Euangelium

fīcipiēs a galylea vſqꝫ hucgPylatus aūt audiēs galileā interrogauit ſi hō galyleus eſſet. Et vt cognouitꝙ de herodis ptāte eēt reh miſit eū ad herodē: qͥ ⁊ ip̄ehyeroſolymis erat illis diiebus. Herodes autē viſoieſu: gauiſus ē valde. eratem̄ cupiēs ex multo tꝑe vtkdere eū: eo ꝙ audiret multa de eo: ⁊ ſperabat ſignuꝫmaliquod viciere ab eo fierin Interrogabat aūt eū multis ẜmonibꝰ. At ip̄e nihililli rn̄debat. Stabāt auteꝫpͥncipeſ ſacerdotū ⁊ ſcribeꝯſtanter accuſantes eum.o Spreuit aūt illū herodesp cū exercitu ſuo ⁊ illuſit īduq̄ tū veſte alba: ⁊ remiſit ada pylatū. Et facti ſunt amiciherodes ⁊ pylatꝰ ī ip̄a diebnam antea inimici erāt adcinuicē. Pylatus aūt cōuocatis principibꝰ ſacerdotū⁊ magiſtratibus ⁊ plebe:dixit ad illos: Obtuliſtismihi hunc homineꝫ. quaſiauertētē ppl̓m: ⁊ ecce egocoram vobis interrogansnullā cām inuenio in hoīeiſto: ex his in quibus eumaccuſatis. Sed neqꝫ herod des. Nam remiſi vos adillum: ⁊ ecce nihil dignum

morte actum eſt ei. Emendatum ergo illum dimittāNeceſſe aūt hēbat dimittere eis ꝑ diem feſtuꝫ vnuꝫExclamauit aūt ſimul vniuerſa turba dicens. Tollehūc: ⁊ dimitte nobis barraban. Qui erat ꝓpter ſeditōꝫ quandā factā ī ciuitate ⁊ homicidiuꝫ miſſus incarcerē. Iteꝝ aūt pylatuslocutꝰ ē ad eoſ volēs dimittere ih̓m. At illi ſucclamabāt dicētes. Crucifige crucifige eū. Ille āt tercio dixit ad illos. Quid eī malifecit iſte. nullā cām mortiſīuēio ī eo. corripiā ergo illū ⁊ dimittā. At illi īſtabātvocibꝰ magnis poſtulāteſvt crucifigeret̉: ⁊ īualeſcebāt voces eoꝝ. Et pylatꝰadiudicauit fieri petitōneeoꝝ. Dimiſit aūt illis eū qꝓpter homicidiū ⁊ ſeditōmiſſus fuerat ī carcerē quepetebant. Ih̓m vero tradidit volūtati eoꝝ. Et cū ducerēt eū: app̄hēder̄t ſymonē quēdā cyrenēſem veniētē de villa: ⁊ īpoſuerūt illicrucē portare poſt iheſumkSeq̄batur āt illū ml̓ta tu rba ppl̓i ⁊ mulieꝝ q̄ plāgebāt ⁊ lamētabātur eū. Cōuerſus āt ad illaſ ih̓s dixit

mouit populum. q. d. turbauit pacem cōmunem.f ¶ Incipiēs a galylea. volebāt em̄ eū notare ꝙ eſſet ſil̓isiude galyleo qͥ tꝑe natiuitatis xp̄i inducebat ppl̓m ad rebellandū īꝑatori romano dicēs eſſe illicitum iudeis ꝓfiteri aliquē dn̄m terrenū. ſꝫ ſolū deū. vt hr̄ actuū. v. An̄ hosdieſ exiſtit iudas galyleꝰ qͥ auertit ppl̓min die ꝓfeſſionis. ſꝫpylatꝰ hͦ falſum reputauit eo ꝙ audicrat xp̄ꝫ dixiſſe. Reddite q̄ ſunt ceſarisceſari. ⁊ q̄ ſunt deideo. ꝑ hͦ on̄dens ꝙpoterant eſſe ſb̓iectinō ſolū deo ſꝫ etiamtꝑali dominio.g ¶ Pylatꝰ aūt. hicꝯnr̄ pōitur examīatio xp̄i corā herodePylatꝰ aūt audiēsꝙ ih̓s eſſet de galylea remiſit eū ad herodē. tū vt herodi d̓ferret. tn̄ quia credebat ꝙ libēter liberaret hominē qͥ eēt deterra ſua: ⁊ maximeinnocentē. Sciendū etiā ꝙ lꝫ xp̄s fuerit in bethleē natusvt dictū eſt ſupra ſecūdo cap. tn̄ diciturhic de galylea. quiafuit ibi nutritꝰ ⁊ cōuerſatꝰ. h ¶ Qui⁊ ip̄e hyeroſolymiserat his diebꝰ .ſ. paſchalibus ꝓpt̓ ſolēnitatē. qꝛ iudeꝰ erat.pater em̄ ſuꝰ fecit ſecircūcidi trāſiēs adritū iudaiſmi. ẜꝫ ꝙdicit ioſephus.¶ Herodes aūt viſo ieſu geuiſus ē. nōꝓpt̓ deuotōꝫ ſꝫ ꝓptercurioſitatē. iō ſb̓dit̉k ¶ Eoº ꝙ audieratmulta de eo .ſ. d̓miraculis eiꝰ ⁊ doctrīal ¶ Et ſꝑabat ſignuꝫaliqd̓ .i. mirabile factū. m ¶ Uidere ab eo fieri. ſꝑabat etiaꝫ ab eo audire q̄dā curioſa ⁊ inſolita iō ſubdit̉. n ¶ Interrogabat aūt eūmultis ſermonibꝰ. ih̓s aūt in cōſpectu eiꝰ noluit aliquodſignū facere. tū qꝛ herodes erat indignus cuꝫ mouereturex curioſitate. vt dictū ē. tū qꝛ ih̓s voluit on̄dere ꝙ predicator verbi diuini nō debet corā pͥncipibꝰ oſtentatōꝫ ſuamquerere. ⁊ eiſdē rōibꝰ nō rn̄dit eiꝰ interrogationibus.o ¶ Spreuit aūt illū herodes. reputās eū idiotā ⁊ fatuuꝫp Et illuſit indutū veſte alba. ſic em̄ illudebat̉ tūc fatuq ¶ Et remiſit ad pylatū. vt eū honoraret. ſicut ⁊ pylatusei detulerat. a ¶ Et facti ſunt amici. ꝓpt̓ mutuā reuerentiā factā vt dcm ē. b ¶ Nam an̄ inimici etāt adinuicē ꝓpter galyleos qͦs pylatꝰ occiderat miſcēs ſanguinē eoruꝫcū ſacrificijs. vt dcm̄ ē sͣ. xiij. c. c ¶ Pylatꝰ āt. h̓ ꝯn̄r d̓ſcribit̉ xp̄i condemnatō iniuſta. vbi prio declaratur xp̄i innocentia ex triplici confeſſione iudicis cām examinantis. ⁊etiā ex allegatōe herodis. qͥ ip̄m nō condēnauerat. Iudeiaūt ecōtrario contra verba iudicis terre clamauerūt. vt obtinerent ꝑ imꝑtunitatē clamoris qd̓ nō poterāt via rōnis.

ꝓpter quod pylatꝰ finalit̓ declinauit a iuſtitia cōdēnansad mortē innocenteꝫ ih̓m inclinatꝰ ad hoc ex ppl̓i ſauorequē querebat. ⁊ ceſaris tīore: cuiꝰ indignatōꝫ formidabat:eo ꝙ dixerant iudei in conſpectu ſuo. Si hūc dimittis nōes amicus ceſaris. vt hr̄ Ioh̓is. xix. ⁊ ex dictis piꝫ lr̄a paucis exceptis q̄ exponent̉. Nā remiſit illū ad nos .i. ad nr̄miudiciū libri antiqͥ ⁊correcti ſic hn̄t.d ¶ Nam remiſi voſad illū .ſ. ad herodeꝫvtꝫ ex dictis ⁊ lr̄a ſequēs cōſonat cū d̓r.e ¶ Et ecce nihil dignū morte actuꝫ eſtei .ſ. corā herode.f ¶ Emendatū gͦ .i.verberatum.g ¶ Illū dimittam.libeꝝ a morte. ſꝫ cōtra hͦ vr̄. qꝛ pylatusſciebat ip̄m eē innocentē. quo igit̉ volebat ip̄m iniuſte verberare. Dd̓m ꝙ volebat facere vt iudeividētes hāc flagellationē ſatiarent̉ hacpena ⁊ ceſſarent amorte ieſu querenda. h ¶ Neceſſe āthēbat dimittere eis⁊cͣ. qꝛ ī nocte paſcheangelꝰ dn̄i ſaluauithebreos ⁊ ꝑcuſſit ꝑmogenita egyptiorū. ⁊ iō in memoriāhuius bn̄ficij in ſolēnitate paſchali ſaluabāt vnū ꝓpinquūmorti. ⁊ aliqͦs codēnatos ad mortē īterficiebāt ad repreſentandū ſaluatōꝫ hebreoꝝ ⁊ interfectionē egyptioꝝ. ⁊ iſtaꝫconſuetudinem eisobſeruari impetrauerant ab imꝑatoreromanoꝝ. ſicut fuerat obſeruata anteqͣꝫ iudea eſſet romanis ſb̓iecta. ⁊ hoc eſt qd̓ d̓r. h ¶ Neceſſe āt hēbat ⁊cͣ. quiatenebat̉ obſeruare illud quod erat conceſſum ab imꝑatore. Pylatus ſciēs ih̓m innocentē volebat eū liberare perhanc viā ꝓponēs ꝙ nō expediret eis dimittere niſi ieſumaut barraban. cuiꝰ liberatōꝫ credebat iudeos nullo modop̄eligere ꝓpter nimiā ip̄ius maliciā. ſꝫ ip̄i nimio odio moti ꝯͣ xp̄m. pelegerūt barraban liberare. petētes ih̓m crucifigi. eo ꝙ erat modꝰ mortis aſꝑior ⁊ durior. cetera patent.¶¶ Et cū ducerēt eū. h̓ ꝯn̄r deſcribit̉ xp̄i īpia occiſio. cū dr̄.Et cū dicerēt eū ad crucifigēdū apprehēderūt ſymonē ⁊cͣ.qꝛ coegerūt eū ad portandū crucē. vt citiꝰ venirēt ad locucrucifixionis. qꝛ ih̓s videbat̉ nimis debilitatꝰ ex afflictōep̄cedēti. ⁊ iō qͣꝫuis th̓s pͦ portaſſet crucē ſuā: tn̄ illi qͥ eū ducebāt acceperūt eā ⁊ poſuerūt ſupra ſymonē rōe p̄dcā illeaūt inuite portabat. tū qꝛ hͦ erat turpe. tū qꝛ forſitā erat diſcipulꝰ ih̓u occultꝰ tn̄. k ¶ Seq̄. āt illū ⁊c̄. qꝛ aliqͥ ſeq̄bāt̉eū ad ip̄m crucifigendū aliqͦ ad deridendū eū. ⁊ aliqͥ ad videndū ſpectaculū. ⁊ aliqͥ ad plangēdū ſpēaliter mulieresdeuote quibus dixit.