Liber

ritusⁿ ⁊ audiui poſt me vocē cōmotiōis magne: bn̄dicta gl̓ia dn̄i d̓ loco ſuo: ⁊ vocē alaꝝ aīaliū ꝑcutiētiū alterā ad alterā: ⁊ vocē rotaꝝſequētiū aīalia ⁊ vocē ꝯmotiōis magne. Spūs qͦꝫ leuauit me ⁊ aſſumpſit meᵖ ⁊abijq amarꝰ in indignatiōeſpūs mei Manꝰ .n. dn̄i eratmecū ꝯfortans me. Et veni ad trāſmigrationem adaceruū nouarū frugum: adeos qͥ habitabāt iuxta flumen chobar: ⁊ ſedi vbi illiſedebant:ˣ et manſi ibi ſeptē diebꝰ merēs ī medio eorū.ʸ Cū aūt ꝑtranſiſſent ſeptē dies: factū eſt verbū dn̄iad me dicēs: Fili hominis:ſpeculatoreꝫ dedi te domuiiſrl̓: ⁊ audies deore meo verbū ⁊ annūciabis eis ex me.Si dicente me ad impiummorte morieris nō annunciaueris ei: neqꝫ locutꝰ fueris vt auertat̉ a via ſua impia ⁊ viuat: ip̄e impiꝰ ī iniqͥtate ſua moriet̉: ſanguineꝫaūt eiꝰ de manu tua reqͥraꝫSi aūt tu annūciaueris impio ⁊ ille nō fuerit ꝯuerſusab impietate ſua ⁊ a via ſuaimpia: ip̄e quidē ī impietate ſua moriet̉:ᶻ tu aūt aīam

tuā liberaſti. Sꝫ ⁊ ſi ꝯuerſꝰiuſtus a iuſticia ſua fuerit:⁊ fecerit iniqͥtatē: ponā offēdiculū corā eo: ipſe moriet̉:qꝛ nō annūciaſti ei: in pctōſuo moriet̉: ⁊ nō erūt in memoria iuſticie eius qͣs fecitſanguinē v̓o eiꝰ de māu tuareqͥrā. Si aūt tu annūciaueris iuſto vt nō peccet iuſtus: ⁊ ille nō peccauerit: viuens viuet qꝛ annūciaſti ei⁊ tu aīam tuā liberaſti:ª Etfacta eſt ibi ſuꝑ me manusdn̄i: et dixit ad me: Surgeegredere ī campū ⁊ ibi loqͥrtecū. Et ſurgens egreſſusſum in cāpūᵗ ⁊ ecce ibi gl̓iadn̄i ſtabat qͣſi gl̓ia quā vidiiuxta fluuiū chobar ⁊ cecidi in faciē meā. Et ingreſſus eſt in me ſpūs ⁊ ſtatuitme ſuꝑ pedes meos ⁊ locutus eſt mihi: ⁊ dixit ad me:ᵍ Ingredere ⁊ includere inmedio domꝰ tue: Et tu filihoīs. ecce data ſunt ſuꝑ tevincl̓a ⁊ ligabūt te in eis: ⁊nō egredieris in medio eoꝝ⁊ līguā tuā adherere faciāpalato tuo ⁊ eris mutꝰ necqͣſi vir obiurgansᵇ qꝛ domꝰexaſꝑans ē. Cum aūt locutus fuero tibi: aperiam ostuūᵐ ⁊ dices ad eos: Hec di

ibi. m ¶ Et aſſūpſit me ſpūs .i. raptus fui in ſpū aꝑcipiendū qd̓ ſb̓diu ¶ Et audiui poſtme vocē cōmotōismagne ⁊cͣ. ⁊ hoc fiit factū ad ꝯfirmādū dn̄i verbuꝫ .ſ. qdaret ꝓphete ꝯſtatiā ꝑ ſuam aſſiſtentiā. illa em̄ ꝯmotioaīaliū ⁊ rotaꝝ deſignabat magnitudinē dīne ꝟtutꝭ ip̄iꝓphete aſſiſtentisūs qͦꝫ leuauit me .i. dedit mihiꝟtutē ⁊ ꝯſtantiamexequendi mandatū diuinū: iō ſb̓dit̉p ¶ Et abij volensobedire.q ¶ Amarus in indigna. ſpi. mei. ꝓpt̓duriciā ⁊ rebelliōeꝫppl̓i mei a deo auditā: qꝛ ſicut dictū ē:licꝫ verbū diuinūdulce ſit audienti:inqͣꝫtū a d̓o ꝓcedittn̄ rōne alicuiꝰ ꝯn̄tꝭp̄t eſſe cā amaritudinis. r ¶ Manus .n. do. erat meꝯfor. me. q. d. lꝫ ſcirem me miſſum adppl̓m rebellē ⁊ incredulū: tn̄ ꝟtus dn̄iaſſiſtens mihi: dabat mihi ꝯſtantiaꝫeundi.s ¶ Et veni ad trāſmigͣtionē .i. ad populū qui de iudeatrāſmigrauerat inbabylonem.t ¶ Ad aceruū no.frug. ẜm hebreos nomē eſt loci ſeu territorij ſic vocati: forſita eo ꝙ fruges ibi velociter matureſcebāt ẜm alios hicnotat̉ tp̄s qͦ ezechiel venit ad ppl̓m trāſmigͣtionis: qꝛ ẜmeos tunc erat tp̄s in qͦ fruges pͥmitiue in aceruos ꝯgregabant̉. v ¶ Et ſedi vbi illi ſede .i. manſi cū eis eo mō loquendi qͦ dr̄ Deut̓ .jͣ. Sediſtis in cades multo tēꝑe .j. ibimanſiſtis: ⁊ ſubdit̉ duratio huiꝰ māſionis. x ¶ Et māſi ibi ſe. die. me. in me. eoꝝ .i. ſilens a reprehenſione eoꝝ ⁊merēs ꝓ malicia eoꝝ. y ¶ Cū aūt. Hic ꝯn̄r arguit̉ ezechielis ſilentiū: ⁊ pͦ arguit̉. ſecūdo punit̉. ibi. Facta ē. Circa pͥmū arguit̉ ꝑ ſil̓itudinē ſpeculatoris: qͥ ad hoc in altoloco ꝯſtituit̉. vt denūciet ciuibus ꝑiculū veniēs ſuꝑ eosvt ſibi p̄caueāt: ⁊ ad excitandū eos ſi nimis pigreſcant ⁊dormiāt: vt ſic ſemꝑ ſint ꝑati ciuitatē defendere: ⁊ ſi omittat aliquid de officio ſibi impoſito dignus eſt punitioneEzechiel aūt erat ꝯſtitutus a deo ſpeculator ſpūalis: ⁊ iōex officio tenebat̉ malos arguere de peccatis vt penituerēt ⁊ bonos monere vt ꝑſeuerarēt in bonis: ne offenſamdei incurrerēt: ⁊ qꝛ nimis tacuerat .ſ. ꝑ ſeptē dies: iō oſtēdit̉ ſibi pena taciturnitatis que debet̉ p̄lato ſeu ſuꝑiori ſiſit negligēs in argutione pctōꝝ cū ſubdit̉: Sanguinē eiꝰde manu tua requirā. Conſequēter oſtendit̉ ſibi liberatioſui ſi fecerit qd̓ in ſe eſt cum ſubdit̉. Si aūt tu annūciaueris imꝑio: ⁊ ſequit̉ poſtea: Tu aūt aīam tuā liberaſti. Etidē on̄dit̉ ſibi de negligētia ⁊ diligētia in monēdo iuſtos

vt ꝑſeuerent inbono cū dr̄: Sꝫ⁊ ſi ꝯuerſus iuſtus ⁊cͣ. ⁊ pꝫ lr̄a.a ¶ Et facta eſt.Hic ꝯn̄ter ſilentiū p̄dictū punitur. Primo cuꝫp̄mittit̉ diuinaapparitio ſibi facta cū dr̄. Et fcāeſt ſuꝑ me manꝰdomī ⁊ dixit admeb ¶ Sarge egredere ⁊cͣ. q. d. illicū qͥbus es nonſunt digni videre gl̓iam dn̄i tibiapparentē: cumſint rebelles ⁊ increduli.c ¶ Et ſurgensegreſ. ſum in cā.i. ad locum ſolitariū ẜm dei mādatum.d ¶ Et ecce ibiglo. dn̄i ſtabat ⁊ī.i. viſio imaginaria ſil̓is illi q̄ deſcripta eſt. jͣ. ca.de aīalibus ⁊ rotis firmamēto ⁊ſedēte ſuꝑ thronū ad repn̄tandū gloriaꝫ diuīemaieſtatis.e ¶ Et cecidi infacie meā. ex humana fragilitate ad dīnā pn̄tianf ¶ Et ingreſſusē in me ſpūs ⁊cͣ..i. ꝯtulit mihi ſb̓ſiſtendi virtutēquam ex me nōhabebā: ⁊ ſubd it̉ pena ſilentij p̄dicti cū dicitur.g ¶ Ingre. ⁊ in cludere ⁊c̄. Ubi ponitur duplex pena:vna eſt recluſionis ⁊ ligationis: vnde ſubdit̉.h ¶ Data ſunt ſu. te vin. ⁊ liga. te in eis .ſ. famuli tui. volo em̄ ꝙ ſic te facias ligari. ſecūda eſt ſubtractio locutionis cū dr̄. i ¶ Et ling. tuā adherere ⁊cͣ. vt ſicut nimis tacueras ꝓpria voluntate: ⁊ ſic inuitus taceas exdiuina poteſtate ⁊ iſta cauſa nō expͥmitur hic: ſꝫ ſupponitur ex p̄dictis: alia aūt cauſa exprimitur cūdr.k ¶ Quia do. exaſ. eſt .ſ. ppl̓s tuus. q. d. vna cā tue ligationis ⁊ ſubtractionis loquele eſt: vt ꝑ hͦ oſtendat̉ qͥnō ſint digni tua ſocietate ingrediendo ⁊ cōuerſandocū eis: nec etiā digni tua doctrina ⁊ rep̄henſione: ideotua cohabitatio cū eis ⁊ allocutio tꝑe cōpetenti futura: nō fiet eis ẜm eoꝝ merita: ſꝫ ex mea tm̄ gr̄a: iō ſeqͥt̉.l ¶ Cū aūt lo. fu. ti. ape. os tu. dando tibi loquēdi facultatem. m ¶ Et dices ad eos .ſ. ea q̄ iniungā tibi.n ¶ Hec dicit dn̄s. Qui aūt ⁊cͣ. ẜm ꝙ dicit Ra. ſa. iſtd̓nō ponit̉ hic quaſi impoſitū ezechieli ad dicendū populo: ſꝫ poſtqͣꝫ dn̄s dixerat ei aperiā os tuum: ⁊ dicesad eos .ſ. ea que tibi iniungā: dn̄s dixit exechieli conditionē ppl̓i dicēs. o ¶ Qui au. audi. ⁊ qͥ qͥe. quieſcat.i. aliqui de populo te audient verbis tuis acquieſcendo: ⁊ aliqui quieſcent ab auditu verba tua repellendo⁊ de iſtis ſubdit̉: qꝛ domus exaſperās eſt. Scd̓m alios