Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
175b
Einzelbild herunterladen
 

Epiſtola Pauli

c adherētes bono. Charitatē fr̄nitatis īuicē diligētesd honore īuicē p̄uenientes.e Solicitudine nō pigri ſpūferuentes dn̄o ſeruientesSpe gaudētes ī tribulatione patiētes: or̄oni inſtanktes. Neceſſitatibos ſctōꝝcōicātes: hoſpitalitatē ſeictātes. Bn̄dicite ꝑſequētilbus vos. Bn̄dicite ⁊ nolite maledice̓. Gaudete cuꝫgaudētibꝰ flete cū flētibꝰ.9 Idip̄m īuicē ſentiētes: nōo alta ſapiētes: ſꝫ hūilibꝰ cōpͦ ſentiēteſ. Nolite eē prudētes apd̓ voſmetip̄os. Nulli malū ꝓ malo reddētes:

ꝓuidētes bona: nō tm̄ corā deo: ſꝫ etiaꝫ corā oībushoībꝰ. Si fieri pōt qd̓ exvobis eſt cū oībꝰ hoībꝰ paq cē hn̄tes. Nō voſmetip̄osdefendētes chariſſimi: ſeddate locū ire. Scriptū eſtr em̄ Mihi vindictā: ⁊ egoretribuā dicit dn̄s. Sed ſieſurierit inimicꝰ tuꝰ ciba illum: ſi ſitit potum da illi.s Hoc em̄ faciens carboneſignis congeres ſuꝑ caputt eius. Noli vinci a malo: ſꝫvince in bono malū.o Mnis aīa Ca. xiij.b ptātibꝰ ſublimioribꝰcſubdita ſit. Nō ē em̄ ptās

c Adherētes bono. Adherētia em̄ firmitatē importat.Quarto dꝫ eē cōis abſqꝫ acceptione. iō dicit. Charitatemfrat̓nitatꝭ. d Honore inuicē. Hic cūſequent̓ inſtruit d̓cōicatione bonoꝝ in effectu: ⁊ pͦ qͣꝫtū ad bonū reuerentiedicēs. d Honore nui. p̄ueniētes. Quilibꝫ. em̄ deficitin aliqͦ bono qd̓ eſtī altero: ⁊ ſic pōt eūcōſiderare vt meliorē ſe: ⁊ ſic honorando p̄uenire: ſcd̓o inſtruit qͣꝫtū ad bonuꝫobſequij. d.e Solicitudīe nōpigri. p̄ſtādo humilitatē ꝓximis ī effectu. f Spū feruēteſ. vt hͦ fiat ex bonoaffectu. g Dn̄oẜuiētes. vt hͦ riat pͥncipalit̓ ꝓpter deuꝫ: ⁊ſic ei exhibet̉ obſequiū: ⁊ ꝑ ꝯn̄s ab eoexpectat̉ premiū: iōſubdit̉. h Spegaudētes. ⁊ qꝛ ſpesmercedis hn̄de facit patient̉ ſuſtinereiō ſubdit̉. i Intribu. patiētes. ⁊ hecꝑ or̄onē impetrant̉⁊ ſeruāt̉. ideo ſubdit̉. Or̄oni inſtātes. tertio inſtruit apl̓sde cōicatiōe bn̄ficij: ⁊ pͦ ad ſil̓ cōmorātiū dicēs. k Neceſſitatibꝰ ſctōꝝ cōicātes. ſcd̓o ad ꝑegrinos trāſeūtes dicēs: hoſpitalitatē ſectātes. Bn̄dicite. Hic apl̓s īſtruitde cōicatione bonoꝝ in ſigno. Principale v̓o ſignū int̓hoīes eſt locutio q̄ indicat mētꝭ ꝯceptū: ⁊ qͣꝫtū ad hͦ dicitl Bn̄dicite ꝑſequētibꝰ vos: ⁊ multo magꝭ bn̄faciētibusvobis. ſignū aūt ſecūdariū eſt exterior geſtꝰ ⁊ maxime faciei in qͣ ꝑte magꝭ relucet diſpoſitio aī: ⁊ ſic dicit. Gaudete cū gaudētibꝰ ⁊cͣ. m Idip̄m īuicē ſentiētes. alit̓ eētmēdaciū qd̓ eſt falſa ſignificatio in voce vel ī alio ſignoqd̓ tenet vicē vocis. n Nō alta ſapientes. Poſtqͣꝫ inſtruxit de cōicatione boni. h̓ ꝯn̄r inſtruit de cōicatiōe mali: ⁊ hͦ dupl̓r. pͦ vt malū alteri nō inferat̉. ſcd̓o vt illatū abaltero equimit̉ toleret̉: ibi. Nō voſmetip̄os. Circa pͥmuꝫaduertēdū ꝙ pͦ nocumētū infert ꝓximo nr̄a ſuꝑbia: queeſt pͥncipiū oīs pctī: iō hoc ꝓhibet. d. n Nō alta ſapiētes. ꝓximū cōculcādo. o Sꝫ humilibꝰ cōſentiētes. cūeis humilit̓ cōuerſando. ſecūdo nocumētū infert aſtucianr̄a ꝓxīo malū machinādo qd̓ ꝓhibet dicēs. p Noliteeē prudētes ⁊cͣ. ⁊ accipit̉ h̓ prudētia ſil̓itudinarie. qꝛ veraprudētia nō ē niſi ī bonis: ſꝫ aſtucia ī malis: q̄ prudētia dr̄eo ꝙ caute ſcit q̄rere vias nocēdi: nā bonū ad mala trāſferimꝰ: ſicut dicimꝰ: prudēs vel bonꝰ latro. v. metha: ⁊ ſicdr̄ prudētia in ꝓpoſito. tercio nocēt ꝓximo nr̄a mala manifeſta ip̄os ſcādalizādo: qd̓ ꝓhibet. d. Prouidētes bona⁊c̄. Quarto nocumētū infert ꝑſecutio aꝑta. qd̓ ꝓhibet. d.Qd̓ ex vob̓ eſt ⁊cͣ. q Nō voſmetip̄os. Hic inſtruit demalo illato vt patient̓ toleret̉. d. q Nō voſmet. defendētes. ⁊ ad hͦ inducit ſcripturā. Deutro .xxxij. r Nihivin. ⁊ ego retri. ⁊cͣ. vbi trāſlatio nr̄a hꝫ mea eſt vltio ⁊cͣ. ⁊nō ſolū inſtruit vt malū ab aduerſarijs illatū toleret̉: ſedetiā vt bonū eis īpēdat̉. d. Si eſurierit inimicꝰ tuꝰ ⁊c̄: ⁊ ſb̓dit̉ rō. s Hoc .n. fa. car. ignis cōge. ſuꝑ caput eiꝰ .i. occaſiones accēdēdi ignē dilectiōis in eo erga te: ſi tn̄ ī malicia ſua ꝑſeuerauerit. t No. vin. a malo. i. incidere inodiū eiꝰ. v Sed vince in bo. malū .ſ. tentationes imvellētes te ad odiū eiꝰ. Sciēdū tn̄ ꝙ illa q̄ dicunt̉ hic nōPoſmetip̄os ⁊cͣ. nō ſunt p̄cepta ſꝫ cōſilia niſi ī caſu ſcꝫ ſiex defenſione videret̉ ꝓbabilit̓ malū magnū inſurgē qd̓eēt ꝯͣ honorē dei. Sciendū aūt ꝙ in aliqͦ caſu nō expedit

ſic ſuſtinere .ſ. qn̄ ꝑ hͦ malis dat̉ audacia malefaciēdi. vldicit Greg. ī mora. qͥdā cū tꝑalia bona a nob̓ rapiūt ſunttolerādi: qͥdā v̓o obſeruata charitate ꝓhibēdi nō ſolū cura ne nr̄a ſubtrahāt̉: ſꝫ ne rapiētes nō ſua ſeip̄os ꝑdāt. In ca. xij. vbi dicit̉ in poſtilla. Ut exhibeatis corporaveſtra. Additio.N his verbisAbeatꝭ corporaapl̓i .ſ. vt exhivr̄a ⁊cͣ. p̄ter illas cōditiōes q̄ in poſtillaagunt̉ q̄ vere ſunt ⁊in ꝓpoſito ꝓprie: ſūttn̄ q̄dā alia q̄ h̓ vr̄ innuere apl̓s .ſ. ꝙ oblata ꝑ fideles xp̄i excedere debēt ea queapud veteres offerebant̉. Olim .n. apd̓veteres aīalia occiſaofferebant̉. nūc aūtviuā hoſtiā debentofferre. iō dicit. Utexhibeatꝭ corꝑa vr̄an̄ corꝑa aīaliū. Hoſtiā viuētē nō occiſāvel mortuā. Sctāmdeo placētē. Illa .n.q̄ oliꝫ offerebant̉ nōhēbāt ſctītatem deoplacētē in ſeip̄is: qꝛ nō ex oꝑe oꝑato placabāt vn̄ psͣ. Nūqͥd māducabo carnes thauroꝝ nūc aūt qꝛ ꝑ macerationēcarnis corpoꝝ vicia ꝑimūt̉: pctōres ad pnīaꝫ vult ꝯuertiOlim etiā in qͦlibet ſacrificio ſal offerebat̉: qd̓ ſignuꝫ eſtdiſcreriōis in quolibet oꝑe bono requiſite. nūc aūt illudqd̓ ꝑ ſal ſignificat̉ qd̓ meliꝰ eſt .ſ. diſcretio offert̉. vn̄ dicit.Rōnabile obſequiū vr̄m. ꝓut in poſtilla. In eo. ca. vbi ī poſtil. dr̄. Ut ꝓbetꝭ .i. vt exꝑiri poſſitisꝑ ſpm̄ſanctū inhabitātē in vobis. Additio.Oc qd̓ dr̄. Ut ꝓbetꝭ q̄ ſit volūtas dei bona ⁊cͣ. pōqalit̓ exponi. Ad qd̓ ſciēdū ꝙ volūtas dei q̄ dr̄ volūItas ſigni multipl̓r dr̄. vt in. j. ſnīaꝝ. diſ. xlv. Et qͣꝫtūad ꝓpoſitū ſpectat tripl̓r .ſ. ꝓhibitiōis p̄cepti ⁊ ꝯſilij. volūtas dei q̄ māifeſtat̉ in ꝓhibitiōe eſt bona. Ille em̄ qͥ ſe abſtinet a ꝓhibitis ꝑ diuinā legē bonꝰ dꝫ dici ſꝫ ex hͦ ſolo nōdr̄ bn̄placēs. qꝛ nō ſufficit ſolū recedē̓ a malo ad bn̄placēdū deo niſi cū hͦ faciat bonū: ⁊ ſic dr̄ bn̄placēs. voluntasāt dei q̄ ſignificat̉ ī ꝯſilijs diuīs dr̄ ꝑfecta. qꝛ ea implēs dr̄ꝑfectꝰ: iuxta illud Nath̓. xix. c. Si vis ꝑfectꝰ eē ⁊cͣ. In eo. ca. vbi dr̄ in poſtilla. Hec .n. faciens carbones Additio.ignis cōgeres ſuꝑ caput eiꝰ.Oc qd̓ dr̄ in ꝓuerbijs. Si eſurierit ini. ⁊cͣ. carbōesignis ꝯge. ſuꝑ caput exponit̉ ibi ſic .i. īduces ad venitētiā de malo qd̓ tibi fecit ſeu face̓ attētauit ⁊cͣ. ¶xiijNnis aīa. Poſtqͣꝫ apl̓s de moribꝰ inſtruxit romao nos generalit̓. h̓ ꝯn̄r idē facit ſpālit̉: ⁊ pͦ inſtruit minores. ſcd̓o maiores ca. ſe. Prīa diuidit̉ ī tres: qꝛ pͥon̄dit ꝙ mīores dn̄t ſuꝑioribꝰ ſubiectionē: ſcd̓o ſb̓uētioneibi. Iōqꝫ neceſſitati. t̓cio dilectōnē: ibi. Nemini qͥcqͣꝫ. Primū ꝓbat duplicit̓. pͥmo ex diuina ordinatione cui bonūeſt obedire ⁊ malū reſiſtere. Ex ordinatione v̓o diuīa eſtꝙ ſuꝑiores regāt īferiores ⁊ inferiores eis obediēt vt pꝫin naͣ corꝑali ī elemētꝭ q̄ regunt̉ ex influētia corꝑis celeſtis. vn̄ dicit ph̓s pͦ metheoroꝝ: ꝙ tota regio elemētarꝭ cōiiguat̉ lationi aſtroꝝ: vt oīs virtꝰ eiꝰ gubernet̉ inde. ſil̓r ẜpꝫ in naͣ ſpūali: qꝛ angeli inferiores regunt̉ ⁊ illuminantꝑ ſuꝑiores. ⁊ ita dꝫ eſſe ī hoībꝰ: ⁊ hͦ eſt qd̓ dicit. a Oisaīa .i. oīs hō totū a ꝑte digniori denominando. b Poteſtatibꝰ ſubli. ſub. ſit. prelatis ſpūalibus ⁊ principibꝰ teſrenis in tꝑalibus: ⁊ ſubdit̉ rō. c¶ Non enim eſt po. niſia deo cōceſſa ⁊ ordinata: cetera patent ex dictis vſqꝫ ibi.