Mathei

Ane āt facto. Cxxvij.¶Hſilium inierunt om̄sprincipes ſacerdotū: ⁊ ſeniores populi aduerſus ieſum vt eum morti traderētc Et vinctum adduxerūt eū⁊ tradiderunt pontio pylae to preſidi. Tūc videns iudas qͥ eū tradidit ꝙ dānaſꝫtus eēt: pnīa ductꝰ retulittriginta argenteos prīcipibus ſacerdotū ⁊ ſenioribꝰdicēs. Peccaui: tradensſanguinē iuſtū At illi dixerūt. Quid ad nos. Tu videris. Et ꝓiectꝭ argēteisin tēplo receſſit ⁊ abiēs laqueo ſe ſuſpendit. Principes aūt ſacerdotū acceptꝭī argēteis dixerūt Nō licet

eos mitte̓ in corbanā: qꝛ p̄inciū ſanguinis eſt. Conſilioāt inito emer̄t ex illis agrūnfiguli: ī ſepulturā ꝑegrinoorū ꝓpter hoc vocatꝰ ē ageille acheldemach. hͦ ē agerſanguinis vſqꝫ in hodierꝑ nū diē. Tūc īpletuꝫ eſt qd̓dictū eſt ꝑ hieremiā ꝓpheq tā dicentē. Et cceperūt tririginta argenteos p̄ciuꝫ. appreciati queꝫ app̄ciauerūts a filijs iſrael ⁊ dederūt eot in agrū figuli ſicut ꝯſtituitv mihi dn̄s. Ih̓s āt ſtetit ante preſidē ⁊ īterrogauit eūp̄ſes dicens. Tu es rex iuxdeoꝝ. Dicit illi ieſus. Tuy dicis. Et cum accuſaret̉ aprīcipibꝰ ſac̓dotū ⁊ ſenio-

in ſcd̓a ſe deo ī ſacrificiū efferret veſꝑtinū: vt vtrūqꝫ temꝑepreſignato ꝓ humana ſalute ꝓficeret quam nobis concedāt ⁊c̄.Replica.N ca .xxvj. cū poſtil. ſoluiſſet om̄s difficultates circa cenā dn̄i ⁊ eſum agni paſchalis moueri conſuetas p̄ſertim a grecisBurg. facit vnā longā ſingularē ꝯputationē in qͣ multa ponit ml̓tis dubia: cuiplacet videat: ⁊ finaliter in eo. c. dicit qͥsfuerit ille hymnꝰ deqͦ dr̄. Et hymno dicto ⁊cͣ. et dic ꝙ fuitmagnū all̓a qd̓ incipit a pſalmo laudate pueri vſqꝫ ad btī īmaculati excluſiueIdeꝫ dic̄ circa pſamū laudate pueri ſiveruꝫ eſt placet. auctoritatē aūt ad id ſacri canonis non habemus. Ca. xxvij.Ane āt factoOn̄ſo qualit̓paſſio criſtifuit ꝑ iudeos inchoata. h̓ on̄dit̉ qͣlit̓ fuitꝑ gētiles ꝯſummata: ⁊ diuidit̉ in duasꝑtes: qͥa pͦ deſcribit̉ciſio: ſcd̓o eius fidelis ⁊ deuota tumulatio: ibi. Cū ſero faipſiꝰ xp̄i crudelis occtū eēt. Prima adhuc in duas: qꝛ pͦ deſcribit̉ ipſiꝰ xp̄i iniqua ꝯdemnatio: ſcd̓o ipſiꝰ ſnīe iniqͥ executio: ibi. Et poſtqͣꝫ illuſerūt ei. Prima in qͣtuor: qꝛ pͦ deſcribit̉ ipſiꝰ xp̄i coram p̄ſide pn̄tatio: ibi: ſcd̓o ipſiꝰ pn̄tati diligēs interrogatio: ibi. Et ih̓s ſtetit: tercio īnocētie eiꝰ declaratio: ibi. Perdiē aūt ſolennē. quarto innocētis cōdēnatio: ibi. Uidensaūt pylatꝰ. Prima in duas: qꝛ pͦ deſcribit̉ ipſiꝰ xp̄i pn̄tatōvt dictum eſt: ſcd̓o incidētaliter ſb̓dit̉ iude deſperatio: ibi.Tūc vidēs. Circa primū dr̄ ſic. a ¶ Nane aut facto: qꝛ amedia nocte vſqꝫ ad illā horā illuſerūt eū cōſpuēdo ⁊ palmis cedendo: vt viſum ē. b ¶ Cōſiliū inierūt ⁊cͣ. Nō em̄ex teſtimonijs p̄habitis hēbant aliqͥd vnd̓ poſſet accuſaricorā pylato ſic̄ reus mortis. ⁊ iō vlteriꝰ conſulebāt qͣlit̓ eūſic̄ dignū morte accuſarent: vt patebit infra. ſeqͥt̉. c ¶ Etvinctū adduxerūt. Illi em̄ qͥ reputabāt̉ digni morte ducebāt̉ corā iudice ligati. d ¶ Et tradiderūt ponto pylato p̄ſidi. Aliqͥ dicūtqꝫ pylatꝰ erat ꝓpriū nomē eiꝰ: cōpoſitū exnoīe mr̄is q̄ dicebat̉ pyla ⁊ pr̄is dicebat̉ atus: Pontiꝰ autem cognomē eiꝰ qꝛ fuerat iudex miſſus a romanis ad inſulā pontianā. hoc aūt diffuſe hr̄ in quadaꝫ legenda q̄ vocat̉ aurea: ſꝫ qꝛ ibi multa dicunt̉ de hͦ q̄ vident̉ prima faciefalſa q̄ ꝓpter ꝓlixitatē omitto: iō aliter dd̓m ꝙ pontiꝰ eratꝓpriū nomē eiꝰ: qd̓ pꝫ ex duobꝰ. Primo qꝛ poſtponit̉ cognomē ⁊ n̄ p̄ponit̉ ꝓprio noī. ſaltē de curſu cōi: ſcd̓o qꝛ hͦnomē ſatis cōe eſt in burgūdia: vn̄ iſte pylatꝰ erat oriundꝰerat em̄ natōne lugdunēſis: vt dic̄ mgr̄ in hyſtorijs: ⁊ idēdic̄ ioſephꝰ libro antiqͥtatū: pylatꝰ aūt erat eiꝰ cognomē: p̄ſes aūt erat nomen officij ſui: ⁊ dr̄ a p̄ſidendo: qꝛ p̄ſidebatiudeis ibidē miſſus a romanis. e ¶ Tūc vidēs: Hic incicidētaliter ſubdit̉ iude deſperatio cuꝫ dr̄. Vidēs iudas ꝙdanatꝰ eēt. hec aūt deſperatio ꝓceſſit ex duobꝰ: pͦ ex magnitudine ſceleris tradendo ad mortē illū cuiꝰ tantā ſctītatēexpertus fuerat: ſcd̓o qꝛ damnatōeꝫ ſuā audierat a xp̄o vtdictū eſt ca. p̄cedenti. quē ſciebat ꝓphetam veriſſimum.¶ ¶ Henitentia ductus. infructuoſa tn̄ qꝛ erat ſine ſpe venie: ſicut de his qͥ ſunt in inferno dicit̉ Sapi. v. Dicentes

intra ſe pnīam agentes. g ¶ Retulit. xxx. argenteos ⁊cͣ.ex qͦ patet ꝙ cupiditas ſua nihil valuit ſibi. ſequit̉:h ¶ At illi dixerūt qͥd ad nos. q. d. nō curamꝰ ſi peccaſti vl̓nō. ¶¶ Tu videris .ſ. ad te ꝑtinet vidē factū tuū. k ¶ Etabiens iaqueo ſe ſuſpendit. ex deſperatōne: ⁊ in hoc pluspeccauit qͣꝫ ī tradēdoxp̄m: vt dicit hiero.Cuiꝰ rō eſt. qꝛ in traditōne xp̄i peccauitcōtra eiꝰ hūanitateꝫdirecte: ſꝫ in deſperatiōe illa peccauit directe cōtra eiꝰ diuinitatē: qꝛ cōtra infinitatem diuine miſericordie. ſequit̉.¶ ¶ Non lꝫ eos iittere in corbanā. corban hebraice idē eſtqd̓ oblatio. corbanāerat locus ad ponēdum oblatōnes factas in templo ꝓ reparatōne templi etalijs neceſſarijs magna igit̉ apparet ſac̄dotū excecatio qͥ occiſionē xp̄i reputabant ſibi licitā: īmotanqͣꝫ facrificiū deofacerēt. ⁊ tn̄ p̄ciū vēditōis eiꝰ reputabātnephariū ⁊ īdignuꝫapplicari ad vſus tēpli. m ¶ Conſilio aūt inito emerūt ex eo agruꝫ figuli. qͥaille cuiꝰ ille ager erat figulus fuit. ideo ſic vocabat̉ vel forte qꝛ ibi erat terra aptā ad faciendū vaſa fictilia. n ¶ Inſepulturā ꝑegrinoꝝ. qꝛ nō hēbant ꝓpriū ſepulchrum.o ¶ Propter hoc vocatꝰ eſt ager ille acheldemach ⁊c̄. hocex dei ordinatōne factū eſt ad memoriaꝫ ꝑditionis iude ⁊paſſionis xp̄i. p ¶ Tūc impletū eſt qd̓ dictuꝫ eſt ꝑ hiere.qꝛ ẜm ꝙ dicit hiero. licet auc̄tas ſequēs nō ſit in libro hieremie. quē habemꝰ tn̄ hiero. vidit aucͣtem iſtam de verboad verbū in quodā libello hebraico qͥ dicebat̉ eſſe hiere. ꝓphete. multi em̄ libri ꝓphetaꝝ nō habent̉: vel aliter li hicremiā nō eſt de textu. vt dicit hiero. nec etiā in antiquis libris eſt. ⁊ tūc qd̓ dr̄ ꝑ ꝓph̓am intelligere debemꝰ zachariāqꝛ zach̓. xj. hr̄ iſta ſnīa. licet v̓ba aliqͣꝫtulum ſint mutata.q¶ Et accipe. xxx: ar. p̄ciū appreciati .i. ipſius chriſti.rQuē appreciauerūt a filijs iſrl̓. qd̓ iſtud p̄ciū fuit cōſtitutū int̓ iudā ⁊ ſacerdotes qͥ erāt de filijs iſrl̓. s ¶ Et dederūt eos in agrū figuli. hoc eſt ꝓ agro figuli: to Sicutconſtituit mihi dn̄s. hͦ eſt additu ab euāgeliſta. qꝛ iſta p̄dicta erāt a deo p̄ordinata. v ¶ Ih̓s aūt ſtetit. Hic ponituripſius pn̄tati interrogatio. ad cuiꝰ euidentiā ꝯſideranduꝫꝙ iudei accuſauerūt xp̄m corā pylato de tribꝰ: vt hr̄ Iuc̄.xxiij. primū fuit ꝙ ſb̓uertebat gentē iudeoꝝ a cultu legis.ſcd̓m ꝙ auertebat ppl̓m a redditōe tributi imꝑator romano. terciū ꝙ dicebat ſe eē regeꝫ. et ſic volebat̉ ſibi vſurpareregnū: De pͦ nō curauit pylatꝰ. qꝛ erat hō gentilis. ⁊ iō nōcurabat de obſeruatōne ſeu violatōne iudaice legis. ſcd̓mſciebat eſſe falſuꝫ. qꝛ audiuerat a xp̄o rn̄ſum fuiſſe iudeis.Reddite q̄ ſt̓ ceſaris ce. ⁊cͣ. vt sͣ. hītū ē. xxij. De t̓cio āt int̓rogauit ip̄m xp̄m. qꝛ ꝯͣ īꝑatoreꝫ videbat̉ eē directe ꝙ aliqͥsdicēt ſe eē regē iudeoꝝ qͥ ſeruiebāt īꝑatori romāo ſb̓ t̓butoꝓpt̓ qd̓ romāi abſtulerāt a iudeis nomē regiū a tꝑe pōpei⁊ hͦ ē qd̓ dr̄ h̓. Et interro. eū p̄ſes dicens. tu es rex iudeoꝝ.x ¶ Dixit ei ih̓s tu dicis .ſ. v̓itatē. qꝛ n̄ negauit ſe eē regeꝫ. ſꝫmagis ꝯſenſit. Uerūtn̄ expoſuit dictū ſuū. d. Regnū meunō ē d̓ hͦ md̓o: vt hr̄ Ioh̓. xviij. ⁊ ī hͦ ſatiſfecit pylato. qꝛ regꝭnū imꝑatoris nō p̄t eē niſi ī hͦ md̓o: ⁊ ſic regnū xp̄i nō erat