Liber
Abuchodono I.iiij.For rexᵇ oībꝰ ppl̓is gēti7bus ⁊ līguis qͥ habitāt ī vniuerſa terra:ᶜ pax vob̓ ml̓tiplicet̉ᵈ Signaº ⁊ mirabiliafecit apud meᵍ deꝰ excelſusʰ Placuit ergo mihi p̄dicare eius ſignaᵉ qꝛ magna ſūt⁊ mirabilia eius: qꝛ fortia:mę regnū eius: qꝛ regnū ſēpit̓nū ⁊ ptās eius in generatōe ⁊ generatōem. Ego
nabuchodonoſorq quietuserāʳ ī domo mea: ⁊ florens īpalatio meo.ᶜ Somniū vidiᵛ qd̓ ꝑterruit me: ⁊ cogitatōes in ſtratu mes ⁊ viſiones capitis mei conturbauerunt me.ˣ Et per me propoſitū eſt decretūʸ vt introducerētur ī conſpectu meocuncti ſapiētes babylonis⁊ vt ſolutiōꝫ ſomnij indicarēt mihi.ʸ Tūc īgrediebāt̉
pͥmo ſatrape .i. nobiles aſpirātes ad nobilitatē generis.Mgr̄atus .i. ꝯſiliarij aſpirantes ad familiaritatē principis. Iudices. aſpirātes ad auctoritatē. Duces .ſ. exercitus aſpirātes ad noīs celebritatē. Tyrāni. aſpirātes adptātē. Optīates. aſpirātes ad regiā dignitatē. Hi om̄sadorant ſeculi dignitatē ne potētiāhonores vel diuitias ꝑdant quoꝝ exemplo ſubditi faciliter inducunt̉: impulſi a maioribꝰ ꝑpotentiā. A doctoribꝰ ꝑ falſaꝫ doctrinā. Areligioſis: ꝑfalſaꝫ vitā. In miſtris vel inſtrumētis notat̉ adulatioqͥdam .n. adulāturſuꝑioribꝰ rōe timoris. ⁊ hoc ſignificatur ꝑ tubā qꝛ t̓ret:quidā rōne ꝯſeq̄ndi honorꝭ: vt ambitioſi. et hͦ ſignat̉ ꝑfiſtulaꝫ. qͥda rōe fauoris habendi in cauſis. ⁊ hoc ſignificatur ꝑ cytharā. qͥdam ratiōe valoris temporalis vt pauperes: ⁊ hoc ſignificatur per ſambucam. quidaꝫ ratione affectus carnalisamoris: ſicut ſunt ꝓprie diligentes. ⁊ hoc fignificatur perpſalteriuꝫ. quidā ratione decoris: vt laſciui. ⁊ hoc ſignificat̉ ꝑ ſymphoniā. quidā rōne liuoris: vt ſic ꝑ ſuperiorespoſſint ſe vindicare de alijs. ⁊ hoc deſignat̉ ꝑ oē genꝰ muſicoꝝ. qꝛ tales ꝑ oēm viā querunt adimplere ſuū ꝓpoſitūQuarto ī fornace ⁊ pueris notatur tētatio ⁊ tribulatō īfornace actiue ⁊ ī pueris paſſiue. Fornax em̄ tribulationis ſeptuplū ſuccedit̉ ꝯͣ iuſtos anqͣꝫ liberēt̉. Per aduerſitatē: in inſidijs hoſtilibꝰ. per aſperitatē: in afflictōibuscorꝑis exterioribꝰ. per anxietate: in cōflictibꝰ mētis interioribus. per arduītatē ī operibus difficilibꝰ. per auctoritatē: in p̄ceptis fortioribus. per auſteritatem: ī victu ⁊alijs neceſſitatibus corꝑalibus. per calamitates in infirmitatibus ⁊ lāguoribus. Fornax aūt tetatōis ſil̓r ſeptuplū ſuccēditur. qꝛ. vij. ſunt drn̄e tētatōis. qꝛ quedā tētatio dubia: quedā occulta: quedā fraudulenta ſub ſpecieboni. quedā ſubita ⁊ ꝑiculoſa: qꝛ in repētinis difficile ēſe bn̄ hre. q̄dā importuna ſicut ē tētatio carnis q̄ impugnat oībus horis. quedā perplexa. quedā violēta ex intēſione ꝑiculi vel mortꝭ. He tētationes ſuccēduntur napta.i. ꝯcupīa pctī originalis. Stupa .i. concupīa ſuperbie etvanitatꝭ. Dice .i. ꝯcupīa luxurie carnalis. Malleolis .i.ꝯcupīa mūdane cupiditatis: que deſiccat auaꝝ hominē.ſicut malleoli ſarmēta ſūt deſiccata. Ex hac fornace eripiūtur pueri .i. innocētes. Uincula cōſumūtur .i. difficultas ad bonū ⁊ ꝓnitas ad malū. Seruātur autē illeſa ſaraballa .i. bona que honeſtant: qꝛ tegunt mēbra pudibūda. Tiare .i. bona q̄ delectāt. qꝛ ponutur ī capite. Calciamēta .i. bona q̄ ſuſtētāt. Ueſtes .i. bona q̄ ꝯſeruāt. Flama aūt q̄ diffūditur ꝑ cubitos. xlix. ⁊ qͥnquageſimū nonattingit: ſignificat penā inferni q̄ nūqͣꝫ ꝯſequet̉ remiſſionē iubilei .i. requiē eternā que ꝑ remiſſiōeꝫ iubilei ſignificatur in ſcpͥtura. qꝛ in inferno nulla ē remiſſio.¶ Capitulum. iiij.IAbuch̓. rex ⁊cͣ. Hec ē t̓cia viſio ſignificās xp̄i p̄dicatōem ꝯͣ humanā ꝓſꝑitatē. mā aūt huiꝰ viſionis ē factu nabuc. qͥ ꝓpter offenſā dei. vij. annis ꝟſus fuit ī amentiā: herbaꝝ radicibꝰ int̓ aīalia nutritus: ⁊poſt dei mīa ad regnū reſtitutus. ⁊ ſic hūiliatus regē celilaudare cepit: in quo on̄ditur myſteriū dn̄ice p̄dicatōis.ſ. humane ꝓſperitatꝭ finē laudabilē oſtēdentꝭ. Cā finalisē ꝓnunciatio xp̄i p̄dicantis. trepidatio dei omnipotētis
humiliatio regis ſuperbientis: exaltatio danielis int̓p̄tantis: conſolatio populi ſeruientis. Cā efficiens eſtſpūſſancti inſtinctus: queꝫ habuit daniel tanqͣꝫ vir ſobrius ⁊ deuotus: humilis ⁊ ſubiectus: interpretatiōibus aſſuetus. Cā autē formalis conſiſtit in mō ſcribēdi hāc viſioneꝫq̄ ſcribit̉ ꝑ modū epl̓e: qꝛ ē epiſtola regꝭnabu.miſſa ꝑ totū regnū ſuū ad laudē dei in memoriā huius facti:q̄ a daniele poſita eſt in ferie hꝰlibri. ⁊ iō diuiditur ꝑ modū epiſtole qꝛ pͥmo ponitur ſalutatioſcd̓o ſubiunsnarratō: ibi. Signa. t̓cio infert̉ꝯcluſio ibi. nūcIn ſalutationeauteꝫ p̄poniturꝑſona ſalutansqꝛ eſt maior cum dr̄. Nabuch̓. rex. poſtea ſubdūtur ꝑſone ſalutate cuꝫ dr̄. b ¶ Oībus populis ⁊cͣ. qꝛ eratmonarcha orientis: vt dictum eſt. tercio deſcribunturbona optata perſonis ſalutatis cum dicitur.c ¶ Pax vobis multiplicet̉. qꝛ bonū pacꝭ dꝫ rex optare ſubditꝭ. qꝛ ad hoc eis pręponitur. d ¶ Signa ⁊ mirabilia. Hic ponitur conſequēter epiſtole narratio. ⁊primo ponitur in generali. ſcd̓o in ſpeciali ibi. Ego nabuch̓. Circa primū conſiderandum ꝙ hic in generalinarratur factum Nabuc. quomō ꝓpter ſuperbiā ſuāin amentiam verſus ē ⁊ humiliatus. et ꝑ ꝯn̄s a deo inregnū reſtitutus. propter quod fuit motꝰ ad deū laudandū. ⁊ per epiſtolam ad laudem dei ſuos ſubditosinuitandum. ⁊ hoc eſt quod dicitur hic.d ¶ Signa .i. opera diuinitus facta ad inducendū homines ad dei reuerentiā. e ¶ Et mirabilia. qͥa excedunt intellectus humani facultatē. f ¶ Fecit apudme .i. ī ꝑſona mea: ⁊ ſunt ꝟba nabuc. g ¶ Deꝰ excelſus. hoc dr̄ ad drīam illoꝝ qͥ ī tēplis colebantur.b ¶ Placuit ergo mihi p̄dicare .i. ſolēnit̉ ꝑ epl̓aꝫ diuulgare. i ¶ Eius ſigna .i. opera ſupra natura facta.k ¶ Quia magna ſunt .i. talia ꝙ nullꝰ pōt ſil̓ia facere.l ¶ Et mirabilia eius quia fortia. cui nullus pōt reſiſtere vel impedire. m ¶ Et regnū eius. qꝛ regnū ſempter .i. ſine fine. n ¶ Et ptās eius in generatōe ⁊ generationē .i. in omnē nationē. o Ego nabuchodonoſor. Hic deſcribitur narratio epiſtole in ſpeciali vbi p̄mittitur quoddā exordiuꝫ reſpectu ſequentiū in quoin generali tāguntur ꝑſona videns ⁊ perſona interp̄tans: ⁊ ſtatus vtriuſqꝫ. Secundo autē ponitur ꝓſecutio iſtorū determinate: ibi. Uiſio capitis mei. Primoergo deſcribitur ꝑſona videns cum dr̄. o ¶ Ego Nabuchodonoſor. monarcha orientis. q ¶ Quietus .i.a p̄lijs ſubiugato mihi oriēte r ¶ In domo mea i. ī.babylone quā fecerat caput ſue monarchie: vt dicet̉jͣ. eo. ca. g ¶ Et florēs ī palatio meo. qꝛ oīa ſucceſſerāt ſibi ad libitū. fortuna em̄ ꝓſpera dr̄ floritio metaphorice. t ¶ Somniū vidi. diuinitus immiſſum.v ¶ Quod ꝑterruit me ⁊cͣ. diuina virtute hoc faciēte.ſeqͥtur. xi Et ꝑ me ꝓpoſitū ē decretū. hic incipit ꝑſonā interp̄tāte tagere. Vt intro. ī ꝯſpe. me. cūcti ſa. ⁊cͣ.y ¶ Tunc ingrediebatur harioli ⁊cͣ. ſupra expoſitū ēqͥ dicebātur harioli ⁊ ceteri hic nominati.z ¶ Et ſolutionem eius nō indicauerunt mihi. qꝛ hoceſt ſolius dei. ex quo patet eos falſuꝫ rn̄diſſe in primaviſione qn̄ dixerūt. Rex dicat ſomniū ſeruis ſuis: ⁊ ſolutōeꝫ indicabimus. qꝛ hic dr̄ expreſſe ꝙ rex varrauit