Ad Romanos

tiū ꝟbo ⁊ factꝭ ⁊ ī ꝟtute ſignoꝝ ⁊ ꝓdigioꝝ ī virtutekſpūſſancti: ita vt ab hirl̓emꝑ circuitū vſqꝫ ad illyricūī repleuerī euāgeliū xp̄i: ſicāt p̄dicaui euāgeliū hoc: n̄vbi nōiatꝰ ē xp̄s ne ſuꝑ alienū fundamētū edificarē:in ſꝫ ſicut ſcriptū ē. Qm̄ qͥbnō ē annūciatū de eo videbūt: ⁊ n̄ qͥ audierunt de eon ītelligēt. Propt̓ qd̓ īpediebar plurimum venire advos ⁊ ꝓhibitꝰ ſū vſqꝫ adIhuc. Nūc ꝟo alteriꝰ locūq̄ nō hn̄s ī his regiōibꝰ: cupiditatē āt hn̄s veniendiad vos ex multꝭ iaꝫ p̄cedērtibꝰ annis: cū ī hyſpaniaꝫs ꝓficiſci cepero ſpero ꝙ p̄t teriēs videā vos: ⁊ a vob̓v deducar illuc: ſi vobis prixmū ex ꝑte fruitꝰ fuero: nūcyigit̉ ꝓficiſci in hieruſalemminiſtrare ſanctis. Pro-

a bauerūt em̄ macedonia etbachaia: collationē aliquaꝫc facere in pauꝑes ſctōruꝫ qͥſūt in hirl̓m. Placuit eī eiſe ⁊ debitores ſūt eorū: namſi ſpūaliū eoꝝ ꝑticipes fafcti ſunt gētiles: debēt ⁊ incarnalibꝰ miniſtrare eis.h Hoc igr̄ cū ꝯſūmauero etaſſignauero eiſ fructū hūcꝑ vos ꝓficiſcar ī hyſpaniākScio āt qm̄ veniēs ad voī abūdātia bn̄dictōnis xp̄il veniā. Obſecro ergo vosfrēs ꝑ dn̄m nr̄m ih̓m xp̄ꝫ ⁊ꝑ charitatē ſctīſpūs vt adiuuetis me in orōibꝰ vr̄isꝓ me ad deū vt liberer abmifidelibꝰ qͥ ſūt ī iudea ⁊ obn ſequij mei oblatō: accepta8 fiat in irl̓em ſanctis: vt veniā ad vos in gaudio ꝑ voq̄ luntatem dei vt refrigerervobiſcū Deꝰ aūt pacis ſitcum omnibus vobis amē

xp̄o nō miſſi. f ¶ Verbo ⁊ facto. qꝛ a xp̄o habeo v̓bū p̄dicatiōis ⁊ factū miraculoſū v̓bi cōfirmatiuū: iō ſubdit̉.g ¶ Et. ꝓ ideſt. hIn v̓tute ſignoꝝ. qͣꝫtū ad minora miracula. i ¶ Et ꝓdigioꝝ qͣꝫtū ad maiora. ꝯn̄r cōcludit efficatiā ſue p̄dicatiōis in effectu ⁊ pͦ expͥmit extēſiue. d.Ita vt ab hirl̓mꝑ circuitū vſqꝫ ad illiricum locꝰ ē ī finegrecie vn̄ noīat̉ꝭ mare illyricū. ⁊ ſcd̓o ītēſiue. qꝛ p̄dicauit vbialij n̄ p̄dicauerant ⁊ſic fuit ibi maior labor. qꝛ maiora locanō erant diſpoſita ꝑp̄dicationē alioꝝ. ethoc ē quod dicit.i ¶ Sic aūt p̄dicaui⁊c̄. ⁊ pꝫ ex dictis littera. ꝯn̄r adducit adꝓpoſitū aucͣtē Eſai.lij. m ¶ Quibꝰ nōē annūciatū de eo videbūt .ſ. gētiles qꝛ ꝑp̄dicationē pauli fuerūt illūiati ꝑ fidemxp̄i. qꝛ de xp̄o nō audierūt ꝑ ꝓph̓as ſicutiudei. nec ꝑ alios apoſtl̓os. ſicut alij gētiles qͥbꝰ p̄dicaueratſic̄ matheꝰ egyptijsp̄dicauit ⁊ alij alijsgētibꝰ pluribꝰ qͥbusiā ante p̄dicauerat.n ¶ Propt̓ qd̓. Hieꝯn̄r excuſat ſe apl̓sde hͦ ꝙ romanos adhuc corꝑalit̓ n̄ viſitatauit pͥmo declarāsſui aduētus impedimentū. ſcd̓o amoto impedimento ꝓmittit ſuū aduentū: ibi. Nūc v̓o. tercio ad hec cōplēda petit orōnis ſuffragiū: ibi. Obſecro igit̉. Circa primuꝫ dicitPropt̓ qd̓ īpediar plurimū venire ad vos. qꝛ plurimo tepore apl̓s fuit occupatꝰ ī p̄dicādo gētibꝰ ī ꝑtibꝰ grecie. q̄ꝓ magna ꝑte erāt ſeducte a ph̓is ꝓphanis. ⁊ a falſis ꝓphetis an̄ p̄dicatiōeꝫ apl̓i vl̓ ptꝰ ſic̄ patebit. jͣ. dn̄o cōcedēte inalijs epl̓is. o ¶ Nūc v̓o. h̓ ꝯn̄r ꝓmittit ſuū aduētum. d.Nuc v̓o. vlteriꝰ. p ¶ Locū n̄ hn̄s ī his regionibꝰ .i. n̄ habēs neceſſitatē ibi manēdi ampliꝰ. qꝛ lꝫ n̄ oēs eēt ꝯuerſitn̄ ꝑ ciuitates ⁊ loca erāt ꝑ apl̓m ep̄i ⁊ p̄ſb̓ri ordīati. qͥ adcōuertendū reſiduos ⁊ īſtruendū ꝯuerſos ſufficiebāt aſqꝫpn̄tia apl̓i. ꝑꝑ qd̓ feſtinabat ad alia loca maiora ī qͥbꝰ īcubebat p̄dicādi neceſſitas. q ¶ Cupiditatē āt hn̄s veniendi ad vos. qꝛ ciuitas romana totiꝰ orbis terraꝝ erat capitanea. r ¶ Cū ī hyſpaniā ꝓficiſci ceꝑo. ſicut eī p̄dicauerat īoriēte ita oeſiderabat hoc face̓ ī occidēte: vbi ē hyſpania.¶ Spero ꝙ p̄teriēs videā vos. ꝑ hoc īnuit ꝙ nō intendebat ibi diu morari. eo ꝙ petrꝰ apis cū ſuis diſcipulis eratromē. ⁊ ſic p̄dicatio pauli nō erat ibi ſic nccͣia. ſicut ī hyſpania. t ¶ Et a vobis deducar illuc. qꝛ tūc hyſpania eratromanis ſubiecta. vtꝫ. jͣ. Nat. viij. v ¶ Si vo. pri. ex ꝑtefruitꝰ fuero .i. delectatꝰ ī ꝯuerſatiōe ⁊ in fide vr̄a. ⁊ ſic accipit hͦ frui large. x ¶ Nuc aūt .i. an̄qͣꝫ vado romā.y ¶ Proficiſcar irl̓m mīſtrare ſanctꝭ ꝯuerſi .n. ad fidē manētes īlirl̓m vt eēt ꝑfectōis exēplū cet̓is abrenūciabāt oībꝰ trenis qͣꝫtū ad ꝓprietatē: vtꝫ act̉. iiij. vt liberiꝰ orōi vacaret ⁊ p̄dicationi ꝑꝑ qd̓ vocāt̉ h̓ ſancti ⁊ apl̓i ſolliciti fuer̄tvt alij cōuerſi qͥ n̄ abrenūciabāt ſuis bonis terrenis ſuſtēcarēt eos ſuis el̓ynis. ⁊ hoc negotiū petrꝰ ⁊ ioh̓es recōmēdauerūt Paulo. vtꝫ Gal̓. ij. ⁊ ip̄e ſollicite fecit vtꝫ hic.

i. cōuerſi de t̓ris iſtis. ⁊ ꝑ hoc ītelligunt̉ cōuerſi de alijs locis. b ¶ Collationē face̓ aliquā .i. donationē d̓ bōis ſuisc ¶ In pauꝑes ſctōꝝ .i. qͥ ſūt de nūero ſctōꝝ. d ¶ Et debitores ſt .ſ. vt hoc faciāt eis. e ¶ Nā ſi ſpūalium eoꝝ ꝑticipes facte ſūt gen. qꝛp̄dicatio euāgelij exiuit a irl̓m vt frequēter di. ē. sͣ. f ¶ Dn̄t⁊ ī car .i. neceſſarijsad vitā corꝑalē.g ¶ Nīſtrare eis ſic̄eī p̄latꝭ debēt̉ ſūptꝰex debito neceſſitatꝭeo ꝙ ſūt p̄dicatoresex officio. ita alijs qͥfaciūt hoc ex gr̄a debēt̉ debito honeſtatis. h. ¶ Hoc igr̄ cūꝯſūmauero. aſſignādo eis el̓ynam ꝑ memiſſā. i ¶ Proficiſcar ꝑ vos ī hyſpaniāita eī ꝓponebat facere. k ¶ Scio eī qm̄ve. ad vos ī abū. bn̄.xp̄i veniā .i. ī abūdātia bonoꝝ ſpūaliuꝫ:ſicut Gen̄. xxx. dixitiacob ad labā. Bn̄dixit tibi deꝰ ad introitū meū de ml̓tiplicatione bonoꝝ tꝑaliū⁊ magis ꝓprie benedictio d̓ri hͦ de multiplicatiōe bonoꝝ ſpiritualiū. Circa ꝑtemiſtā duo ſt̓ notanda.pͥmuꝫ ē ſollicitudoapl̓i circa eccleſiā d̓iqꝛ publicato euāgelio ī ꝑtibꝰ oriētꝭ feſtinabat irl̓m ad mīſtrandū vite ncceſſaria ſctīs ⁊ inde celerit̓ romā trāſiēs adp̄dicandū v̓bū dei ī ꝑtibꝰ occidētꝭ. ex qͦ nr̄a negligētia on̄dit̉ v̓e rep̄hēſibilis. ſcd̓m ē qꝛ ex dictꝭ vr̄ ꝙ paulus ī hyſpania p̄dicauit: cꝰ ꝯͣriū vr̄ dicere decretu: di. xj. c. Quis neſciat .ſ. ꝙ de apl̓is ſolꝰ petrus docuerit ī his ꝓuincijs. ytalia:gallia. hyſpania. aphrica ⁊ ſicilia. Propt̓ qd̓ dicūt aliquiꝙ paulꝰ p̄dicare ꝓpoſuit ī hyſpania ſuppoſita dei volūtate. ſicut d̓r h̓ ꝑꝑ qd̓ veꝝ dixit. lꝫ ibi n̄ fuerit īpedimēto ſuꝑueniēte. Alij v̓o dicūt ꝙ īhyſpania p̄dicauit. ⁊ hͦ dicit yſi.ī li. de ortu ⁊ de obitu ſctōꝝ. ⁊ idē vr̄ dicē Hiero. in li. illuſtriū viroꝝ. ꝙ paulꝰ ī prima ſatiſfactiōe a nerone dimiſſusī occidētis ꝑtibꝰ p̄dicauit. Ad decretū āt rn̄dēt aliqͥ ꝙ nōnegat ſimpl̓r ī hyſpania paulū ⁊ ī alijs dictꝭ ꝓuīcijs p̄dicaſſe: ſꝫ dicit ꝙ hoc nō legit̉. Sꝫ ꝯͣ hoc vr̄ qd̓ dr Act̉. vltīo.paulū biennio rome fuiſſe ⁊ ibidē diſputaſſe ⁊ docuiſſe: q̄tn̄ ē ī ytalia: de qͣ loquit̉ decretū ſicut ⁊ de hyſpania ꝑꝑ qd̓⁊ alit̓ p̄t dici ꝙ ītētio decreti ē ꝙ nullꝰ p̄dicauit vel eccleſias cōſtituit in dictꝭ ꝓuincijs. niſi petrꝰ vel alij ex ordīatione ⁊ iuſſiōe ip̄iꝰ ⁊ hoc mō paulꝰ ī ytalia ⁊ hyſpania nō p̄dicauit. l ¶ Obſecro. h̓ ꝯn̄r apl̓s petit orōnū ſuffragia vt īpleant̉ p̄dicta. qꝛ eūdo irl̓m ab inſidijs iudeoꝝ ei imminebāt ī via ⁊ termīo multa ꝑicula ſicut hūit ꝑ reuelationeꝫ ⁊patuit ex euētu: act. xx. io dic̄. Obſecro āt vos frēs ꝑ dn̄m⁊cͣ. ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. m. ¶ ¶ Et obſequij mei oblatio .i. el̓ynaꝑ obſeqͥū meū gētibꝰ oblata. n ¶ Accepta fiat .ſ. deo adgloriā. o ¶ Sāctꝭ pauꝑibꝰ ad eoꝝ īdigentiā releuandaꝫp ¶ Ut veniā ad vos ī gaudio. officio dicto ꝑacto.q t refri. vo. ꝑ receptionē ſpūaliū bonoꝝ pꝰ multas tribulatiōes illatas mihi. r ¶ Deꝰ āt pa. ꝯfirmatō ē p̄dictorū. ¶ In ca. xv. vbi d̓r ī poſtil. Impropia improꝑantium

z ij