.I.
ſamariā. In illa dieᶻ ceciderūt: ſac̄dotes in bello dūvolūt fortit̉ facere: duꝫ ſineꝯſilio exeūt ī p̄liū. Et declinauit iudas ī azotū in terrāalienigenarū: ⁊ diruit araseoꝝ: ⁊ ſpolia deoꝝ ſuoꝝ ſuccendit igni: ⁊ cepit ſpolia ciuitatū ⁊ reuerſus eſt in t̓raꝫiuda.¶ Capl̓m. vj.T rex antiochꝰ ꝑam(bulauit ſuꝑiores regiones. Xt audiuit eē ciuitatē elimaidem in ꝑſide nobiliſſimā ⁊ copioſam ī argento ⁊ auro: templūqꝫ in ea locuplex valde. Et illic velamina aurea: ᵈ ⁊ lorice ⁊ ſcuta. q̄ reliqͥt alexāder philippi rex macedo qui regnauitpͥmus in grecia: ⁊ venitᵉ ⁊ q̄rebat caꝑe ciuitatē ⁊ dep̄dari eāᶠ ⁊ nō potuit qm̄ innotuit ẜmo his qui erāt in ciuitate. Et inſurrexerūt inpreliū ⁊ fugit inde ⁊ abijtcū triſticia magna: ⁊ reuerſus eſt ī babyloniā:ʰ ⁊ venitqͥ nunciaret ei ī ꝑſide: qꝛ fugata ſunt caſtra q̄ erāt ī terra iuda: ⁊ qꝛ abijt lyſias cūvirtute forti ī pͥmis ⁊ fugatus eſt a facie iudeoꝝ: ⁊ īualuerūt armis ⁊ viribꝰ ⁊ ſpolijs multis que ceperunt decaſtris q̄ exciderūt: et qꝛ diruerūt abominatiōeꝫ quaꝫedificauerāt ſuꝑ altare qd̓erat in hierl̓m:ᵏ ⁊ ſctīficationē ſic̄ prius circūcideruntmuris excelſis:ˡⁱ ſꝫ et bethſuram ciuitatē ſuā. Et factūeſtᵐ vt audiuit rex ẜmonesiſtos expauit ⁊ ꝯmotus eſt
valde ⁊ decidit ī lectū ⁊ incidit in languorē p̄ triſticia:qꝛ nō eſt factū ſicut cogitabat. Et erat illic ꝑ dies ml̓tos: qꝛ renouata eſt ī eo triſticia magna:ⁿ ⁊ arbitratꝰ ēſe mori. Et vocauit omnesamicos ſuos: ⁊ dixit illis.Receſſit ſomnus ab oculismeis: ⁊ ꝯcidi ⁊ corrui cordep̄ ſollicitudīe. Et dixi ī corde meo. In quantā tribulationē deueni: ⁊ ī qͦs fluctꝰtriſticie in qͣ nunc ſum: qͥ iocūdꝰ erāº ⁊ dilectꝰ ī poteſtate mea. Nūc v̓o reminiſcormaloꝝ q̄ feci in ierl̓m: vn̄ etabſtuli om̄ia ſpolia aurea ⁊argentea q̄ erat in ea ⁊ miſiauferre habitantes iudeaꝫſine cā. Cognoui ergo qꝛ ꝓpterea inuenerunt me malaiſta: ⁊ ecce pereo t̓ſticia magna in terra aliena. Et vocauit philippū vnū de amicis ſuis:q ⁊ prepoſuit eū ſuꝑvniuerſuꝫ regnū ſuū. Et dedit ei dyadema: ⁊ ſtolam ſuam ⁊ anuluꝫ: vt adduceretantiochū filiū ſuū ⁊ nutriret eū ⁊ regnaret. Et mortuus ē illic antiochꝰ rex an.no cēteſimo qͣdrageſimononoᵗ et cognouit lyſias qm̄mortuus eſt rex:ˣ ⁊ ꝯſtituitregnare antiochum filiumeius quē nutriuit adoleſcētē: ⁊ vocauit nomē eius euꝑatorē. Et hi qͥ erāt ī arceꝯcluſerāt iſrl̓ ī circuitu ſanctoꝝ. ⁊ q̄rebant eis mala ſꝑad firmamētū gentiū. Etcogitauit iudas diſꝑde̓ eos⁊ ꝯuocauit vniuerſuꝫ ppl̓m
z ¶ Ceciderunt ſacerdotes ⁊cͣ .ſ. ioſephus ⁊ azarias sͣ.dicti: qͥ licet eſſent de ſacerdotali genere: nō tn̄ erant deſorte ioarim: de qua fuit matathias vt hr̄ sͣ. in princi.ca. ſecundi.T rex antiochus. Deſcriptis victorijs iude tē¶ Capl̓m. vj.pore antiIochi epiphanes: hic ꝯſequenter deſcribitur ꝯflictus iude tꝑe filij ſui antiochi eupatōrꝭ:et qꝛ corruptiovniꝰ eſt generatio alterius: id̓oprimo poniturmors Antiochiilluſtris: ſecūdoſb̓ſtitutō filij eīꝰantiochi eupatoris: ibi. et cognouit lyſias. Circaprimū primo ponit̉ ſue mortꝭ occaſio. q̄ fuit duplex. Vna qꝛ fuit turpiter repulſus a quadā ciuitate ꝑſidis vade opulēta: quāquerebat ſubitodep̄dari: ⁊ hoc ēqd̓ dr̄. baudiuit eē ⁊cͣ. hͦaudiuit ab exploratoribꝰ quomiſerat ad inqͥrendum de ciuitatibus ī quibꝰpoſſet acciꝑe diuitias: ⁊ pecunias multas: namad hoc iuerat inꝑſidem vt dictūeſt sͣ. iij. ca.c ¶ Et illic fuer̄t⁊cͣ. ad decorē tēpli diuitijs pleni. d ¶ Et lorice ⁊cͣ. ad memo.riā ſuarū victoriaꝝ. e ¶ Etrebat querere ciuitatē. doloſe.f ¶ Et nō potuitquia ciuibus reuelatꝰ fuit eiꝰ dolus.g ¶ Et abijt cuꝫtriſticia magnaque fuit occaſioſue mortꝭ primanam ſpūs triſtisexiccat oſſa: ꝓuer. xv. Secunda ſue mortꝭ occaſio fuit triſticia ſuꝑ p̄dictā veniēs de audita debellatione principū ſuoꝝ in iudea ⁊ ꝓſperitate iudeoꝝ ethoc eſt quod dicitur.h ¶ Et venit qͥ nunciaret ei. ⁊ ptꝫ lr̄a vſqꝫ ibi.
i ¶ Et qꝛ ⁊cͣ. id eſt ydolum iouis qd̓ edificauerat antiochꝰſuꝑ altare dn̄i: vt sͣ. ca. j. k ¶ Et ſanctificationē .i. tēplūl ¶ Et bethſurā ⁊cͣ. vt eſſet eis in fortaliciū ꝯͣ impulſus gētiū. m ¶ Vt audiuit ⁊cͣ. qꝛ debellatus fuerat in elimaide ⁊ pͥncipes ſui in terra iude. n ¶ Et arbitratus eſt ſemori. deſperans deinfirmitate ſanari.cetera patent vſqꝫibi. o ¶ Et dilectꝰin poteſtate mea. ſꝫhoc erat a ſatellitibꝰ ſuis: ſed erat odioſus gētibus alijsꝓpter ſuꝑbiā ⁊ maliciam ſua.p ¶ Nunc reminiſcor ⁊cͣ. pena debitadocente culpam.q ¶ Et p̄poſuit ⁊cͣ.videns imminerede ꝓpinquo ſuū interitū.r ¶ Et dedit ei dyadema ⁊cͣ. i. inſigniaregalia ad inſigniēdū filiū ſuum.s ¶ Et mortuꝰ ē ⁊cͣ.cepit autē regnareanno centeſimo triceſimoſeptimo: vtsͣ. j. ca. primus tam̄annus ⁊ vltimꝰ fuerunt imꝑfecti: ⁊ anno ſeptio regni ſuicepit filios iſrael gͣuiter affligere: ⁊ anno. ix. poſuit ydolūſuꝑ altare: vtꝫ ex p̄dictis sͣ. jͣ. ca.t ¶ Et cognouit. deſcripta morte antiochi: hic cōſequent̉deſcribit̉ ſubſtitutio filij ſui qui primo ſublimat̉ in regnū: ſcd̓o ꝓuocat̉ꝯͣ dei ppl̓m: ibi. ⁊ hiqui erant. Circa pͥmū dicit̉. t ¶ Etcogͦuit lyſias. queꝫreliquerat Antiochus ad cuſtodiaꝫregni ⁊ nutritioneꝫfilij ſui: vt sͣ. iij. cap.
v ¶ Qm̄ mortuuseſt rex. hoc cognouit ꝑ nunciū p̄ueniente philippū: queꝫrex moriens inſtituerat tutorē filij ſuix ¶ Et ꝯſtituit ⁊cͣ.vt ſic priuaret Philippum officio tutoris ⁊ regni negocijs in ſeipſum retorquendo.y ¶ Et hi. Hic ꝯn̄ter rex nouus ꝯtra iudeos ꝓuocatur: ⁊primo ponit̉ huius ꝓuocatiōis occaſio: ſcd̓o ip̄a ꝓuoca-