Iohannis apoſtoli I

¶ Incipit epl̓a beati Iohānis apl̓i prima. ¶ Ca. j.Uod fuit ab īitioq Nquod audiuimusqd̓ vidimus oculis noſtris qd̓ perē ſpeximus ⁊ manus noſtret contrectauerunt de verboſꝫ vite ⁊ vita manifeſtata eſt⁊ vidimus ⁊ teſtamentumi ⁊ annūciamꝰ vobis vitamn eternā quē erat apd̓ patreꝫ8 ⁊ apparuit nobis. Quod

rvidimus ⁊ audiuimus annunciamꝰ vobis: vt ⁊ vosſocietatem habeatis nobiſcum: ⁊ ſocietas noſtra ſitcū patre ⁊ cum filio eiꝰ ih̓us xp̄o. Et hec ſcribimus votbis vt gaudeatis ⁊ gaudiūvveſtrū ſit plenū. Et hec eſtx annūciatio quā audiuimꝰyab eo: ⁊ annūciamus vob̓a qm̄ deus lux eſt ⁊ tenebreb in eo nō ſunt vlle. Si dixerimus qm̄ ſocietatē habe-

Epl̓a Iohannis apl̓i ⁊ euāgeliſte pͥma. ¶ Cap̄. j.Dod fuit ab initio. Hic incipit tercia pars prin¶ ¶ O cipalis huiꝰ libri in qua ponunt̉ epl̓e btī Iohannis apl̓i ⁊ euāgeliſte: ⁊ qꝛ ẜm ordinē doctrine cōmunia debēt ſpālia p̄cedere. iō ponit̉ pͦ epl̓a ad informādū hoīes generalit̓ſcd̓o ad informādūaliqͣs ꝑſonas ſpālit̓ī pͥncipio epl̓e ſcd̓ePn̄s in duas ꝑtesdiuidit̉ .ſ. ī ꝓhemiū⁊ tractatū qͥ incipit:ibi. Et hec eſt annūciatio. In prologotria facit. qꝛ pͦ reddiauditores attentosſcd̓o dociles ſiue doctos: ibi. Et vita. tercio beniuolos: ibi.Qd̓ vidimꝰ. Circapͥmū ſciēdū ꝙ difficultas materie reddere dꝫ auditores atdū talia requirit̉ maior attētio. Int̓ illa v̓o q̄ ſpectāt adtentos. nā ad capiēdoctrinā catholicā maxīa difficultas ē circa emanationēfilij a patre in diuinis: de qua tractat. jͣ. v. ca. d. Tres ſūtqui teſtimoniū dant in ceio. pater verbū ⁊ ſpūſſanctꝰ: ſil̓maxīa difficultas eſt circa īcarnationē ꝑſone filij aſſumētis naͣm humanā in vnitate ſuppoſiti. de qua dicit. jͣ. iiij.Dis ſpūs qui cōfitet̉ ih̓m xp̄m in carne veniſſe ex deo eſt⁊ hoc eſt qd̓ dicit. ¶ Qd̓ fuit ab initio ⁊cͣ. Cōſtructio ēſuſpēſiua vīqꝫ ibi. Anhuciamꝰ vobis. ⁊ iō ſic cōſtruēda ēlr̄a. Annūciamꝰ vobis qd̓ fuit ab initio .i. verbū qd̓ ꝓceſſit eternalit̓ a pr̄e qui eſt principiū ſeu initiū totiꝰ emanationis ꝑſonaꝝ. ẜm qd̓ dicit Augꝰ. iiij. de trinitate. Patereſt principiū .ſ. totiꝰ trinitatis. pͥncipiū .n. ſigninficat idquo aliquid ꝓcedit verbū ſiue filiꝰ. nā ⁊ idē verbū quodfiliꝰ eſt ꝓcedit a pr̄e. iō pater dicit̉ pͥncipiū ſiue iniciū filiſiue verbi: ⁊ ꝙ ille ſit intellectꝰ huiꝰ lr̄e: pꝫ ꝑ hoc qd̓ ſubdialiqͥbꝰ tn̄ interpoſitis de v̓bo vite. Cōſequent̓ ꝓcedit admyſteriū incarnationis. d. b ¶ Qd̓ audiuimꝰ .ſ. a iohāne baptiſta incarnati verbi p̄cone. cuiꝰ diſcipulꝰ fuit illeiohānes apl̓s ⁊ euāgeliſta: ⁊ dicūt cōit̓ doctores ꝙ ipſe ⁊andreas fuerūt illi duo diſcipuli qui audito a bto iohanne baptiſta de xp̄o. Ecce agnꝰ dei ſecuti ſunt ih̓m Ioh̓. j.ſꝫ iohānes exp̄ſſit nomen andree ⁊ ſuū tacuit: qꝛ nolebatſe cōmēdare. c ¶ Quod vidimꝰ oculis nr̄is. cū ip̄o ꝯuerſando. ẜm ꝙ dr̄ Ioh̓ j. Uerbū caro factū eſt ⁊ hītabit innobis. ⁊ vidimꝰ gl̓iam eiꝰ. oculis .n. corꝑalibꝰ viderūt eiꝰhumanitatē. ⁊ diuinitatē eiꝰ oculis mētalibꝰ ꝑ fidē: ⁊ nonſolūmō ꝑ fidē cōem q̄ eſt ex auditu ſꝫ etiā ꝑ illuſtrationeꝫſpālē q̄ eſt qͦdāmodo ex viſu. iō ſubdit̉. d ¶ Quod ꝑſpeximꝰ .i. ꝑfectiꝰ inſpeximꝰ. viderūt .n. apl̓i xp̄m cecos illuminātē. mortuos ſuſcitantē ⁊ hmōi q̄ nō pn̄t niſi virtutediuina fieri ⁊ talia frequent̓ faciebat imperādo tāqͣꝫ ꝓpriavirtute. ⁊ ſic vrrtꝰ diuinitatꝭ videbat̉ quodāmodo in opibus illis ſicut cauſa in ſuis effectibꝰ ſuo modo. e ¶ Emanꝰ nr̄e cōtrectauerūt. ad declarationē veritatis ſue reſurrectionis. dr̄ Luce vlti. Palpate ⁊ videte. qꝛ ſpūs carnē ⁊ oſſa nō hꝫ ſicut me videtis hr̄e. f ¶ De verbo viteqꝛ verbū incarnatū eſt vita ꝑ eſfentiā ⁊ etiā ꝑ efficatiā: eſtem̄ auctor vite gr̄e nature ⁊ glorie. g ¶ Et vita. Hic reddit auditores dociles: illa em̄ q̄ clariꝰ cognoſcunt̉ clariusꝓferunt̉. vn̄ Hiero. in ꝓlogo ſuꝑ pentatenchū dic̄. Qd̓meliꝰ nouimꝰ meliꝰ ⁊ ꝓferimꝰ. apl̓i vero de diuinis fuerūtmagis illumīati qͣꝫ alij p̄cedētes vel futuri: ꝓpter qd̓ clariꝰ potuerūt docere de diuīs. ⁊ hͦ facit auditores docilesiō dicit. Et vita .i. verbū qd̓ eſt vita ꝑ eſſentiā vt dictū eſt.h ¶ Manifeſtata eſt. ꝑ oꝑa diuina ī humanitate aſſūptaexercitata. ¶ ¶ Et vidimꝰ. nos apl̓i ceteris clariꝰ.

k ¶ Et teſtamur. de viſu ⁊ auditu. l¶ Et annū. vobis. vtedocti ſitis. m ¶ Uitā eternā .i. verbū incarnatū: vt dictū eſt Ioh̓. xvij. Hec eſt vita eterna. vt cognoſcāt te ſolūverū deū: ⁊ quē miſiſti ih̓m xp̄m. n ¶ Que erat apd̓ patrē. vt ꝑſona diſtincta ab eo ꝑ eterna generationē in diuina natura. o ¶ Etapparuit nobis. tēporalit̓ in humanitate aſſumpta.p ¶ Qd̓ vidimꝰ. hicvltimo reddit auditores beniuolos ⁊bonitate finis huiꝰdoctrine. nā ꝑ eā habet̉ vita gr̄e in pn̄ti⁊ vita glorie in futuro: ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit.Qd̓ vidimꝰ ⁊cͣ. iamexpoſitū eſt. sͣ.r ¶ Annūciamꝰ vob̓vt ⁊ vos ſocietatemhabeatis nobiſcū. ꝑcharitatē que eſt eadē cū gr̄a vel ei inſeꝑabiliter annexa ⁊ ſocietas nr̄a ſit cū patre ⁊ filio: ⁊ ꝑ hͦ ītelligit̉ ſpūſſanctꝰ qui eſt tercia in trinitate ꝑſona: ꝑ charitatē em̄ tota trinitas inhabitat mentes iuſtoꝝ. ſic̄ amanshabitat in amato ⁊ ecōuerſo: ꝓpter quod dicit̉ infra. iiij.Qui manet in charitate in deo manet ⁊ deꝰ in eo. ſic autnō eſt in peccatoribꝰ. lꝫ ſit in eis ꝑ pn̄tiam eſſentiā ⁊ potētiā: ꝑ quē modū etiā eſt in ceteris creaturis: ⁊ quia ſocietas gr̄e eſt diſpoſitio ad ſocietatē gl̓ie. iō ſubdit̉. s ¶ Ethec ſcri. vo. vt gaudeatis. de gloria iam habita in ſpe.t ¶ Et gaudiū vr̄m ſit plenū. qn̄ habebit̉ ī re. v ¶ Et hecannūciatio. Finito ꝓhemio hic accedit̉ ad tractatuꝫ: inquo agit̉ de his q̄ in ꝓhemio ſunt breuit̓ p̄libata. Suntaūt tria. vt patet ex p̄dictis .ſ. eternalis verbi generatio: tēporalis eiꝰ īcarnatio: fideliū adinuicē ⁊ cū deo aſſociatio⁊ de his tractat in ꝓceſſu huius epl̓e. nō tn̄ eodeꝫ ordinenam vt cōtinuet dicēda dictis īmediate. primo tractat devltimo .ſ. de dei ⁊ fideliū aſſoclatione. ſecūdo de verbi incarnatione. iiij. capitulo. Tercio de eius eterna generatione capitulo. v. Circa primū ſciendū ꝙ ſocietas dei ⁊ hominū in charitate inchoat̉ in via. ⁊ conſūmat̉ in patria.igit̉ primo tractat de ea vt in via habet̉. ſecundo prout inpatria expectat̉ capitulo. iij. Prima diuidit̉ in tres ꝑtes.Nam primo excludit huius ſocietatis impedimentū. ſecundo inducit ad eius ꝓmotiuū: ibi. Et in hoc ſcimus.Tercio vt euitet̉ p̄dicte ſocietatis facte diſſipatiuum: ibi.Nolite diligere. Prima adhuc ī duas: quia primo declarat propoſitū. ſecundo concludit intentū in principio capituli ſequentis; Prima adhuc in duas: qꝛ primo facitpropoſitū. ſecundo remouet quoddā falſum dictum: ibiSi dixerimus; Circa primū ſciendū ꝙ ſimilitudo facitaſſociationē Eccl̓. xiiij. Omne animal diligit ſibi ſimile.Omnis caro ad ſibi ſimilē cōiunget̉: ⁊ omnis homo ſibi ſimili aſſociabit̉: ⁊ per oppoſitū diſſimilitudo impediteam. ij. Coꝝ. vj. Que em̄ participatio iuſticie cū iniqͥtateaut que ſocietas lucis ad tenebras. peccatū aūt tenebra ē⁊ ideo facit diſſimilitudinē ad deū qui eſt lux vera. ⁊ perconſequens impedit ſocietatē cum eo. dicit ergo.v ¶ Et hec eſt annūciatio .i. res annūciatione digna.x. Quam audiuimus ab eo. i. a verbo iacarnato.y ¶ Et annūciamus vobis. tāqͣꝫ eius apl̓i ⁊ miniſtri: ⁊ qͥdſit illud ſubdit. z ¶ Quoniā deus ⁊cͣ. hoc audierunt abeo Ioh̓. ix. Ꝙdiu ſum in mundo lux ſum mūdi: lux em̄habet rōnem manifeſtatiui. in verbo aūt diuino oīa declarant̉: ꝓpter quod ꝓprie lux dicit̉. vnde Augꝰ. iij. ſuperGen̄. Xp̄s nō dr̄ ſic lux ſicut lapis ſꝫ illud ꝓprie hͦ figurate. a ¶ Et tenebre. ignorātie ⁊ culpe. b ¶ In eo nō ſuntvlle. nullꝰ .n. defectꝰ ī eo pōt eē. iō ſubdit. Si dixerimꝰ ⁊cͣ

rr̄