Baruch

Ic lib̓ māda/ C iiij.toꝝ dei:ᵇ ⁊ lex q̄ ē inetnū. Oēs qͥ tenēt eā ꝑuēiētad vitā: ᵉ qͥ āt deliq̄rūt eaꝫ.in mortē. Conuerte̓ iacobᵍ ⁊ app̄hēde eā:ʰ ābula ꝑ viāad ſplēdorē eiꝰᵏ ꝯͣ lumē eiꝰ.Ne tradas alteri gl̓aꝫ tuādiguitatē tuā gēti aliene.Btī ſumꝰ iſrl̓ⁿ qꝛ q̄ d̓o placēt manifeſta ſt̓ nob̓.ᵖ Animeqͥorq eſto ppl̓s deiʳ memorabil̓ iſrl̓. ᵍ Uenūdati eſtisgētibꝰ nō īꝑditōeꝫ: ᶜ ſꝫ ꝓpterqd̓ ī ira ad iracūdiā ꝓuocaſtis deū: traditiqꝫ eſtis aduſarijs Exacerbaſtis .n. eumqͥ fecit vos deū et̓nū: īmolātes demonijs ⁊ nō deo. Obliti eī eſtꝭ eū qͥ nutriuit vosf ⁊ ꝯtriſtatis nutriceꝫ vr̄amirl̓m. Uidit .n. iracundiāª adeo venientē vob̓. et dixit.Audite ꝯfines ſyō.ᵈ Adduxit eī mihi deꝰ luctū magnūUidi .n. captiuitatem ppl̓i

mei filioꝝ meoꝝ et filiaruꝫquā ſuꝑduxit illis externꝰ.Nutriui eī illos cū iocūditate:ᶠ dimiſi aūt illos cū fletu ⁊ luctuᵍ Nemo gaudeatſuꝑ me viduā ⁊ deſolatā:ʰ aml̓tꝭ derelicta ſuꝫ ꝓpt̓ pctāfilioꝝ meoꝝ: qꝛ declinauer̄ta lege dei. Iuſticias āt ip̄ineſcierūt. nec ambulauer̄tꝑ vias mādatoꝝ deiᵏ neqꝫ ꝑſemitas veritatꝭ eiꝰˡ cū iuſticia ingreſſi ſt̓.ᵐ Ueniāt ꝯfines ſyon ⁊ memorēt̉ captiuitatem filioꝝ ⁊ filiaꝝ mearū: quaꝫ ſuꝑduxit ill̓ eternꝰAdduxit .n. illos ſuꝑ. gētēd̓ longinqͦ gētē īprobāⁱ ⁊ alteriꝰ lingueq qͥ nō ſt̓ reueritiſenē: neqꝫ pueroꝝ miẜti ſūtEt abduxerūt dilectos vidue ⁊ a filijs vnicā deſolauerūt. Ego aūt qͥd poſſuꝫ adiuuare vos?ᵗ Qui .n. adduxit ſuꝑ vos mala: ˢ ipſe voscripiet de manibꝰ inimicoꝝ

tranſlatiōꝫ. lxx. interpretū. Quadraginta ānis ꝓximꝰfuit generatōni ⁊cͣ. Alio mō vt ſit ꝓph̓ia de futuro qꝛpꝰ tꝑ̄s baruch xp̄c deꝰ ⁊ hō cū hoībꝰ ꝯuerſatus eſt: Io.j. Uerbū caro factū eſt ⁊ habitauit in nobis ⁊cͣ. Et hecꝑfectior expoſitio: qꝛ ꝯuerſatō prima fuit hꝰ figuraapl̓m. iiij.Ic liberPoſtqͣꝫbaruchinduxit ad ſapientie deſideriuꝫet on̄dit quibusdatur et a qͦ: hicꝯn̄ter oſtenditque ſit illa ſapiētia .ſ. lex a d̓o data dicens.a ¶ Hic lib̓ mādatoꝝ dei. ſupple eſt ſapīa p̄dta: ꝓpter quoddr̄ Deutro. iiij.Hec eſt ſapientia nr̄a ⁊ intellectus corā ppl̓is.b ¶ Et lex q̇ ē ineter. nō .n. lex vetus ꝑ nouaꝫ eſtabolita: ſꝫ magꝑfecta ẜm ꝙ dic̄ſaluator Mat.v. Nō veni ſoluere legē ſed adimplere. vt ibidem fuit declaratum.Om̄s qͥ tenenteā. obſeruandod ¶ Ad vitā. ſcꝫgratie in pn̄ti etglorie in futurolicet em̄ patretveteris teſtamēti decedentes: nō ſtatim admitte̓nt̉ ad gloriam. eranttamen admittendi ſuo tēꝑe .ſ. amoto impedimento ꝑxp̄m. e ¶ Qui aūt dereli. eam tranſgrediendo qꝛ decedentes ſtatī deſcendebant in gehennā. f ¶ Cōuertere iacob .i. popule deſcendens a iacob. g¶ Et apprehende eam. ꝑ iugem memoriā. h ¶ Ambula perviam morum. i ¶ Ad ſplendorē eiꝰ. oculos conuertendo: ideo ſubditur. k ¶ Cōtra lu. eius. tales .n. nōhn̄t an̄ ſe vnibrā ignorantie vel culpe: auertentes autem ſe a lumine habent vmbrā culpe ⁊ ignorantie an̄ſe. l ¶ Ne tradas alteri glo. tuam ⁊cͣ. legē diuinitusdatam dimittendo: d̓ cuius acceptione poterat ppl̓siſrael ip̄ eeteris ppl̓is gl̓ari: ẜm ꝙ dr̄ pſal. cxlvij. Nō fe.ta. oī na. ⁊ iu. ſu. nō ma. ei. ideo ſubditur. m ¶ Bea.ſu. iſrl̓. hͦ diē baruch eo ꝙ erat de ppl̓o illo. n ¶ Quiaq̄ deo placent .i. mandata legis ⁊ ꝓphetaꝝ oracula.o ¶ Manifeſta ſunt nobis. in lege ⁊ ꝓphetis. ¶ ꝑAnimequior. Poſita populi exhortatōne: hic ꝯſeq̄nter ponit̉ eius conſolatio: et primo in ꝑſona Baruchloquentis. ſcd̓o in ꝑſona hieruſalē metropolis: ibi. Etdixit. tercio in ꝑſona dei conſolantis: ibi. Animequioreſto irl̓m. Circa primū dr̄. p ¶ Animequior .i. ꝯſtantior et hilarior. q ¶ Eſto populus dei .i. populus iſrl̓dei cultor ceteris ad ydolatriam declinantibus.r ¶ Memorabilis iſrl̓. coram deo: licet oblitus videaris: ideo ſubditur. s ¶ Uenundati eſtis. gentibus.nō in ꝑditōeꝫ. ſꝫ vt afflictio det vobis intellectū ad veſtrā emendatōeꝫ: ideo ſubdit̉. t ¶ Sed pro. qd̓ ī irai. in peccatis veſtris ira dei dignis. v ¶ Ad iracun-

diam ꝓuo. deū: traditiqꝫ eſtis ⁊cͣ. ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi. ¶ EEt ꝯtri. nutri: vr̄aꝫ irl̓m. q̄ nutriuit vos corꝑaliter bonistꝑalibus ibidem abundantibus: ⁊ ſpūaliter doctrina ꝓphetaꝝ ibidem habitantiū: ideo ſubdit̉. y ¶ Uidit em̄iracundiā .i. penā. a ¶ A deo venientē vob̓. hoc em̄ p̄uidit Hieremias etalij ꝓphete q̄ locutl ſunt de babylonica captiuitate: vtpatuit ſupra ī librꝭeoꝝ. b ¶ Et dixit. Hic ꝯn̄ter ponitur ppl̓i ꝯſolatioin ꝑſona irl̓m: ⁊ vtoppoſita iuxͣ ſe poſita magis eluceſcātprimo recitat̉ materia deſolationis.ſcd̓o conſolatōnisibi. Ego autē. Circa primum dicit̉.b ¶ Et dixit .ſ. ꝑ ꝓphetas ⁊ alios ſanctos deſolationeꝫhieruſalē lamentātes eo mō loquendi ꝙ pariſius dicit̉facere et dicere qd̓ppl̓s eiꝰ facit ⁊ dicitc ¶ Audite ꝯfinesſyon .i. ciuitates aſfinitatē cū irl̓m habentes.d ¶ Adduxit enimmi deꝰ lu. ma .i. materiā maunā lugēdi: ꝑ exercitū chaldeorum: ppl̓m meum captiuantium.e ¶ Nutriui em̄ il.cū iocunditate tꝑibus dd̓ et ſalomonis. quia tunc eratin magna bonioꝝ tꝑalium ⁊ ſpūalium ꝓſpiritate.f ¶ Dimiſi aūt illos cū luctu ⁊ fletu. cum ducerent̉ in babylonem tꝑibus iechonie et ſedechie. g ¶ Nemo gauh ¶ Amultis. de filijs meis in captiuitatē ductꝭ. i ¶ Iudeat ſuꝑ me. que magis indigeo compaſſione.ſticias aūt ipſiꝰ neſcierūt. practice: lꝫ aliqͥ ſciuerint ſpeculatiue .ſ. ſacerdotes ⁊ legiſperiti viuentes male.k ¶ Neqꝫ ꝑ ſemitas. qͣꝫtuꝫ ad ꝯſil̓ia. l ¶ Cū iuſti. ingreſſi ſunt .ſ. pena ꝑ dei iuſticiam inflicta: vnde et peccantiumpunitio ꝯmuni modo loquendi iuſticia nominatur.m ¶ Ueniāt ꝯfines ſyon ⁊ come. ⁊cͣ. de hoc .n. ciuitates īcircuitu iudee exiſtentes frequenter loquebant̉ ſicut ſolꝫfieri de tali caſu. n ¶ Adduxit ⁊cͣ. de longinquo .ſ. d̓ chaſdea ⁊ alijs regnis exiſtentibus ſub chaldeis. o ¶ Gentem improbam .i. bonis moribus carentē. p ¶ Et alteriꝰ lingue. ꝓpt̓ qd̓ minꝰ miſerebant̉: qꝛ non intelligebantverba deprecantiū: ideo ſubditur. q ¶ Qui nō ſunt reueriti ſenē ⁊cͣ. quibus tamē eſſet maxime compatiēdumſed abſqꝫ diſcretōne etatis conditionis ⁊ ſexus populuꝫcrudeliter afflixerunt. r ¶ Et abduxerunt dilectos vidue. id eſt filios eius in captiuitatem duxerunt: et ſic eaꝫvnicam ⁊ deſolatam dimiſerunt. s ¶ Ego aūt. Hic ꝯſequenter ponitur materia ꝯſolatōnis cū dicitur. Ego autem quid poſſuꝫ adiuuare vos. q. d. nō eſt a vobis petendum humanū auxilium ſed diuinū. ideo ſequitur.t ¶ Qui em̄ adduxit ſuꝑ vos mala. pene ad vr̄am correctionem. v ¶ Ip̄e eripiat vos de ma. inimi. veſ. ad nominis ſui laudē precipiens cyro edificare templū in hierufalem ꝓpter qd̓ dedit ppl̓o iuderedeūdi lithr̄

PP iiij