Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
238b
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola pauli

b dn̄os ſuos om̄i honore dic gnos arbitrent̉: ne nomendn̄i ⁊ doctrīa blaſphemet̉d Qui aūt fideles hn̄t dn̄osnō contēnāt. qꝛ frēs ſunt ſꝫmagis ẜuiāt qꝛ fideles ſūtſꝫ ⁊ dilecti: qꝛ bn̄fici ꝑticipeſſunt. Hec doce ⁊ exhortanre. Siqͥs aliter docet ⁊ nōacqͥeſcit ſanis ẜmōibꝰ dn̄inr̄i ih̓u xp̄i: ⁊ ei q̄ ẜm pietaI tē ē doctrine: ſuꝑbꝰ: nihilꝑ ſciēs ſꝫ languēs circa q̄ſtioq̄ nes ⁊ pugnas verboꝝ ex qͥIbus oriunt̉ inuidię ꝯtētiones blaſphemieꝫ ſuſpitiōeſx male cōflictationes hoīmmēte corruptoꝝ ⁊ qui veritate priuati ſunt exiſtimanatiū queſtū eſſe pietatē. Eſtb aūt q̄ſtus magnꝰ: pietas:ccū ſufficientia. Nihil enimintulimus in hūc munduꝫhaud dubiū qꝛ nec auferreqͥd poſſumꝰ. Habētes aūt

alimenta ⁊ quibꝰ tegamurd his ꝯtēti ſumꝰ Nā qͥ volūtē diuites fieri: incidūt in tētationē: ⁊ in laqueū diaboli ⁊ deſideria ml̓ta inutiliag ⁊ nociua q̄ mergūt hoīes īꝰ interitū ⁊ perditionē. Radix em̄ oīm maloꝝ eſt cupikditas quā quidē appetenates errauerūt a fide ⁊ inſeruerūt ſe doloribus multꝭTu aūt o hō dei: hec fuge.h Sectare ꝟo iuſticiā pietar tē: fidē: charitatē: patiētiāgͦ māſuetudinē. Certa bonūvcertamen fidei: apprehenx de vitam eternā: in qua voycatus es. ⁊ confeſſus bonam confeſſionem coramz multis teſtibuſ. Precipioa tibi corā deo qui vinificatomnia ex xp̄o ih̓u qui teſtimoniū reddidit ſub pōtiopilato bonam confeſſionēb vt ſerues mandatum ſine

qꝛ qͥcqͥd hn̄t vel acqͥrūt totū eſt dn̄oꝝ ſuoꝝ. bn̄ v̓o cuſtodiunt̉ qn̄ ad ẜuiēdū dn̄is fidelit̓ ⁊ humilit̓ inducunt̉: igit̉timotheꝰ inſtruit̉ pͦ de hac cuſtodia. ſcd̓o reprobat̉ doctrina ꝯͣria: ibi. Si qͥs alit̓. Circa pͥmū dicit apl̓s. a Quicūqꝫ ſūt ſub iugo ẜu .i. etiā īfideliū vt dicit h̓ glo. bDominos ſu. ho. di. arbitrent̉. hūiliter eisobediēdo ī licitis ⁊honeſtis. vn̄ ⁊ ſctūsPaulinꝰ nolen̄. ep̄sinfideli regi ẜuiuitꝓ filio cuiuſdam vidue humilit̓ ⁊ deuote. c Ne nomen⁊ do. do. blaſphemetur. ſi em̄ ẜuꝰ alicuiꝰīfidelis eo ꝙ efficit̉xp̄ianꝰ ſb̓trahit dn̄odebitā ẜuitutē poſſdici ab infidelibꝰ ꝙdoctrina xp̄i nō eētbona q̄ cōcederet inuito dn̄o ſubtraherealienum. d Quiaūt fi. ha. dn̄os nonꝯtem. eis denegādodebitā ſeruitutē.e Quia frēs ſūt .i.ambo xp̄iani. hͦ aſſerebāt aliqͥ eo ꝙ nonhabeat imꝑiū: par īparē. Sed iſta paritas intelligēda eſt īſpūalibꝰ ẜm ꝙ dicitAmbro. Apud dominū bona ẜuitꝰ. ⁊bona lib̓tas eqͣ lāceappendunt̉: nō aūtin corꝑalibꝰ de qͥbeſt ẜuitꝰ. f Sꝫ magꝭ ſer. eis. qꝛ fideles ſunt qͥbꝰ fidelismagꝭ tenet̉ qͣꝫ infidelibꝰ.g Et dilecti deo. qꝛ bn̄ficij .ſ.diuini. h Participes ſūt. cū ẜuis per ſacr̄m baptiſmi.i Hec doce. ignorātes. k Et exhor. ſciētes ad cōplendū in oꝑe. l Siqͥs. Hic ꝯn̄r remouet̉ doctrina ꝯͣria. ⁊diuidit̉ ī duas ꝑtes .ſ. in ꝑtē pͥncipalē ⁊ incidētalē: ibi. Eſtaūt queſtꝰ. Circa pͥmū dicit apl̓s. Siqͥs alit̓ docet. qͣꝫdictū eſt de ẜuis xp̄ianis. m Et nō acqͥ. ſa. ſer. dn̄i. Exqͦ pꝫ ꝙ apl̓s nō dicit p̄dicta inſtinctu ꝓprio ſed diuino.n Suꝑbus. eſt ſupple talis doctor. ex ſuꝑbia em̄ ꝓceditaſſerere noua q̄ ſunt dubia ⁊ ml̓to magꝭ q̄ ſunt falſa.o Nihil ſciēs. qꝛ de talibꝰ nō eſt ſcīa. p Sꝫ lang. cir.qōnes. qꝛ tēdit ad mortē ſpūalē ꝑ diſceſſuꝫ a fide q Exqͥbꝰ .ſ. qōnibꝰ inutilibꝰ ⁊ v̓boſis. r Priunt̉ inuidie. incorde. Cōtētiones. in ore ⁊ pn̄tia. t Glaſphemiei. detractiones in abſentia. v Et ſuſpitiones male. naꝫinuidētes abinuicē facta mutua peſſime interpretant̉. Cōflic. ho. men. corrup .ſ. falſoꝝ p̄dicatoꝝ ꝯͣ alios.y Et qͥ veri. pͥua. ſūt .ſ. a veritate triplici. vite iuſticie ⁊ doctrine. z Exiſti. queſ. eē pie .i. dp̄icationē q̄ eſt opꝰ pietatis exercentiū ꝓpt̓ tꝑale lucrū. a Eſt aūt queſtꝰ. heceſt ꝑs incidētalis in qͣ occaſione habita ex q̄ſtu falſoꝝ p̄dicatoꝝ excludit a veris p̄dicatoribꝰ talē queſtū. ⁊ primoab oībꝰ generalit̓. ſecūdo a Cimotheo ſpālit̓: ibi. Tu aūt.Circa pͥmū dicit. a Eſt aūt queſtꝰ magnꝰ. nā ꝑ ip̄m acqͥrit̉ vita btā. b Pietas .i. opꝰ p̄dicationis. c Cū ſufficiētia. neceſſarij victus ⁊ veſtitꝰ q̄ debēt ſufficere veris p̄dicatoribꝰ ſicut dr̄ poſtea. Ha. aūt ali. ⁊cͣ. d Nā qͥ vo.di. fieri. loquit̉ de p̄dicatoribꝰ euāgelij qui debent eē a terreni cupiditatibus expediti. eſſe vero diuitē nō eſt maluꝫbene vtētibꝰ diuicijs. vn̄ dicit Ambro. ſuꝑ Lucaꝫ. Sicutdiuitie impedimēta ſunt reprobis ita probis ſunt adiu-

mēta virtutis. nec ꝑ ꝯn̄s velle eſſe diuitē ad bene vtendūeſt malū niſi ꝓpter impedimētū maioris boni. magna eīcura circa ilia impedit actū p̄dicationis. ꝓpter quod apl̓icurā tꝑaliū cōmiſerūt alijs di. Act̉. vj. Nō eſt equū nosderelinquere verbū dei ⁊ miniſtrare mēſis. Cōſiderate gͦfrēs ⁊cͣ. ⁊ ſubditur.Quos cōſtituamꝰſuꝑ hoc opꝰ. vl̓ pōtdici ⁊ magis ad intentionē apl̓i: vt videt̉ ꝙ cū dicit. Quivolūt diuites fieri.loquit̉ de falſis apoſtolis qͥ p̄dicabantex cupiditate lucritꝑalis: ⁊ ſic velle diuites fieri accipit̉ ꝓinordinato diuiciarū appetitu qui ſemper eſt malus. ideoſubdit̉. c Incidūt intentationē. ꝑinteriorē cōſenſum Et laqueū diaboli ⁊ deſideria multaqꝛ diuitie p̄ſtāt viaꝫ⁊ fomentū ad oīa vicia. g Que mergūt hoīes ī inter itūſ. in ꝓfundū vicioꝝh Et ꝑditionē .i. gehēne penā. i Radix oīm maloꝝ eſtcupiditas. qꝛ ſic̄ radix p̄ſtat fomentuꝫoībus ꝑtibus arboris. ſic diuicie oībꝰpeccatꝭ vt dictū eſt.k Quā quidē apappetētes .i. cupiditatē que hic accipit̉ ꝓ pecunijs ex cupiditate aggregatis. l Errauerūt a fide. abyſſus enimabyſſum inuocat. ⁊ ſic abyſſus cupiditatis trahit abyſſuꝫinfidelitatis. m Et inſeruerūt ſe doloribꝰ multis. mali em̄ hoīes quaſi ꝯtinue ſentiūt mētis dolores. ꝓpter qd̓dicit augꝰ. ꝙ malus animꝰ eſt ſibi pena. ⁊ cū hoc ſe obligant ad dolores inferni intollerabiles: n Tu āt. Hicꝯn̄r excludit hanc cupiditatē ſiue queſtū a thimotheo. ⁊primo exhortādo. ſecūdo p̄cipiēdo: ibi. Precipio. Circaprimū dicit. n Tu aūt o homo dei .i. deputatꝰ obſeqͥodiuino. o Hec fuge. ⁊ oſtēdit ꝯn̄r quales diuicias debet querere. d. p Sectare v̓o iuſticiā. erga ꝓximum. Pietatē: fidē: charitatē. erga deū. Fidē. qua creditur.Tharitatē qua diligit̉. Pietatē qua colit̉. Eſt em̄ pietasvno mō ſumpta idē qd̓ cultꝰ diuinus. Patiētiā. ergaꝑſecutores. s Nanſuetudinē. erga omnes.t Certa bonū certamen. fidei falſis apoſtolis reſiſtēdo.Apprehēde vitā eternā .i. ꝑ hoc apprehēdens eam.x In qua vocatꝰ es. ꝑ gr̄am in pn̄ti que eſt arra vite beate. y Et confeſſus bonā cōfeſſionē corā multis teſtibꝰ⁊ hoc eſt in ordinatione tua: ⁊ etiam in predicatiōe.z Precipio tibi. Hic inducit timo. p̄cipiēdo di. Precipio tibi corā deo. qui p̄ſentialiter eſt vbiqꝫ. a Qui viuificat oīa. inqͣꝫtum dat omnibus eſſe ⁊ cōſeruat.b Ex xp̄o ih̓u .i. corā ih̓u xp̄o. a Qui teſtimoniumreddidit ſub pontio pilato. cui dixit Ioh̓. xviij. In hocnatus ſum ⁊ ad hoc veni in mundū vt teſtimoniū perhibeam veritati. quod fecit verbo ⁊ facto in doctrina ⁊ miraculis: tꝑe quo pontius pilatꝰ erat p̄ſes iudee. ⁊ hec fuitbona cōfeſſio. b Ut ſerues mandatuꝫ ſine macula i.mādatū euāgelicū ſanctū ⁊ purū in qͦ p̄dicatoribꝰ ad p̄dicandū miſſis dr̄ ꝙ expediti ſint a cupiditatibus terrenis