Actus
d cui erat inſigne caſtoꝝ. Etcū veniſſemꝰ ſyracuſā māſifmus ibi triduo. Inde cirscūlegētes deuenimꝰ regiū⁊ poſt vnū diē flāte auſtroh ſcd̓a die venimꝰ puteolosvbi inuētis frībꝰ rogati ſumꝰ manere apud eos diesxvij. ⁊ ſic venimꝰ romā. Etinde cū audiſſēt frēs occurrerūt nobis vſqꝫ ad appuNforū ⁊ tribuſtab̓nis. Quoscū vidiſſꝫ paulꝰ: gr̄as agēs8 deo accepit fiduciā. Cū ātq̄ veniſſemꝰ romā ꝑmiſſū eſtr̄ paulo ꝑmanere ſibimet cūs cuſtodiēte ſe milite. Poſtt terciū aūt diē ꝯuocauit primos iudeoꝝ. Cūqꝫ veniſſētdicebat eis. Ego viri frēsvnihil aduerſus plebē facixens aut morē pr̄nū: vinctꝰab hieroſolymis traditꝰ ſūin manꝰ romanoꝝ qͥ cū int̓rogationē de me habuiſſētvoluerūt me dimitte̓: eo ꝙeſſet nulla cā mortis in mea Cōtra dicētibꝰ aūt iudeisbcoactus ſū appellare ceſacrē: nō qͣſi gentē meā habēsaliqͥd accuſare. Propt̓ hācigit̉ cām rogaui vos vide̓⁊ alloqui. ꝓpt̓ ſpem em̄ iſrl̓s cathena hac circūdatꝰ ſumAt illi dixerūt ad eū. Nos
neqꝫ litteras accepimꝰ dete a iudea: neqꝫ adueniensaliquis fratrū nūciauit autlocutꝰ eſt quid de te malūhRogamꝰ aūt a te audire q̄iſentis. Nam de ſecta hacknotū ē nobis: qꝛ vbiqꝫ eiꝰIdicit̉. Cū ꝯſtituiſſēt aūt illidiē: venerūt ad eū in hoſpiiciuꝫ: pl̓imi: qͥbꝰ exponebatZ teſtificās regnū dei: ſuadēꝑqꝫ eis de ih̓ū ex lege moyſiq ⁊ ꝓphetis a mane vſqꝫ ads veſperā. Et qͥdā credebāts his q̄ dicebant̉. quidā ꝟonō credebāt. Cūqꝫ inuicē n̄t̓ eēt ꝯſentiēteſ: diſcedebātdicente paulo vnū verbū.x Quia bn̄ ſpūſſanctꝰ locutꝰeſt ꝑ eſaiā ꝓph̓am ad pr̄esvr̄os dicēs: Uade ad poI pulū iſtū ⁊ dic. Aure audiebtis ⁊ nō intelligetꝭ: ⁊ vidētes videbitis ⁊ nō ꝑſpiciectis. Incraſſatū ē em̄ cor podpuli hꝰ ⁊ grauit̓ audierūt:e ⁊ oculos ſuos comp̄ſſerūt:g ne forte videāt ocl̓is ⁊ auribus audiāt: ⁊ corde intelligāt: ⁊ ꝯuertant̉ ⁊ ſanē eosPNotū gͦ ſit vob̓ qm̄ gētibꝰkmiſſū ē hͦ ſalutare dei ⁊ ipſiī audiēt. Et cū hec dixiſſet:inexierunt ab eo iudei multāhn̄tes inter ſe queſtioneꝫ.
ꝓbabile ꝙ cōputet̉ ab aduētu ad inſulā. nā vt pꝫ ex p̄dictis intēdebāt hyemare alicubi: nec vident̉ hyemaſſe alibi qͣꝫ in hac inſula. d ¶ Cui erat inſigne caſtoꝝ. ſic ē in libris correctis. duo .n. germani .ſ. caſtor ⁊ pollux qͥ dicunt̉h̓ caſtores ī plurali a p̄mogenito ſic noīati: audiētes helenā ſororē ſuā eē raptā inſecuti ſūt pemare: ⁊ orta tēpeſtate nūqͣꝫ cōparuerūꝓpt̓ qd̓ gētiles crediderūt illos īmortales eſſe factos vocātes eos deos mariset ꝓpt̓ hͦ eoꝝ in ſignehabebat illa nauis.e ¶ Et cū veniſſemſyracuſā. ſicilie ciuitatē vn̄ fuit beata lucia. f¶ Inde circūlegētes .i. circa inſulam nauigātes.g ¶ Deuenimꝰ rhegiū. villa eſt in calabria. h ¶ Scd̓a dieve. puteo. h̓ eſt lovltra romā vbi v̓giliꝰ edificaſſe dr̄ balnea: ſupponēs titulos ſingulis ꝯͣ qͣs infirmitates valent: q̄ſalernitani pꝰ ea deſtruxerūt. ¶ Et ſicve. romam .i. ꝓpe romā. k ¶ Et inde cūau. frēs .i. xp̄iani rome hītātes. Ex qͦ pꝫpaulꝰ nō fuit pͥmꝰep̄dicauit romē xp̄ml ¶ Occurrerūt nob̓vſqꝫ ad appij foꝝ. ſicnoīatū a qͦdā cōſulonoīe claudio appioa qͦ eſt via appia nūcupata. m ¶ Et tribuſtab̓nis. eſt nomēvnū ꝯpoſitū ex duobꝰ integrꝭ. ⁊ ē īdeclinabile: ꝓpt̓ qd̓ ē hicactī caſꝰ. eſt at ꝓpriūnomē cuiuſdā notabilis domꝰ tres fontes ꝯſil̓es hn̄tis in qͣ vendebant̉ venalia ꝓ trāſeūtibus: etvbi hoſpitabant̉. nQuos cū vi. gr̄as agēs deo de inAccepit fiduciā. ꝓficiēdi ibi in p̄uentiōe xp̄ianoꝝ. odicatiōe euāgelij. p ¶ Cū aūt. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ manēdi modꝰ. ⁊ pͦ qͣꝫtū ad pauli ꝯditionē cū dr̄: q¶ Permiſſum eſt pau. ꝑma. ſibimet .i. vbi voluiſſet. r Cū cuſto.ſe mi. ita ꝙ nō hēbat carcerē clauſū. s¶ Poſt terciū. h̓ſcd̓o ponit̉ modꝰ manēdi qͣꝫtū ad accuſationē pauli. Circa quā pͦ ponit̉ narratio cāe ſue appellatiōis. ſcd̓o ponit̉ab eo v̓bū edificatiōis: ibi. Cū ꝯſtituiſſent. Circa pͥmū dr̄t ¶ Cōuocauit pͥmos iudeoꝝ. in qͥbus alij v̓tualit̓ ꝯſiſtūtv¶ Nihil aduer. le. faciēs aut mo. pr̄nū. nā in tēplo inuētus ſu oblationē faciēs ẜm modū iudeoꝝ. x ¶ Uinctꝰab hierl̓ymis ⁊cͣ. vtꝫ. sͣ. xxj. y ¶ Qui .ſ. romani. z ¶ Cūint̓rogationē de me huiſſent. voluerūt me dimitte̓. vt īnocentē: vt pꝫ. sͣ. xxv. ⁊ .xxvj. a ¶ Cōtradicētibꝰ aūt iudeisqꝛ volebat me occidere inſidijs: vt pꝫ. sͣ. xxiiij. ⁊ xxv.b ¶ Coactꝰ ſū appellare ceſarē. qꝛ videbā iudicē inclinatūad faciēdū oīm iudeoꝝ petitōeꝫ iniuſtā. c ¶ Nō qͣſi gē.meā .ſ. iudaicā. d ¶ Un̄s ali. accu. erga ceſarē. e ¶ Propter hāc igit̉ cāꝫ ro. vos vide̓. ad on̄dendū vob̓ īnocentiā
meā. f ¶ Propt̓ ſpē em̄ iſrl̓. de xp̄o ꝓmiſſo ī lege ⁊ ꝓph̓isq̄ in ih̓u nazareno īpleta ē: ⁊ de reſurrectiōe mortuoꝝ q̄ īeiꝰ aduētu ſcd̓o īplebit̉. g ¶ Cathena hac cir. ſū. eo ꝙ iſtap̄dicaui ⁊ p̄dico. cet̓a patēt vſqꝫ ibi. h ¶ Rogamꝰ aūt a teau. q̄ ſen. de ih̓u nazareno. i¶ Nā de ſec. hac .ſ. xp̄ianoꝝk ¶ Notū eſt nob̓. qꝛvbiqꝫ ei ꝯͣdicit̉. a pͥncipibꝰ iudeoꝝ: vt pꝫex. sͣ. dictis ī multis⁊ diuerſis locis.l ¶ Cū ꝯſtituiſſent. h̓ꝯn̄r̄ paulꝰ ad eoꝝ petitionē ꝓponit v̓būeuāgelice p̄dicationis ꝓut ſubdit̉.m ¶ Quibꝰ expone.ſcripturas ve. teſta.n ¶ Teſtificās regnūdei .i. ianuā btītudīsaꝑtā ꝑ paſſionē xp̄i.o ¶ Suaſdēſqꝫ eis d̓ih̓u. nazareno qͥ ē vexp̄s. p ¶ Ex le. moyſi ⁊ ꝓph̓is .i. ex eorūſcpͥturis. q ¶ A mane vſqꝫ ad veſꝑ. in qͦapparet eiꝰ ſollicitudo circa p̄dicationēr ¶ Et quidā crede. adeo interius tracti:Ioh̓. vj. Nemo pōtvenire ad me niſi pr̄qͥ miſit me traxeriteū. s ¶ Quidā v̓onō crede. a deo ꝓpt̓ſua demerita reprobati. t ¶ Diſcedebātſcꝫ non credentes.v ¶ Dicēte pau. vnūverbū. obſtinatis.x ¶ Quia bn̄ ſpūſſāctus lo. ē ꝑ eſa. vj. c.¶ Uade ad ppl̓miſtu ⁊cͣ. q̄ aucͣtas allegata ẜm trāſlationēlxx. refert̉ad tp̄s xp̄iẜꝫ ſenſū lr̄alē: vt ibidē pleniꝰ dictū fuit:p̄nuciās iudeoꝝ obſtinatōeꝫ ꝓ ꝑte maz ¶ Aure .ſ. corꝑali. a ¶ Audietis ⁊ nō intel. qꝛ iudei auiori pͦ aduentu xp̄i.dierūt p̄dicatōꝫ xp̄i ⁊ eiꝰ apl̓oꝝ: ⁊ ꝓ maiori ꝑte v̓itatē abeis dictā nō receperūt credēdo. b ¶ Et vidētes vide. etnō ꝑſpi. qꝛ viderūt miracula xp̄i corꝑalibus oculis: ⁊ nōcōguerūt v̓tutē ſue diuinitatꝭ. c ¶ Incraſ .n. ē cor po. hꝰmetaphorica ē locutio: qꝛ ſic̄ craſſitudo circa cor ꝯgregata ſuffocat vitā corꝑalē. ita malicia iudeoꝝ exaggerata inmēte eoꝝ extixit ī eis vitā ſpūalē. d ¶ Et auri. gui. au. dicētes Io. vj. Durꝰ ē h̓ ẜmo qͥs pōt eū audire. e ¶ Et ocu.ſuos .ſ. mētales. f ¶ Cōpreſſerūt .i. a veritate declinauerūt. g ¶ Ne forte vi. ⁊cͣ. ⁊ hͦ dr̄ ꝓpt̓ libertatē arbi. ꝑ quā poterāt a vitate auerti ⁊ ad eā ꝯuerti: ad quā ſi ꝯuerſi fuiſſētgr̄aꝫ ſanantē diuinitꝰ hūiſſent. h. ¶ Notū gͦ ſit vo. iudeisi ¶ Qm̄ gen. miſſū ē hͦ ſalu. dei. iudeis repellētibꝰ ip̄m. nāapl̓i ex ordinatiōe dei p̄dicauerūt gētibꝰ euāgeliū xp̄i iudeis repellētibꝰ: ſic̄ dixerūt barnabas ⁊ ſaulꝰ. sͣ. xiij. Uob̓oꝑtebat pͥmū loqͥ v̓bū dei. ſꝫ qm̄ repuliſtꝰ illd̓ ⁊ indignosvos iudicatꝭ et̓ne vite: ecce ꝯuertimur ad getes. ſic .n. p̄cepit nob̓ dn̄s. k ¶ Et ip̄i audiēt. ſic̄ pꝫ īpletū ꝑ orbē t̓raꝝ.¶ Et cū hͦ dixiſ. exierūt ab eo iudei indigͣti: qꝛ gētiles eisp̄ponebat. m ¶ Nultā int̓ ſe ha. qōneꝫ. nā aliqͣ credebāt