Epiſtola Pauli
in ⁊ nos inſipiētes increduAli errantes ſeruiētes deſiderijs ⁊ voluptatibss vaprijs ī malicia ⁊ īuidia ageItes odibiles: odientes ins uicem. Cū aūt benignitaset humanitas apꝑuit ſaluatoris noſtri dei. non exoperibꝰ iuſticie: q̄ fecimiv nos. ſꝫ ẜm miſericordiamx ſuā ſaluos nos fecit per lauacrum regenerationis.y ⁊ renouatōis ſpirituſſanzcti. quē effudit in nos abūa de ꝑ ih̓m xp̄m ſaluatoremb nr̄m. vt iuſtificati gr̄a ip̄ic heredes ſumꝰ ẜm ſpem vid te eternę. Fidelis ẜmo eſte Et de his volo te ꝯfirmae re vt curēt bonis oꝑibuspreeſſe: qui credunt deo.t Hec ſunt bona ⁊ vtilia hog minibus. Stultas autemh queſtiones ⁊ genealogias.⁊ contentiones ⁊ pugnasl legis deuita: Sunt em̄ inutiles ⁊ vane. Hereticumdͦ hoīem ꝑ oſt vnaꝫ ⁊ ſcd̓am
qͥ correptōꝫ deuita ſciēs qͥaſubuerſus eſt. qui eiuſmo.rdi eſt ⁊ dereliqͥt cū ſit proprio iudicio condemnatꝰs Cū miſero ad te artemamt aut tychicū: feſtina ad mevenire nicopol ī. Ibi eniꝫv ſtatui hyemare: zenā legiſperitū ⁊ appollo ſollicitex p̄mitte vt nihil illis deſit.y Diſcant autem et veſtri.a bonis oꝑibꝰ p̄eſſe ad vſusb neceſſarios vt nō ſint īfruectuoſi: Salutant te qͥ medcum ſunt omnes. Salutaeos qͥ nos amant in fide.Gr̄a dei cū oībꝰ vob̓ amē.¶ Explicit epiſtola Pauli ad Tytum.¶ Incipit argumentum inepl̓am: ad phylemonem.Hilemon i familiares lr̄as facit ꝑ oneſimo ſeruo eiꝰ: ſcribes ei ab vrbe roma d̓ carcere per ſupra ſcriptū one-ſimū. ¶ Explicit argum̄tū.
bent defectuoſis hōibus ⁊ infidelibꝰ ꝯdeſcēdere ꝑ māſuetudinē quātū p̄t fieri bono mō ẜm rōis dictamē iō dicit.¶¶ Eramus em̄ aliqn̄ ⁊ nos inſipiētes .i. ſine ſapīa vera q̄eſt xp̄s: qͣꝫuis tūc aliqͥ eſſent ph̓i md̓ana p̄diti ſapientia.m ¶ Increduli. in his q̄ ſunt ſupra rōnē. cuiuſmodi ſuntea q̄ ſunt fidei.n ¶ Errātes. in moribus o. ¶ Seruiētes deſi. ⁊cͣ. i. paſſionū ſectatores.p ¶ In ma. ⁊ īuidiaagētes. qͣꝫtū ad illoſqͥ peccabāt ex certamalicia. ⁊ qꝛ hoc eſtvalde deteſtabile. iōſubdit̉. q ¶ Odibiles .ſ. deo. MOdientes inuicē. qꝛ mali hoīes n̄ hn̄t amiciciaſ ad alios. nec etiam ad ſeip̄os. vt declarat ph̓s. viij. eth.s ¶ Cu āt. h̓ pōit̉ ſecūda rō dicte inſtructōiſ. ⁊ ſcd̓o ex dictꝭīfert̉ q̄dam ꝯcluſio.ibi. Fidel̓. Rō veroaccipit̉ ex credentium ſtatu pꝰ ſuā cōuerſionē ad quē vocati ſunt vt ſint heredes vite et̓ne: ⁊ hͦex mera dei gr̄a ⁊ benignitate ꝓpt̓ quodbenigni alijs etiaminfidelibus dn̄t eſſemaxime pͥncipibusquātum p̄t fieri ẜmdeū. ⁊ hͦ eſt qd̓ dicitg ¶ Cū āt ben. ⁊ hu.appa. ⁊cͣ. hūanitasin eius ntītate benignitas aūt in ſua ꝯuerſatōe. t ¶ Nō ex ope. iu. q̄ fe. noscū eēmꝰ peccatores.¶ Sꝫ ẜm ſuā miſe. ſal. nos fe. ſalꝰem̄ eterna excedit total̓r racultatē nature hūane. ꝓpter qd̓non p̄t eā attingere niſi ex largitate diuine miẜicordie.x ¶ Per lauacrū regeneratōis .i. baptiſmi qͥ ē ſpūal̓ generatio. Ioh. iij. Niſi qͥs renatus fuerit ex aqͣ ⁊ ſpū nō p̄t introire in regnū dei. y. ¶ Et renouatōnis ſpūſſancti. ſpūsem̄ ſctūs in baptiſmo datꝰ. terminat vitā veterē q̄ fuit ſb̓pctō. ⁊ inchoat nouā q̄ eſt in gr̄a. z ¶ Quē effudit ī nosabūde. ad deletionē oīm pctōꝝ ⁊ copiā v̓tutū. a ¶ Perih̓m xp̄m: ex cuiꝰ paſſione hꝫ effieaciā baptiſmi ſacr̄m.b ¶ Ut iuſtificati gr̄a ip̄iꝰ. q̄ facit nos dei filioſ adoptiuos⁊ ꝑ ꝯn̄s. c ¶ Heredes ſumꝰ ẜm ſpem vite et̓ne in p̄ſenti⁊ in futuro erimꝰ ẜm rem. d ¶ Fidelis. h̓ ex dictis infertur ꝯcluſio .ſ. ꝙ ritꝰ de hac ſpe vite eterne informet ſuosſubditos. ⁊ deuiter doctrina inutilē ⁊ curioſam. dicit igit̉d ¶ Fidelis ſermo eſt .ſ. ꝙ ſumus heredes ẜm ſpem viteeterne. e ¶ Et de his volo te ꝯfirmare ſubditos tuos. eſtem̄ ſpes iſta anchora aīe. tenēs eā īmobilē in bono ſic̄ anchora materialis nauē in mari. ſꝫ in hoc eſt differentia. qͥaanchora materialis figit̉ deorſum in maris fundo. hec ātfigitur ſurſum in celo. iō dr̄ Hebr. vj. Fortiſſimū ſolatiūhabeamꝰ qͥ ꝯfugimꝰ ad tenendā ꝓpoſitā ſpem quā ſic̄ anchorā habemꝰ aīe tutā ac firmā. ⁊ incidentē vſqꝫ ad interiora velamīs .i. ad ſecreta celeſtia q̄ ſunt nobis velata.e ¶ At curēt bonis oꝑibus p̄eſſe .i. vt ſint de primis operibus bonis. f ¶ Hec .ſ. documenta ſūt bona ⁊cͣ.g ¶ Stultas aūt qōnes .i. irrōnabiles. h ¶ Et genealogias. l. falſas ꝑ quas pſeudo apl̓i nitebant̉ on̄dere ih̓m naza
renū de dauid non deſcēdiſſe. ſic̄ dictū eſt ſupra. j. Tim̄. i.i ¶ Et contentōnes. verboſas. k ¶ Et pugnas legis. inutiles ꝑ qͣs aliqͥ nitebātur ſalſum intellectū ꝓducere. id̓oſubdit̉. l ¶ Sunt em̄ inutiles .i. ſine fructu. m ¶ Et vane. n ¶ Hereticū. h̓ on̄ditur qͣl̓r tytus ⁊ ſubditi ſui ſe debeant hr̄e erga hereticos. d. Hereticuꝫhōieꝫ qͥ recepit fidēcatholicaꝫ ⁊ poſteacorrupit eam.o ¶ Poſt vnā .i. primaꝫ. eo mō loq̄ndiqͦ d̓r Gen̄. j. Factūeſt velꝑe ⁊ mane dies vnus .i. primus.p ¶ Et ſcd̓am correctionē deuita. ⁊ facias ab alijs deuitarine ꝑ eū inficiāt̉ alij.q ¶ Sciēs qꝛ ſb̓uerſus eſt. abſqꝫ reditu⁊ hoc de cōi curſu.r ¶ Cū ſit ꝓprio iudicio ꝯdēnatꝰ. namfidē quā recepit vtverā. impugnat vtfalſam. s ¶ Cummiſero. Hec eſt vltima ꝑs huiꝰ epiſtole que dicitur ꝯcluſio eiꝰ ī qͦ ꝓ tyto mādat ⁊ euꝫ ſalutat. d.Cū miſero artemaꝫad te aut tichicū. adregēdū in abſentiatua ppl̓m tuum.t ¶ Feſtia ad me venire nicopolim ⁊cͣ.qꝛ ꝓpōebat ibi manere ꝑ aliqd̓ ſpaciūtꝑis. iō ꝓ tyto mandabat vt illo temris ſpacpoſſet euꝫ plenius informare de eccl̓iaſticaſciplīa. v ¶ Zenā legiſpe. ⁊ apol. ſol. p̄mitte .i. priuſqͣꝫme venias remitte ita ſollicite ꝓuidēdo eis de neceſſarijs. x ¶ Ut nihil deſit eis. in via: erat em̄ apollo cp̄s corinthioꝝ. ſed ꝓpter ſeditōꝫ aduerſum ſe concitatā ꝑ pſendoapl̓os diſceſſerat cū zena ſocio ſuo veniēs ad tytū cretenſem ep̄m. ſꝫ fedatis corinthijs ꝑ epl̓as pauli. mādauityto vt priuſqͣꝫ veniret nicopolim ad eū remitteret eos decenter. Ꝙ aūt prius noīat zenā. ⁊ dicit eū legiſpitū. noneſt ex eo ꝙ eſſet maior vel ꝑitior. ſꝫ qꝛ dignitas ep̄alis ip̄iapollo ⁊ eiꝰ ſcīa erant note ⁊ famoſę. nō ſic aūt alteriꝰ. iōprius ip̄m noīauit ⁊ peritū exp̄ſſit. ne cura duiſiōis circaeū negligeret̉. ⁊ ſi querat̉ vn̄ fieret iſta ꝓuiſio. rn̄dit dicēsy ¶ Diſcāt āt ⁊ vr̄i .ſ. cretenſes vobis ſubditi. z ¶ Bonisoꝑbus p̄eſſe .i. inſiſtere .ſ. mīſtrando doctoribꝰ. a ¶ Advſus neceſſarios. n̄ ſuꝑfluos. b ¶ Ut nō ſint infructuoſi ⁊ ſic excidant̉ ⁊ in ignē mittātur ſicut arbor infructuoſa: Nath. vij. Oīs arbor q̄ nō facit fructū bonū excidet̉⁊in ignē mittet̉. c ¶ Salutāt te. ꝯn̄ter ſalutat eū ex ꝑte ſocioꝝ. d. Salutāt te qͥ mecū ſunt oēs qͥrū noīa tacet ꝓpterbreuitatem. d ¶ Saluta eos qui nos amant in fide .i. fideliter ⁊ non ficte. Conſequenter ſalutat eos generalit̓ dicens. e ¶ Gratia dei. que eſt arra vite beate.f ¶ Cum omnibus vobiſ. ſuꝑ. ſit amen.In capitulo tercio vbi dicitur in poſtilla. ſtultas aūtAdditio.queſtiones.Uid ītelligat̉ ꝑ hͦ qd̓ dr̄: ſtultas āt qōnes ⁊ genealogias. dcm̄ fuit ī additōe sͣ ad Ti motheum .j. ⁊c¶ Poſtilla frīs Nicolai de lyra ad philomonē incipit.