Druckschrift 
3 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Liber

Igr̄ daniel ſuꝑabat om̄espͥncipes ⁊ ſatrapasᶠ qꝛ ſpūsdeiᵍ āplior erat ī illo. Porro rex cogitabat ꝯſtituē eūſuꝑ om̄e regnūⁱ Un̄ᵏ principes ⁊ ſatrapeⁱ q̄rebāt occaſiōꝫ vt inueniret danieli exlatere regisᵐ nullāqꝫ cāꝫ ⁊ſuſpitōꝫ reꝑire potuer̄t: eoꝙ fidel̓ eēt: ⁊ oīs culpa et ſuſpitō nō īueniret̉ ī eoº Dixerūt gͦ viri illi.ᵖ Nō inueniemus Danieli huic aliquaꝫoccaſiōꝫq niſi forte ī lege deiſuiʳ Tūc prīcipes ⁊ ſatrapeſurripuer̄t regi: ⁊ ſic locutiſunt ei.ˢ Dari rex inet̓nū viue Cōſiliū inier̄t om̄s principes regni tui mgr̄atus etſatrape ſenatores ⁊ iudices

vt decretū imperatoriū exeat ⁊ edictūˣ vt oīs qui petierit aliquā petitiōeꝫ a quocunqꝫ deo ⁊ homīeʸ vſqꝫ adxxx. dies niſi a te rexᶻ mittatur in lacuꝫ leonūª Nuncitaqꝫ rex ꝯfirma ſnīaꝫᵇ ⁊ ſcribe decretū: vt nō īmuteturqd̓ ſtatutū eſt a medis ⁊ ꝑſis: nec p̄uaricari cuiꝙͣ liceat. Porro rex Darius ꝓpoſuit edictuꝫ et ſtatuitᵈ Qd̓cū daniel ꝯꝑiſſet .i. ꝯſtitutālegē: ingreſſus ē domū ſuā:et feneſtris aꝑtis ī cenacl̓oſuo ꝯtra hirl̓mᵗ tribꝰ tꝑibꝰ īdieᵍ flectebat genua ſuaʰ etadorabat: confitebat̉qꝫ corā deo ſuo ſicut ⁊ ante facere conſueuerat.ᵏ Uiri ergo

mag rebellare. iō curā regni alijs tradiderat vt ipſe poſſet magis vacare circhoſtes reprimēdos ſi inſurgerēt.e Igr̄ dāniel. Hic ſcd̓o ponit̉ gradꝰ ꝯpatiuꝰ honorꝭ ip̄ius daniel̓. qꝛ nō ſolū ſatrapas ſuꝑabat ſꝫ etiā alios duospͥncipes qͥ erāt ꝯſtitutitotū regnū: vt viſū eſt:⁊ cā ſubditur.f Quia ſpūs dei.i. virtus a deo dataad cognoſcendū q̄agēda ſūt ⁊ exequeda. g Ampliorerat in eo. .i. maiorintēſiue ⁊ extēſiue.h Porro rex. hicponit̉ gradus ſuꝑlatiuꝰ honorꝭ queꝫrex voluit ſibi exhibere ꝑ eminētiamſue ſapīe. qꝛ rex voluit cū alijs duobꝰmaioribꝰ p̄ponerevt ſic eēt ſuꝑ totuꝫregnuꝫ immediateoſt ipſum. Un ⁊ principesoſtqͣꝫ deſcriptuseſt honor ex partedanielis. hic ꝯn̄terponitur liuor emulationis ex ꝑte p̓ncipū qͥ ſolet vigereī curijs magnatoꝝ⁊ qꝛ inuidus ſemꝑquerit occaſionē ꝯͣinnocentem. ideopͥmo q̄rūt occaſionē ꝯͣ danielē circa ꝯuictū carnalē. ſcd̓o circa ritū legaleꝫibi. Dixerūt ergo. tercio circa ꝯtemptū regalē ibi. Uiri gͦilli. In prima parte dr̄ ſic. t Un̄ .i. ꝓpter excellentiaꝫdanielis quē rex volebat ꝓponere om̄ibus. k Principes ⁊ ſatrapę. moti a pͥncipibus. l Querebāt vt inue.occa. da. ex latere regis .i. amouēdi eū a familiaritate regis. Vel aliter. Alatere imponēdo danieli ꝙ equalitatēregis ambirent ẜm hebreos. Vel a latere .i. ex vxore regis que dormiuit ad latus eius imponēdo danieli ꝙ haberet familiaritatē ſuſpectaꝫ cum ea. m Nullamqꝫcām ⁊cͣ. Ex quo patet eminētia virtutis danielis. qꝛ int̓extraneos ⁊ emulos exn̄s nō potuit notari etiā a diligēter ꝯſiderātibus de aliquo crimine certo nec ī facto: qd̓notat̉ cū dr̄. m Nullā cām. nec in ſigno qd̓ notaturibi. n Et ſuſpitōe. ſuſpitio em̄ eſt qn̄ aliqͥs incipit dubitare de fama vel bonitate alicuius ex aliquo leui ſigno.o Dixerūt ergo. Hic querūt ſcd̓o occaſionē ꝯͣ danicleꝫcirca ritū legale. ⁊ hoc eſt quod dr̄. p Nō inuenimusda. huic ali. occa. accuſādi eū .ſ. erga regē. q Niſi forte in lege dei ſui. qꝛ ſciebāt ꝙ ip̄e magis vellet facere ꝯtraedictū regis qͣꝫ ꝯtra mandatu diuine legis: ⁊ ideo cogitauerūt qualiter rex faceret aliquod edictū qd̓ nō poſſꝫſeruari ſine trāſgreſſione legis iudeoꝝ: vt ſic caꝑent danielē mandato legis nō obedientē. ⁊ hoc ē qd̓ ſubditur. Tunc prin. ⁊ ſatrape ſurri. regi. ſurriꝑe ē aliquē ꝟbisfallere quaſi ꝯmodi ſui gr̄a: cū tn̄ ſit ꝯͣ eū. ⁊ ſic factū ē inꝓpoſito: qꝛ induxerunt eū ad faciendū edictū ꝑ cuius occaſione occideret̉ daniel qͥ erat maxime ſibi vtilis ⁊ fidelis. videbat̉ tn̄ in prima facie illud edictū eē ꝓ regis vtilitate. ⁊ hoc ē qd̓ dr̄ hic. s Rex ineternum viue. q. d.nos optamus ſalutē tuam. t Conſiliū ini. om. prin.regni tui. ꝓ bono ſtatu regni ꝯſeruādo. v Ut decrę.impera. exeat ⁊ edictū .i. lex firma ⁊ irreuocabil̓. x. Utomnis qui petie. ali. pe. a quocūqꝫ deo ⁊ ab homine. hocdicūt vt poſtea nō poſſit danielē aliquo mō excuſare.y Uſqꝫ ad dies. xxx. niſi a te rex. tantum tꝑis ponuntvt daniel nō poſſet euadere quin caperetur in oratione.

quia in vno paruo tempore poſſet ſic deuꝫ ſecrete orare ꝙ alios lateret z Mittatur in lacum leonum.ad deuorandum: quia condemnati ad mortem illic ꝓijciebantur. Hoc em̄ edictum videbatur facere ad fumitatem regni ⁊ monarchie: inqͣꝫtum ꝑ hoc hominesinducerētur adtantam reuerētiam ⁊ timoreꝫregis ꝙ non auderēt petere abalio etiaꝫ a deo⁊ id̓o rex qͥ eratnouus monarcha cōſenſit neſciens eoꝝ fraudē. Simile edictuꝫ fecit aſſuerus ad ſuggeſtionem aman: vthr̄ Heſter. iij. ⁊iiij. qꝛ quaſi zelās pro pace regni impetrauitfieri edictū d̓ deſtructōe iudeorum. ⁊ cum hocīpetrauit aliudedictuꝫ fieri nealiqͥs accederetad rgē īfra. xxx.dies ī hoc ſimulans ſe zelare ꝓregis magnituxix eex cuiꝰ reuerentia nullusauderet ad euꝫaccedere ī tanto tēpore. ſed hoc faciebat ne aliquis infra hoc tempus ad regē accederet qui liberationē iudeorum impetraret. Hoc mō familiares principibusaliquando inducunt eos ad faciendū aliqua ſtatutapeſſima ſub ſpecie ꝙ zelent ꝓ rege: cuꝫ tamē aliud intendant. ſequitur. a Nuc itaqꝫ rex confirma ſententiā. quaſi dicerēt. libenter debes facere. quia ē proregni vtilitate. b Et ſcribe decretum vt nō immutetur ⁊cͣ. quaſi di. quod tot et tantoꝝ ſapientū cōſilioordinatum eſt non debet immutari per voceꝫ vniushomīs. c Quod ſtatutum eſt a medis ⁊ perſis. exhoc videtur ꝙ vnum erat regnum medorum ⁊ perſarum. quia Cyrus nepos Darij ei in honore ſucceſſitvt predictum eſt. d Quod cum Ganiel comperiſſet ⁊c. ingreſſus eſt domū ſuā. vt occulte oraret deūcauēs de ꝑiculo inſidiaꝝ: ne tentaret deū exponens ſemortis periculo ſine cā ſi hoc faceret in aperto.e Et feneſtris apertis in cenaculo ſuo contra hierufalē. hoc hr̄ ex. iij. Reg. viij. vbi dr̄. ꝙ filij iſrl̓ ducti incaptiuitatē debent orare verſa facie contra hierl̓m: vtex memoria templi vbi deus colebatur oratio eoꝝ eētmagis deuota ⁊ exaudibilis.f Eribus temporibus in die .i. bora matutinali. qͥalotis manibus iudei tunc benedicunt deuꝫ: et hora ſexta ante comeſtionem. Exemplum habetur Actuuꝫx. vbi dicitur. Aſcendit Petrus in ſuperiora domusvt oraret circa horam ſextam. et hora veſpertina ẜmꝙ dicitur Actuum. iij. Petrus ⁊ Iohannes aſcenderunt in templum ad horam orationis nonam. que accipitur circa tempus veſperarum vt patet in eccleſijsmaioribus: vbi tunc dicitur nona.g Flectebat genua. qͣꝫtum ad actū latrie exteriorē.h Et adorabat. qͣꝫtum ad actū interiorem.l Confitebatur ⁊c. ſcilicet peccata populi iſrahe etſua. quia oratio humiliantis ſe nubes penerat: vt babetur in Eccl̓. xxv.k Uiri ergo illi. Hic tercio querunt occaſionem