Apoſtolorum
ſatores eiꝰ ad te venire a qͦpoteris ipſe iudicās de oībus iſtis cogͦſcere: de qͥbꝰiē nos accuſamꝰ eū. Adiecekrūt āt ⁊ iudei dicētes hͨ itat ſe hr̄e. Rn̄dit aūt paulꝰ angnuēte ſibi p̄ſide dicere. Exmultis annis te eē iudiceꝫgēti huic ſciēs bono aīo ꝓkme ſatiſfaciā. Potes .n. coignoſcere qꝛ nō plꝰ ſūt mihi dies qͣꝫ. xij. exqͦ aſcendiinadorare ī irl̓m ⁊ neqꝫ in tēplo īuenerūt me cū aliqͦ din ſputātē aūt ꝯcurſum faciēo tē turbe: neqꝫ ī ſynagogis:ꝑ neqꝫ ī ciuitate: neqꝫ ꝓbareq pn̄t tibi de quibus nūc mer̄accuſant. Cōfiteor aūt hocs tibi ꝙ ẜm ſectā quā dicuntt hereſim ſic deſeruio patri⁊ d̓o meo credēs oībus q̄ īlege ⁊ ꝓph̓is ſcripta ſunt:ſpem hn̄s in deū quā ⁊ ipſiexpectāt reſurrectionē fuꝫturā iuſtoꝝ ⁊ iniqͦrū. In hͦ⁊ ip̄e ſtudeo ſine offendicūa lo ꝯſcīam habere ad deū ⁊bad hoīes ſꝑ. Poſt annos 1c aūt plures elemoſynas facturus in gentē meā veni ⁊oblationes ⁊ vota in qͥbusinuenerūt me purificatuꝫ īh templo non cū turba neqꝫcū tumultū. Et apprehen-
derūt me clamātes ⁊ dicētes. Tolle inimicū noſtruꝫQuidam aūt ex aſia iudeikquos oportebat apud te p̄ſto eſſe ⁊ accuſare ſi qͥd halberent aduerſuꝫ me aut himip̄i dicāt ſi quid inuenerūtī me iniqͥtatis cū ſtem ī cōncilio niſi de vna hac ſolummodo voce qͣ clamaui int̓eos ſtans: qm̄ de reſurrectione mortuoꝝ ego iudio cor hodie a vobis. Diſtuꝑ lit aūt illos felix certiſſimeſciens de via hac dicens.q Cuꝫ tribunus lyſias deſcēIderit audiaꝫ vos. Iuſſitqꝫcenturioni cuſtodire eums ⁊ habere requiē nec quēqͣꝫx de ſuis ꝓhibere miniſtrare ei. Poſt aliquot aūt dies veniens felix cū druſilla vxore ſua que erat iudeazvocauit paulum ⁊ audiuitab eo fidē q̄ eſt in xp̄m ih̓mI Diſputante aūt illo de iuſticia ⁊ caſtitate ⁊ de iudiecio futuro tremefactus fef lix reſpondit. Quod nuncattinet vade: tempore aūts oportuno accerſiā te ſimul⁊ ſperās ꝙ pecunia ei daret̉ a paulo ꝓpt̓ qd̓ ⁊ freq̄nt̓accerſiens eū loquebat̉ cūheo. Biennio autē expleto
e ¶ Adiecerūt aūt ⁊ iudei. ⁊ approbandū ⁊ ꝯfirmādū verba tertuli. f ¶ Rn̄dit aūt. hic ꝯn̄r ponit̉ pauli defenſio. ⁊primo captat beniuolētiā. d. ¶ Ex multis annis te eſſfeiudi. huic gēti. rebelli ⁊ male regibili. h ¶ Sciēs. q. d. ꝑhoc manifeſte pꝫ bonitas tui regimīs qd̓ tādiu habuiſtiregimē huiꝰ gentis:⁊ hoc ego ſciēs.i¶ Bono aīo ꝓ meſatiſfaciā. ꝯfidēs detua iuſticia ⁊ mea īnocētia. Cōſequent̉rn̄det ad obiecta ⁊ pͥad pͥmū .ſ. de ꝯcitatiōe ſeditionū ī irl̓md. k ¶ Potes eniꝫcogͦſcere. ꝑ multosteſtes fide dignos.i ¶ Quia nō plꝰ ſūtmi. dies. ſic̄ declaratū eſt. sͣ .xxj. ca.m ¶ Et neqꝫ ī tē. īue.me cū ali. diſputātē.que diſputatio facitaliqn̄ cōmotōnē audiētiū. n ¶ Aut cōcur. tur. faciētē. qd̓ ēſeditionis ſignū.o ¶ Neqꝫ ī ſyna. ne.ī ciuitate. ſupple inuenerūt me p̄dictame facientem.¶ Neqꝫ ꝓba. pn̄t tibi. illa ſupple.q ¶ De qͥbꝰ nūc meaccuſant. ⁊ tn̄ debētꝓbare cū ſint actores. r ¶ Cōfiteor. h̓rn̄det ad ſecundū .ſ.de ſecta xp̄ianorumquā cōfitet̉ ſe teneretāqͣꝫ ſanctā ⁊ bonaꝫd. Cōfitebor hoc āttibi. tāqͣꝫ iudici.s ¶ Ꝙ ẜm ſectā xp̄anoꝝ quā dicūt hereſim .i. magꝭ teneriex ꝑtinatia ⁊ igͦrantia ppl̓ariū qͣꝫ ex teſtimonijs ſcpͥpturarū. vn̄ dicebāt Ioh̓.vij. Nunqͥd ex pͥncipibꝰ aliqͥs credidit ī eū: aut ex phariſeis: ſed turba hec q̄ n̄nouit legē maledicti ſūt. t ¶ Sic deſeruio deo pr̄i. oīmv ¶ Credēs oīa q̄ in le. ⁊ ꝓphe. ſcri. ſunt: ⁊ in ih̓u nazarenoadipleta ſunt. x. ¶ Spem hn̄s in deū. de btītudine cōſequēda ꝑ ip̄m. y Quā ⁊ hi ip̄i expectāt. qͣꝫtū ad phariſeos: q̄ etiā ẜm eos nō habebit̉ niſi in reſurrectione mortuoꝝ: in qua iuſti eternalit̓ p̄miabunt̉ ⁊ iniqui dānabuntur. z ¶ In hoc ⁊ ipſe ſtu. ſine offen. conſcīam hr̄e .i. ſineſcādalo actiuo. a ¶ Ad deū ⁊ hoīes ſꝑ. nō ſolū cauēs offenſaꝫ dei: ſed etiā hoīm qͣꝫtū eſt ex me. ⁊ ſic offenſa accuſatoꝝ meoꝝ ꝓcedit ex eoꝝ mera malicia. b ¶ Poſt annos. Hic ꝯn̄r rn̄det ad terciū .ſ. de violētia tēpii. d. Poſtannos aūt plures. a cōuerſione mea ad xp̄m. c ¶ Eleſynas fa. in gen. meas .i. infideles in irl̓m manētes qui ſuas ⁊ vendiderat poſſeſſiones vt habet̉. sͣ. iiij. ca. ꝓpter qd̓paulus ꝓ eis faciebat collectas in gētibꝰ alijs. vt habēt̉ sͣin epl̓is ſuis. d ¶ Ueni in irl̓m. e ¶ Et oblationes facturus. f ¶ Et vota. deo redditurus. g ¶ In qui. inuē.me purifi. in tēplo. ⁊ ſic ip̄m nō violaui ſꝫ magis honoraui. h ¶ Nō cū turba neqꝫ cū tumultū inuenerūt me: ſed
offerentē oblationes meas deuote. Conſequent̉ oſtendiqui fuerunt illi qui in templo eū inuenerūt ⁊ tumultū fecerunt. d. i. Quidā aūt ex aſia iudei. vt pꝫ ex ſupradictis. xxj. k ¶ Quos oportebat modo apud te preſto eē⁊ accuſa. ⁊cͣ. ſed eoꝝ abſentia oſtendit eos magis culpabiles eſſe de cōcitatione in templo factaquā fecerant ſine cāl ¶ Aut hi ipſi. qͥ ſūthic pn̄tes. m ¶ Dicāt ⁊cͣ. in cōcilio .i. īiudicij loco.n ¶ Niſi de vna hacſolūmodo voce. q.d. ego nō fui cā diſſenſionis eoꝝ: ſꝫ ip̄imet adinuicē ꝓ defenſione ſectarū ſuarū. o ¶ Diſtulit ātHic ꝯn̄r̄ ponit̉ reſponſio iudicis: ⁊ ſecūdo ſui ſucceſſorisca. ſe. Prima in duas: qꝛ primo ponit̉iudicis rn̄ſio. ſecundo p̄dicationis pauli auditio: ibi. Poſtaliquot. Circa pͥmūdr̄. o ¶ Diſtulit ātillos felix. differēdodare ſnīam.p ¶ Certiſſime ſciēsde via. veritatis propaulo: formidabattn̄ turbare iudeosmotꝰ timore hūanoſicut ⁊ pilatꝰ ſciensinnocētiā xp̄i: tradidit eū tn̄ iudeoꝝ volūtati: ne ꝯͣ eū aliqͥdmachinarēt̉ erga ceſarē. d. ꝓ excuſatiōedilatiōis. q ¶ Cuꝫtri. ly. deſcēderit. deirl̓m in ceſareā q̄ eſtin inferiori ſitu.r ¶ Audiā vos. hācaut excuſationē accepit ex v̓bis tertuliqui ī allegatiōe ſuadixerat ꝙ de oībꝰ q̄dicebat felix poterit a lyſia cogͦſcere v̓itatē. s ¶ Iuſſitqꝫcentu. cuſto. euꝫ .ſ. paulū. t ¶ Et hr̄e requiē .i. a cathenisvel infeſtationibꝰ ſuis. v ¶ Nec quēqͣꝫ de ſuis ꝓhibere.amicis. x ¶ Nīſtrare ei. neceſſaria victꝰ ⁊ veſtitus.y ¶ Poſt aliqͦt aūt dies. hic ꝯn̄r ponit̉ p̄dicatio pauli felici ⁊ eiꝰ vxori: cū ſubdit. z ¶ Et audiuit ab eo fidē q̄ eſt īih̓m xp̄m. vxore ſua iudea ad hͦ inducēte virū ſuū.a ¶ Diſputāte aūt illo .i. p̄dicāte. b ¶ De iuſticia. ſeruāda ad ꝓximū. ¶¶ Et caſtitate. ad ſemetip̄m. d ¶ Et deiudicio futuro. cuiꝰ cōſideratio inducit timorē diuinū.ę ¶ Tremefactꝰ felix. ex auditu taliū. f ¶ Rn̄dit qd̓ nūcattinet valde. tūc .n. liberauit eū a clauſura carcerꝭ dansei lib̓tatē eūdi ꝑ ciuitatē: ita tn̄ ꝙ rediret ad mādatū ip̄iꝰ.g ¶ Simul ⁊ ſperās ꝙ ⁊cͣ. q. d. nō ſolū dedit hāc libertatēpaulo diuini iudicij timore: ſꝫ etiā cupiditate pecunie.h ¶ Siēnio aūt expleto. Iſtud biēniū nō eſt tp̄s p̄ſidatꝰfelicis: aliter nō videret̉ verū qd̓ dixit ei paulꝰ. .s. eo. ca.Ex multis annis te eſſe iudicē huic genti ſciens ⁊cͣ. ſꝫ eſttempus more pauli in ceſarea. tꝑe .n. felicis ſurrexerūt iniudea multi latrones ⁊ falſi ꝓphete ppl̓m ſeducentes: ⁊