Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
228a
Einzelbild herunterladen
 

Ad Coloſſenſes

Capitulū. iij.a Git̉ ſi ꝯſurrexiſtis cūbA xp̄o: q̄ ſurſum ſūt quec rite vb̓i xp̄s eſt in dexteradei ſedēs: q̄ ſurſuꝫ ſūt ſapite: nō que ſuꝑ terrā. Mort tui em̄ eſtis: et vita veſtrag abſcōdita ē cū xp̄o in deo:ſꝫ cū aūt xp̄s apparuerit vitai vr̄a: tūc ⁊ vos apparebitꝭkcū ipſo in gl̓ia. Mortificate gͦ mēbra vr̄a que ſūt ſuꝑaterrā: fornicationē: īmūdiciā: libidinē: cōcupiſcētiāh malā: ⁊ auariciā: que eſt ſir̄ mulacroꝝ ſeruitus ꝓpter q̄venit ira dei ſuꝑ filios incredulitatis: in qͥbꝰ et vosambulaſtꝭ aliqn̄ cū viuere-

tis ī illis. Nūc aūt deponiz te ⁊ vos oīa: irā: indignationē: maliciā: blaſphemiāc turpē ſermonē de ore vr̄o.dNolite mētiri inuicem: exē poliātes vos veterem hofminem cum actibus ſuis:ſꝫ et induentes nouum eumiqui renouat̉ in agnitionemk dei ẜm imaginem eius quicreauit eum: vbi nō eſt maſculus ⁊ femina gentilis etiudeus circūciſio ⁊ prepucium: barbarus et ſcytha:in ſeruus ⁊ liber: ſed omnia ⁊n in omnibus chriſtus. Induite vos ergo ſicut electidei ſancti et dilecti viſceramiſericordie benignitatem

ſic habere aliqd̓ tp̄us deputatū ad vacanduꝫ diuinis cadit ſub p̄cepto morali. Sed inqͣꝫtum in hoc p̄cepto determinat̉ ſpāle tp̄us in ſignū creatiōis mūdi: ſic eſt p̄ceptūceremoniale. Et ideo nō obſeruat̉ hoc p̄ceptū in noua lege: nec qͣꝫtū ad diē: qꝛ nō dies ſabbati ſed dies dn̄ica celebrat̉. nec qͣꝫtū ad modū obſeruādi: qͥa indie dn̄icacibi coquūtur et hoīes itinerātur et alia hmōi faciūt. Obſeruatio .n.diei dn̄ice in noua lege ſuccedit obẜuationi ſabbati nō ex vip̄cepti legis ſꝫ ſuccedit ex ꝯſtōne eccl̓eꝯſuetudine ppl̓i xp̄iani: ꝓut ī p̄dicta. q.Et in obſeruationeſabbati allegorica ſignificatio: ꝓut fuitfigura xp̄i in ſepulcro in die ſadbati qͥeſcētis. Eſt etiam inobſeruatiōe ſabbatimoralis ſignificatioꝓut ſignificat ceſſationē ab oī actu peccati: ⁊ quietē mētisī deo: ẜm quā ſignificationē eſt p̄ceptūgenerale: ⁊ etiā ī hacobſeruatōe ſabbati ſisnificatio anagogica: ꝓut .ſ. figuratquietē fruitiōis dei q̄ eſt in patria. Capitulū. iij.Git̉ ſi cōſurrexiſtis. Poſtqͣꝫ apl̓us induxit coloſſen. ad tenendū fidei veritatē: ⁊ p̄cauendū pſeudoapl̓oꝝ falſitatē. hic ꝯn̄r inducit eos ad ſeruādū vite ſanctitatē ip̄os de moribꝰ informādo. Et diuidit̉ ī duas: qꝛ pͥmo facit hͦ generalit̓ qͦ ad oēs. ſecūdo ſpāliter quoad aliquos ſtatꝰ ſpāles. ibi. Nulieres. Circa pͥmū ſciēdūꝙ finis imponit neceſſitatē his q̄ ſunt ad finē: ⁊ id̓o pͥmoinſtruit eos de appetitu finis. ſcd̓o de moribꝰ ad huc finēordinatis: ibi. Mortificate. Circa pͥmū dicit cōcludendoex p̄dictis. a Igit̉ ſi ꝯſurrexiſtis cū xp̄o. ꝑ fidē charitate formatā. b Que ſurſum ſunt q̄rite .i. bona celeſtiadeſiderate. c Ubi xp̄s ē in dex. dei ſe. mēbra em̄ debētſequi caput. xp̄s aūt eſt caput eccl̓ie: vt p̄dictū ē. ⁊ iō fideles qͥ ſunt mēbra eius debēt eū ſequi ꝑ deſideriū: vt ſic exiūgant̉ finalit̓ in celeſtibꝰ ꝑ p̄mij obtentū. d Nō q̄ ſuꝑterrā. in bonis terrenis ponēdo finē: ⁊ ſubdit rationē. d.e Nortui em̄ eſtis. peccato ꝑ baptiſmū. ⁊ ſic ī terrenisnō debetis pone̓ finē vr̄m: ſꝫ in bonis celeſtibꝰ q̄ nō apparent in pn̄ti. iō ſubdit̉. f Et vita vr̄a .ſ. eterna. g Abſcōdita eſt cū xp̄o ī deo. in qͦ ꝯſiſtit obiectiue ī viſiōe deitatis pͥncipalit̓: ⁊ hūanitatis xp̄i ſecūdario: iō dic̄ ſaluator Ioh̓. xvij. Hec ē em̄ vita eterna: vt cognoſcāt te ſolūdeū ⁊ quē miſiſti ih̓m xp̄m: h Cū em̄ appa. xp̄s. ī iudicio finali. h Uita vra. mō dicto. i Tuc ⁊ vos apperebitis cū ip̄o ī gl̓ia. q. d. tūc beata q̄ mō vobis ē abſcōdita manifeſte erit vobis exhibita. k Mortificate. Hicpn̄r inſtruit eos de moribꝰ ad beatitudinē ordinatis. ⁊ pͦqͣꝫtū ad depoſitionē vicioꝝ. ſecūdo qͣꝫtū ad acqͥſitionē virtutū: ibi. Et induētes. pͥma adhuc in duas: qꝛ pͥmo docetdeponere peccata carnalia. ſecūdo ſpūalia: ibi: Nūc aūt.Circa pͥmū. d. k Nortificate gͦ mēbra vr̄a q̄ ſunt ſuꝑterrā .i. q̄ ꝑtinēt ad p̄ſentē vitā q̄ ſic ſunt mortificanda perauſteritatem vite: vt natura ſeruet̉ ad ſeruiēdū deo: ⁊ vicia curent̉ q̄ impediūt ingreſſuꝫ celeſtiū: ẜm ꝙ dr̄ Apoc̄.xxj. Nō intrabit ī eo aliqͥd coinqͥnatū: iō ſb̓dit̉. l¶ Fornicationē. q̄ eſt cōcubitꝰ ſoluti cū ſolata. ⁊ ꝑ hoc ml̓to fortius intelligit̉ adulteriū eſſe deponēdū. m Immūdi

ciā. qͣꝫtū ad peccatū ꝯͣ naturā. n Libidinē. qͣꝫtū ad oſcula tactus impudicos ⁊ ſil̓ia. o Cōcupiſcētiā malā. qͥanō ſolū actus exteriores ſunt refrenādi ſꝫ etiā interioresmētis. p Et auariciā. q̄ eſt iniuſta pecunie acqͥſitio. vn̄dr̄ auarꝰ. q. auidꝰ eris. Ręponit̉ aūt hͦ int̓ carnalia vicia:qꝛ fomētū eis p̄ſtat:qꝛ ꝑ pecuniā habēt̉cibi ⁊ potus et lectimolles et hmōi adluxuriā excitantes.q Que eſt idoloꝝſeruitꝰ .i. ſil̓is idolatrie: inqͣꝫtū auarꝰ colit pecuniā ſuā ſtudioſe. r Propt̓ q̄vicia predicta.s Uenit ira dei. i.eius vindicta.t Suꝑ filios incredulitatis. qͥ vitā aliānō credūt: ꝓpter qd̓ſine freno vite pn̄tiscānalitatibꝰ ſe exponūt: ꝓpt̓ qd̓ ī ꝑſonaeoꝝ: vt dr̄ Sapīe. ij.Ombre trāſitꝰ ē tēpus nr̄m: ⁊ nō eſt reuerſio finiſ nr̄i. venite igr̄ et fruemur bonis ⁊cͣ. v In qͥbꝰid eſt inter quos.x Et vos ambulaſtis aliqn̄ .ſ. an̄ ꝯuerſionē vr̄aꝫ carnalit̓ viuēdo. y Nūcaūt. Hic ꝯn̄r inducit ad deponēdū vicia ſpūalia. d. Nūcaūt depo. ⁊ vos oīa .i. nō ſolū vicia carnalia: ſꝫ etiā ſpūaliaz Irā .i. appetitu illicitū vindicte. z Indignati .i. eiꝰſignū in facie. a Naliciā .i. mali machinationē ī corde. b Blaſphemiā. ꝯtra deū. c Turpē ſermonē. ſcꝫdetractiōis: murmuratiōis: ⁊ deriſiōis contra ꝓximū.d Nolite mē. inui. vnꝰ alteꝝ ſic decipiēdo. e¶ Expolivos ve. hoīeꝫ .i. ſtatū gentilē. f Cū acti. ſu. malis. vt ſicdeponant̉ oīa pctā. g Et inducētes. Hic ꝯn̄r inducit̉ad v̓tutis acqͥſitionē q̄ ſūt mētis indumēta. ⁊ pͦ ponit adhͦ motiuū. ſcd̓o ꝓſequit̉ intentū: ibi. Induite vos. motiuū aūt eſt: qꝛ hō eſt ad imaginē dei factꝰ ẜꝫ mentē: q̄ imazo deformat̉ ꝑ vicia: ⁊ reformat̉ ꝑ virtutē: ꝓpter qd̓ debꝫhō moueri ad virtutis acqͥſitionē: ideo. d. g Et induc̄.no. ſuple hoīem qui renouatus eſt ꝑ baptiſmū. h Eūqui renouat̉ .i. in hac renouatiōe ꝑ baptiſmū ꝓficit.i In agni. dei. .i. ꝑ augmentū fidei formate charitaie.k Scd̓m imagi. eius ⁊cͣ .i. ẜm ꝑtē intellectiuā in qua eſtad dei imaginē factus. l Ubi nō eſt maſ. ⁊ fe. qꝛ diſtinctio ſexus nō eſt ex ꝑte mētis: ſꝫ corꝑis. iſtud tn̄: Naſcūlus ⁊ femina. nō eſt libris correctis q̄ ſic habēt. Ubi nō ēgentilis ⁊ iudeus ⁊cͣ. ⁊ ſic li vbi refert̉ ad deū de qͦ īmediate p̄dixerat qͥ creauit eū. nam apud deū non eſt ꝑſonaꝝacceptio: ſꝫ recipit oēm venientē ad ſe ꝑ fidem: ita ꝙ nulla diuerſitas p̄iudicat: ſiue nationis. io ſubdit̉: Gentilis⁊ iudeꝰ. ſiue obſeruatiōis: iō ſequit̉. Circūciſio ⁊ p̄puciū.ſiue lingue: Barbarus ⁊ ſcytha. ſiue ꝯditiōis. Seruns etliber. ⁊ ꝑ hec intelligunt̉ alie diuerſitates quecūqꝫ.m Sed omnia in omnibꝰ xp̄s .i. xp̄s eſt in omnibꝰ pergratiā: ⁊ omnia opera quorū bona principaliter operat̉.n Induite. Hic ꝯn̄r ꝓſequit̉ intentū de virtutibꝰ. ⁊ primo in cōꝑatiōe ad ꝓximū. ſcd̓o ad deū: ibi. Et pax xp̄i. ⁊pꝫ ordo. nā ex notioribꝰ ꝓcedit ad minus nota. dicit gͦ cōcludēdo ex p̄cedēti motiuo. n Induite vos gͦ ⁊cͣ. i. p̄deſtinati ab eterno. o Sancti .i. ſanctificati ꝑ baptiſmūin tꝑe. p Et dilecti. ꝑ augmentū gratie. q Viſceramiſericordie. tu qͣꝫad pietatis affectu. r Benignitatē.qͣꝫtū ad eius effectū. vn̄ dr̄ benignꝰ. q. bn̄ ignit̉ꝰd bn̄faci-

ff iiij