Euangelium
lum vidit iacobuꝫ zebedei⁊ iohannē frēm eiꝰ ⁊ ipſosꝯponētes rhetia in naui ⁊kſtatim vocauit illos. Erelicto patre ſuo Eebedeo īnaui cū mercenarijs ſecutiī ſunt eū. Et ingrediunt̉ campharnaum ⁊ ſtatim ſabbatis ingreſſus in ſynagogān̄ docebat eos. Et ſtupebāto ſuꝑ doctrina eius. Erat eīdocens eos quaſi poteſtatem habens et non ſic̄ ſcriꝑ be. Et erat in ſynagoga eorum homo in ſpiritu īmunq̄ do. et exclamauit dicens.Quid nobis ⁊ tibi ieſu nazarene. Ueniſti ante tēpꝑdere nos. Scio ꝙ ſis ſanctus dei: et cōminatꝰ eſt eicieſus dicens. Obmuteſced et exi de homīe. Et diſcerpens eū ſpūs īmūdꝰ ⁊ exclamans voce magna exijtab eo. Et mirati ſunt om̄s
ita vt cōquirerent īter ſe diecētes. Quidnā eſt h̓ Quef nā doctrīa hec noua Quiain poteſtate ſpiritibus immundus imperat et obediunt ei. Et proceſſit rumoreiꝰ ſtatim in oēm regioneꝫgͦ galylee. Et ꝓtinus egredihentes de ſynagoga: venerunt in domū ſymōis ⁊ andree cū iacobo ⁊ iohanne.Recūbebat aūt ſocrus ſy-monis febricitans. ⁊ ſtatiꝫdicūt ei de illa Et accedēseleuauit eam apprehenſamanu eius et continno dimiſit eaꝫ febris. ⁊ miniſtrakbat eis Ueſpere auteꝫ facto cum occidiſſet ſol afferebant ad eum omnes male habētes et demoniaᵇ habentes et erat omnis ciuitas congregata ad ianuaꝫm Et curauit multos qui vexabātur varijs lāguoribꝰ.
k ¶ Et relicto patre ſuo zebe. cū merce. in naui. dicunt̉ aūthic mercenarij aliqͥ hoīes qͥ in piſcatōne iuuabāt zebedeūꝓ mercede. Sciendū aūt ꝙ iſta vocatio de qͣ loquitur hicNarcus fuit illa qͣ vocati ſunt p̄dicti ad diſcipulatū xp̄i.vlteriꝰ ad ꝓpria negocia n̄ reuerſuri. pͥꝰ eī vocati fuerāt ſaltētres illoꝝ ad quandaꝫ xp̄i familiaritatem: poſtea tn̄ reuerſi ſūt ad ꝓpria negocia. de qͣ loqͥt̉ Ioh̓. jca. dicens ꝙ duo diſcipuli ioh̓is baptiſte audiētes euꝫ dide xp̄o. Ecce agnusdei. ſecuti ſunt eum⁊ ibidē ſb̓dit̉ ꝙ andreas erat vnus exillis duobꝰ: ⁊ de altero dicūt doctoresꝙ fuit ioh̓es euāgeliſta: ⁊ de vocationepetri ibidē ſubdituriſta tn̄ vacatio iohānis ⁊ andree fuit inſtrumētalit̓ v̓bo iohānis baptiſte. pͥncipaliter aūt xp̄i inſpiratōne. Si aūt q̄rat̉quō hoīes ſecularibus implicati ad ſolum xp̄i verbū relictis oībus ſeq̄bant̉eū. Dicendū ꝙ hūanitaſ xp̄i inſtrm eratdīnitatis cōiunctuꝫſic̄ manꝰ eſt inſtr̄martificis: ⁊ iō ſic̄ verbum xp̄i inqͣntumvox mouebat aurē. ita inqͣꝫtum inſtr̄m diuinitatis mouebāt mentē. l ¶ Et ingrediebant̉ capharnaū. Hic ꝯn̄r ponit̉ conuerſoꝝ ꝯfirmatō ꝑ opera miraculoſa. Et deſcribūt̉h̓ tria miracl̓a. Primū ē de demoniaco curato. ſcd̓m ē deſocru petri ſanata: ibi. Et protinus egredientes. terciū autē de leproſo mundato: ibi. ⁊ venit ad eū. Circa primū dr̄l ¶ Et ingrediebant̉ capharnaū. in illa em̄ ciuitate principio ſue p̄dicatōnis pluries xp̄s predicauit. ⁊ multa miracula fecit. ꝓpter qͦd Luce. x. exprobrabat illi ciuitati qꝛ ꝑ hͦnō fuerūt ad deū vere cōuerſi. m ¶ Et ſtatim ſabbatꝭ ingreſſus in ſynagogā docebat eos. ſynagoga em̄ eſt locusvbi cōueniebant legiſperiti ⁊ coīs ppl̓s ad audiendū doctrinā legis. maxīe diebꝰ ſabbatoꝝ. in qͥbus diuinis eratvacandū. ⁊ iō tali loco ⁊ tꝑe docebat xp̄s qꝛ erant cōuenitia doctrine eius. n ¶ Et ſtupebant ſuꝑ doctrina eius .i.admirabant̉. tū qꝛ legem ⁊ ꝓphetas nō didicerat ⁊ tn̄ clariſſime docebat. tū qꝛ doctrinā ſuā diuinis oꝑibꝰ ꝯnfirmabat. vn̄ ſubdit̉. o ¶ Erat em̄ docēs eos quaſi ptātem hn̄sſcꝫ faciendi miracala. quod ſtatim on̄dit̉ ꝑ factū cū ſubdtur. p ¶ Et erat in ſynagoga eoꝝ homo in ſpū immūdoid eſt obſeſſus a demone. q ¶ Et exclamauit dolens dexp̄i doctrina q̄ erat aīaꝝ ſalus ⁊ mediciua. Et qꝛ de ſalutehoīm torquet̉ dyabolus inuidia motꝰ. iō ſubdit̉. a ¶ Deniſti ante tp̄s perdere nos .i. diminuere ⁊ auferre ptātemnr̄am nocendi hoībus. b ¶ Scio ꝙ ſis ſanctꝰ dei .i. xp̄sad ſalutē hoīm miſſus ꝑͤ ꝓphetias em̄ d̓ xp̄o dictas. q̄ det̓mīauerāt tp̄s locū ⁊ modū veniendi ip̄iꝰ xp̄i. ẜm ꝙ plenius declaraui in quadā qōe de aduentu meſſie cōpletasin eo. ⁊ ꝑ alias circūſtantias ſciebāt ip̄m eſſe xp̄m in legeꝓmiſſum. vn̄. jͣ. eo. ca. dr̄ ꝙ nō ſinebat eos loqͥ qm̄ ſciebāteū .ſ. eſſe xp̄m ẜm ꝙ expreſſe dr̄ Iuc. iiij. verūtn̄ neſciebātip̄m eſſe deū nec ꝑ tentatōem xp̄i in deẜto diabolus potuit ſcire de xp̄o vtrū eſſet dei filius ꝑ naturā hn̄s eandeꝫnaturā numero cū pr̄e: lꝫ ad hūc finē tripl̓r cū tētauerit vt
dictū fuit plenius Math̓. iiij. Si em̄ cogͦuiſſent demōesip̄m eſſe deū. nunqͣꝫ induxiſſent iudeos ad ip̄m crucifigēdū ẜm ꝙ dr̄. j. Coꝝ. ij. ca. Si cogͦuiſſent nūqͣꝫ dn̄m gloriecrucifixiſſent. Aliqͥ āt doctores dicūt ꝙ non ſolū nō cogͦuerūt demones ip̄m eſſe deū: vt dictū eſt ſꝫ nec etiā cogͦuerunt certitudīaliterip̄m eſſe xp̄m in lege promiſſum. ſꝫ tm̄hoc cognouerunt qͣdam cōiectura ꝓbabili multū q̄ in hocloco et alijs locis euangelij pluribꝰ nomine ſcīe expͥmiturſꝫ primū dictuꝫ magis videt̉ conſonumtextui ⁊ dictis ſſanctorum.c ¶ Obmuteſce. cōpellebat em̄ xp̄s demones ad tacenduꝫde ip̄o. ne veris falſa miſcerent. ⁊ ne videret̉ q̄rere teſtimoniū ab ipſis: maxīeqꝛ īphariſei dicebātip̄m ī beelzebub pͥncipe demonioꝝ eijcere demonia vt hr̄Nath̓ .xij. vbi dcm̄phariſeorū pleniusexcludit̉. ſicut ibidēexpoſui. d ¶ Et diſcerpens eū ſpūs īmundus. cōtrariuꝫvidetur haberi Iuce. iiij. vbi dr̄ de iſtodemone ꝙ exiuit abillo et nihil ei nocuit dicendū ꝙ demones ab obſeſſis corporibus ſolent exire: nō ſolū cū afflictōe corꝑis. ſꝫ etiā cuꝫmutilatōne alicuius membri ꝑ hͦ gͦ ꝙ lucas dicit ꝙ nihilei nocuit: intelligendū eſt qͣꝫtum ad mutilatōem. qꝛ exiuitabſqꝫ mutilatōne mēbri ꝙ autē dicit marcꝰ diſcerpēs euꝫintelligendū eſt qͣꝫtum ad afflictōem. qꝛ lꝫ in exitu nō mutilauerit eū tn̄ multū afflixit. ⁊ hoc idē habet̉ Luc̄. iiij. vbidr̄. Et cū ꝓieciſſet illud demoniū in mediū. ꝑ qd̓ intelligigitur obſeſſi afflictio: ibidem ſubditur. Exiuit ab eo nihilqꝫ ei nocuit ꝑ qd̓ excluditur mutilatio. e ¶ Quenaꝫ doctrina hec noua. qꝛ p̄ceptis vete. legis addebat nouitateꝫconſiliorū. ⁊ etiā qꝛ nouo mō cōfirmabat doctrinā ſuā. ſcꝫꝑ oꝑationē miraculoruꝫ. ⁊ id̓o ſubdit̉. f ¶ Quia in ptāteſpi. immun. impe. ⁊cͣ. Et ꝓti. egredi. Hic ponitur ſcd̓ꝫ miraculū. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes. in pͥncipalē ⁊ incidentaleꝫ.ſcd̓m ibi. Ueſꝑe āt fac. Circa pͥmū dr̄. g¶ Et ꝓti. egre.de ſynagoga .ſ. pꝰ xp̄i p̄dicatōꝫ ⁊ eiꝰ ꝯfirmatōꝫ ꝑ expulſionē demonis. h ¶ Uener̄t ī domū ſymonis. vt ibi acciperēt refectōeꝫ pꝰ laborē. Recūbebat aūt ſocrꝰ ſymonisfebricitās. lꝫ em̄ v̓tute naͣe tebris poſſit curari nō tn̄ ī inſtāti: xp̄s aūt ſanauit eā h̓ ſubito. ⁊ ita ꝑfece ꝙ illa mulier miniſtrabat eiſ ex qͦ on̄dit̉ iſta curatō miracl̓oſa ad diſcipl̓oꝝconfirmatōeꝫ k ¶ Deſꝑe aūt facto. Hic ponit̉ ꝑs incidentalis. occaſione eī huiꝰ ſanatōis illi qͥ hēbant infirmos inilla villa aduxerūt eos ad xp̄m querētes remediū. ⁊ ē qd̓ſubdit̉. k ¶ Neſꝑe āt facto. dic̄ āt theophilꝰ expoſitor ꝙita tarde adduxer̄t eos ad xp̄ꝫ qꝛ illa dies erat dies ſabbati. ⁊ credebāt curatōes nō eē licitas durāte die ſebbati. q̄finiebat̉ in veſꝑe illiꝰ diei. ¶ ¶ Et erat oīs ci. ꝯgre. ad ianuā .i. multi de ciuitate. ⁊ ē modꝰ loq̄ndi hyperbolicꝰ ſic̄ſupra dictum eſt. m ¶ Et curauit ml̓tos .i. oēs qͥ fuerūtibi adducti qͥ erant ml̓ti. aliter exponit̉. Nultos .i. pluresde adductis quorum fides ⁊ deuotio curationem merebatur.