Baruch
Et nō mouebo ampliꝰ ppl̓ꝫmeū filios iſrl̓ a t̓ra quā dedi ill̓.ᶻ Et nūc dn̄e oīpotenſdeꝰ iſrl̓ª aīa ī anguſtijs ⁊ ſpiritꝰ anxiꝰᶜ clamat ad teᵈ Audi dn̄e ⁊ miſerere qꝛ deꝰ ē miſericors ⁊ miſerere nr̄i quiapeccauimus ante. Quia tuſedes ī ſempit̓nū: et nos ꝑibimꝰ in euū. Dn̄e oīpotensdeꝰ iſrl̓ᶜ audi nūc or̄one mortuoꝝ iſraei ⁊ filioꝝ ipſoruꝫqͥ peccauerūt ante: ⁊ audierūt voceꝫ dn̄i dei ſui:ᵍ et agglutinata ſunt nobis malaʰ Noli memīſſe iniquitateſpatꝝ nr̄oꝝˡ ſꝫ memento manꝰ tue:ᵏ ⁊ noīs tui in tꝑe iſtoqꝛ tu es dn̄s deꝰ nr̄: ⁊ laudabimꝰ te dn̄e: qꝛ ꝓpt̓ hͦ dediſtitimorē tuū in cordibꝰ nr̄is:et vt inuocemꝰ nomē tuum⁊ laudemꝰ te in captiuitatenr̄a: qꝛ ꝯuertemur ab iniqͥtate patrū nr̄oꝝ qͥ peccauerūt ante te. Et ecce nos ī captiuitate nr̄a ſumus hodie
qꝛ nos diſꝑſiſtiᵐ ī īproꝑiuꝫ⁊ ī maledictū ⁊ in pctm̄ ẜmoēs iniqͥtates patꝝ nr̄oꝝ qͥdiſceſſer̄t a te dn̄e deꝰ nr̄. iij.Udi iſrl̓ mandata vite:ᵇ auribꝰ ꝑcipe vt ſcias prūdentiā. ᶜ Quid ē iſrl̓ꝙ ī terra inimicoꝝ es.ᵈ Inueteraſti ī t̓ra aliea: ᵉ coinqͥnatꝰ es cū mortuis. Deputatꝰ es cū deſcēdētibꝰ ī infernūᵍ dēliqͥſti fōtē ſapīe.ᵖ naꝫſi ī via dei ābulaſſes: ᵖ habiſit v̓tꝰˡ vbi ſit ītellct̄ꝰᵐ vt ſcias ſil̓ⁿ vbi ſit lōgit̓nitas vite ⁊ victꝰᵖ vbi ſit lum̄ ocl̓orūq ⁊ pax. Quis īueīt locūeiꝰ. Et qͥs ītrauit in thezauros eꝰˢ Ubi ſt̓ pͥncipes gētiumᶜ ⁊ qͥ dn̄ant̉ ſuꝑ beſtias q̄ſt̓ ſuꝑ trā. Qui ī auibꝰ celiludūtˣ qͥ argētū theſaurizāt⁊ auꝝ ī qͦ ꝯfidūt hoīesʸ ⁊ n̄ ēfinis acqͥſitōis eoꝝᶻ Qui argētū fabricātª ⁊ ſolliciti ſūt
apoſtolus ſatis diffuſe in epl̓a ad hebreos: ideo ſb̓dit̉y ¶ Et nō mouebo ampliꝰ ppl̓m meū ⁊cͣ. qꝛ māſio celeſtis ſtabilis ⁊ eterna eſt. z ¶ Et nūc dn̄e om̄ipotensPoſtqͣꝫ poſita ē orātis allegatio. hic ꝯn̄ter ponit̉ dep̄cantis ꝯcluſio: cū dr̄. a ¶ Anima in anguſtijs. poſita. b ¶ Et ſpiritus anxius. exafflictōne dura.c ¶ Clamat adte. vt poſſit aliquantulū reſpirare. d ¶ Audi dn̄e. ꝯdeſcendēdo. cetera patēt vſqꝫ ibi. CeAudi nūc orationē mortuoruꝫiſrl̓. .i. ſctōꝝ pr̄iarcharū ⁊ ꝓphetaꝝ qͥ viuentesorauerunt ad teꝓ bono ſtatu poſteroꝝ. f ¶ Etfi. ipſoꝝ: qͥ pec.an̄ te. i. voce noſtrā audi. qͥ licetpeccauerimꝰ tibi: tn̄ penitētesclamamꝰ ad te.g ¶ Et agglutinata ſunt nobismala .i. pena ml̓tiplex eſt nobisinflicta.h ¶ Noli meminiſſe iniqͥtatespatꝝ nr̄oꝝ proip̄is nos puniēdo: naꝫ aliqn̄ filij iuſte ꝓ patribus puniunturpena temporali. qꝛ filij ſunt q̄dam res patrū.i ¶ Sed memēto manꝰ tue .i. potētie tue ꝓ nr̄a liberatione. k ¶ Etnoīs tui. cuiriū eſt parcere ⁊ miſereri: cetera patētvſqꝫ ibi. l ¶ Quia ꝯuertemur ab iniquitate patrumnr̄oꝝ: innum ꝑ pnīam nr̄am qͥ ſumꝰ ſucceſſores eorū. m ¶ In improperiū ⁊ in maledictū. nam multaꝯuicia ⁊ maledicta inferebant̉ eis in aliena terra. rEt in pctm̄ .i. pctōres ⁊ ꝓ pctīs puniti. ¶ Ca. iij.Udi iſrl̓. Poſtqͣꝫ p̄miſſa eſt humilis deprecatōHic ꝯſequenter ſubdit̉ vtilis informatio. Et pͦbarūch populum iſrael ad bonum bortat̉. ſecundo eum multipliciter conſolatur ſequēti capituloibi. Animo qͥetior eſts. Prima in duas: nā primo populum ad ſapīe deſiderium inuitat: ſecundo que ſit illa ſapientia declarat in principio ſeq̄ntis ca. Prima intres. qꝛ primo ad querendū ſapīaꝫ inducit: ſcd̓o ab eainfideles excludit: ibi. Quis inuenit. tercio quibꝰ concedit̉ on̄dit: ibi. O iſrl̓. Circa primū dicit. a ¶ Audiiſrl̓ mandata vite .i. mandata dei qͦꝝ obſeruatio inducit in vitā eternā. Mathei. xix. Si vis ad vitā ingrediſerua mandata. b ¶ Auribꝰ ꝑci. vt ſcias prudentiaꝫnō hūanā cuiꝰ finis eſt felicitas politica: ſꝫ diuinā ⁊ infuſam: cuius finis eſt felicitas ſuperna. c ¶ Quid eſtilri ꝙ in terra inimicoꝝ es. detentus in captiuitate.d ¶ Inueteraſti in terra aliena. ibi exiſtens iam a longo tempore. quia regnū iſrael fuit captiuatū anno. vj.czechie. et iechonias rex iuda cū nobilibꝰ ⁊ potētibus
regni ſui anno primo ſedechie. et ſedechias cuꝫ reliquisanno vndecimo regni ſui. e ¶ Coinq̄natus es cū mortuis. cum fidelibus qui dicuntur mortui Math. viij. Dimitte mortuos ſepelire mortuos ſuos. filij .n. iſrl̓ int̓ eoscaptiuati. cōmuniter inqͥnabant̉ cibis eoꝝ vt dictuꝫ eſtſupra thobie pͥmof ¶ Deputatus escū deſcendētibꝰ ininfernū .i. cū ydolatris inter eos commorādo: premiſitergo. Quid eſt iſrl̓id eſt que eſt cauſaiſtorum maloꝝ iuper te venientium⁊ rn̄det.g ¶ De reliquiſtifonte ſapīe .i. qꝛ dereliquiſti deū tuū.h ¶ Nam ſi in viadei ambulaſſes. tibi on̄ſa ꝑ legē et ꝓphetas. i ¶ Habitaſ. vtiqꝫ in paceſuꝑ terrā. a deo tibi ꝯceſſam: ptꝫ em̄ex decurſu veteristeſtamēti ꝙ qͣꝫdiuin via dei ambulauerunt in terra ꝓmiſſionis ꝑacificehabitauerūt.k ¶ Diſce vbi ſitpruden. infuſa.k ¶ Ubi ſit virtusſil̓r infuſa: nam ſicut virtutes politice ex actibus acquiſite connectuntur prudentie politice: vt habet̉. .vj.ethicorum. ſic virtutes morales infuſe ꝯnectunt̉ pruſe. l ¶ Ubi ſit intellectus. eſt autē intellectus ꝓprie hadētie diuīe vl̓ infubitus principiorum: articuli ꝟo fidei ſunt principia om̄ium credibiliuꝫ: ⁊ ideo fides q̄ eſt virtus intellectualis eſthmōi intellectus. m ¶ Ut ſcias ſimul .i. ꝑ ipſam fideꝫque eſt ſubſtantia rerum ſperandarum argumentū .i. certitudo nō apparentium. n ¶ Ubi ſit longiturnitas vitei. vita eterna. e ¶ Et victus .i. fruitio beata. p ¶ Ubiſit lumen oculoꝝ. ꝑ aꝑtam prime veritatis viſione.q ¶ Et pax. pax dicit omnimodam appetitus quietationem per fidem em̄ cognoſcimꝰ certitudinaliter ꝙ iſta ſūtin deo obiectiue: ⁊ in beatis ſpiritibꝰ ſubiectiue.r ¶ Quis inuenit. Hic ꝯn̄ter fideles ab hac ſapientia excludit dicens. Quis inuenit ⁊cͣ. quaſi diceret. nullus d̓ infidelibus quantumcunqꝫ potens et magnus. ideo ſubditur. s ¶ Ubi ſunt principes gentiuꝫ: tꝑe nanqꝫ baruchcaptiuatis regibus iſrael et iuda: omnes terre principeserant ydolatre ⁊ infideles. t ¶ Qui dominantur ſuperbeſtias que ſunt ſuꝑ terram. ꝑ venatōis exercicium.v ¶ Qui in auibꝰ celi ludunt. per aucupiuꝫ.x ¶ Qui arg. theſau. ⁊ au: in quo ꝯfi. hoīes. ꝑ hec eniꝫ ſperant obtinere ſuper alia regna dominium. y ¶ Et noneſt finis acquiſitionis eorum. qꝛ quantoplura acquirunttanto ad alia acquirenda ardentius anhelāt. z ¶ Quiargentū fabricant. inde faciendo monetam vel ydola.a ¶ Et ſolliciti ſunt. de obtinendo quod cupiunt.b ¶ Nec ē inuentio opeꝝ illoꝝ. qꝛ frequēterntur
PP iij