Machabeorum
ꝓ impietatibꝰ ſuis redditaFacinoroſiſſimꝰ aūt nichanorʰ qͥ mille negociātes adiudeoꝝ vēditionē adduxerat: chūiliatus auxilio dn̄iab hisº qͦs nll̓os exiſtimaueratᵉ depoſita veſte gl̓ieᶠ ꝑ mediterranea fugiēsᵍ ſolus venit antiochiā ſummā infelicitatē de interitu ſui exercitus ꝯſecutus. Et qͥ ꝓmiſerat romanis ſe tributū reſtituere de captiuitate hieroſolymorū p̄dicabat nūcꝓtectorē deū hr̄e iudeos: etob ip̄m inuulnerabiles eſſeeo ꝙ ſequerent̉ leges ab ip̄oꝯſtitutas. ¶ Ca. ix.Odē tēꝑe antiochusanhoneſte reuertebat̉de ꝑſide. Intrauerat em̄ ineam q̄ dicit̉ ꝑſipolis: ⁊ tentauit expoliare templum ⁊ciuitatē opprimere: ſꝫ multitudine ad arma concurrēte in fugā reuerſi ſunt ⁊ itacontigit vt antiochus poſtfugam turpiter rediret. Etcū veniſſꝫ circa egbathanārecognouit q̄ erga nichanorem ⁊ timotheū geſta ſunt.Elatus aūt in ira arbitrabat̉ ſe iniuriam illoruꝫ quiſe fugauerant poſſe in iudeos retorquere: ideoqꝫ iuſſitagitari currum ſuū ſine intermiſſione agens iter: celeſti eum iudicio ꝑurgenteeo ꝙ ita ſuꝑbe locutus eſtſe venturum hieroſolymā:et cōgeriem ſepulcri iudeorum eaꝫ facturū. ᵇ Sed quivniuerſa cōſpicit dn̄s deusiſrl̓ᶜ ꝑcuſſit eum inſanabili⁊ inuiſibili plaga. Ut em̄ fi
niuit huncip̄m ſermonē app̄hendit eum dolor dirus viſcerū ⁊ amara internorumtormēta. Et quidē ſatis iuſte: quippe qͥ multis ⁊ nouiscruciatibꝰ alioꝝ torſerat viſcera: ᶠ licet ille nullo mō aſua malicia ceſſaret. Suꝑhͦ aūt ſuꝑbia repletus ignēſpirans aīo in iudeos ⁊ p̄ciꝑiens accelerari negociumcōtigit illū impetu eunteꝫde curru cadere: ⁊ graui corporis colliſionē mēbra vexari. Iſqꝫ qui ſibi videbat̉etiā fluctibꝰ maris imꝑare⁊ ſupra humanū modū ſuꝑbia repletus: ⁊ montiū altitudines in ſtatera appendere nunc hūiliatus ad terrāin geſtatorio portabat̉ᵗ manifeſtā dei virtutē in ſemetipſo cōteſtans:ᵏ ita vt de corpore impij vermes ſcaturirent:ⁱ ac viuētes in doloribꝰcarnes eius effluerēt odoreetiā illius ⁊ fetore exercituſgrauaret̉. Et qui pauloan̄ ſydera celi ꝯtingere ſe arbitrabat̉: eū nemo poteratꝓpter intolerantiā fetorisportare.ⁿ Hinc igit̉ cepit exgraui ſuꝑbia deductus adagnitionē ſui venire diuīaadmonitus plaga: ꝑ momēta ſingula doloribꝰ ſuis augmenta capientibꝰ. Et cūnec ipſe iam fetorē ſuū ferre poſſet: ita ait. Iuſtū eſtſubditū eſſe deo: ⁊ mortalēnō paria deo ſentire. Orabat aūt hic ſceleſtus dn̄m aquo nō eſſet miſcd̓iam cōſeturus: ⁊ ciuitatem ad quaꝫfeſtinans veniebat: vt eam
altationem diuini noīs ⁊ cōmendationem diuine legis. ⁊obſeruatorum ipſius.¶ Capl̓m. ix.Odem tꝑe. Deſcripta liberatōe ppl̓i ab antiochiducibus. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ liberatio ppl̓i a ꝑſona¶ip̄ius. ⁊ hocꝑ diuina percuſſionē. Circa quā primo ponit̉ huius ꝑcuſſionis rō. ſcd̓oipſa percuſſio: ibi.Sed qui vniuerſatercio ꝑcuſſi humiliatio: ibi. Hinc igtur. quarto humiliati exterminatio:ibi. Igit̉ homicida. Rōvero ꝑcuſſionis antiochi fuitqꝛ nō ſufficiebāt ſibi mala q̄ iudeis fecerat. vt ptꝫ ex ſupradictis. ſed cumhoc anhelabat adgentē iudeorū totaliter deſtruendāet ciuitatē dei irl̓mfunditus ſubuertidam. vt ſic repulſioneꝫ ſui de pſide ⁊debellatione ducūſuorum in iudeosvindicaret. Et hisdictis ptꝫ lr̄a paucis exceptis que diſcurrent̉.b ¶ Que dr̄ ꝑſipolis. hec eſt illa ciuitas q̄. j. li. vj. ca. dr̄elymaida. ⁊ hoc ꝓprio noīe. ⁊ hic ꝑſꝫpolis. eo ꝙ erat metropolis ꝑſidis cica egbathanan. hͨeſt ciuitas q̄ vocatEgbathanis jͣ. Eſdre. vj. ⁊ iudith. j.c ¶ Celeſti eū iudicio ꝑurgente .i. impellete. Ad cuiusintelligentiā ſciendum ꝙ in hac feſtinatōne duo erāt .ſ.intētio antiochi ꝑuerſa ad ppl̓i deletionem ⁊ ciuitatisſubuerſionē. ⁊ hocnon erat a deo impellente qui nō eſtauctor mali culpeſed erat ab antiochi malicia. Aliuderat velocitas motiōis. ad quā ſecutus fuit caſus antiochi ⁊ eius quaſſatio grauis. ⁊ hͦ fuita deo impellente qͦeſt auctor mali pene. de quo dr̄ Amos. iij. Non eſt maluꝫin ciuitate qd̓ nō fecerit dn̄s. d ¶ Sed qui. Hic ꝯn̄r penit̉ antiochi ꝑcuſſio. cum dr̄. e Percuſſit eum ⁊cͣ. nāerat intra viſcera. ⁊ mortuus fuit ex ea. Qui multis ⁊ no
uis cruciatibus ⁊cͣ. vt ſupra patuit in .vij. fratribus.f ¶ Licet ille ⁊cͣ. ꝓpter dictam plagā. ideo dn̄s addidiſcd̓am. cum ſubdit̉. g ¶ Contigit illum impetu ⁊cͣ.ꝑ verſationē currus ex tali feſtinatione.h ¶ Iſqꝫ qui ſibi videbat̉ ⁊cͣ. hypbole eſt ad deſignandum ſuꝑbie ſuemagnitudinē.i ¶ Manifeſtādei virtutē ⁊cͣ .ſ.facto ex dupliciꝑcuſſione.k ¶ Ita vt de corpore impij vermes ⁊cͣ. ex putrefactōe inteſtinorum.l ¶ Ac viuentesin doloribus carnes eius ⁊cͣ. perſaniem apoſtematum.m ¶ Et qui pauloante ſydera celi cōtingere ⁊cͣ.hyybole eſt adexprimendū eiꝰſuꝑbisn.n ¶ Hincigit̉.Hic ꝯn̄r deicribit̉ ꝑcuſſi humiliatio. et primocoram deo. ſcd̓ocorā hoībus: ibiSed nō ceſſantibus. Circa pͥmūdicit̉.n ¶ Hinc igiturcepit ex graui ſuꝑbia deductꝰ abalto ad infimū.o ¶ Ad agnitionem ſui venire.qꝛ vexatio dat intellectum Ęſaiexxviij. cetera patent vſqꝫ ibi.
p ¶ Orabat aūthic ſceleſtus dominū a qͦ nō eētmiſericordiā cōſecuturꝰ. qd̓ dupliciter p̄t intelligi. Uno mō qͣꝫtum ad relaxationem pene corporalis. q̄ nō ſemꝑ remittit̉ orantibus etiā vere penitentibus. Nam aliqn̄ nō expedit eis. ⁊ ſic licet forſitāvere penituerit. tn̄ qͣꝫtū ad euaſionē mortis corꝑalisnō fuit miſcd̓iam cōſecutus. ſꝫ tm̄ qͣꝫtū ad veniā pecca