Liber

N expoſitione huiꝰ viſionis eſt maxima varictasnō ſolum int̓ catholicos ⁊ iudeos qͥ ex diuerſitate fidei circa aduentū xp̄i diuerſimode eam exponūt. ſꝫ etiam int̓ catholicos ex varietate opinionum atqꝫhiſtoriaꝝ multiplex int̓uenit varietas. idcirco vt planiorſenſus magis eluceſcat de tribus ꝑ ordinem vr̄ aliqͥd declarandum. Primo .ſ. de terminis haꝝ hebdomadaꝝ .ſ.de initio ⁊ fine qualiter ſint inqͥrendi ſeu inueſtigandi. ſecūdo qualiter ſit ꝓcedendū in ꝯputatōe ab vno extremoad aliud. tercio qualit̓ de hac reuelatiōe ẜm eius catholicaꝫ expoſitōꝫ cum aduerſarijs eſt agendum. ¶ Circa pͥmū p̄ſupponendum eſt ꝙ initium haꝝ hebdomadaꝝ nōpōt rōnabilit̓ aſſignari in aliquo tꝑe ſeq̄nte tempus quohec reuelatio fuit facta Danieli .ſ. poſt annū. jͣ. darij. Cuiꝰrō eſt. Nam ex hoc ſequeret̉ ꝙ Daniel ꝑ hanc reuelatōꝫſibi factaꝫ nō eſſet certificatus de tꝑe quo ea que petebatdebebāt impleri. ſꝫ potius ignorabat qͣntuꝫ tꝑis diſtabata tꝑe reuelatōis vſqꝫ ad tp̄us in quo ꝯplerent̉ ea que ſībi fuerant reuelata. qd̓ eſt incōueniens: cum in huiꝰ noticia deus principalit̓ deſideriuꝫ ſuū impleuit. ⁊ iō nō legit̉petiuiſſe ab angelo ſuꝑ hoc vlteriorem cognitōꝫ vtꝫ lr̄aꝫintuenti. Preſuppoſitum aūt ptꝫ ꝑ palꝑabile exempluꝫ.nam poſito caſu ꝙ vnus dn̄s habeat vnum ẜuū: cui exmiſcd̓ia vel liberalitate ꝓmiſerat libertatē a ẜuitute. nullum tempus ei aſſignās. ⁊ ꝯn̄r ex aliqua occaſione illumẜuum incarcerauit ſeu poſuit in cuſtodia qͥ qͥdem ẜuusmaxime anxiatus a longa ẜuitute ⁊ carcere inſtant̓ dn̄oſuo ſupplicat vt miſereat̉ ei de tam dinturna ⁊ acerba afflictōe ⁊ ꝯcedat ei libertatem a ẜuitute ꝓmiſſam. ſimilit̓⁊ a carcere: a dn̄o ſuo accipit talem rn̄ſionē .ſ. ꝙ a die inqua haberet licētiam exeūdi de carcere vſqꝫ ad annū ꝯtinuum ꝑfectaꝫ libertatē vt ꝓmiſerat ei daret. In quo caſu manifeſtum eſt ꝙ ẜuus ille nullaꝫ certitudinem hꝫ detꝑe ſue liberatiōis. Cum em̄ tp̄s primū a quo pendebattempus ſcd̓m eſt ſibi penitꝰ ignotum: ꝯn̄r ⁊ ſcd̓m ſimiliieſt ei ignotū. Quod q̇dem exemplū totalit̓ applicat̉ caſuinr̄o. nam ſi initium hebdomadaꝝ tꝑe reuelatōis erat futuꝝ. nec fuerat Danieli reuelatū quantū diſtabat a pn̄titꝑe reuelatiōis. adhuc facta reuelatōe remanebat dubiꝰDaniel de ꝓpinqͥtate ſeu ꝓlixitate tꝑis. in qͦ reuelata debobant impleri quod principaliter ab eo intēdebat̉. Ex qͦbus ſequit̉ ꝙ exponere ab exitu ẜmonis de anno j. Cyrivel de. xx. artaxerſis. eſt oīno incōueniens. Daniel em̄ tēpore reuelatōis neſciebat ſi Cyrus habebat illam licentiam dare. ſimiliter ſicut artaxerſes ⁊ multominus qn̄ hecerant facturi. qꝛ quodlibet illoꝝ erat futuꝝ ⁊ mere ꝯtingens. nec fuerat ſibi reuelatum ꝑ angelum vt eſt maniſeſtum in lr̄a. vnde ſanctoꝝ ſeu doctoꝝ reuerentia ſꝑ ſalualyexitū ẜmonis ꝑ angelum ꝓlatum. nō dꝫ applicari alicui tꝑi ſequenti tempus reuelationis pn̄tis. ſꝫ primo anno Danielis vt qͥdam volunt. vel alicui p̄terito temporiDanieli noto. vt inde hr̄et noticiam certam qn̄ reuelataerant adimplenda. ſecūdo p̄ſupponendum eſt ꝙ cuilibetcatholico verba angeli ſane intelligenti dꝫ eſſe certus vltimꝰ terminus hebdomadaꝝ: cuiꝰ rō eſt. Naꝫ hmōi ꝯcuirit cū tēꝑe paſſionis xp̄i. qd̓ ptꝫ ex hoc. nam deletio iniqͦtatis ꝯſummatio p̄uaricatōis ⁊ hmōi. que in prima ꝓpſitione angelica ꝯtinent̉ ſunt ꝓprij effectus paſſionis xp̄icuiꝰ liuore ſanati ſumꝰ Eſa. liij. de qua paſſione angelusfecit exp̄ſſam mentōꝫ. di. poſt. lxij. hebdomadas occidet̉xp̄c. Cum igit̉ tempus paſſionis xp̄i eſt notuꝫ nobis. qd̓fuit. xviij. anno tyberij ceſaris. ſequit̉ de neceſſitate ꝙ vltimꝰ terminus hebdomadaꝝ eſt nobis notꝰ ex fide qͥ eſtidem cum p̄dicto tꝑe paſſionis. Ex quo ꝯn̄r eſt nobis notum ꝙ initium haꝝ hebdomadaꝝ p̄ceſſit annum. xviij.tyberij. ꝑ. ccccxc. annos ex aucͣte angelica. Sed cum quoanno alicuiꝰ regis iudeoꝝ. vel chaldeoꝝ. vel ꝑſaꝝ hmōiinitium ꝯcurrit. hoc diligentē reqͥrit indaginem: cuiꝰ rōeſt. Nā hiſtorie ꝯcurrentes cū tꝑe. lxx. hebdomadaꝝ. nōꝯcurūt ꝑfecte ſeu integre in ſacris ſcripturis nec in alijsautenticis annalibus īmo hiſtorie illoꝝ tꝑm. p̄cipue re-

gum ꝑſaꝝ ⁊ medoꝝ ſunt plene diuerſitatibus ⁊ ꝯtradictōibus intantum. ꝙ nō ſolum variant̉ in tꝑe duratōis quorūdam regum. ſꝫ etiam q̄dam hiſtorie noīantquoſdam reges ꝑſaꝝ. de qͥbus alij hiſtoriographi minime faciunt mētōeꝫ. Nam poſt xerxem qͥ potent̓ ſibiſubiugauit regnū grecie vſqꝫ ad alexandꝝ magnū fuerūt in ꝑſide ẜm latinos. xj. reges. Scd̓m ꝟo hebreosa cyro qͥ p̄ceſſit p̨̄dictum xerxem vſqꝫ ad p̄dictū alexādrum fuer̄t tm̄ qͣtuor reges in ꝑ̄ſide. vt poſtil. ponit. jͣ.xj. ca. vn̄ ꝑ hiſtorias bmoi nō eſt locus inueniēdi initium haꝝ hebdomadaꝝ certitudinalit̓ mō p̄dicto .ſ. cūquo anno alicuiꝰ regis de p̄dictis ꝯcurrit tale initiumdato ꝙ noticiam habeamus vltimi finis eaꝝ cum qͦꝯcurrat vt dictum eſt. Sꝫ ad inuentōꝫ huiꝰ initij duoſunt facienda. Primuꝫ .ſ. ponderare verba angeli. adqd̓ tempus dn̄t magis aptari. ſcd̓m ꝙ de qͥbus nō hr̄hiſtoria ſacre ſcripture recurrat̉ adhiſtorias auctenticas: ſpāliter hebreoꝝ: ⁊ ẜm eas ꝓcedat̉ in hac ꝯputatione a tꝑe paſſiōis xp̄i aſcendēdo ꝑ. ccccxc. annos⁊ ibi aſſignare initium. Quod qͥdem ꝑ talē ꝯputatōꝫinuentum. ſi nō ꝯcurrat cū tꝑe adaptato ꝟbis angelicredendum eſt hoc ꝯtingere ex defectu ſeu corruptiōehiſtoriaꝝ vel potius ex malicia aduerſarioꝝ volētiuꝫoccult are: vt ꝯſueuer̄t myſteria xp̄i. Et tūc recurrēdūeſt cū cautela ad alias hiſtorias gētiliū. vt talis errorvel defectus ꝑ veriſimiliores hiſtorias taliū corrigat̉vel ſuppleat̉. Rō aūt qͣre hiſtorie hebreoꝝ ſunt priusreqͥrende ſeu ꝓſequende qͣꝫ alie eſt duplex. Prima qꝛipſi magis ſunt auctētici in his que ad intellectum ſacre ſcripture lrālem faciūt qͣꝫ aliqͥ alij. ſecūda qꝛ cumeis potius debemus agere de hac materia: iuxͣ illud. j.Petri. iij. ca. parati reddere rōem cuicūqꝫ petenti ⁊c̄.Ex qͥbus bene ꝯſideratis. initium haꝝ hebdomadarum ponēdū eſt. ꝓut mgr̄ raymūdus martini traditin prima ꝑte ſui pugionis. c. ij. in. iiij. āno ſedechie. vl̓in xij. Nabuch. quod vnū ⁊ idem eſt quam ſnīam in hͦſequit̉ poſtil. vtꝫ in poſtil. Rō aūt ꝑ p̄dictos mgr̄osaſſignata eſt. ꝙ in p̄dicto tēꝑe exiuit ẜmo dn̄i primo ⁊principalit̓ de viſitatione ppl̓i ⁊ impletōe verbi diuiniboni ſuꝑ eos. qui quidem ẜmo comprehendit non ſolum bonum reedificatōis templi ⁊ reductionis populi. ſꝫ etiam bona ſpiritualia temꝑe Xp̄i implenda. vtꝫHiere. xxix. ca. Confirmat̉ aūt hec rō. quia illa tempora in quibus exiuit ẜmo de reedificatiōe. vt eſt primꝰannus Cyri. ⁊ .xx. artarxerſis. ſunt rōnabiliter excluſa. eo ꝙ erant futura temꝑe huius reuelationis. vt dictum eſt. nec etiam in temꝑe prime deſtructionis templi. vt hebrei volūt poſſet aſſignari. vtꝫ ꝑ ea que dictaſunt. sͣ. in hoc ca. nec etiaꝫ in tꝑe huius reuelatōis rōnabiliter dꝫ aſſignari hmōi initiū. tuꝫ qꝛ eo temꝑe nōexiuit ẜmo de reedificatōe. tū qꝛ iaꝫ exiuerat ad Hieremiam. tum quia daniel cum oraſſet tempore huiusreuelationis: diligēter ꝯſiderabat circa illum exitumẜmonis diuini ad Hieremiaꝫ. vt ptꝫ in principio huius. c. vnde ꝯuenientius videt̉ ibi aſſignari initiū vbiverſabat̉ intentio ꝓphete qͣꝫ alibi. Sꝫ quod maximehanc aſſignatiōem ꝯfirmat. eſt ꝙ ꝯputatio annoꝝ abvno extremo hebdomadaꝝ ad alius ꝯuenientius cōcordat cū p̄dicto initio qͣꝫ cū ceteris ꝑ alios expoſitores aſſiqͣtis. vt ſatis patebit diligent̉ intuēti. Et hoc d̓primo. ¶ Circa ſcd̓m attendēdum ꝙ licet iſti duo magiſtri ꝯcordant in initio ⁊ fine iſtaꝝ hebdomadaꝝ inꝓceſſu computationis tamen diſcordant in aliqͥbusnam poſtillator tenet illum modum quem habes inpoſtilla. Magiſter ꝟo Raymundus computat ſic .ſ.a. xij. anno Nabuch. incluſiue qui idem eſt cum. iiij. regni Sedechie in quo egreſſum eſt ꝟbum dn̄i p̄dictuꝫad Hieremiam vſqꝫ ad finem. xlv. anni regni ipſiusNabuchodo. fluxerunt anni. xxxiiij. Ꝙ aūt. xij. annꝰNabuc. ſit idem cum qͣrto ſedechie poteſt haberi. iiij.Regum vltimo. Ꝙ aūt a xij. anno Nabuc. vſqꝫ adfi-