Druckschrift 
[Quarta pars] (1493) [super libros Novi Testamenti]
Entstehung
Seite
12a
Einzelbild herunterladen
 

Matthed̓

Scriptū ē. nō ī ſolo pāe viluit hō ſꝫ ī oī ꝟbo qd̓ ꝓceditin de ore dei. Tūc aſſūpſit eūdyabolꝰ ī ſanctā ciuitateꝫ.n ⁊ ſtatuit eū ſipra pinnacuo lū tēpli: ⁊ dixit ei Si filiusꝑ dei es mitte te deorſū: ſcriptū eſt em̄ qꝛ angelis ſuismādauit de te ⁊ in manibꝰtollēt te: ne forte offendasqͦ ad lapidē pedē tuū Ait illiieſus rurſum Scriptuꝫ eſtrNō tētabis dn̄m deū tuūs Iterū aſſūpſit eū dyabolt in montē excelſū valde: eton̄dit ei oīa regna mūdi et

v gloriaꝫ eoꝝ: ⁊ dixit ei. hecomnia tibi dabo: ſi cadēsadoraueris me. Tūc dicitx ei Ieſus. Uade ſathana.y Scriptum ē em̄: Dominūdeum tuum adorabis ⁊ ilz li ſoli ſeruies. Tunc reliqͥteū dyabolus: ⁊ ecce angea li: acceſſerunt et miniſtrabbant ei. Cum autem audiſſet iheſus ꝙ iohannes traditus eſſet: ſeceſſit ī galylecam: ⁊ relicta ciuitate nazad reth: venit ⁊ habitauit ī cie uitate capharnaum maritima: in finibus zabulon ⁊

iij. k Nō in ſo. pane ⁊cͣ .ſ. corꝑali.l Sed ī oī verbo ⁊cͣ. qꝛ verificat̉ nō ſolū de vita ſpiritual ſꝫ ēt d̓ corꝑali: ſicut pꝫ de moyſe: qͥ ieiunauit. xl. diebꝰ ⁊xl. noctibꝰ verbo dei ſpiritualit̓ ⁊ corꝑalit̓ ſuſtentatus.m Tūc aſſumpſit eū. hic ſecūdo tētat eū de ſuꝑbia ⁊ adeundē finē ſicut prius. Dicit ergo matheus. m Tuncaſſūpſit eū ⁊cͣ .i. hieruſalē q̄ dicebat̉ ſancta: ⁊ diuino cultuideputata ꝓpt̓ tēpluꝫqd̓ erat ibi: nec eratlicitū ī lege ſacrificare deo alibi. n Etſtatuit eū ſupra pinnaculū tēpli. Iſtudpinnaculū erat templi tectū qd̓ erat deſuꝑ planū ſicut fiebant tūc domus paleſtinoꝝ. erat eī intētio demōis illuc eūportātis vt a ppl̓o ciuitatis ip̄e ieſus qͣſivolare vidēt̉: ⁊ ſicvanā gloriā ferret̉. ſꝫdiuina v̓tute fecit ꝙnullus eum vidit: qꝛin ptāte eiꝰ erat videri ⁊ nō videri. o Et dixit ei. ſi filiꝰdei es mit. te deorſum. q. d. v̓tute ꝓpria potes ſine ꝑiculo⁊ ēt ꝓpt̓ miniſteriū angeloꝝ tibi ſeruiētiū. p Scriptūē eī de te .ſ. in psͣ. qꝛ angelis ſuis ⁊c̄. q Rit illi ieſus. ſicrn̄dit ei ꝑ ſcripturā ꝙ totalit̓ euacuat eius tentationem.r Nō tentabis ⁊cͣ. Deūt̓. vj. Tētare eī deū eſt q̄rere exꝑimentū de dei virtute. abſqꝫ ineuitabili neceſſitate. ⁊ ē peccatū. qꝛ qn̄cūqꝫ hꝫ hō aliqͥd qd̓ pōt facere ẜm viā hūanaꝫad euadendū ꝑiculū nō debet illud obmittere q̄rendo diuinū exꝑimentū: ⁊ ꝓpt̓ hoc ꝓbatio ferri candentis: ⁊ monomachie tanqͣꝫ illicita ꝓhibent̉ in iure. Per hͦ ergo reſpōdet ieſus dyabolo tētanti ip̄m: qꝛ cū poſſet d̓ pinnaculo tēpli deſcēdere ꝑ viā humanā .ſ. ꝑ gradꝰ ad hoc factosī tēplo nō debebat ꝑ aliū locū deſcēdere. qꝛ hoc eēt deū tētare. s Iteꝝ aſſum. ⁊c̄. hic tercio retētat eū de cōcupīaoculoꝝ ſeu auaricia: qꝛ poſuit eū ī montē excelſū. Quisaūt fuit: ille mōs nō nominat̉ nec multū refert ad ꝓpoſitū. t Et on̄dit ei oīa regna mūdi. nō ē ſic intelligenduꝫꝙ ex illo loco poſſent oīa regna ⁊ oēs ciuitates determīate videri: ſꝫ on̄dendo diuerſas partes orbis dixit ei: tale regnū eſt in tali ſitu. ⁊ tale in tali: enarrando in breuibꝰ magnitudinē ⁊ gloriā illoꝝ regnoꝝ: ⁊ iō on̄ſio fuit magis adauditū qͣꝫ ad viſum: qͦ facto dixit ei. v Hec oīa tibi dabo. Ex hoc loco ⁊ alijs ſil̓ibus dixerūt manichei ꝙ diabolus ē dn̄s illoꝝ corꝑaliū inferioꝝ ſicut factor ⁊ creator eorū. Sꝫ hoc pꝫ manifeſte falſuꝫ Gen̄. j. vbi deſcribunt̉ facta a deo. Et iō dicendū ꝙ dyabolꝰ mentiebat̉: qꝛ mēdaxē ⁊ pater mēdacij: vt hr̄ Ioh̓. viij. Creature eī corporalesnō ſunt in ptāte ip̄ius niſi quātū ſibi ꝑmittit̉ a deo. Seqͥt̉x Uade ſathana. Hic increpauit eū ⁊ nō ſupra ad oſtēdendū ꝙ ꝓprias īiurias debet hō portare: ſꝫ dei iniuriamnullo mō debet tolerare: hoc āt maxīe fit qn̄ cultus debitus deo: impendit̉ dyabolo: qd̓ dyabolus facere ſuggerebat. ⁊ iō hāc veritatem ꝑ ſcripturam confirmat Deut̓. viy Dn̄m deū tuū adorabis ⁊cͣ. adoratione .ſ. latrie. que ſoli deo debet̉: hoīes āt venerari poſſunt veneratiōe dulie.z Tūc reliqͥt eū. Hic on̄ditur dīnitas ex mīſterto ſctōrūangeloꝝ: reliquerāt eī angeli ip̄m ieſum ad tp̄s vt diuinitas eiꝰ dyabolū magis lateret: ⁊ vt cōueniētius locuꝫ tentandi haberet: ⁊ vt victoria ip̄ius xp̄i excellentior appareret ex hoc ꝙ ſolus ip̄m deuīceret: ⁊ iō victo tētatore ⁊ p̄ cōluſiōe recedēte. a Acceſſerūt angeli ⁊ miniſtrabāt ei.

ſicut v̓o dn̄n ꝓprij ſerui: ex qua apparetqꝛ nulla natura ē ſupra angelicā niſi diꝑs totiꝰ euāgelij. b Cū audiſſet āt iorauit matheꝰ ꝑſonā ip̄iꝰ mediatoris on̄hūane nature ⁊ diuine. Hic īcipit agē dn.noue legis. hiere. xxxj. Ecce dies veniūtdic̄ dn̄s: ⁊ feriam domui iſrael ⁊ domuiiuda fedꝰ nouuꝫ ⁊cͣ.ſcd̓m ē ꝙ xp̄s ē redēptor per meritū ſuepaſſiōis: Eſaie. liij.Ip̄e aūt vulneratusē ꝓpt̓ iniqͥtates nr̄as⁊c. tercium ē ꝙ eſſetmortis deſtructor ꝑgloriā ſue reſurrectionis: psͣ. xv. Nō derelinqͥs aīam meā īinferno: nec dab̓ ſanctū tuū videre corruptionē: qd̓ nō pōtītelligi de dauid cuꝫſepultꝰ ſuerit ⁊ īcineratꝰ. ſꝫ de xp̄o tm̄. vton̄dit btūs petrꝰ act̉. ij. igit̉ reſiduū hꝰ euāgelij diuidit̉ intres ꝑtes: qꝛ pͥmo determīat euāgeliſta de xp̄i legiſlatiōe.ſcd̓o de ip̄iꝰ paſſiōe. ca. xxvj. Et factū ē cum ꝯſummaſſet.tercio de ip̄ius reſurrectiōe ca. vl. Veſꝑe aut ſabbati. Circa primū aduertendū ꝙ lex nō imponit̉ niſi multitudini⁊ iō legiſlationē p̄cedit populi adunatio. Et iō circa primū duo facit. qꝛ pͥmo oſtēdit ppl̓i adunationē ad xp̄m ꝑeius p̄dicationē: ⁊ ſcd̓o deſcribit xp̄i legiſlationē capi. ſe.Uidēs ieſus turbas. prima adhuc in duas: qꝛ pͥmo in generali tāgit̉ xp̄i p̄dicatio: ⁊ ſcd̓o ſb̓iūgit̉ ex hͦ ſeq̄ns populi ad xp̄m adunatio. ibi. Ambulās āt ieſus. In pͥma ꝑtedeſcribit̉ p̄dicatio xp̄i qͣꝫtū ad tria .ſ. qͣꝫtū ad tp̄s. locū ⁊ modu. Tp̄s at tāgit̉ cū d̓r. Cū audiſſet ieſus ꝙ iohānes traditus eēt ⁊c̄. Ex qͦ pꝫ ꝙ matheꝰ hic omittit oīa oꝑa xp̄i q̄ fecit ante incarcerationē ioh̓is. ſꝫ illa deſcribit Ioh̓. vtꝫ. j. c.ij. ⁊. iij. ⁊. iiij. licet em̄ ante incarcerationeꝫ ioh̓is p̄dicauerit: non tn̄ ita publice. locū aūt huius p̄dicationis tangitcum ſb̓dit. e Et relicta ciuitate naza. Cā āt qͣre reliqͥt ciuitatē nazaret: lucas expͥmit. iiij. ca. qꝛ .ſ. īgreſſus ē ſynagogā ī die ſabbati: ⁊ legit ibi illud eſa. Sp̄ūs dn̄i ſuꝑ ⁊cͣ. ęſa.lxj. Et dixit ibi aliqͣ ex qͥbꝰ iudei ſcādalizati duxerūt eumad ſuꝑciliū mōtis ⁊ voluerūt eū p̄cipitare: ip̄e aūt v̓tutediuina ꝑ mediū illoꝝ ibat nō viſus ab eis. d Uenit ⁊habitauit ī ciuitate capharnaū. ad p̄dicandū: vt hic dicit̉e Naritima. qꝛ ſupra litus maris galylee ſita ē. Ex hocāt on̄dit matheꝰ euāgeliſta ꝓphetiā impletā. Eſa. ix. Primo tꝑe alleuiata ē terra zabulon ⁊ terra neptalim ⁊cͣ. Adcuiꝰ euidentiā ꝯſiderandū ꝙ illā ꝓphetiā exponūt aliquide captiuitate. x. tribuū. fuerūt eī primo captiuati temꝑephacee filij romelie: ꝑ teglathphalaſſar regē aſſyrioꝝ qͥ captiuauit duas tribꝰ vltra iordanē. ⁊ trāſiēs iordanē de zabulō ⁊ neptalī: ⁊ de galylea ml̓tos captiuauit. vt hr̄. iiij.Reg. xv. ⁊ de hͦ exponūt pͥmā ꝑtē ꝓphetie. Prīo tꝑe alleuita ē terra zabulo ⁊cͣ. qꝛ captiuatis mal̓ hoībꝰ alleuiata ēterra a pōderibꝰ pctōꝝ. ſcd̓o fuerūt captiuati filij iſrl̓ qͥ remāſerāt tꝑe oſee ꝑ ſalmanaſar regē aſſyrioꝝ: vt hr̄. iiij. regū. xvij. ⁊ d̓ hͦ exponūt ſcd̓aꝫ ꝑtē ꝓph̓ie ⁊ nouiſſime aggͣuata ē tota terra .ſ. ꝑ dn̄i flagellatōne. Dr̄ āt illa terra via maris. qꝛ ibi ē via publica ad portandū merces a iordāe admare mediterraneū. Addit̉ āt galylēe gētiū ad dr̄iam altēriꝰ galylee: q̄ vocabat̉ galylea iudeoꝝ. Scribit̉ eī. iij. reguix. ꝙ ſalomo dedit hyrā ī galylea. xx. oppida. ⁊ qꝛ erat geniij

b iiij