Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
66a
Einzelbild herunterladen
 

Marcī

neqꝫ cathenis iā quiſqͣꝫ poterat eū ligare qm̄ ſepe cōpedibꝰ ⁊ cathenis vinctusdirupiſſet cathenas ⁊ compedes ꝯminuiſſet. ⁊ nemocpoterat euꝫ domare. Et ſꝑdie ac nocte ī monumētis⁊ in mōtibꝰ erat clamās etꝯcidēs ſe lapidibꝰ Uidēsaūt ieſum alonge cucurrit⁊ adorauit eū ⁊ clamās voce magͣ dixit qͥd mihi ⁊ tibieſu fili dei altiſſimi. Adiuro te ꝑ deuꝫ ne me torq̄asDicebat eī illi. Exi ſpūs īdmunde ab hoīe iſto. Et int̓rogabat eū Qd̓ tibi nomēē eſt. ⁊ dic̄ ei Legio mihi nof mē eſt. qꝛ ml̓ti ſumꝰ. Et deg precabat̉ eū multū ne ſe expelleret extra regiōꝫ. Eratāt ibi circa montē grex porcoꝝ magnꝰ paſcēs ī agrisEt deprecabāt̉ eū ſpūs dicētes Mitte nos ī porcosvt in eos introeamꝰ Et cōceſſit eis ſtatim ih̓s. Et exeuntes ſpūs īmundi ītroierunt in porcos: ⁊ magno īpetu grex precipitatꝰ eſt inmari ad duo milia. ⁊ ſuffocati ſunt in mari. Qui autēpaſcebant eos fugerunt etnunciauerūt in ciuitatē ⁊ īagros. Et egreſſi ſunt vide̓qͥd eſſet facti: ⁊ venerūt adad ieſum: ⁊ vident illū quia demonio vexabat̉ ſedentem veſtitū ⁊ ſane mētis ⁊timuerūt. Et narrauerūt illis qͥ viderant qualiter factū eſſꝫ ei qͥ demoniū habuerat ⁊ de porcis Et rogareceperunt eū vt deſcēderetde finibus eoꝝ Cunꝙ aſcēderet nauim. cepit illū dep̄cari qui a demonio vexatꝰifuerat vt eſſet cū illo: ⁊ nōadmiſit eū. ſed ait illi. Uade in domū tuā ad tuos etannūcia illis quāta tibi do

minus fecerit. ⁊ miſertꝰ ſittui. Et abijt ⁊ cepit predicare in decapoli: qͣnta ſibifeciſſꝫ ieſus: ⁊ oēs mirabātur. Et cū tranſiſſet ieſus īnauim rurſus trāſfretū cōuenit turba multa ad euꝫ ⁊erat circa mare. Et venit qͥdaꝫ de archiſynagogis nomine iayrus et vidēs eū ꝓcidit ad pedes eius ⁊ depcabatur eum multū dicēs:quoniam filia mea in extremis eſt. Ueni impone manum tuaꝫ ſuper eam: vt ſalua ſit ⁊ viuat. Et abijt cuꝫillo et ſequebatur eum turba multa ⁊ cōprimebāt eūEt mulier que erat in profluuio ſanguinis ānis. xijet fuerat multa ꝑpeſſa a cōpluribꝰ medicis: ⁊ erogauerat oīa ſua. nec qͥcqͣꝫ ꝓfecerat. ſed magis deteriushabebat. cū audiſſet de ieſu venit in turba retro ⁊ tetigit veſtimentū eius. Dicebat em̄ qꝛ ſi vel veſtimentū eiꝰ tetigero ſalua ero Etcōfeſtim ſiccatꝰ eſt fons ſaguīs eiꝰ et ſenſit corꝑe qꝛſanata eſſet a plaga. Et ſtatim ih̓s ī ſemetip̄o cognoſcēs ꝟtutem que exierat d̓illo: conuerſus ad turbamaiebat. Quis tetigit veſtimenta mea Et dicebant etdiſcipuli ſui Uides turbācomprimentem te: ⁊ dicisquis me tetigit ⁊ circūſpiciebat videre eam que hocfecerat. Mulier ꝟo timēs⁊ tremens ſciens quod factum eſſet in ſe: venit et ꝓcidit ante eū ⁊ dixit ei omnem veritatem. Ieſus auteꝫ dixit ei. Filia fides tuate ſaluam fecit: vade in pace: et eſto ſana a plaga tuaAdhuc eo loquente: veniunt nuncij ad archiſynago

ſꝫ vnꝰ erat ſenior altero in qͦ erat legio demonū vt dr̄ infra⁊ iſte ſolꝰ noīat̉ h̓ a marco. ⁊ aliꝰ tacet̉. qꝛ nō erat ita famoſus ī malo. c Et ſꝑ die ac noc. ī monumētꝭ .ſ. gentiliuꝫdānatoꝝ ſuꝑ qͦꝝ aīas demones iam hēbunt ptāteꝫ. ⁊ ideohabitabāt vbi corꝑa eoꝝ erāt ſepulta tanqͣꝫ habituri ptātēſuꝑ ea pꝰ finale iudiciū. d Et interrogabat eū. qd̓ tibꝫ no.men eſt. int̓rogauitaūt xp̄s nō qꝛ igͦraret: ſꝫ vt multitudodemonū ī illo hoīehabitātiū ex cōfeſſion eoꝝ appareretvn̄ ſubdit̉. e Legio mihi nomē eſtqꝛ multi ſumꝰ. Legio āt ꝓprie dr̄ nūerus determinatꝰ armatoꝝ. ī exercitu: etcōtinet ſex milia ſexcentos ſexagītaſex.⁊ inde dr̄ legio ī demonibꝰ qͥ militant:eos. f Et dep̄caeū .ſ. legio demonūg Ne ſe expelle. exͣregioneꝫ .i. exͣ hoīmhabitatōeꝫ vn̄ ⁊ Iu.viij. dr̄ in abyſſum.locꝰ em̄ inferni debetur demonibꝰ. ꝑmittunt̉ tn̄ inter hoīeshabitare vſqꝫ ad iudiciū: vt gl̓ioſior ſitelectoꝝ victoria ī demonū tentātium ſuperatōne. h Cūqꝫ aſcendēt. Hic deſcribit̉ curati deuotio. qꝛ gratꝰ de bn̄ſcio ſibi collato voluit ſeqͥ xp̄m. Ih̓s āt.i Nō admiſit euꝫi. nō recepit eum adapl̓atū vel diſcipulatū ꝓpt̓ horrorē p̄cedētꝭ paſſiōis. Iteꝫne aſcriberet̉ demoni ꝙ iſte facēt ſi eētdiſcipulꝰ xp̄i. Ex lloco accipitur ꝙ demōiaci ⁊ furioſi ptꝰcuratōneꝫ nō ꝓmouent̉ in eccl̓ia dei.k Et abijt et cepitp̄dicare ī decapoli.nomē ē regionis: etdr̄ a deca qd̓ ē deceꝫ⁊ polis qd̓ ē ciuitasl Et cuꝫ aſcen. ih̓sin nauim. Hic ꝯn̄rdeſcribit̉ reſuſcitatōfilie archiſynagogi:⁊ pͦ deſcribit̉ huiꝰ facti inchoatio. ſcd̓o īterponit̉ mulierꝭ ſāguiflue curatio: ibi.Et mulier q̄ erat ī ꝓfluuio ſanguinis.

cio deſcribit̉ p̄dicti facti cōſumatio: ibi. Adhuc eo loquēte. ſnīa iſtaꝝ triū ꝑtiū pꝫ ex his q̄ dicta ſunt Nath̓. ix. exceptꝭ aliquibꝰ q̄ exponent̉. qͣꝫtū ad primā ꝑtē dr̄ h̓. a Depre. eū ml̓. di. qm̄ fi. mea ī extre. ē. Nat. ix. dr̄ ꝙ archiſynagogꝰ dixit xp̄o. filia mea mō defūcta ē. Ad qd̓ dd̓m ꝙ euāgeliſte repetēdo dicta alicuiꝰ vel aliqͦꝝaliqn̄ repetūt eadeꝫv̓ba aliqn̄ v̓o ſnīaꝫꝑ alia v̓ba. filia autarchiſynagogi laborabat ī extremis ẜmꝙ dic̄ h̓ marcus. verutū erat ita ꝓpinqͣmorti ꝙ reputabat̉mortua. vn̄ etiaꝫ ẜmcōem modū loquēdi de aliqͦ qui ſic eſtmorti ꝓpinquꝰ: dr̄ ꝙmortuꝰ ē: qꝛ qd̓ modicū diſtat qͣſi nihilreputat̉. et hͦ mō loquēdi vſus eſt Natheꝰ. Circa ſcd̓a ꝑtēdr̄. b Et fueratml̓ta ꝑpeſſa .ſ. nō ſolū ī facultatibꝰ: ſedetiā in corꝑe: vt pꝫ ꝑlr̄am ſequentem.c Et ſtatim ih̓s inſemetip̄o cogͦ. vir. q̄exi. de eo. nō ē intelligendū ꝙ aliqͣ virtus exn̄s in xp̄o migrauerit exͣ ip̄m: ſedtalis exitꝰ intelligit̉ꝑ modū cauſe ꝓducentꝭ effectū in quēdr̄ exire inqͣꝫtum cārelucet in effectu: etꝑ taleꝫ modū loq̄ndi dr̄ Sapiē. vij. deſapīa increata. ꝙ ꝑnatōnes in aīas ſanctas ſe tranſfert: etamicos dei ⁊ ꝓph̓asꝯſtituit. q̄ trāſlatō n̄p̄t ītelligi ꝙ ſapīa increata ſit alicubi vbipriꝰ n̄ erat cū de neceſſitate ſit vbiqꝫ p̄ſens: ſꝫ qꝛ cā ibi nouū effectū. vtrū aūttalis virtꝰ ī xp̄o fuerit v̓tus dīna. vl̓ cuꝫhͦ hūana dicet̉ ī finehꝰ cā. d Quiſ tetigit. n̄ q̄rit ex igͦrātiaſꝫ vt ꝑ ꝯfeſſiōeꝫ mulierꝭ ſanate apꝑeat fides eiꝰ ⁊ a xp̄o ꝯmēdet̉. ⁊ qꝛ manifeſtatio miracl̓i dicte ſanatōnis cedebat adgl̓iaꝫ dei ⁊ archiſinagogi aſſecuratōem:vt ꝑ hͦ certificaret̉ d̓ſutura ſuſcitatiōe filie ſue. e Turbācōpri. te. lꝫ in tali p̄ſ-

i ij