Trenoꝝ

¶ Incipiūt treni .i. lamentatōnes hieremie q̄ cynothhebraice inſcribūt̉. Aleph.Uomodoſedet ſolaᵇ ciuitas plenappl̓o. Factaeſt quaſi vidua dn̄a gētiū: ᶜ pͥnceps ꝓuinciaꝝᶠ fctāeſt ſub tributo. Beth̓ᵍ Plorās plorauitᵇ in nocte:ⁱ ⁊ lachryme eiꝰ in maxillis eius.ᵏNō ē qͥ ꝯſolet̉ eā: ex oībuscharꝭ eiꝰ. Oēs amici eiꝰ ſpreuer̄t eaꝫ: ⁊ facti ſt̓ ei inimici

Gymel. Migrauit iudasꝓpter afflictōeꝫ ⁊ ml̓titudinē ſeruitutisᵐ habitauit inter gētesⁿ nec inueīt requiēOēs nſecutores eiꝰ app̄hēder̄t eaᵇ int̓ anguſtias. Deleth.q Uie ſyōᵏ lugēt: eo ꝙn̄ ſint qͥ veniāt ad ſolēnitateꝫ. Omnes porte eius deſtructe:ʸ ſacerdotes eꝰ gemētes. Uirgines eiꝰ ſqualide⁊ ip̄a oppreſſa amaritudine. He. Facti ſūt hoſtes eiꝰin capiteᶻ inimici eꝰ locupletati ſūt: qꝛ dn̄s locutꝰ eſt ſuper eaꝫ ꝓpter multitudinē

¶ Incipit poſtilla magiſtri Nicolai de lyra ſuꝑ librūcrenoꝝ qui apucvocat̉ cynoth .i. lamētatō95nes cū additionibꝰuli ep̄i burgn̄.Ca. j.et. In p̄cedētibꝰ hꝰ libri proUomophetauiſtructōeꝫ hieruſalēniafuturaꝫ.Hic ꝯſequenterplorat eā iamfactam: qꝛ viditſuā ꝓphetiā cōpleta. Circa qd̓ſciendū ꝙ ſingulis verſibꝰ literehebraice p̄ponūtur ẜm ordineꝫalphabeti. Et dicunt aliqui ꝙ p̄poſite ſunt ad ſignanduꝫ ſnīamverſuū quibꝰ p̄ponunt̉. ⁊ ſic exinterpretationibꝰ lr̄arū ꝓcedūtad expoſitioneꝫverſuū. Sꝫ hocnon videt̉ benedictū: prīo qꝛ bebrei quoꝝ ſt̓ iſtelitere: ⁊ ꝑ conſequens virtutē eaꝝ debent magis cognoſcere: nihil tale dicunt. ſcd̓o qꝛ lr̄a ꝑ ſe ſumpta vt lr̄a eſt: nullam habet ſignificatōeꝫ: nec ꝑ ꝯſequens interp̄tatōeꝫ: lꝫ aliqͣlitera vt eſt dictio aliquid ſignificet: ſicut apud latīoshec littera a ꝓut eſt p̄poſitio ſignificat ſine. ſi gͦ ex iſtaſignificatōne aliquis vellet ꝓcedere ad exponendumvirtutē ipſiꝰ a: ꝓut eſt lr̄a: vel ſcripturam ꝑ a incipientem eſſet manifeſta equiuocatio. Item iſti imaginantur ꝙ iſte lr̄e nō ſint de integritate verſuū: ſꝫ qͣſi quidaꝫtituli eis p̄poſiti: qd̓ nō eſt verū: qꝛ ſic ſt̄ de integritateverſuū in hebreo: ſicut apud nos in illo hymno. A ſolis ortus ⁊cͣ. lr̄e latine incipiēdo ab a vſqꝫ ad gͦ incluſiue ſūt de integritate verſuuꝫ: qꝛ primꝰ incipit ꝑ a: a ſoprtꝰ ⁊cͣ. ſcd̓s ꝑ b. beatꝰ auctor ſeculi ⁊cͣ. et ſic ꝯn̄r vſꝫ adg: ⁊ eodē mō ē h̓ de lr̄is hebraicꝭ in hebreo: ſꝫ tranſlatornō potuit in latino ſeruare ordinē lr̄aꝝ latinaꝝ in prīcipijs verſuuꝫ: qꝛ prima dictio in hebreo ꝓ qͣ trāſfert̉quō: incipit ꝑ aleph: ⁊ quō: incipit ꝑ q: ⁊ iō ſingl̓is verſibus p̄poſuit ſeꝑatim literas hebraicas ꝑ ordinē: nonad ſignandū aliquid niſi ꝙ ꝑ tales litteras incipiūt verſus in hebreo: lamentatōes em̄ iſte ſcripte ſunt metrice in hebreo: ⁊ tꝑe hieremie currebat modus talis metrificandi aliquam materiā .ſ. ꝙ verſus inciperēt ordinate a literis alphabeti. Sciendū etiā ꝙ hic nō eſt q̄rendus ꝓceſſus artis ſꝫ magis dolentis ⁊ ꝯquerentisqͥ lamentans aliqd̓ factū ideꝫ freq̄nt̓ repetit ſub alijsverbis. ſicut mater lamentans filiū mortuū aliqn̄ noīnat ip̄m ꝓprio noīe: aliqn̄ noīat eū cor ſuū: aliqn̄ vitaꝫſuā: ⁊ ſic de alijs: ⁊ frequēter de vna ꝑſona trāſit ad aliam magis ẜm motū affectiōis qͣꝫ ẜm ordinē ratōnis.Preterea ſub noīe ciuitatū vel locoꝝ intelligit̉ ppl̓usibi prius habitans et ſic dicit̉ ciuitas vel locꝰ deſolarivel flere: ꝓ deſolatōe ⁊ fletu ppl̓i. His igit̉ p̄miſſis hecpars libri hieremie que apud hebreos cynoth vocat̉i. lamentatōnes: in duas ꝑ̄tes diuiditur: qꝛ primo pnit̉ hieremie lamentatio: ſcd̓o eiuſdem oro. v. capitu.Prima diuidit̉ in quatuor partes: ẜm quadruplex alphabetum hebraicum ẜm ꝙ lamentatōes iſte metrice ſcribunt̉: ⁊ hoc in quatuor ca. et hoc modo pn̄s ca-

e ¶ Princeps preuinciaꝝ .ſ. tꝑibꝰ dictis. f ¶ Facta ēſub tributo. regisbabylonis.g ¶ Plorās plorauit. per hanc reduplicatōeꝫ intelligitur fletus abundātia. h ¶ In nocte .i. tꝑe tribulatōnis et anguſtie qd̓dicitur nox. i ¶ Et lachryme eius in maxillis eiꝰ ꝑ hogdeſignatur ꝯtinuatio ⁊ diuturnitas fletus.k ¶ Non eſt qui conſoletur ⁊cͣ. qui populi iudeis confederati vt egyptij ⁊ ſyri ⁊ aliqui alij in neceſſitate eaꝫ reliquerunt: ⁊ nō ſolū reliquerūt ſed etiam chaldeis eorumaduerſarijs fauerunt: ideo ſubditur. Om̄es amici eiꝰ ⁊cͣ.l ¶ Migrauit iudas ꝓpter afflictōem et multitudinē ſeruitutis. ſicut enim fuit dictum capitulo precedenti illostranſtulerunt chaldei qui propter robur corporis vel induſtriam artis poterant eis ſeruire. alios dimittētes ꝓcultura terre. m ¶ Habitauit inter gentes. populus inbabylonem ductus. n ¶ Nec inuenit requiem. qꝛ laboribus duris affligebatur. o ¶ Omnes perſecutores eꝰapprederunt eam .i. hieruſalem. p ¶ Inter anguſtias .ſ.famis et mortalitatis que preualuerant in ciuitate quādo fuit capta: vt dictum eſt ſupra. Rabi ſalomon exponit. Inter anguſtias ſcilicet viarum vbi capiebantur fugientes: qꝛ non potuerāt diuertere. q ¶ Uie ſyon. Hicconuertit ſe ad lamentandum templi deſtructiōeꝫ: quoderat in monte ſyon cum dicitur. q ¶ Uie ſyon. ſcilicetper quas populus veniebat ad templum de locis exterioribus. r ¶ Lugent. hoc dicitur metaphorice: ſicut dicebātur gaudere in populi multitudine. vnde in hebreohabetur. Uie ſyon berboſe. quia nullus tranſibat ꝑ eas.s ¶ Eo ꝙ non ſint qui veniant ad ſolennitatem. id eſt adſolennitates: quia ponitur ſingulare pro plurali ſicut frequenter fit in ſcriptura veteris ac noui teſtamenti. ter. .ij.in anno debebat populus comparere in templo ſcilicetin paſchate: penthecoſte: et feſto tabernalorum Exodi.xxiij. ſed deſtructo templo et populo captiuato nullus veniebat. t ¶ Omnes porte eius deſtructe. quia a chaldeis incenſe: vt dictuꝫ eſt ſupra. v ¶ Sacerdotes eiusgementes. quia aliqui fuerunt occiſi: et ceteri in captiuitateꝫ ducti. x ¶ Uirgines eius ſqualide .i. deformate exfame ⁊ labore. y ¶ Et ipſa oppreſſa amaritudine .i. nonpotēs inde reſurgere: ſicut qͥ oppreſſus ē importabili pondere. z ¶ Facti ſunt hoſtes eiꝰ in capite. quia ante erāin cauda. z ¶ Inimici eius locupletati ſunt de bonis q̄erant in hieruſalem ⁊ iudea: quia tamen hoc factū eſt exdiuina iuſticia: ſubditur. Quia dn̄s locutus eſt ſuꝑ eam⁊cͣ. a ¶ Paruuli eius. qui ẜm leges belli non debebantoccidi. h ¶ Ducti ſunt in captiuitateꝫ. vt crefer-

go. a ¶ Quomodo ſedet ſola .i. habitoribus ſuis priuata. b ¶ Liuitas plena populo. anteqͣꝫ eſſet deſtructa.c ¶ Facta eſt qͣſi vidua .i. dignitate regni ⁊ ſacerdotij orbata. d ¶ Domina gentium .i. que fuit domina gentiū.maxime tꝑe dauid ⁊ ſalomonis qui multas gentes alienigenas ſibi ſubiecerunt vt habet̉. ij.Reg. ⁊. iij. ⁊ ad idēpertinet quod ſditur.