Ad Philippenſes
fͦ ⁊ ſine offenſa in diē xp̄i. repleti fructu iuſticie ꝑ ieſumſꝫ xp̄m ī gl̓iaꝫ ⁊ laudē dei. ſcire aūt volo vos frēs: qͥa q̄kcirca me ſunt magis ad ꝓfeictū venerūt euāgelij: ita vtvincula mea manifeſta fieinrent in xp̄o in om̄i p̄torio ⁊in ceteris om̄ibꝰ vt pluresē frībꝰ in dn̄o: ꝯfidētes ī vīculis meis: abūdantiꝰ au-derēt ſine timore ꝟbuꝫ dein loqͥ. Quidā qͥdē ⁊ ꝓpt̓ inuiodiā ⁊ ꝯtentōeꝫ: qͥdā āt ⁊ ꝓpter bonā volūtatē xp̄m pp̄dicāt. Quidā ex charitateq̄ ſciētes qm̄ ī defēſiōe euanē gelij poſitꝰ ſū Quidā āt exꝯtentōne xp̄m ānūciant nōt ſince̓: exiſtimātes p̄ſſurā ſevſuſcitare vincl̓is meis. qͥdem̄. Dū oīmodo ſiue ꝑ occaſionē: ſiue ꝑ veritatē xp̄cx annunciet̉: ⁊ in hͦ gaudeo
y ſꝫ ⁊ gaudebo Scio em̄ qꝛ hͦa mihi ꝓueīet ad ſalutē: ꝑ veſtrā or̄onem ⁊ ſūmīſtratiobnem ſpūs ih̓u xp̄i: ẜm expecctatōeꝫ ⁊ ſpem meam qꝛ ind nullo ꝯfundar: ſꝫ in om̄i fięducia ſic̄ ſemꝑ ⁊ nunc maſꝫ gnificabit̉ xp̄s ī corꝑe meoſiue ꝑ vitā ſiue ꝑ mortem.Mihi em̄ viue̓ xp̄c ē ⁊ monr̄i lucrū. ꝙ ſi viuere ī carnen hic mihi fructus oꝑis ē: eto qͥd eligā ignoro: coartor ātpe duobꝰ deſideriū habensdiſſolui ⁊ eē cū xp̄o multos magis melius: permaneret aūt in carne: neceſſariū ꝑꝑx vos. Et hoc ꝯfidens ſcio:y quia manebo ⁊ ꝑmaneboom̄ibꝰ vobis ad ꝓfectuma vr̄m ⁊ gaudiū fidei: vt gratulatio vr̄a abundet ī xp̄ob ih̓u in me: ꝑ meū aduentuꝫiterum ab vos. Tm̄ digne
e ¶ Et ſine offenſa. ꝓximis. f ¶ In diē xp̄i repleti ⁊cͣ. ideſt vt in die iudicij appareatis pleni bonis oꝑibꝰ a deo remunerādis. g ¶ In gl̓iam ⁊ laudē dei. qꝛ in remūeratione celeſti eſt laus iugis: psͣ. lxxxiij. Beati qͥ habitant ⁊cͣ.h ¶ Scire aūt. Hic ꝯn̄r apl̓s reddit philippenſes beniuolos amicabiliter eisſignificans ſtatū ſuum. Et diuidit̉ ī duas .ſ. principalem etincidentalem: ibi.Quidā quidē. Circa primū dicit.h ¶ Scire aūt volovos frēs tanqͣꝫ amicos meos ſpāles.i ¶ Quia q̄ circa meſunt .ſ. tribulatōnes⁊ vincula q̄ rome ſuſtineo. k ¶ Nagiſad ꝓfectū venerunteuangelij. nam ex hͦfuit magꝭ publicatum ꝯͣ intentōeꝫ meꝑſequentiū: qͥ ꝑ īcarcēationē meā credebant extinguē euangeliū. nam in carcere p̄dicabat ⁊ miracula faciebat: ex quibus plures de īcarceratis ⁊ cuſtodibꝰꝯuertebant̉: et hͨ oīaad diuerſas ꝑtes orbis deferebant̉: eoꝙ romani toti mundo dn̄abant̉: ⁊ ſic deoībꝰ ꝑtibꝰ veniebantaliqͥ ⁊ reuertebant̉:iō ſb̓dit̉. l ¶ Ita vivincula mea manifeſta fierēt in xp̄o .i. manifeſtuꝫ fieret ꝙvincula ꝯſtanter ſuſtinebā ꝓpter xp̄m. m ¶ In om̄i p̄torio. Aliqn̄ em̄ in p̄torio erāt iudices minores: ⁊ aliqn̄ malores: ⁊ aliqn̄ cū eis p̄ſidebat imꝑator: ⁊ in om̄ibꝰ iſtis differētijs fuit apl̓s in p̄torio adductꝰ: ⁊ ita ꝯſtanter ſe habuit ꝙ plures xp̄i diſcipulos animauit ad p̄dicandū publicexp̄m qͥ prius hͦ face̓ nō audebāt: ideo ſubdit̉: vt plures exfratribꝰ ⁊cͣ. n ¶ Quidā. hec eſt ꝑs incidētalis qꝛ predixerat īmediate aliqͦs audaciaꝫ aſſumpſiſſe ex vinculis ſuis:iō incidētaliter ponit diſtinctōeꝫ p̄dicantiū. Nam aliqͥ faciebāt hͦ intentōne bona: alij v̓o mala: Et diuidit̉ in duasnam pͦ ponit hāc diuerſitatē. ſcd̓o circa hͦ ſuā charitatē: ibiQd̓ em̄. Circa primū dicit. n ¶ Quidā quidē ⁊ ꝓpt̓ inuidiā ⁊cͣ .i. inuidia ⁊ ꝯtentatōe moti ꝯͣ me: eo ꝙ p̄dicatō meade p̄terito apparuit magꝭ virtuoſa: ⁊ ex hͦ facta eſt magꝭ famoſa qͣꝫ ipſoꝝ: ꝓpt̓ qd̓ me incarcerato fortiꝰ p̄dicant vt ſapientiores ⁊ famoſiores appareāt. o ¶ Quidā autē ⁊cͣ.nō intendētes ex ſua p̄dicatōne ꝯſeqͥ ꝓpriā gl̓iam ſꝫ honorem dei: ⁊ ſalutē ꝓximi. p ¶ Quidā ex charitate. nō ſolūad ꝓximū general̓r ſꝫ etiā ad me ſpāliter. q ¶ Sciētes qͦ.⁊c. l. ꝓ defenſione euāgelij. r ¶ Poſitꝰ ſum .ſ. in carce̓: etlo p̄dicādo ſupplēt vicē meā qͥ nō poſſum ad hͦ facienduꝫdiſcurrē: et reuelāt famā meā quā aliqͥ nitunt̉ deprimere:vt dictū eſt. s ¶ Quidā aūt ex ꝯten. ⁊cͣ. Iſte modꝰ maleanūciādi xp̄m differt a pͦ. naꝫ illi q̄rebant deprimē famampauli ⁊ ſuā eleuare: iſti v̓o q̄rebāt penaꝫ ſui carcerꝭ aggrauare: iō ſb̓dit̉. t ¶ Exiſtimātes p̄ſſu. ⁊cͣ. dicētes ſe eē paulidiſcipulos falſe tn̄ vt ꝑ hͦ apl̓i pena aggͣuaret̉: ſic̄ torqͥtꝰ dicebat ſe eē diſcipulū ſctī tiburtij vt a iudice gͣuiꝰ punireturꝓpt̓ qd̓ iſti nō vident̉ fuiſſe xp̄iani: niſi ſimulatorie: ⁊ huic ꝯſonat qd̓ dr̄. Xp̄m annūciant nō ſince̓ ſꝫ ſil̓atorie. Et ſicpꝫ ꝙ apl̓s ponit qͣtuor modos annūciantiū xp̄m: qͦrū pri.
mus ⁊ qͣrtus ſunt mali quātū eſt ex intentōe denūciantiūnō tn̄ ex re denūciata: tercius ⁊ ſcd̓s boni ſunt vtroqꝫ mō.v ¶ Quid em̄. h̓ ꝯn̄r apl̓s declarat ſuā charitatē: ⁊ pͦ qͣꝫtumad dictas p̄dicatōnes: ſcd̓o qͣꝫtum ad philip. ibi. Coartor.Circa primū apparet charitas apl̓i: eo ꝙ oēm modum denūciandi xp̄m ipſeacceptauit: qͣꝫuis aliqͥ ſint ad grauamenſuū: qd̓ ꝯtēnit ꝓpterhonorē diuinū: et hͦeſt qd̓ dicit.v ¶ Quid em̄ dū oī⁊cͣ. q. d. de diminution fame mee: ⁊ aggrauatōne corꝑalispene nō curo: dumtn̄ nomē xp̄i p̄dicel̓īmo de iſtis.x ¶ Gaudeo in pn̄ti⁊ magꝭ. y ¶ Gaudebo in futuro: ⁊ ſb̓dit cām dicens.¶ Scio em̄ qꝛ hͦ ꝓueniet ad ſaluteꝫ. idē ad augmentū meriti. a ¶ Per vr̄amor̄onem ⁊c̄. i. qꝛ ipſexp̄us dabit mihi vires ⁊ ꝯſtantiā ſuſtinendi: ꝑ or̄ones veſtras ad deuꝫ ꝓ mefuſas ⁊ fundendas.b ¶ Scd̓m expectationē ⁊ ſpem meambtītudinis obtinende. cuiꝰ ſignū ſubditdicens. c ¶ Quiaī nullo cōfundor. exꝑſecutōe aduerſantiū. d ¶ Sed in om̄i fiducia .i. firma ꝯſtantia. e ¶ Sicutſꝑ. ſupple fui de p̄terito a tꝑe ꝯuerſionis mee. ¶ Et nūcſcꝫ de pn̄ti: ⁊ futuro. g ¶ Nagnificabit̉ xp̄c .i. honorabitur. h ¶ In corꝑe meo ⁊cͣ. qꝛ ſi viuā p̄dicabo nomē eiusmagnifice: ſi moriar h̓ erit ꝓ eiꝰ fide: ⁊ ſic moriar in eiꝰ glorioſa ꝯfeſſione. ¶ Nihi āt viuē xp̄c ē. me viuificās ꝑ ſuam gr̄am. k ¶ Et mori. ꝓ eo. l ¶ Iucrū .ſ. vt ſim ei ꝑfecte ꝯiunctus ꝑ gloriā. Et qꝛ vtrūqꝫ bonū ē. nam ſic viuereeſt augmētare meritū: iō dicit. m ¶ Ꝙ ſi viuē in carne.ſcꝫ mortali ⁊ paſſibili. n ¶ Hic mihi fructꝰ oꝑis .i. augm̄tatio meriti: ⁊ ſupple ſtatim mori ē abſqꝫ dilatiōe p̄miumꝯſeqͥ: iō ſubdit. Et qͥd eligā ignoro. o ¶ Coartor. hic ꝯn̄ton̄dit charitatē ſuā ad philippenſes. Et pͦ hͦ on̄dit: ſecūdoeos an martyrij tolerantiam inducit: ibi. Tm̄ digne. Primū aūt on̄dit ꝑ hͦ ꝙ p̄elegit bonū philippenſiū acceleratoni ſue glorie dicēs. o ¶ Coartor em̄ a duobꝰ .i. moueorad petendū q̄ nō pn̄t ſil̓ haberi. p ¶ Deſiderium hn̄s diſſolui. ꝑ mortē corꝑalem. q ¶ Et eē cum xp̄o in gloria.r ¶ Nultomagis em̄ meliꝰ videt̉ ꝓ me. s ¶ Permanere aūt in carne .i. diutius viuē. t Neceſſariū eſt ꝓpt̓ vos.ad veſtrā ꝯfirmatōeꝫ in fide ⁊ moribꝰ ꝑ doctrinā meaꝫ. Eteligens hanc ꝑtem ſubdit. v ¶ Et hͦ ꝯfidens .ſ. bonuꝫ veſtrum ꝑ me ꝓmouendū. x ¶ Scio quia manebo. in vitapreſenti ad vtilitatem veſtram: ideo ſubditur.Et ꝑmanebo ⁊cͣ .ſ. in fide ⁊ moribꝰ. ¶ Et gau. fidei.i. fideliū. a ¶ Ut gratula. vr̄a ⁊cͣ. q̄ eſt gratulatio ſancta.b ¶ In me ꝑ meū aduen. ⁊cͣ. qd̓ philipp. ſumme defiderabant: ⁊ apl̓s h̓ ītēdebat face̓ habita opportunitate ex diuina ordinatōne. Alit̓ em̄ nō aſſerit ſe vēturū: vtꝫ in ꝑte ſeq.c ¶ Tm̄ digne. Hic ꝯſequenter ponitur monitio de tolerantia martyrij ad quam tamen p̄exigit̉ conuerſatio ſancta: ideo dicit. c ¶ Tm̄ digne euangelio chriſti conuer-