Epiſtola Pauli

t videbāt̉ metuens aptauitarcham in ſalutē domꝰ ſuevꝑ quā damnauit mundumx ⁊ iuſticie q̄ ꝑ fidē eſt heresyē inſtitutus. Fide qͥ vocat̉abraā obediuit ī locū exirequē accepturꝰ erat in he̓ditatem ⁊ exit neſciēs qͦ ireta Fide demoratus ē in terrarepromiſſionis tanqͣꝫ ī aliebnaͣ: in caſulis habitādo cūyſaac ⁊ iacob coheredibꝰrepromiſſiōis eiuſdē. Exd̓ pectabat em̄ fundamentahabentē ciuitatē cuiꝰ artiſꝫ fex ⁊ ꝯditor deꝰ. Fide ⁊ ipi ſa ſara ſterilis ꝟtute in cokceptiōe ſemīs accepit etiā

ī p̄ter tp̄us etatis qm̄ fidelēcredidit eē eū qͥ repormiſeFrat. Propt̓ qd̓ ⁊ ab vno orti ſt̓: ⁊ hoc emortuo tāqͣꝫ ſidera celi ī multitudinē: ⁊ ſicut harena que eſt ad oramo maris innumerabil̓ Iuxtaꝑ fidem defuncti ſunt omēsiſti: nō acceptis repromiſq̄ ſionibus ſed alōge eas aſpicientes: et ſalutantes ⁊cōfitentes: quia peregriniet hoſpites ſunt ſuper terr rā. Qui eī hoc em̄ dicūt ſignificant ſe patriam inquis rere. Et ſiquidē ip̄ius meminiſſent de qͣ exierunt habebāt vtiqꝫ tp̄s reuertēdi

t ¶ Aptauit archam .i. aptam fecit ad habitationē hoīmaīaliū: ⁊ auiū. ẜm p̄ceptū diuinū. vt hr̄ Gen̄. vj. qͣrtū ē qꝛꝑeuntibꝰ alijs ſaluari cū domo ſua ſꝑauit. ⁊ hoc eſt qd̓ drIn ſalutē domꝰ ſue. quintū tangit̉ cū d̓r. v ¶ Per quaꝫdamnauit mūdū .i. mudanos dānabiles on̄dit ꝑ ſalutemſuā inqͣꝫtū ſolus cuꝫſuis ſaluatꝰ ē. Et cōſequēter on̄dit qͥdꝯſecutꝰ eſt ex q̄ ꝑ fidēfecit cū d̓r. 3Eiuſticie q̄ ꝑ fidē ē heres eſt inſtitutꝰ. qꝛ īdiluuio totꝰ mudreliquꝰ perijt. ⁊ id̓oiuſticia ī ip̄o ⁊ filijseiꝰ tm̄mō remanſit.y ¶ Fide qͥ vocat̉. h̓pn̄r ponit exēpla defide in pr̄ibus qͥ fuerūt poſt diluuiū tamen an̄ legē datamEt diuidit̉ in qͣttuorꝑtes qꝛ pͦ ponit exēplū de abraā. ſcd̓o d̓yſaac ibi. Fide ⁊ defuturiſ. t̓cio d̓ iacobibi. Fide iacob. qͣrto de ioſeph ibi. Fide ioſeph. Iſti autēqͣttuor ſpāliter fuerunt pr̄es iudeoruꝫtres aūt p̄cedētes fuerūt pr̄es tam iudeoꝝ qͣꝫ gentiliumPrima diuidit̉ in duas. qꝛ pͦ on̄ditur fides abrae qͣꝫtumad hūanā ꝯuerſationē. ſcd̓o qͣꝫtū ad diuinā ob̓iaꝫ ibi. Fide obtulit. pͥma adhuc in tres. qꝛ pͦ on̄dit̉ qͥd abraaꝫ ex fide fecerit qͣꝫtū ad inhabitationē. ſcd̓o qͣꝫtū ad generatiōeibi. Fide ⁊ ip̄a ſara. tercio qͣꝫtū ad ꝯuerſatiōꝫ ſuā ibi. Iuxͣfidē defuncti. Circa pͥmū ꝯſiderandū ꝙ magnitudo fideiabrae ex hͦ ptꝫ ꝙ ſtatim ad v̓bū dn̄i iuit ad terrā alienamſibi a deo ꝓmiſſam. vt hr̄ Gen̄. xij. ⁊ ꝑ totā vitā ſuā habitauit in illa. vt ꝑegrinus ⁊ aduena. qꝛ vt d̓r Act. vij. Denō dedit ei hēditatē in illa nec paſſuꝫ pedis ⁊ tn̄ ſꝑ firmitcredidit diuinā ꝓmiſſionē implendā. ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit̉ h̓.y ¶ Fide qͥ vo. abraam obediuit ip̄i deo. z ¶ In locū ⁊cͣ.exit neſcies qͦ iret quia illam terram alias nō viderat.a ¶ Fide demoratꝰ ē in ter. repromiſ. tanqͣꝫ in aliena. ⁊ ꝙin illa māſerit vt aduena patet. qꝛ nō māſit ibi in domofirma. ſꝫ in caſulis ⁊ tabernaculis q̄ ſunt māſiones mobiles: ⁊ hoc ē qd̓ d̓r. b ¶ In caſulis habitādo cū yſaac ⁊cͣqꝛ ip̄is ꝓmiſſa ē terra ſic̄ ⁊ ip̄i abrae vtꝫ Gen̄. xxv. ⁊ .xxvjꝙ aut abraam habitauerit cū yſaac pꝫ. qꝛ ip̄m genuit ⁊ nutriuit. Ꝙ aūt habitauerit cū iacob nepote ſuo ꝓbatur ſiqꝛ abraā vixit. clxxv. annis. vt hr̄ Gen̄. xxxj. ⁊ centeſimoanno vite ſue genuit yſaac Gen̄. xxxj. yſaac aūt fuit ſexagenariꝰ qn̄ natꝰ fuit iacob. vt hr̄ Gen̄. xxv. Et ſic patet.abraā vixit cū iacob. xv. an. Olteriꝰ reddit cām qͣre ſic habitabāt vt aduene. qꝛ nihil reputabāt qͥcqͥd eſſet ſuꝑ terrāſꝫ expectabant manſionē celeſtē. ⁊ hͦ eſt qd̓ d̓r. c ¶ Expectabat em̄. ip̄e abraam cū heredibꝰ ſuis. d ¶ Ciuitatemmāſio .n. celeſtis ꝓprie d̓r ciuitas .i. ciuiū vnitas ꝓpter plenitudinē pacis. e ¶ Fundamēta habentē. hͦ d̓r ꝓpt̓ eiusīmobilitatē ẜm ꝙ d̓r Eſa. xxxiij. Oculi tui videbunt irl̓mciuitatē opulentā tabernaculū qd̓ nequaqͣꝫ vltra trāſferri poterit. f ¶ Cuiꝰ artifex ⁊ ꝯditor deꝰ. vn̄ ⁊ ab ip̄o nomen accepit ẜm ꝙ d̓r Ezech̓. vlt. Nomē ciuitatis dn̄s ibidē ſicut roma a romulo noīat̉. g ¶ Fide ⁊ ip̄a ſara. Hicꝯn̄r on̄dit̉ fides abrae qͣꝫtū ad generationē: fuit em̄ generatio ſare difficilis ꝓpt̓ duo. Primo qꝛ erat ſterilis. vt hr̄Gen̄. xvj. ſcd̓o qꝛ erat extra tempus cōcipiēdi. deſierantem̄ ſare fieri muliebria. vt hr̄ Gen̄. xviij. ⁊ tn̄ abraam credidit in pͥma ꝓmiſſione firmiter filiū ex ea habere. Ex qͦ

patet magnitudo fidei ſue. ⁊ hoc eſt qd̓ d̓r. g ¶ Fide ſcꝫabrae. h ¶ Et ip̄a ſara ſterilis. a iuuētute. i ¶ Pirtuteꝫin cōceptione ſemīs accepit. a deo miraculoſe. k ¶ Etiāp̄ter tp̄us etatis. Et iō fuit ibi duplex miraculū.¶ ¶ Qm̄ fidelē credidit eſſe eū qͥ repromiſerat. Ꝙ autemiſtud ſit factū ꝓpterfidē abrae ⁊ nō ꝓpt̓fidē ſare ꝓbatur ſicqꝛ ſara audiēs nuncium d̓ ſuo cōceptunō credidit. ſꝫ magꝭfriuolū reputauit. ⁊iō ſicut de re friuola riſum emiſit. ꝓpt̓qd̓ angelus eā rephendit vtꝫ Ge. xviijꝘ aūt abraā audito cōceptu ſare riſitnō fuit ex diffidētiaſꝫ ex gaudio ꝓcedēte ex diuina ꝓmiſſion. ⁊ iō nō fuit rep̄henſus ſicut ſara. iōſequit̉. m ¶ Propter qd̓ ab vno. id ēab abraam. Et hocemortuo. qꝛ iaꝫ eratvetulus. ⁊ ad generandū fere ineptusDico aūt fere: quiade cethura vt hr̄ Gen̄. xxv. Quia aliqn̄ ꝯtingit ꝙ ille quipoſtea genuit filiosꝓpter ſenectutē factus eſt qͣſi inceptus ad generandum.generat tn̄ ꝓpter bonā aptitudinē mulieris ad ꝯcipiēdūn ¶ Orti ſunt ⁊ hoc emor. tanqͣꝫ ſyde. celi inˡ multitudinē⁊ ſicut hare. q̄ ē ad orā ma. īnūe. de abraā em̄ orti ſūt multi boni ⁊ multi mali. ⁊ ꝓpter hͦ comꝑant̉ multitudini ſtellarū qͣꝫtū ad bonos ⁊ multitudini harene qͣꝫtū ad malos.o ¶ Iuxta fidē. Hic ꝯn̄r on̄dit qͥd abraaꝫ cū yſaac ⁊ iacobꝑ fidē fecerit. qꝛ iſti ita laudabiliter cōuerſati ſunt ꝙ vſqꝫad mortē in vera fide ꝑmāſerūt. ⁊ hoc eſt qd̓ dicitur.o ¶ Iuxta fidem. quaſi habentes fidem ſociam.p¶ Defuncti ſunt oēs iſti nō adeptis repromiſſionibus.ex qͥ patet firmitas fidei ip̄oꝝ. Sed ꝯtra hͦ vr̄ eē illud qd̓ſcribit̉ Ezech̓. xxxiij. Unus erat abraam ⁊ ip̄e hereditatepoſſedit terram. Qd̓m ꝙ ſic debet intelligi: poſſedit. id ēpoſſidendi pͥmus ꝓmiſſiōem accepit nō tamen actu poſſedit. qꝛ non habuit in ea paſſum pedis. vt d̓r Actuū. vij.ꝓpter hoc ſequitur. q ¶ Sed alonge eas aſpiciētes ⁊cͣ.loquitur ad ſil̓itudinem nautarū. qui exiſtētes in mari alonge vidētes portū gaudēt ⁊ ſalutant ſicut pr̄es ve. teſt.vidētes alonge impletionē myſterij xp̄i gaudebāt. ꝓpterqd̓ d̓r Ioh̓. viij. Abraaꝫ pater veſter exultauit vt videretdiē meū ⁊cͣ. Et qꝛ longe erāt a tꝑe xp̄i. iō ꝯfitebant̉ ſe eſſeaduenas ⁊ ꝑegrinos: ꝓpter qd̓ abraā dixit Geneẜ. xxxiij.Aduena ⁊ ꝑegrinꝰ ſuꝫ apd̓ vos. ⁊ iacob d. Gen̄. xlvij. Dies ꝑegrinatiōis vite mee ⁊cͣ. Per hͦ on̄debāt celeſtē gl̓iaꝫtanqͣꝫ ſuam pr̄iam ꝓpriā inqͥrere. ⁊ hoc eſt quod dicitur.r ¶ Qui .n. hͦ dicūt ſignificat ſe pr̄iā inqͥrere. qꝛ poſſet aliquis dicere ꝙ ꝓpter hͦ cōfitebant̉ ſe ꝑegrinos: qꝛ exierūtde chaldea vel meſopotania quas terras reputabāt pr̄iaꝫſuā. ⁊ iō excludit hoc apl̓s di. s ¶ Et ſiquidē ip̄ius me.de qua exie. habe. vtiqꝫ tem. reuerte. qꝛ nō tm̄ diſtabant ameſopotamia vel chaldea vnde exierāt quin defacili poſſent illuc reuerti. ⁊ iō nō loquebant̉ de illa patria. qꝛ de p̄cepto dn̄i exierāt. ꝓpter qd̓ abraam dixit ſeruo ſuo Gen̄.xxiiij. Caue ne qn̄ filiū meū reducas illuc. ⁊ licet iacob inmeſopotamiā iuerit. hoc tn̄ non fuit ad manendū. ſꝫ adtempus ꝓpter odium fratris ſedandum: ⁊ ad querenduꝫvxorem. Et ideo ꝯcludit apl̓us ꝙ non loquebātur de patria terreſtri: ſed celeſti dicens.