Mathei
b cās in deẜto iudee ⁊ dicēsPnīam agite appropinqͣebit eī regnū celoꝝ. Hic ē eīde qͦ dictum ē ꝑ eſaiaꝫ prophetā dicentem. Uox clamātis in deſerto: parate viam dn̄i rectas facite ſemigtas eius. Ip̄e āt iohāneshabebat veſtimentū de pilis camelorū: ⁊ zonā pellih ceā circa lūbos ſuos. Eſica āt eiꝰ erat locuſte: ⁊ melk ſilueſtre. Tūc exibat ad eūīhieroſolyma: ⁊ oīs iudea:⁊ oīs regio circa iordaneꝫin ⁊ baptizabant̉ ab eo in iorn̄dane: confitentes peccatao ſua. Uidēs āt ml̓tos pha-
priſeorum ⁊ ſaduceorū: venientes ad baptiſmum diqxit eis. Progenies viperarum qͥs demōſtrabit vos bis fugere a vētura ira. Facite ergo fructū dignuꝫ petnitentie. Et ne velitis divcere int̓ vos: prēm habemus abraam. Dico em̄ voxbis qm̄ potēs eſt deꝰ de lapidibus iſtis ſuſcitare filiyos abrae. Iam em̄ ſecurisꝫ ad radicē arboꝝ poſita eſtOīs ergo arbor q̄ nō facita fructū bonuꝫ: excidet̉: ⁊ inbignē mittet̉. ego qͥdem baptiſo vos in aqͣ in pnīam qͥd aūt pꝰ me venturꝰ ē: forti-
ictos immediate .ſ. ad dies puericie quando fuit reportaus de egypto: tūc em̄ erat in quinto anno a ſua natiuitaē: ſꝫ referendū ē ad dies xp̄i qn̄ fuit etatis ꝑfecte. Erat em̄ncipiēs. xxx. annū qn̄ venit ad baptiſmū de qͦ h̓ agit̉. Etiō euāgeliſta matheꝰ trāſit totū tp̄s int̓mediū a qͥnto ānoxp̄i vſqꝫ ad baptiſmū: tūc eī īcepit Iohānes p̄dicare: et ſicpꝫ tp̄s. ⁊ locꝰ deſigͣicū d̓r. b ¶ In deſerto. ibi .n. iohannesnutritus fuit vt dicitur Iuc. j. ⁊ iō pͥmopredicauit ibi: ⁊ poſtea ad regiōeꝫ circaiordanem deſcēdit.Nodꝰ aūt p̄dicationis ſubdit̉: cū dicitur. ¶ Penitentiam agite. Iſta eratdebita diſpoſitō adīchoationē noue vite: q̄ ꝑ xp̄m erat dāda: ido dr. d ¶ Aopinqͣbit enim ⁊c̄.Alij āt ꝓphete promittebāt bona tēporalia obſeruātibꝰ legē: iſte āt celeſtia: qꝛerat p̄curſor chriſtiꝑ quē facta ē v̓itas ⁊gratia: ⁊ aꝑta ē celeſtis porta. Et hoc ad ꝯfirmandū īducitur eſa. teſtimoniū Eſa. xj. dicēs ill̓. e ¶ Hic ē em̄ .ſ. iohānes de qͦ ſcriptū ē.¶ Uox clamātis in deſerto ⁊cͣ. qꝛ iohānes ſuit ille de qͦ p̄dictū fuerat ꝙ ꝑ vocē p̄dicationis debebat clamare ī deſerto iudee: ꝓpt̓ p̄dicationē ppl̓i in aduētu ip̄iꝰ xp̄i. Ad hͦ eī erat ordīata p̄dicatio iohānis: vt ꝑſuā p̄dicationē ppl̓m ꝯgregaret ⁊ ppl̓o ꝯgregato xp̄i aduentū denūciaret. g ¶ Ip̄e āt ioh̓es ⁊cͣ. hic on̄dit̉ ydoneitas iohānis ad teſtificandū de xp̄o ex ſctītate vite: hͦ autēon̄dit̉ ex vilitate veſtitꝰ. g ¶ Ip̄e āt ioh̓es ⁊cͣ. etiā ex auſteritate victꝰ cū dic̄. h ¶ Eſca aūt eius locuſte. q̄ ſt̓ ꝑuaaīalia volitātia ꝑ modū ſaltꝰ: ⁊ reꝑiunt̉ ī deſerto iudee: etfrixa cū oleo ſūt cibꝰ paupeꝝ. ſeqͥtur. i ¶ Et mel ſilueſtrehͦ aūt mel ibidē reꝑit̉ ī truncis arboꝝ: vl̓ ẜm Raba. ſūt folia arboꝝ alba ⁊ tenera q̄ manibꝰ cōtrita hn̄t ſaporē qua ſimellis talibꝰ veſcebat̉ ioh̓es ex qͥbꝰ pꝫ auſteritas eiꝰ in victu ⁊ veſtitu. Et qꝛ in moralibꝰ magis mouēt facta qͣꝫ verba: ⁊ vita ſancta qͣꝫ loq̄la ꝯpoſita: ⁊ iō ſtatī ſb̓dit̉ exhortationis ſue efficacia cū d̓r. k ¶ Tūc exibat ad eū hieroſolyma. h̓ accipit̉ cōtinens ꝓ ꝯtēto .i. ppl̓s de hieruſalē Etoīs iudea .i. multi. ſicut ẜm cōmunē modū dicit̉ tota ciuitas currit illuc .i. multi: qꝛ nō oēs currūt: īmo aliqn̄ pl̓esremanēt. Et ē quedā figura q̄ vocat̉ hyꝑbole .i. locuto mꝭ̓tū exp̄ſſiua. m Et baptizabāt̉ ab eo ī iordane ⁊cͣ. baptiſmꝰ .n. iohānis ad hͦ erat ordīatus qͣſi q̄dā p̄paratio ⁊ quedā p̄figuratio baptiſmi ip̄iꝰ xp̄i de ꝓximo vēturi. Et id̓oioh̓es nō ſolū p̄dicabat ſꝫ ēt baptizabat: qꝛ ſic̄ ſua p̄dicatōne nūciabat xp̄m de ꝓximo vētuꝝ: ſic ſuo baptiſmo aſſuefaciebat hoīes ad libentiꝰ ſuſcipiēdū xp̄i baptiſmū. vndebaptiſmꝰ ioh̓is. erat q̄daꝫ ꝓteſtatio credēdi ī xp̄m vēturū⁊ faciēdi oꝑa pnīe: vt deuotiꝰ reciꝑent ip̄m. Et hͦ ē qd̓ d̓rAct̉. xix. Ioh̓es baptizauit baptiſmo pnīe populū: dicēsin eū qͥ vēturus eēt pꝰ ip̄m: vt crederēt hͦ eſt ī ieſuꝫ. iō ſeqͥt̉.n ¶ Cōfitētes pctā ſua. delēda .ſ. ꝑ xp̄m ventuꝝ: qꝛ hoc nōpoterat face̓ ioh̓es. ſꝫ denūciabat hͦ ꝑ vp̄m fiendū: vt hr̄ eodē ca. o ¶ Uidēs āt ml̓tos phariſeoꝝ. hic on̄dit̉ ydonettas ioh̓is. ad ferendū teſtimoniū de xp̄o ex v̓itate doctrīeq̄ ꝯſiſtit ī hoc ꝙ aliqͥs nō timet vicia magnoꝝ ꝯfidēter arguere qd̓ faciebat ioh̓es: qd̓ notat̉ cū d̓r. o ¶ Uidēs aūtml̓tos phariſeoꝝ ⁊ ſaduceoꝝ. iſti eī famoſi erāt ī populo
tes ad baptiſmū ſuū. nō credētes ẜm v̓itationē ⁊ īſidiationē: ẜm qd̓ hr̄ īfra. xxj. vbiab eis baptiſmꝰ ioh̓is vn̄ erat de celo an abrūt auſi rn̄dere d̓ celo: qꝛ ſtatī dixiſſet eis qͣreſtis ei. qveniebāt.cit ioſēphꝰ ī li. antiqtatū. xix. ⁊ iō iohannes ꝯfidenter arguebat vicia eoꝝ dicēs.q ¶ Progenies viperaꝝ. qꝛ venenū erroris ⁊ hypocriẜ a ſuis ꝓgenitoribꝰ traxerāt. r ¶ Quis demōſtrabit ⁊cͣ. q. d. lꝫ falſitas vr̄a lateat ī conſpectu ppl̓i tn̄ nō poterit latē ī iudicō deiqꝛ tūc erunt manifeſta abſcōdita cordisvr̄i. s ¶ Facite ergo ⁊cͣ. qꝛ alit̓ non poteſtis illd̓ iudiciumeuadere ⁊ nō ſolumdicit fructū: penitentie ſed dignum penitentie ſcd̓m peccatimodum vn̄ diciturApoc. xviij. Quantū ſe gl̓ificauit ⁊ ī delicijs fuit tātū illi date tormētū ⁊ luctūt ¶ Et ne ceperitis dice̓ ītra vos ⁊cͣ. Phariſei eī de hͦ gloriabant̉. qꝛ de abraā deſcēderāt: ⁊ iō ex ꝓmiſſiōe facta abraeſine oꝑbꝰ ſalutē ꝯſeqͥ p̄ſumebant: ⁊ hͦ ē manifeſte falſuꝫ.qꝛ nō dicunt̉ filij abrae ex carnali ꝓpagatiōe. ſꝫ magis ex fidei imitatione. vt d̓r ad ro. iiij. ⁊ qꝛ phariſei ⁊ legiſꝑiti fidēabrae de xp̄o reſpuerūt. iō nomē filiationis abrae ꝑdiderūt. ⁊ hoc eſt qd̓ dicit iohānes. t ¶ Et ne ceperitis dicerēintra vos ꝑ falſā .ſ. eſtimationē. vl Patrē habemꝰ abraā. qꝛ nō ē ſic ẜm veritatē ecōtrario gētiles fidē xp̄i deuote ad p̄dicationē apl̓oꝝ receperūt: iō filij abrae facti ſunt.Et hoc ē qd̓ ſubdit iohānes. x ¶ Potēs ē deꝰ ⁊cͣ. Dicit̉aut q̄ iohānes demōſtrauit illos lapides qͦs filij iſrael defundo iordā is abſtulerāt. vt hr̄ ioſue. iiij. ī memoriā miraculi ꝙ dn̄s ī trāſitu eoꝝ aqͣs iordaīs ſiccauit ſꝫ ꝑ illos lapides iohānes gētiles ſignauit: eo ꝙ colebāt idola de lapidibꝰ facta: vn̄ d̓r ī psͣ. Sil̓es ill̓ fiāt q̄ faciunt ea. Filij gͦ abrae de lapidibꝰ ſuſcitati ſūt qn̄ iudeis ꝑ infidelitatē a filiatione abrae decidētibus gentiles fidem chriſti recipiētesin locum eoꝝ ſubſtituti ſunt. ⁊ hoc erat predictum oſee. j.Et erit vbi dicet̉ nō ppl̓s meꝰ vos. ibi dicet̉ filij dei viuentis. Et qꝛ doctor v̓itatis nō ſolū dꝫ vicia ꝯfident̉ arguere ſꝫetiā penā p̄dicere. id̓o ſubdit iohannes. y ¶ Iam em̄ ſecuris .i. ſeueritas diuine iuſticie. z ¶ Ad radicem arboris ⁊cͣ. arbor iſta homo eſt. qui eſt quaſi arbor conuerſa.Radix huius arboris eſt voluntas mala. ex qua ſicut exradice prodeunt omnia peccata. quia non poteſt eſſe peccatum niſi ſit voluntariuꝫ. z ¶ Omnis ergo arbor quenon facit fructum bonum excidetur. per ſententiaꝫ extremi iudicij. a ¶ Et in ignem mittetur. ſcilicet inferni.b ¶ Ego quidē baptizo vos. oſtēſa ydoneitate iohannisad teſtificandū. hic cōſequenter ponitur ip̄ius teſtimonium. Et ponitur primo teſtimonium ip̄is de chriſto in eiꝰabſentia. ⁊ ſecundo in eius preſentia. ibi. Tunc venit iheſus. In prima parte fert teſtimonium de chriſto qͣꝫtuꝫ adexcellentiam ſue diuinitatis. dicens. b ¶ Ego baptizovos in aqua id eſt lauo tm̄ modo corpora que quidem lauatio eſt ſignum penitentie fiende. iō dicit In penitentiāc ¶ Qui autem poſt me venturus eſt ſcilicet xp̄s.d Fortior me eſt. qꝛ ipſe habet virtutē diuinitatis. et iō.
b iij