Druckschrift 
3 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Ezechielis

veſtre ꝯfringent̉: et ceſſabūt ydola vr̄a: ꝯterent̉ delubra vr̄a: delebūt̉ oꝑa veſtra cadet int̓fectus ī medio vr̄i: ſcietis qꝛ ego ſuꝫdn̄s: relīquā in vob̓ eosfugerīt gladiū in gētibꝰ: cudiſꝑſero vos in t̓risᵉ recordabūt̉ mei liberati vr̄i ītibꝰ ad qͣs captiui ducti ſūtqꝛ ꝯtriui cor eoꝝᵏ fornicās recedēs a me: ocl̓os eoꝝfornicantes pꝰ ydola ſua:diſplicebūt ſibimet ſuꝑ malis fecerāt ī vniuerſis abominatiōibꝰ illis: ſcientqꝛ ego dn̄s: fruſtra locutus ſū vt facerē eis malūHec dic̄ dn̄s deꝰº Percutemanū tuāᵖ allide pedē tuum:q dic heu ad om̄s abo.mīatiōes maloꝝ domꝰ iſrl̓:qꝛ gladio fame peſte ruituri ſūt.ˢ Qui lōge ē: peſtemoriet̉: autē ꝓpeˣ gladiocorruet: relictus fuerit obſeſſus fame moriet̉. Etꝯplebo indignationē meaꝫī eis: ſcietꝭ qꝛ ego dn̄s:fuerint int̓fecti vr̄i ī medioydoloꝝ vr̄oꝝ: ī circuitu ara vr̄aꝝ: in om̄i colle excelſo ī cūctꝭ ſūmitatibꝰ mōtiū: ſb̓tus lignū nemoroſūb⁊ ſubtus vniu̓ſam quercūfrondoſaꝫ: locūᵉ vbi accēderūt thura redolētia vniuerſis ydolis ſuis. Et extēdā

manū meā ſuꝑ eos: faciāt̓rā eoꝝ deſolatāᵍ deſtitutāᵇ a deſerto deblathaⁱ inbus hītatiōibꝰ eaꝝ: ſciētqꝛ ego dn̄s.Cvij.T factus ē ẜmo dn̄iad me̓ dicēs: Et tu fili hoīsHec dic̄ dn̄s deus terre iſrl̓:Finis venit: venit finisᶜ ſuper qͣtuor plagas t̓re. Nūcfinis ſuꝑ te: imittā furorēmeū in te. º Et iudicabo teiuxͣ vias tuas. Et ponam ꝯͣte oēs abomīationes tuas.Et ꝑcet ocl̓s meꝰ ſuꝑ te miſerebor: ſꝫ vias tuasponā ſuꝑ te: abomīatōestue ī medio tui erūt ſcietꝭqꝛ ego dn̄s. Hec dic̄ dn̄s deꝰʰ Afflictio vna afflictio ecce venit Finis venit: venitfinis. Euigilauit aduerſuꝫte: ecce venit. Uenit ꝯtritioſuꝑ te hītas ī t̓ra. Uenittp̄s: ꝓpe eſt dies occiſiōisᵏ gr̄īe mōtiū. Nūc de ꝓpinquo effundā iram meā ſuꝑte: cōplebo furorē meū ī teEt iudicabo te ẜm vias tuas imponā tibi oīa ſcelera tua. Et ꝑcet ocl̓s meꝰnec miſerebor: ſꝫ vias tuas īponā tibi: aboīatiōes tuein medio tui erūt: ſcietꝭ qꝛego ſū dn̄s ꝑcutiēſ: Ecce dies ecce venit. Egreſſa ē contritio. Floruit v̓gaᵛ germinauit ſuꝑbiaⁿ iniqͥtas ſurre

ctos vr̄os ⁊cͣ. qꝛ corꝑa interfectoꝝ vbiqꝫ dimittent̉ inſepulta. cetera patent in lr̄a vſqꝫ ibi. t Et ſcietꝭ qꝛego ſum do. exꝑientiā vindicte mee. g Et reliq̄Hic ꝯn̄r deſcribit̉ aliqͦꝝ ſpālis reſeruatio: ad ſūtreſeruati in vita ducti inter gentiles vt puīam addeū ꝯuertent̉ eta deo in ꝑiculisliberarent̉: extali lberatiōe mirabili multi gertiles cōuerterēt̉ad fidē vniꝰ veridei: ſicut in libroheſter legit̉ eſſefactū liberato populo a ꝑſecutione aman: dan̄iij. vbi hr̄ liberatis tribus pueris de caminoignis rex p̄cepit totū regnū ſium reuereri deūceli eſt qd̓ dr̄g Et reli. ī vo.eos qui fugerintgladiū .ſ. chaldeoꝝ ad vitā reſeruati.h Et recordamei libe. vr̄i. vtꝫin exēplis poſitꝭ.i Quia ꝯtriuicor eoꝝ. vexatione dante eis intellectū.k FFornicans.olatriā.l Et recedensa me. latriam negligendo: ex hocvr̄ bene dicant exponuntpaſſū iſtu de apoſtolis alijs credentibus ex iudeis: qꝛ non fuitin eis penitētiade ydolatrie peccatis hic tangunt̉: qꝛ illo tꝑe an̄ lōgū tꝑ̄sceſſauerat ydoIn iudeist ſcient qꝛis fruloc. ſum vt face.eis malū. ſne: dicit em̄ ph̓sv. ethicoꝝ: pene ſunt quedam medicine ad peccati correctionēſicut medicina dr̄ eſſe fruſtra qn̄ inducit ſanitateꝫſic pena inflicta dicit̉ eſſe fruſtra qn̄ ad eam ſequit̉correctio: ſicut dr̄ hiere. ij. Fruſtra ꝑcuſſi filios vros:diſciplinā receperūt. ſꝫ ſi inde ſequit̉ correctio: ſicutin ꝓpoſito: tūc eſt fruſtrata fine ſuo. n Hec dicit. Hic ꝯn̄r denunciat̉ ceteroꝝ finalis deſtructio ꝓpt̓obſtinationē eoꝝ in malo dr̄ ꝓph̓e. o Percutema. tuā. ꝑcutiēdo manus adinuicē ad modū dolentꝭ irati. p Et allide pedem tuū. impingēdo ad lapide ad modū hoīs turbati: aduertit vbi pedē ſuuꝫponit. q Et dic heu ad oēs abominatiōes .i. ydolatrias ꝓpter penā ſequentē ſubdit̉. r Quia gla-

dio fame ⁊cͣ. ſicut declaratū eſt ca. p̄cedē. s Qui loneeſt .ſ. ab aduerſarijs. t Peſte moriet̉ .i. corruptiōe acris mortalitate. v Qui aūt ꝓpe .ſ. aduerſarijs.x Gladio corruet. aduerſarioꝝ.y Et relictus fu. obſeſſus. ꝯfidens in fortitline muroꝝ: fame moriet̉.z Et ſcietis quiaego dn̄s. exꝑientiā vindicte mee.a fue. interr.ve. in me. ydolo. vtvbi peccauerūt ibipuniant̉. Et ſubtus om̄elignū nemoroſumin talibus .n. locisexercebant ydolatriā maxime veneris p̓api: ibi in venerationē eoꝝ ſuāexercētes luxuriā.c Ubi accender̄tthura redolentia ſoli deo deberentd Et extendamofma. me. ſuꝑ eos. i.ptātē iuſticie mee.f Et faci. terrameo. deſolatam .i. vacuam ab hōibus.g Et deſtitutam.bonis fructibus.h A deſerto deblatha. ad quodin vna ꝑte ſui terminat̉ iudea.i In oībꝰ habitationibꝰ eoꝝ .i. vſqꝫad finē alteruꝫ ita nihil remaneatqd̓ ſit deſertumk Et ſciēt qꝛ egodn̄s. exꝑientiammee punitionis. Capl̓m. vij.T factus ēHic ꝯn̄r ponit̉ p̄dictevaſtattōis acceleratio. Circa qd̓ prīmo ponit̉ ecceleratio ext̓minij. ſcd̓oexcluſio remedij.ibi. Canite tuba.Prima in duaſ: qꝛ ponit̉ vaſtatiōisacceleratio: ſcd̓oipſius modus vel. ibi. Floruit ꝟgab Finis ve .i. finalis vaſtatio apropinot: replicat̉Circa pͥmū dr̄.ad maiorē aſſertionē. c Suꝑ qͣtuor pla. terre .ſ. iudee.ita nll̓a ꝑs remaneat vaſtet̉. d Et iudi. te. iu.vi tu. i. ẜꝫ oꝑa mala feciſti. e Et ꝑcet oc. me. effcūf Et miſerebor. affcū. g Sꝫ vias tuas po. ſr̄ te. i.pōdꝰ pene tuis oꝑibꝰ debite. h Afflictio vna. afflictioecce ve .i. ml̓tiplicatio afflictionū vniꝰ venientꝭ ſuꝑ alterā Finis ve. totiēs replicat̉ ad on̄dendū accelerationē.k Et gl̓ie mōtiū .i. iudea eſt t̓ra mōtuoſa. cetera patēt ex dict̉: qꝛ idē freq̄nt̓ repetit̉ ad maiorē exaggerationēl Floruit. Hic ꝯn̄r ponit̉ modꝰ acceleratiōis ẜm hebreos: fuit potētiā regis babylōis fuit inſtrumentū deiin hac punitiōe vt freq̄nter dictū eſt. in eſa.ſit

j. hiQQ