.I.
ta ſunt mala ī eū: ⁊ reliqͥt eūexercitus ⁊ applicuit antiochus ſuꝑ doraʳ cū cētū vigīti milibꝰ viroꝝ belligeratorū ⁊ octo milibꝰ equitūˡ Etcircuiuit ciuitatē: ⁊ naues amari acceſſerūt: ⁊ vexabātciuitatē a terra ⁊ mari ⁊ nemineꝫ ſinebant ingredi velegrediᵏ Uenit aūt numenius ⁊ qͥ cū eo fuerāt ab vrberomana hn̄tes epl̓as regibꝰ⁊ regionibꝰ ſcriptas: in quibus ꝯtinebāt̉ hec. Luciusꝯſul romanoꝝ: p̄tolemeoregi ſalutē: Legati iudeorūvenerunt ad nos amici nr̄irenouātes pͥſtinā amiciciaꝫ⁊ ſocietatē miſſi a ſymōe pͥncipe ſacerdotū ⁊ ppl̓o iudeoꝝ. Attulerūt aūt ⁊ clypeūaureū mnarum mille. Placuit itaqꝫ nobis ſcribere regibꝰ ⁊ regionibꝰ vt nō inferant illis mala: neqꝫ impugnēt eos ⁊ ciuitates eoꝝ etregiones eoꝝ: ⁊ vt nō ferātauxiliū pugnātibꝰ aduerſeosⁿ Uiſum aūt ē nobis acciꝑe ab eis clypeum. Si qͥergo peſtilētes fugerint d̓ regionē ip̄oꝝ ad vos: traditeeos ſymoni pͥncipi ſacerdotū:ᵖ vt vindicet in eos ẜm legē ſuā.q Hec eadē ſcripta ſt̓demetrio regi; ⁊ attalo ⁊ arrabe ⁊ arſaci: ⁊ ī oēs regiōes⁊ ſamſame ⁊ ſpartanis ⁊ delo ⁊ mido ⁊ ſitione ⁊ carie etſamū ⁊ pamphiliā ⁊ litiaꝫ ⁊alicarnaſum ⁊ rhoduꝫ ⁊ faſelida ⁊ choo ⁊ ſiden et arado ⁊ gortynaꝫ ⁊ gnidum etcyprum ⁊ cyrenen̄. Exemplū aūt eoꝝ ſcripſerunt ſymoni principi ſacerdotum:⁊ populo iudeorū. Antiochus autē rex applicuit caſtra in doraꝫ ſecūdo admouens ei ſuꝑ manus ⁊ machinas faciens: ⁊ concluſit triphonē ne ꝓcederet.ˣ Et mi-
ſit ad euꝫ ſymon duo miliaviroꝝ electoꝝ in auxiliū: etargentū ⁊ aurū ⁊ vaſa copioſa ⁊ noluit eam acciꝑe ſꝫ rupit oīa que pactus eſt cumeo antea ⁊ aliēauit ſe ab eoEt miſit ad eum athenobiuꝫ vnuꝫ de amicis ſuis vitractaret cum ipſo dicens:Uos tenetis ioppem ⁊ gazaram ⁊ arcem que eſt in hieruſalē ciuitates regni mei.fines eaꝝ deſolaſtis:ᶻ ⁊ feciſtis plagā magnā in terra: ⁊dominati eſtis ꝑ loca multa in regno meo. Nunc ergo tradite ciuitates qͣs occupaſtis ⁊ tributa locoꝝ inquibꝰ dn̄ati eſtꝭ extra finesiudee. Sin aūt date ꝓ illisquingenta talenta argenti⁊ exterminij qd̓ exterminaſtis: ⁊ tributoꝝ ciuitatum:alia talenta quingēta. Sinaūt veniemus ⁊ expugnabimus vos. Et venit athenobius amicꝰ regis in hierl̓m:vidit gloriam Symonis etclaritatē inauro ⁊ argento⁊ apparatū copioſumᵇ ⁊ obſtupuit: et retulit ei verbaregis. ⁊ reſpondit ei ſymon.⁊ dixit ei: Neqꝫ alienaꝫ terrā ſumpſimus: neqꝫ alienaꝫdetinemꝰ: ſꝫ hereditatē patruꝫ noſtroꝝ que iniuſte abinimicis nr̄is aliqͦ tēꝑe poſſeſſa eſt. Nos ꝟo tempꝰ habentes vendicamus hereditatē patrū noſtroꝝ. Namde ioppe ⁊ gazara: que expoſtulas: ip̄i faciebant in populo plagā magnaꝫ: ⁊ in regione noſtra: horuꝫ damustalenta centū. Et nō rn̄ditei athenobius verbū. ᶜ Reuerſus aūt cum ira ad regērenunciauit ei verba iſta: etgloriam ſymonis ⁊ vniuerſa que vidit: et iratus ē rexira magna. Triphon autem fugit naui in orthoſai
tiū: cetera patētvſqꝫ ibi. f ¶ Cūāt obtinuerimꝰvbi fitꝭ ꝓmiſſiode futuro: q̄ tn̄ n̄fuit īpleta: vt hr̄.jͣ. nā obtēto regno alienauit ſea ſymōe: ⁊ iō tales ꝓmiſſionesvidebāt̉ ſimulatorie quouſqꝫ eſet ī regni poſſeſſione. g ¶ Anno. c. ⁊cͣ. Poſitafederatōe cū ſymōe: hic ꝯn̄r ponit̉ inſecutio triphonis a rege: ⁊ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi.h ¶ Cū. cxx. milibꝰ viroꝝ belli geratoꝝ .ſ. peditu.i ¶ Et circuiuitciuitatē ponēsī circuitu eiꝰ obſidionē a ꝑte tere ⁊ naues a mari acceſſer̄t. ⁊ ſifuit obſeſſa ciuitas ꝑ t̓rā ⁊ ꝑ mare. kEt vexabāt ciuitatē. telis ⁊ machinisk ¶ Uenit aūt. h̓ponit̉ cuiuſdaſupradicti declaratio. dcm̄ .n. fiit ca. p̄cedēti: ⁊ſtatuer̄t romaſymōi libertatē.⁊ deſcripſerūt intabul̓ ereis: et n̄fuit ibi dcm̄ qͦseēt tenor illiusſcpͥture ⁊ qͥs fuit nūciꝰ. iō h̓ declarant̉ iſta: ⁊ pͦqͣꝫtū ad nūciuꝫ:cū dr̄ k Uenitāt Nūe. ⁊cͣ. ſcd̓eqͣꝫtū ad ſcripture tenorē: cū dr̄.l ¶ Luciꝰ ꝯſul romāoꝝ. tūc .n. romana ciuitas ꝑꝯſules regebatm ¶ Ptolemeor̄gi .ſ. egipti. cetera patet vſqꝫ ibi¶ Uiſuꝫ ē aūtnobiſ acciꝑe abeiſ clypeū. ī federis ⁊ amiciciegnū. o ¶ Siqͥergo peſtilētiudei. p ¶ Utvidicet ⁊cͣ. inferendo debitā ponaꝫ.H.eadē ſcripta ⁊cͣ .ſ. ſyrie. ex qͦ pꝫ ꝙ iſtd̓ pōͣ tͣ h̓ ꝑ recapitulatōeꝫ: nā hoc ꝯtigit demetrio pr̄e ātiochi adhuc regnāte: hoc ēt hr̄ ꝑ illd̓ qd̓ hr̄ ca. p̄ce .ſ. ꝙ rex demetriꝰ fe-
cit ſymonē amicuꝫſuuꝫ et glorificauiteū: ⁊ ſubdit̉ ad hocvna rō: cū dr̄: Audiuit .n. qꝛ appellati ſūt iudei a romanis amici ⁊cͣ. Ex qͦptꝫ ꝙ iam receꝑatlras iſtas de renouatōe amicicie int̓romanos ⁊ iudeosr ¶ Et attalo ⁊ arrabe ⁊cͣ. vbi ponūt̉pl̓es reges et terreqͥbꝰ romāi ſcripſerūt ꝓ iudeis in forma p̄miſſa.s ¶ Exēplū āt eoꝝ⁊cͣ. vt ſciret qͥd regibꝰ eſſet ſcriptū ꝓppl̓o iudeoꝝ. t ¶Antiochus auteꝫ.hic ponit̉ federisātiochi cū ſymoneruptō. ⁊ hoc tripl̓rpͦ ꝑ ſignū. qꝛ refutauit ſymōis donū ⁊auxiliū: ⁊ hoc ē qd̓dr̄. t ¶ Antiochꝰaūt ⁊cͣ. obſidioneꝫſoluerat ꝑꝑ hyemēvel altera cauſam.v ¶ Admouens eiſꝑ manus .i. faciēsei inſultus.x ¶ Et miſit ad eūſymon ⁊cͣ. ⁊ noluitea acciꝑe: vt oſtenderet diſſolutiōemfederis ⁊ amicicie.y ¶ Et miſit ad eū.hic ponit̉ ruptio federis ꝟbo: qꝛ miſitſolēnē nūciū ad repetendū ciuitatespl̓es ⁊ tributa. ⁊ pꝫlr̄a vſqꝫ ibi.z ¶ Fines eaꝝ deſolaſtis. incēdēdo.3 ¶ Et feciſtis ⁊cͣ.hoīes int̓ficiendo.a ¶ Et exterminij.i. ꝓ exterminio locoꝝ ⁊ hoīm. ceterab ¶ Et obſtupuit .i.patēt vſqꝫ ibi.āmiratꝰ fuit de tanto ſtatu ſymōis. cetera patet vſqꝫ ibi.c ¶ Reuerſus āt cūira ⁊cͣ. eo ꝙ ſymonnō reſpōderat ẜmſuam voluntatē.d ¶ Et iratꝰ eſt rex.hic ꝯn̄r ponit̉ ruptio federis fcō: qꝛrex p̄cepit inuade̓iudeos. iō ſubdit̉:e ¶ Et ꝯſtituit rex⁊cͣ .i. in terra ſupramare mediterraneū ſita ⁊ iudee ꝓpinqua. f ¶ Et mandauit illi caſtra mouere .i. acies armatoꝝ ducere.f ¶ Et mandauit illi ⁊cͣ. id eſt fortalicium ſic nominatuꝫMM M