.II.
ſpere geſtis abier̄tʸ Hoc ātfactū ē die illuceſcēte adiuuāte eū dn̄i ꝓtectiōe.ᶻ Sedrex accepto guſtu audacieiudeoꝝ: arteᵇ difficultateslocoꝝᵗ tētabatᵈ ⁊ bethſur̄ q̄erat iudeoꝝ p̄ſidiū munitucaſtra admouebatᶠ ſꝫ fugabat̉: impingebat̉: minorabat̉. His āt qͥ intus erāt iudas nccͣria mittebat. Enūciauit aūt myſteria hoſtibꝰrodochus qͥdā de iudaicoexercitu qͥ reqͥſitus ꝯp̄henſus eſt ⁊ ꝯcluſus. Iteꝝ rexſermonē habuit ad eos quierāt ī bethſuris: dexterā dedit: accepit:ᵏ abijt: cōmiſitcū iuda: ſuꝑatꝰ ē. Ut ātcognouit rebellaſſe philippū antiochie qͥ relictꝰ eratſuꝑ negocio: mēte ꝯſternatus: iudeos dep̄cans ſubdituſqꝫ eis iurat d̓ oībꝰ quibꝰiuſtū viſū ē: ⁊ recōciliatusobtulit ſacrificiuꝫ honorauit tēplū ⁊ munera poſuit:ᵖ machabeū āplexatꝰ ē ⁊ fecit eū a ptolomaide vſqꝫ adgerrenos ducē ⁊ pͥncipē. Utāt veīt ptolemaidā gͣuit̓ ferebāt ptolomēſes amicitieꝯuētionē: qͥ īdignantesq neforte fedꝰ irrūꝑēt. Tūc aſcendit lyſias tribunal: ⁊ expoſuit rōnē ⁊ ppl̓m ſedauitregreſſuſqꝫ ē antiochiam.Et hͦ mō regis ꝓfectio ⁊ re-
ditus ꝓceſſit. ¶ Ca. xiiij.ªEd poſt triēnij tp̄usxognouit iudas ⁊ quicū eō erāt deme triū ſeleucicum multitudine valida etnauibꝰ ꝑ portū tripolis aſcēdiſſe ad loca opportuna:e⁊ tenuiſſe regiones aduerſus antiochū ⁊ eius ducē lyſiam. Alchimus autē quidā qͥ ſummus ſacerdos fuerat: ſꝫ voluntarie coinqͥnatus eſtᶠ tꝑibꝰ ꝯmixtiōis cōſiderans nullo mō ſibi eſſeſalutēʰ neqꝫ acceſſum ad altare:ⁱ venit ad regem demetriū cēteſimo quinquageſimo annoᵏ offerēs ei coronāaureā ⁊ palmā:ⁱ ſuꝑ hec ⁊ talos qui tēpli eſſe videbant̉.Et ip̄a qͥdē die ſiluit. Tēpus aut opportunū demētie ſue nactus cōuocatus ademetrio ⁊ ꝯſiliū: ⁊ interrogatus qͥbꝰ rebꝰ ⁊ cōſilijs iudei niterent̉ rn̄dit. Ipſi qͥdicunt̉ aſſidei iudeoꝝ quibus p̄eſt iudas machabeuſbella nutriunt ⁊ ſeditōnesmouēt: nec patiunt̉ regnuꝫeſſe qͥetum. Nam ⁊ ego defraudatus parētum gloriadico āt ſummo ſacerdotiohuc veni: primo quidē vtilitatibꝰ regis fidē ſeruans:ſcd̓o autē etiā ciuibꝰ conſulens. Nam illoꝝ prauitatevniuerſum genus nr̄m non
ctionem vt dictū eſt. z ¶ Sed rex accepto ⁊cͣ. nam ꝑdictā inuaſionē habuit exꝑientiā de audacia eorum.a ¶ Arte .i. prudenter ⁊ caute.h ¶ Difficultatē locorum .i. fortalicia.c ¶ Tentabat. ſupple capere. iō ſubdit̉.d Et bethſure⁊cͣ. iudeis armae ¶ Caſtra admouebat .i. applicabat ad ipſum capiendū.f ¶ Sed fugabatur. Naꝫ intusexiſtētes aliqn̄exeūtes ſb̓ito repellebāt ꝓpe exiſtentes et aliqͦsoccidebāt ⁊ redibātad fortaliciūan̄qͣꝫ totꝰ exercitꝰ poſſꝫ armari.g ¶ Enunciauitaūt ⁊cͣ .i. ſecretaiude. ⁊ eorū quierant bethſure.h ¶ Rodochusquidā ⁊cͣ. qui captus ab aduerſarijs ꝑ tormenta ad hoc fuit copulſus.l ¶ Iterū rex ſermonē ⁊cͣ. de fortalicio reddēdoſaluis ſuis corporibus qui cōſenſerūt eo ꝙ victualia eis deficiebant. vt hr̄. j.lib. vj. ca.k ¶ Abijt .ſ. rexde bethſura relicta ibi ſuorū cuſtodia. vt hr̄. jͣ. li.bro. vj. ca.l ¶ Cōmiſit cuꝫiuda. in hoc tangit̉ ſcd̓s conflictus qui fuit dedie clara et aliadie. vt videt̉ qͣꝫprimus.m ¶ Suꝑatuseſt .ſ. iudas ⁊ eiꝰexercitus. Na?vidētes virtutēregis ⁊ impetūexercitus eiꝰ diuerter̄t ſe ab eisvt habet̉. jͣ. li. vj. ca. n ¶ Ut aūt cognouit. hic ꝯn̄r deſcribit̉ regis receſſus de iudea vt iret cōtra philippūqui occupauerat antiochiā. Ex quo ptꝫ ꝙ iſtud bellūantiochi cōtra iudeā eſt idē cū illo qd̓ ſcribit̉. jͣ. li. vj. c.Nā ibidē ponit̉ receſſus regis ꝓpter eandē cām. Aliqua tn̄ hic ponunt̉ q̄ ibi tacent̉. ⁊ ecōuerſo. Nam hictacet̉ fractio iuramenti regis q̄ ibidē exprimit̉ in deſtructione munitōis. o ¶ Et recōciliatus obtulit ſacrificiū. ꝑ ſacerdotes tn̄. cetera v̓o vſqꝫ ꝓpe finē huiꝰcapl̓i tacent̉ primo libro. p ¶ Machabeū amplexatus eſt. in ſignū recōciliationis. cętera patent vſqꝫ ibi.q ¶ Ne forte fedus irrūperet .ſ. iudas ⁊ eos grauaretqd̓ tn̄ nō fecit. ſed magis rex fedus rupit. vt dictū eſt.
r ¶ Tunc aſcendit lyſias tribunal .i. locū eminentē ad ꝗſuadendū gentē. ⁊ expoſuit rōnem. dicendo ꝙ ꝓpter bonum cōe facta eſt cōuentio regis ⁊ iude.s ¶ Regreſſuſqꝫ eſt antiochia. Hic aūt omittit̉ qualiterinde fugauit philippū. qꝛ. sͣ. ix. ca. ꝑ anticipatione poſitūfuit.¶ Capl̓m. xiiij.Ed poſt triennij tp̄us.eſcriptolude conflictu tꝑeantiochi nobilis ⁊ęuꝑatoris eius filij. hic tercio ponit̉eius cōflictus tꝑedemetrij. Et diuidit̉ in tres ꝑtes. qꝛprimo ponit̉ demetrij ſublimatio. ſecundo iude ſociorumqꝫ eius accuſatio: ibi. Alchimusaūt. Tercio eoruꝫexterminij iuſſio:ibi. Qui ſtatiꝫ. Circa primū dr̄.a ¶ Sed poſt triēnij tp̄s ⁊c̄. iſtud triennium accipit̉ amorte ātiochi epiphanis ⁊ intronizatōe filij ſui eupatoris. qd̓ ẜm nuerationem in hoc libro poſitā cōtigitanno. cxlviij. vt dictū eſt ſupra. xj. c.Demetrius auteꝫregnū obtinuit anno. cl. qui eſt idemannus cū. clj. quodr̄ demetriꝰ intraſſe regnū ẜm cōputationē poſitā. jͣ. li.ca. vij. ⁊ ſic triēiūnon fuit cōpletū. ſꝫintelligit̉ per ſynodochen. ſicut corpus xp̄i dr̄ fuiſſe ꝑtriduū in ſepulcro
b ¶ Aſcendiſſe ad loca opportuna .i. fortia ⁊ munita.Et tenuiſſe regiones ⁊cͣ. quos ad mandatum demnetrij exercitus interfecit. vt habetur primo libro ſeptimocapitulo.d ¶ Alchimus autē. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ iude ſociorumqꝫeius accuſatio. cum dr̄.d ¶ Alchimus aūt quidā ⁊cͣ. nō de iure ſed de facto intruſus. primo ꝑ antiochum epiphanem. qꝛ licet eſſet de genere aaron. tn̄ nō deſcenderat ab eo ꝑ lineā ſacerdotalē.vt dictum fuit. sͣ. j. li. vij. ca.e ¶ Sed voluntarie coinquinatus eſt. cibis ⁊ ſacrificijsgentilium.c ¶ Temporibus commixtōnis .i. qn̄ antiochus illuſtris