Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
223a
Einzelbild herunterladen
 

Ad Philippenſes

ſine offenſa in diē xp̄i. repleti fructu iuſticie ieſumſꝫ xp̄m ī gl̓iaꝫ laudē dei. ſcire aūt volo vos frēs: qͥakcirca me ſunt magis ad ꝓfeictū venerūt euāgelij: ita vtvincula mea manifeſta fieinrent in xp̄o in om̄i p̄torioin ceteris om̄ibꝰ vt pluresē frībꝰ in dn̄o: ꝯfidētes īculis meis: abūdantiꝰ au-derēt ſine timore ꝟbuꝫ dein loqͥ. Quidā qͥdē ꝓpt̓ inuiodiā ꝯtentōeꝫ: qͥdā ātpter bonā volūtatē xp̄m pp̄dicāt. Quidā ex charitate ſciētes qm̄ ī defēſiōe euanē gelij poſitꝰ ſū Quidā āt exꝯtentōne xp̄m ānūciantt ſince̓: exiſtimātes p̄ſſurā ſevſuſcitare vincl̓is meis. qͥdem̄. oīmodo ſiue occaſionē: ſiue veritatē xp̄cx annunciet̉: in gaudeo

y ſꝫ gaudebo Scio em̄ qꝛa mihi ꝓueīet ad ſalutē: veſtrā or̄onem ſūmīſtratiobnem ſpūs ih̓u xp̄i: ẜm expecctatōeꝫ ſpem meam qꝛ ind nullo ꝯfundar: ſꝫ in om̄i fięducia ſic̄ ſemꝑ nunc maſꝫ gnificabit̉ xp̄s ī corꝑe meoſiue vitā ſiue mortem.Mihi em̄ viue̓ xp̄c ē monr̄i lucrū. ſi viuere ī carnen hic mihi fructus oꝑis ē: eto qͥd eligā ignoro: coartor ātpe duobꝰ deſideriū habensdiſſolui xp̄o multos magis melius: permaneret aūt in carne: neceſſariū ꝑꝑx vos. Et hoc ꝯfidens ſcio:y quia manebo ꝑmaneboom̄ibꝰ vobis ad ꝓfectuma vr̄m gaudiū fidei: vt gratulatio vr̄a abundet ī xp̄ob ih̓u in me: meū aduentuꝫiterum ab vos. Tm̄ digne

e Et ſine offenſa. ꝓximis. f In diē xp̄i repleti ⁊cͣ. ideſt vt in die iudicij appareatis pleni bonis oꝑibꝰ a deo remunerādis. g In gl̓iam laudē dei. qꝛ in remūeratione celeſti eſt laus iugis: psͣ. lxxxiij. Beati habitant ⁊cͣ.h Scire aūt. Hic ꝯn̄r apl̓s reddit philippenſes beniuolos amicabiliter eisſignificans ſtatū ſuum. Et diuidit̉ ī duas .ſ. principalem etincidentalem: ibi.Quidā quidē. Circa primū dicit.h Scire aūt volovos frēs tanqͣꝫ amicos meos ſpāles.i Quia circa meſunt .ſ. tribulatōnes vincula rome ſuſtineo. k Nagiſad ꝓfectū venerunteuangelij. nam exfuit magꝭ publicatum ꝯͣ intentōeꝫ meꝑſequentiū: īcarcēationē meā credebant extinguē euangeliū. nam in carcere p̄dicabat miracula faciebat: ex quibus plures de īcarceratis cuſtodibꝰꝯuertebant̉: et oīaad diuerſas ꝑtes orbis deferebant̉: eo romani toti mundo dn̄abant̉: ſic deoībꝰ ꝑtibꝰ veniebantaliqͥ reuertebant̉: ſb̓dit̉. l Ita vivincula mea manifeſta fierēt in xp̄o .i. manifeſtuꝫ fieretvincula ꝯſtanter ſuſtinebā ꝓpter xp̄m. m In om̄i p̄torio. Aliqn̄ em̄ in p̄torio erāt iudices minores: aliqn̄ malores: aliqn̄ eis p̄ſidebat imꝑator: in om̄ibꝰ iſtis differētijs fuit apl̓s in p̄torio adductꝰ: ita ꝯſtanter ſe habuit plures xp̄i diſcipulos animauit ad p̄dicandū publicexp̄m prius face̓ audebāt: ideo ſubdit̉: vt plures exfratribꝰ ⁊cͣ. n Quidā. hec eſt ꝑs incidētalis qꝛ predixerat īmediate aliqͦs audaciaꝫ aſſumpſiſſe ex vinculis ſuis: incidētaliter ponit diſtinctōeꝫ p̄dicantiū. Nam aliqͥ faciebāt intentōne bona: alij v̓o mala: Et diuidit̉ in duasnam ponit hāc diuerſitatē. ſcd̓o circa ſuā charitatē: ibiQd̓ em̄. Circa primū dicit. n Quidā quidē ꝓpt̓ inuidiā ⁊cͣ .i. inuidia ꝯtentatōe moti ꝯͣ me: eo p̄dicatō meade p̄terito apparuit magꝭ virtuoſa: ex facta eſt magꝭ famoſa qͣꝫ ipſoꝝ: ꝓpt̓ qd̓ me incarcerato fortiꝰ p̄dicant vt ſapientiores famoſiores appareāt. o Quidā autē ⁊cͣ. intendētes ex ſua p̄dicatōne ꝯſeqͥ ꝓpriā gl̓iam ſꝫ honorem dei: ſalutē ꝓximi. p Quidā ex charitate. ſolūad ꝓximū general̓r ſꝫ etiā ad me ſpāliter. q Sciētes.⁊c. l. defenſione euāgelij. r Poſitꝰ ſum .ſ. in carce̓: etlo p̄dicādo ſupplēt vicē meā poſſum ad facienduꝫdiſcurrē: et reuelāt famā meā quā aliqͥ nitunt̉ deprimere:vt dictū eſt. s Quidā aūt ex ꝯten. ⁊cͣ. Iſte modꝰ maleanūciādi xp̄m differt a. naꝫ illi q̄rebant deprimē famampauli ſuā eleuare: iſti v̓o q̄rebāt penaꝫ ſui carcerꝭ aggrauare: ſb̓dit̉. t Exiſtimātes p̄ſſu. ⁊cͣ. dicētes ſe paulidiſcipulos falſe tn̄ vt apl̓i pena aggͣuaret̉: ſic̄ torqͥtꝰ dicebat ſe diſcipulū ſctī tiburtij vt a iudice gͣuiꝰ punireturꝓpt̓ qd̓ iſti vident̉ fuiſſe xp̄iani: niſi ſimulatorie: huic ꝯſonat qd̓ dr̄. Xp̄m annūciant ſince̓ ſꝫ ſil̓atorie. Et ſicpꝫ apl̓s ponit qͣtuor modos annūciantiū xp̄m: qͦrū pri.

mus qͣrtus ſunt mali quātū eſt ex intentōe denūciantiū tn̄ ex re denūciata: tercius ſcd̓s boni ſunt vtroqꝫ.v Quid em̄. ꝯn̄r apl̓s declarat ſuā charitatē: qͣꝫtumad dictas p̄dicatōnes: ſcd̓o qͣꝫtum ad philip. ibi. Coartor.Circa primū apparet charitas apl̓i: eo oēm modum denūciandi xp̄m ipſeacceptauit: qͣꝫuis ali ſint ad grauamenſuū: qd̓ ꝯtēnit ꝓpterhonorē diuinū: eteſt qd̓ dicit.v Quid em̄⁊cͣ. q. d. de diminution fame mee: aggrauatōne corꝑalispene curo: dumtn̄ nomē xp̄i p̄dicel̓īmo de iſtis.x Gaudeo in pn̄ti magꝭ. y Gaudebo in futuro: ſb̓dit cām dicens. Scio em̄ qꝛueniet ad ſaluteꝫ. idē ad augmentū meriti. a Per vr̄amor̄onem ⁊c̄. i. qꝛ ipſexp̄us dabit mihi vires ꝯſtantiā ſuſtinendi: or̄ones veſtras ad deuꝫ mefuſas fundendas.b Scd̓m expectationē ſpem meambtītudinis obtinende. cuiꝰ ſignū ſubditdicens. c Quiaī nullo cōfundor. exꝑſecutōe aduerſantiū. d Sed in om̄i fiducia .i. firma ꝯſtantia. e Sicutſꝑ. ſupple fui de p̄terito a tꝑe ꝯuerſionis mee. Et nūcſcꝫ de pn̄ti: futuro. g Nagnificabit̉ xp̄c .i. honorabitur. h In corꝑe meo ⁊cͣ. qꝛ ſi viuā p̄dicabo nomē eiusmagnifice: ſi moriar erit eiꝰ fide: ſic moriar in eiꝰ glorioſa ꝯfeſſione. Nihi āt viuē xp̄c ē. me viuificās ſuam gr̄am. k Et mori. eo. l Iucrū .ſ. vt ſim ei ꝑfecte ꝯiunctus gloriā. Et qꝛ vtrūqꝫ bonū ē. nam ſic viuereeſt augmētare meritū: dicit. m ſi viuē in carne.ſcꝫ mortali paſſibili. n Hic mihi fructꝰ oꝑis .i. augm̄tatio meriti: ſupple ſtatim mori ē abſqꝫ dilatiōe p̄miumꝯſeqͥ: ſubdit. Et qͥd eligā ignoro. o Coartor. hic ꝯn̄ton̄dit charitatē ſuā ad philippenſes. Et on̄dit: ſecūdoeos an martyrij tolerantiam inducit: ibi. Tm̄ digne. Pri aūt on̄dit p̄elegit bonū philippenſiū acceleratoni ſue glorie dicēs. o Coartor em̄ a duobꝰ .i. moueorad petendū pn̄t ſil̓ haberi. p Deſiderium hn̄s diſſolui. mortē corꝑalem. q Et cum xp̄o in gloria.r Nultomagis em̄ meliꝰ videt̉ me. s Permanere aūt in carne .i. diutius viuē. t Neceſſariū eſt ꝓpt̓ vos.ad veſtrā ꝯfirmatōeꝫ in fide moribꝰ doctrinā meaꝫ. Eteligens hanc ꝑtem ſubdit. v Et ꝯfidens .ſ. bonuꝫ veſtrum me ꝓmouendū. x Scio quia manebo. in vitapreſenti ad vtilitatem veſtram: ideo ſubditur.Et ꝑmanebo ⁊cͣ .ſ. in fide moribꝰ. Et gau. fidei.i. fideliū. a Ut gratula. vr̄a ⁊cͣ. eſt gratulatio ſancta.b In me meū aduen. ⁊cͣ. qd̓ philipp. ſumme defiderabant: apl̓s ītēdebat face̓ habita opportunitate ex diuina ordinatōne. Alit̓ em̄ aſſerit ſe vēturū: vtꝫ in ꝑte ſeq.c Tm̄ digne. Hic ꝯſequenter ponitur monitio de tolerantia martyrij ad quam tamen p̄exigit̉ conuerſatio ſancta: ideo dicit. c Tm̄ digne euangelio chriſti conuer-