Imos

Et filius ac pr̄ eiꝰ ierūt adpuellā vt violarēt nomē ſāctū meū:ᵇ ⁊ ſuꝑ veſtimētꝭ pignoratis accubuerūt iuxtaom̄e altare: ⁊ vinū dānatorū bibebāt in domo dei ſui.Ego aūt extermīaui amorreū a facie eoꝝᵈ cuiꝰ altitudo cedroꝝ altitudo eius: ⁊fortis ip̄e quaſi quercꝰᶠ Etcōtriui fructū eius deſuꝑ ⁊radices eiꝰ ſubter. Ego ſuꝫqͥ aſcēdere vos feci de terraegypti: ⁊ eduxi vos in deſertū qͣdraginta ānis: vt poſſideretis terrā amorrei: ᵍ ⁊ ſuſcitqui de filijs vr̄is in ꝓphetas: ⁊ de iuuenibꝰ vr̄is nazareos. Nūquid nō ita eſtfilij iſrl̓ dicit dn̄s. Et ꝓpinabitis nazareis vinū: ⁊ ꝓphetis mādabatis dicētesne ꝓphetetis Ecce ego ſtridebo ſubter vos: ſicut ſtridet plauſtrū onuſtum fenoEt peribit fuga a veloce: ⁊fortis nō obtinebit virtutēſuā ⁊ robuſtus nō ſaluabitaīam ſuā. Et tenēs arcū n̄

ſtabit: ⁊ velox pedibꝰ ſuis n̄ſaluabit̉ ⁊ aſcēſor equi nonſaluabit aīam ſuā:ᵖ ⁊ robuſtus corde int̓ fortesq nudꝰfugiet in illa die dicit dn̄s.Udite v̓bū qd̓ .iij.¶ Illocutꝰ eſt dn̄s ſuꝑ vosfilij iſrl̓ᵇ ſuꝑ oēm cognatōꝫquaꝫ eduxi de terra egyptidicens. Tantūmō vos cognoui ex omnibꝰ cognationibꝰ terre.ᵈ Idcirco viſit abo ſuꝑ vos omēs iniqͥtatesvr̄as. Nunqͥd ambulabūtduo pariter: niſi cōueneriteis. ᵍ Nūquid rugiet leo inſaltu: niſi hūerit p̄dā. ʰ Nūqͥd dabit catulꝰ leonis vocem de cubili ſuo: niſi aliqͥdapp̄hēderit. Nūqͥd cadetauis in laqueū terreᵏ abſqꝫaucupe. Nunquid auferet̉laqueus d̓ terra: anteqͣꝫ qͥdceꝑitᵐ Si clāget tuba in ciuitate: ⁊ ppl̓us non expaueſcet. ᶜ Si erit malū in ciuitate: qd̓ dn̄s nō feceritᵖ Quianō faciet dn̄s deꝰ verbū niſiq reuelauerit ſecretū ſuū ad

alatere. a ¶ Et filius ⁊ pr̄ eius ierūt ad puellā .i. ꝑviolauit puellā filio ſuo affidatā ſeu deſpōſatā: ⁊ in hͦtāgit̉ crimē inceſbEt ſuꝑ veſti. pigno. accu. iuxͣom̄ē altare. Faciebāt .n. iſti aliqn̄ magna ꝯuiuia in locis vbi colebant̉ idola: ⁊ de veſtimētꝭ paupeꝝ apd̓ eosimpignoratꝭ faciebat ſedes adrecūbendū ī mēſa: et qꝛ cōuiuiailla fiebāt de ſubſtātia iniuſta opp̄ſſoꝝ. ⁊ dānatorū ab eis: iō ſubdit̉. Et vinū dā⁊cͣ.go autem.hic ꝯnter recolunt̉ diuina bn̄ficia illi ppl̓o exhibita: vt ex hocflagicia predictaappareant maiora: ⁊ ſupplicia ſequētia iuſtioraꝫ⁊ dr̄ in ꝑſona deiEgo autē exterminaui āmorreum a facie eori.i. an̄ faciem ppl̓iſrl̓: ſicut pꝫ in libris Nu. ⁊ ioſie.b ¶ Cuiꝰ altitudo cedrorum .i.valde exceſſiuavltra coēm ſtatū: iō de eis dr̄Nu. xiij. Quibꝰcoꝑati qͣſi locuebant̉Et fortꝭ ipſeqͣſi quercus .i. ſicut excedebantppl̓m iſrl̓ in altitudine: ita ⁊ infortitudine.f ¶ Et ꝯtriui fructū eiꝰ deſuꝑ ⁊cͣ..i. pͥncipes ⁊ ſubiectos illius ppl̓i. Conſeq̄nter recolit̉ aliud bn̄ficiū p̄cedēs .ſ. eductio d̓ ẜuitute egypti cū dr̄. Ego ſū ⁊cͣ. ⁊ pꝫlitera. g ¶ Et ſuſcitaui de filijs vr̄is ꝓph̓as. ad docēpl̓m: ⁊ hoc pꝫ ꝑ totū vetus taſtamentū.h ¶ Et de iuuenibus vr̄is nazareos. aliquos ad ſemꝑvt ſanſonē ⁊ ſamuelē: ⁊ aliquos ad tp̄us.Nūqͥd nō ita eſt. q. d. nō poteſtis negare iſta beneficia ⁊ vos econtrario me ꝓuocatis: iō ſequit̉. k Enabit̉ nazareis vinū. vt infringerēt votū mihi ſcm̄EEt ꝓphetis mādabatis. ſicut pꝫ infra. vij. c. ꝙ amaſias ſacerdos bethel nitebat̉ impedire amos a pphetiam ¶ Ecce ego. Hic ꝯn̄ter p̄dicunt̉ debita ſupplicia: ⁊ pͦon̄ditur hic punitio ineuitabilis: ⁊ ſecūdo rōnabilis.c. ſequēti. Circa pͥmū dicit̉. Ecce ego ſtridebo ſuꝑ vos⁊c. talis aūt ſtridor cauſat̉ ex onere ſupra poſito: ⁊hoc inſinuat̉ ꝙ peccata ppl̓i erant ita grauia quaſi denō poſſet vltra tolerare abſqꝫ punitione debita: Hebrei ſicut dicūt. Ecce ego ſtridebo in locis veſtris qꝛ dictio hebraica eſt equiuoca ad vtrāqꝫ ſignificationē: ⁊in hoc notat̉ modus punitiōis. Plauſtrū multū oneratū ꝯterit ⁊ ſtridere facit illa ſuꝑ que tranſit. q. d. nōpoteritꝭ effugere. ſicut nec illa ſuper que tranſit plauſtrum oneratum. ideo ſubditur.n ¶ Et ꝑibit fuga a veloce. qꝛ capiet̉ an̄qͣꝫ poſſit effugere. o ¶ Et tenens arcum non ſtabit: ꝯtra hoſtes.

p ¶ Et robuſtus corde .i. audax ⁊ conſtans al̓s.q ¶Nudus effugiet. ꝓiectis armis p̄ timore.¶ Udite v̓bū. Poſtqͣꝫ punitō regni iſrl̓ on̄ſa ē ineulſ¶ Capl̓m. iij.tabilis. hic ꝯn̄r̄ on̄dit̉ rōnabil̓. ⁊ diuidit̉ in duas ꝑtes: qꝛ primo hecrōnabilitas declarat̉. ſecūdo punitōiteꝝ ꝓclamat̉. ibi.Propterea ¶ Prima in duas: qꝛ primo on̄dit̉ rōnabilitas ex teſtimoniodiuino. ſecundo exhūano. ibi. Auditū facitę. Circa primū ꝓph̓a pͦ excitatattentionē dicensAudite verbū ⁊cͣ.b ¶ Suꝑ omnē cognatione. ⁊ ſic alloquit̉ omēs iudeosgeneraliter.c ¶ Tm̄mō vos cognoui ⁊cͣ. ꝓhibendo vob̓ legē diuinā⁊ alia bn̄ficia pl̓a.p̄s. cxlvij. Non fecit talit̉ oī nationi:⁊ iudicia ſua ū manifeſtauit eis.d ¶ Idciro viſitabo ſuꝑ vos. acriusvos puniēdo quāto maior fuit vr̄aingratitudo: dictaꝓphetaꝝ ſpū dei loquētiū repellendo:ideo ſubdit̉.e ¶ Nunqͥd ambulabūt duo pariter.ad aliquē locū determinatū.f ¶ Niſi eis ꝯuenerit. tl̓e iter ex rōna.bili cā. q. d. nō. ꝑ hͦmetaphorice deſigͣtur ꝯueniētia dei ⁊ꝓphete loquentis ex eius ore. g ¶ Nunquid rugiet leoin ſaltu ⁊cͣ. q. d. nō: leo rugiens eſt deus ꝑ os ꝓph̓e peccatoribus cōminans: ad quod ſequit̉ pena ſicut ad rugitūleonis preda: ⁊ hoc niſi penituerint: ⁊ idem intelligit̉ ꝑ hͦquod ſubditur. h ¶ Nunqͥd dabit ⁊cͣ. eſt em̄ repetitio.eiuſdem ſententie ad maiorem aſſertionem.i ¶ Nūqͥd cadet auis in laqueū terre .i. abſcōditū in terrak ¶ Abſqꝫ aucupe .i. ſine ope aucupis laqueū tendentis.q. d. no: ꝑ aucupē intelligit deus peccatorē capiens in laqueū pene. p̄s. x. Pluet ſuꝑ peccatores laqueos ⁊cͣ.Nunqͥd auferet̉ laqueus ⁊cͣ. q. d. nō. ſic intentio dei nōfruſtrat̉ a punitione peccatoꝝ in malo ꝑſeuerantiū.i. Si clāget tuba ī ciuitate. ꝓ aduētu aduerſarioꝝ ſr̄ eā.n ¶ Et ppl̓s nō expaueſcet. q. d. īmo. ꝑ tubā intelligit̉ denūciatio ꝓph̓ica diuine cōminatiōis: ꝓpter hoc ſubditur.o ¶ Si erit malū .ſ. pene. In ciuitate quod nō fecerit dn̄s.i. ordinauerit fieri vt dedecus culpe puniatur decore iuſticie. quaſi diceret aliter nō fiet.p ¶ Quia non faciet dominus deus verbum. de his queſunt neceſſaria hominibus nunciari.q ¶ Niſi reuelauerit ⁊cͣ. quia ſicut natura nō deficit in neceſſarijs: ita auctor nature non deficit nūciando ꝑ ꝓphetas ea que ſunt neceſſaria cognoſci ⁊ nō poſſunt viā hūana ſciri. Omnia exempla ad hoc poſita ſunt vt vltio diuilit̉.na ꝑ ꝓphetas ꝓclamata rōuabilis oſtendat̉: ideo

FEF