Ale
ᵈ ad montē filie ſyōᵉ Et eritſicut auis fugiens: ⁊ pulſi d̓nido auolantesᶠ ſic erūt filij moabᵍ ī trāſcenſu arnonIni ꝯſiliū:ⁱ coge ꝯcilium:epone qͣſi noctē vmbrā tuāī meridieⁱ Abſcōde fugientesᵐ ⁊ vagos ne ꝓdas Habitabūt apud te ꝓfugi meiMoab eſto latibulū eoꝝ afacie vaſtatorisº Finitꝰ ē .n.puluis:ᵖ ꝯſūmatus ē miſerdefecit qͥ cōculcabat terrā
⁊ p̄parabit̉ ī miſericordiaſoliū: ⁊ ſedebit ſuꝑ eū ī veritate ī tabernaculo dd̓ᵍ iudicās ⁊ q̄rēs iudiciūᵗ ⁊ velociter reddēs qd̓ iuſtū ē. Audiuimꝰ ſuꝑbiā moab: ſuꝑbꝰē valdeˣ Suꝑbia eiꝰʸ ⁊ arrogātia eiꝰ ⁊ indignatio eiuſ:pluſꝙͣ fortitudo eiꝰᵇ Iccircoᶜ vlulabit moab: at moabvniuerſus vlulabit.ᵈ His qͥletant̉ ſuꝑ muros cocti laterꝭᵉ loquimīᶠ plagas ſuas:
moab de qͣ fuit ruth. Und̓ dicit Hieronymus in epl̓aad pauſini dronͥibus facre ſcripture libris ruco mosbitj Eſaie explet vaticiniū dicet: cmitte aguū dn̄e ⁊cͣ.d ¶ Ad montefiuie ſvon .i. ac hierim in qͣ erat tempiūin monte ſpon vbi beata vao obtulit filiū ſuū: Lul. j.
oδE ω. ¶ad pduſini dronͥibus facre ſcripture librls rueo mosbitj Eſaie explet vaticiniū dicet: cmitte aguū dn̄e ⁊cͣ.oMidinobtētilie mont. addhierim inqͦ qat̓ temp̓fain monte ſpon vbi beata vgo obtulit filiū iuū: Lil. ij.e ¶ Et erit. Hicꝓpha ex dictisinfert correlarium: vicꝫ ꝙ ſicutipſe comꝑatiebat̉ ppl̓o moabitarū ꝓpter xp̄mita ecōuerſo populus moab debebat cōꝑati populo iudeoꝝ exqͥ deſcendit xp̄sꝑ booꝫ ſicut ⁊ exmo ab ꝑ ruth: vtdictū eſt. Addietiam ꝓph̓a aliārōem cōpatiēdiſ. ꝓpter quā anguſtiam moabite erāt paſſuri. Afflicti em̄ ſolent alijsafflictis cōꝑati: ⁊ hanc rōem p̄mittit di.e ¶ Et erit ſicut auis fugiens ⁊c̄ .ſ. timore ne capiatur.f ¶ Sic erūt filij mōab .ſ. fugiētes ne capiant̉ ab aſſyrijs ⁊ babylonijs. g ¶ In trāſcenſu arnon. fluuiꝰ qͥeſt in finibus moabitaꝝ. h ¶ Ini ꝯſiliū. cū ſapientibꝰ moab. i ¶ Coge ꝯciliū .i. ꝯgrega in loco ſecreto advidēdū quō poſſis effugere manus vaſtator: ⁊ ꝯn̄terdat modū dicens. k ¶ Pone qͣſi noctē ⁊cͣ .i. fac latibula in qͥbus poſſis filios iſrael fugientes abſconderein meridie: ita qꝛ ibi lateant ac ſi eſſet tp̄s noctis: ⁊ id̓oſubdit̉. l ¶ Abſcondere fugiētes. eis cōpatiendo.m ¶ Et vagos ne ꝓdas .ſ. ꝑſecutoribus tradendo: ⁊ ꝙde filijs iſrl̓intelligat ſubdit. n ¶ Habitabūt apd̓ teꝓfugi mei .i. fugieres de ppl̓o meo timore ſennacherib:quia licet nō ceperit hierl̓m: tn̄ vaſtauit alias ciuitatesiudee: vt habet̉. iiij. Regꝭ. xviij. ⁊ de illis multi fugerūtad terrā moab. Et vlterius denūciat ꝓph̓a caſum ſennacherib de ꝓpinquo futurū: vt moabite nō retrahant̉a receptione ppl̓i iſrael timore ſennacherib dicens.o ¶ Finitus eſt em̄ puluis .i. in ꝓpinquo eſt exercitusſennacherib terminādus qͥ dicit̉ hic puluis: eo ꝙ corpora bellatoꝝ fuerūt redacta in cinerē: vt dictū eſt sͣ.p ¶ Conſūmatus eſt miſer .i. ſennacherib eſt in ꝓxiooccidendus a filijs ſuis in terra ſua.q ¶ Defecit qͥ cōculcabat terrā .ſ. ſenuacherib qͦ ſubijciebat ſibi habitatores terre. r ¶ Et p̄parabit̉. Hicdeſcribit̉ ipſius xp̄i regia ptās cū dicit̉. Et p̄parabiturin miſericordia ſoliū. qꝛ poſt reſurrectionē xp̄s aſcēditin celū: ⁊ ſedet ad dexterā patris. vt habet̉ Marci. vl̓ti. cuiꝰ regnū eſt in dulcore miſericordie vſqꝫ ad iudiciū extremū: in qͦ erit tp̄s iuſtie: ideo ſequit̉.s ¶ Iudicans ⁊ querens iudiciū. ſcꝫ extremū.¶ Uelociter reddens qd̓ iuſtū eſt: qꝛ in breui tꝑe dabit̉ ſentētia ꝓ iuſtis. Uenite benedicti ⁊cͣ. ⁊ ꝯtra iniuſtos. Ite maledicti ⁊cͣ. Math̓. xxv. c. vn̄ verſus. Mortis vel vite breue verbū ite venite. Dicet̉ reprobis itevenite ꝓbis. Totū autem iſtud de capl̓o pn̄ti exponitRa. ſa. de mōab ad litterā ꝯtinuādo capitulo p̄cedētiAd cuiꝰ intellectū ſciendū ꝙ meſa rex moab ſoluebatꝓ tributo regi iſrael centū milia agnoꝝ: vt habet̉. iiij.Regū. iij. tn̄ poſtea mortuo achaꝫ negauit: ⁊ qꝛ extūcppl̓us mōab erexit ſe in ſuꝑbiā: de qͣ dicit̉ in ꝑte ſequenti. Audiuimus ſuꝑbiā mōab ſuperbus eſt valde: ideoEſaias volens eiꝰ ſuperbiā repellere improperet ei tributū iſtud dicens. Emitte agnū dn̄e dn̄ator terre. no-
mina em̄ hebrea ſunt indeclinabilia: ideo defacili dici poteſt dn̄ator ꝓ dn̄atore: ſicut hec noīa cornu ⁊ gelū indifferenter accipiunt̉ in caſu accuſatiuo ⁊ noīatiuo apud latinos: ⁊ eſt ſenſus ẜm Ra. ſa. Emitte agnum quaſi diceretꝓpheta quid ſuꝑbis popule moab contra regnū iuda cōemnēdo: qꝛ ille qͥuit dn̄ator ⁊ dn̄sin terra veſtra. ſcꝫrex veſter aliqn̄ miſit pro tributo regiiſrael. Agnū. id eſtagnos. accipiendoſingulare ꝓ plurali: ſicut Exod̓. viij.Uenit muſca grauiſſima .i. multitudo muſcaꝝ. De petra deſerti .i. de taliloco t̓re moab vn̄mittebant̉ agni p̄dicti. Ad montemfilie ſyon .i. ad ſamaria q̄ edificatafuit in monte empto a ſomer. iij. Regū .xvj. ⁊ erat metropolis in regnoiſrael: ⁊ dicit̉ mons filie ſyon: qꝛ om̄s ciuitates totius iudee fuerūt ſub hierl̓m in qua eſt mons ſyon vſqꝫ ad diuiſionem regni tempore roboam. Et erit ꝓpter ſuperbiammoab. Sicut auis fugiens ⁊cͣ. quia vaſtatio hec fuit eisinflicta ꝓ ſuperbia ſua cum alijs malis. Conſequēter oſtēdit ꝓpheta modum euadendi hanc penam. ſcꝫ ꝑ cōpaſſionem. ſcꝫ ad filios iſrael dicens. Ini conſilium ⁊cͣ. exponatur vt ſupra vſqꝫ ibi. Finitus eſt enim puluis: conſummatus eſt miſer: defecit qui conculcabat terram vbi Ra.ſa. dicit ꝙ hec eſt littera hebraica. Defecit ſuctio: conſūmata eſt māmilla: defecerunt mobilia de terra. quā litteram ſic exponit. Defecit ſuctio .i. animalia que ante abūdabant in terra moab non ſugent amplius lac matrumſuarū. Conſummata eſt māmilla. id eſt defecit lac de māmillis animalium: vnde moabite in lacte ⁊ butyro ſolebant abundare. Defecerunt mobilia de terra. id eſt animalia que gradiuntur ſuper terram: quia hoſtes deduxerunt ea ꝑ p̄dam. hāc enim penam cōminatur eis Eſaias⁊ tunc ꝯuertit ſe ad nunciandum fortificationem regniiude tempore Ezechie dicens. Et preparabitur in miſericordia ſolium: quia ex dei miſericordia exercitus ſennacherib ab angelo percuſſus fuit: ⁊ ipſe fugiens ad terramſuam ibi interijt: ⁊ tunc Ezechias in pace ⁊ gloria regnauit: vt habet̉. ij. paralip̄. xxij. Et ſedebit ſuper illud in veritate. vnde dixit. Fiat pax ⁊ veritas in diebus meis. qꝛto Regum. xx. In tabernaculo dauid. id eſt in ciuitatequam edificauit dauid: iudicans ⁊ querens iudicium ⁊cͣ.quia ipſe fuit iuſtus: ⁊ in alijs iuſticiam ſeruauit.v ¶ Audiuimus. quia ẜm expoſitores hebraicos ⁊ latinos moabite nō fecerūt ẜm monitionem Eſaie de ꝯſeruando fugitiuos de populo iſrael: ideo nō euaſerunt penam cōminatam: ⁊ ad hoc deſignandum reuertitur hicꝓpheta ad deſcribendum eorum penam ⁊ culpam: ⁊ primo p̄dicit exterminiū. ſecundo excludit eoꝝ remedium.ibi. Et erit. Circa primū dicit.v ¶ Audiuimus ſuꝑbiam moab. ꝑ famā volantem.x ¶ Suꝑbia eius. in factis. y ¶ Et arrogātia. in verbisEt indignatio eius. in exterioribus ſignis.a ¶ Pluſqͣꝫ fortitudo eius. Eſt em̄ modus ſuꝑbi plus eſtimare de ſe qͣꝫ ſit in veritate. b ¶ Idcirco .i. ꝓpt̓ iſtā ſuꝑbiam. c ¶ Ululabit mōab at ⁊c̄. querentes abinuicemauxilium: ⁊ non inueniēt.d ¶ His qui letantur ſuper muros ⁊cͣ. tales em̄ muri fiebant antiquitus. ſcꝫ de lateribus coctis ⁊ in fortitudinetalium muroꝝ gloriabantur moabite. e ¶ Roquiminio vos ꝓph̓e. f ¶ Plagas ſuas .i. miſerias eis ſuꝑu4g
¶ C vj