ caritate. ꝑ quā intelligit̉ ſpūſſctūs cui caritas appropriat̉ ⁊ ſic tres ꝑſone expͥmunt̉ eo ꝙ indiuiſaſunt oꝑa trinitatꝭ. alit̓ etiā pōt dici ꝙ ꝑ exp̄ſſionē pr̄is ⁊ filij ſubintelligit̉ ſpūſſctūs qͥ ē amboꝝ nexus. ⁊ cū ſubdit̉.In v̓itate ⁊ caritate.ſupplēdū ē vt ꝓficiatis ī caritate ⁊ v̓itate .i. in dilectiōe ⁊ eꝯgnitione o ¶ Dauiſus ſum. finita ſalutatiōe. h̓ incipit ꝓſecutio in qͣ pͥmumhortat̉ dn̄aꝫ p̄dicta⁊ eiꝰ domū ad bonūꝓſeq̄ndum. ſcd̓o admalū p̄cauēdū: ibi.Qm̄ multi. Circa pͥmū ſciendū ꝙ v̓tuslaudata creſcit iō bioh̓es vt incitet adꝓficiēdū ī fut̉o laudat bonū de p̄teritodi. ꝯgratulādoo ¶ Gaui. ſn̄ ⁊cͣ. ambulātes .i. ꝓficiētep ¶ In v̓itate fidei ⁊moꝝ q ¶ Sic̄ mā.accep. a pre .i. xp̄o qͥē pr̄ oīm xp̄ianoꝝ.Cōſeq̄nt̓ inducit adꝓficiendū in melid. r ¶ Et nūc rogote dn̄a. de ꝓfectu inmādato dilectionisin qua tota lex īplel℟om̄. xiij. Plenitudo legis ē dilectio.g ¶ Nō tanqͣꝫ man.no. ⁊cͣ. qꝛ ſicut dictūeſt. sͣ. ij. ca. Nandatū de dilectione eſt de dictamīe legꝭ naturalis ⁊ ſic a pͥncipio ꝯditiōis hūane: ⁊ de lege moſaica ⁊ ſic eſt ab initio legis date. ⁊ renouatū ē in lege noua. ⁊ ſic ē ab initio legiseuangelice. t ¶ Ut diliga. alterū. in deo ⁊ ꝓpter deum.y ¶ Et hec ē caritas vt ambu. ſꝑ ꝓficiendo. x. ¶ Scd̓mman. eius. ea oꝑe adimplendo. ¶ Hoc em̄ eſt manda.ſcꝫ dilectiōis dei ⁊ ꝓximi in qͦ implicite ꝯtinent̉ oīa mandata q̄ ſunt quedā explicatiōes mādati dilectiōis.z ¶ Ut quēad. audi. ab initio vr̄e ꝯuerſionis. z ¶ In eoambuletis. ſꝑ ꝓficiēdo. a Qm̄ multi. Hic ꝯn̄r inducit ad p̄cauendū malū. ⁊ pͥmo on̄dit ip̄m ⁊ inducit ad cauendū. ſcd̓o tradit cauendi modū ibi. Siqͥs. Circa pͥmūdicit. a ¶ Qm̄ mul. ſeductores. q. d. ad hͦ monui vos inbono ꝓfice. qꝛ multi ſeductōtes inducūt ad ꝯtrariū a quibus ē cauendū. ⁊ qͥ ſunt illi ſubdit. b ¶ Qui nō ꝯfitēturih̓m xp̄m ve. in carne .i. ip̄m eſſe verū deū ab eterno ⁊ hominē in tꝑe. ſicut ſunt iudei obſtinati ⁊ heretici peruerſeſentiētes de xp̄o. c ¶ Hic ē ſeductor. qͥ ſic de eo ꝑuerſeſentit. d ¶ Et antixp̄us. in figura. licet nō ī ꝑſona.¶ Uidete voſmetip̄os .i. diligenter ꝯſiderate ⁊ cauete.¶ Ne ꝑdatis. oīa oꝑa bona. g¶ Que oꝑati eſtis. nā ꝑdunt̉ ꝑ corruptiōem hereſis hͨ Sed. ſupp̄. ſic in bonoꝑſeueretis. i ¶ Ut merce. ple. accip. in pr̄ia vbi totaliterſatiat̉ appetitus. k ¶ Oīs qui p̄cedit .i. qui pͦ bene incedit ꝑ viā iuſticie. lEt nō ꝑmanet in doctrina xp̄i. a viaiuſticie recedēdo. m ¶ Deum non habet. ꝑ grām q̄ perditur ꝑ vnū peccatū mortale. n ¶ Siqͥs. Hic ꝯn̄r traditp̄cauendi modū di. n ¶ Siqͥs venit ad vos. ſub ſpē religioſitatis. o ¶ Et hāc doctrinā .ſ. xp̄i. p ¶ Non affert. ſꝫmagis ꝯtrariam. q ¶ Nolite reciꝑe eū in domū .i. nolite

cōmunicare cum eo in potu vel cibo ſeu habitaculo: neſeducamini ab eo. r ¶ Nec aue ei dixeritis. cōmunicando ei in verbo. ⁊ hoc eſt ſimiliter ꝓpter ꝑiculū corruptionis. s ¶ Qui em̄ dicit illi aue. cōicando ei verbis.t ¶ Cōmunicat oꝑbus eius malignis .i. exponit ſe periculo cōicandi cū eoin oꝑe maligno. aliter etiā exponit̉ iſtalittera de hē̓ticis abeccleſia p̄ciſis ꝑ excōmunicationē. qͥaꝑticipans ſcient̓ cuꝫtalibus incurrit excōicatiōem ſaltē minorem niſi in caſibꝰcōceſſis. v ¶ Eccep̄dixi vob̓ ea que dicta ſunt .ſ. ꝑſeuerantiam in bono. ⁊ declinationē a malo.x ¶ Ut in diem dn̄i.id eſt iudicij.y ¶ Nō ꝯfundamini cū reprobis ſꝫ magis honoremī cumelectis. z ¶ Plurahabens. hec ē cōcluſio huiꝰ epl̓e in quaprimo ſe excuſat debreuitate ſcripturedicēs. z ¶ Plurahabēs vob̓ ſcribereque nō ꝯtinentur inhac epl̓a. a ¶ Nolui ꝑ chartā ⁊ attramen tū. que eſt voxmortua. b ¶ Spero eī ⁊cͣ. os ad os loqui ꝑ vocē viuā quehꝫ maiorē efficaciaꝫvn̄ dicit Hieron̄. adpaulinū: de oībus ſacre ſcripture libris habet neſcio qͥdlatētis energie viue vocꝭ actꝰ. ⁊ ī aures diſcipuli de actoris ore trāſfuſa fortius ſonat. eUt gaudiū vr̄m ple.ſit. ex mea pn̄tia ⁊ efficaciori doctrina. vel aliter c ¶ Utgau. ve. ple. ſit .i. vt ꝑ meā doctrinā ꝑueniatis finaliter adpr̄iā vbi ē gaudiū plenitudo d ¶ Salu. te ſi. ſoro. tue electe. habebat em̄ iſta dn̄a ſororē eiuſdē noīs cū ea cuiꝰ filijerāt cū btō ioh̓e euāgeliſta. Gratia tecū amē. hec eſt ꝯfirmatio epl̓e in qͣ apl̓us optat iſtius dn̄e ꝯfirmationē ī gr̄aadoptiōis. tn̄ iſte v̓ſus nō eſt in libris correctis.¶ Scd̓a Ioh̓is vbi d̓r in poſtil. Senior. ⁊ hoc rōne etatꝭAdditio.ꝓuecte et ſtatus ſeu officij ⁊cͣ.l b Inoīat ſe apl̓m nec de ſe dicit aliqd̓ nomē dignitatēEatus ioh̓es tāte huilitatis fuit ꝙ in libris ſuis nōdeſignans: ſꝫ noīat ſe in euāgelio diſcipulū quē diligebat ih̓us nō expͥmens nomē ſuū ꝓpriū ex humilitate. ſil̓r in pͥma ſua canonica nō exprimit nomē ſuū nec officiū nec aliqͥd hmōi quē oīa ad magnā ꝑtinēt humilitatem. vn̄ ex hͦ vr̄ ꝙ cū hic dicit̉ ſenior referendū eſt ſolū adetatē q̄ nō importat aliquā dignitatē nec ſtatū altiorē. ſedſolū quandā maturitatē q̄ cōicer in ſenibus debet inueniri. iuxͣ illud. In antiqͥs eſt ſapīa ⁊cͣ. ⁊ ſic nō ꝯmendat̉ ſe exrectoria vel p̄latia. ſꝫ ſolum ex antiquitate dierū ẜm quāſuis ſe rmonibus deberent acquieſcere. ⁊ ſic intelligēdūeſt in ſequenti canonica.¶ In eadem epiſtola vbi dicit̉ in poſtilla. Non tāqͣꝫ māAdditio.datum nouum.Baliter intelligatur ꝙ mandatū de dilectione deiq ⁊ ꝓximi non eſt nouū. ⁊ qualiter debet intelligi eē¶ Vnouum. habet̉. sͣ. in additiōe pͥma. ij. ca. vide ibi.