¶ Racheaborum. II.

vigintiquinqꝫ milia proſtrauerūt.Inde ad ciuitatem ſcitarum abierūt quę ab hieroſolimis ſexcentisſtadijs aberat Conteſtantibus autem his qͥ apud ſcitopolitas erantiudęis ꝙ benigne ab eis haberentur. etiam temporibus infęlicitatis. qd̓ modeſte ſecum egerint gratias agentes eis ⁊ exhortati etiamde cętero erga genus ſuum benignos eſſe venerunt hieroſolimaꝫdie ſolenni ſeptimanarum inſtante. Et poſt pentecoſten abierūt cōtra gorgiam prępoſitum ydumeę.Exiuit autē cum peditibus tribusmilibus ⁊ equitibus quadringentis. Quibus congreſſis: contigitpaucos ruere iudeorum. Doſitheus vero qͥdā de bachinoris equeſvir fortis gorgiam tenebat. ⁊ cumillum vellet capere viuum equesquidam de tratibus irruit in eum.humerūqꝫ eius amputauit. atꝫ itagorgias effugit in mariſan. At illiſqui cum eſdrin erant diutius pugnātibus ⁊ fatigatis. īuocauit dominum iudas adiutorem ⁊ duceꝫ

belli fieri. incipiens voce patria etcū hymnis clamorem extollēs. fugam gorgię militibus incuſſit. Iudas autem collecto exercitu venitin ciuitateꝫ odollā. Et cū ſeptimadies ſuperueniret ſcd̓m cōſuetudinem purificati. in eodem loco ſabbatū egerunt. Et ſequēti die venitcum ſuis iudas vt corꝑa proſtratorum tolleret. ⁊ cum parentibusponeret in ſepuleris paternis. Iruenerunt auteꝫ ſubito ſub tunicisinterfectoꝝ de donarijs ydoloruꝫquę apud iamniam fuerunt. a qubus lex prohibet iudęos. Omnibus ergo manifeſtum factū eſt. obhanc cauſam eos corruiſſe Omēsitaqꝫ benedixerunt iuſtum iudicium domini. qͥ occulta fecerat manifeſta. atqꝫ ita ad pręces conuerſirogauerunt vt id quod factum fuerat delictū obliuioni tradereturAt vero fortiſſimus iudas hortabatur populum conſeruare ſe ſinepeccato. ſub oculis videntes quęfacta ſunt pro peccatis eorum quiproſtrati ſunt. Et facta collectione

qꝛ iſti carnaliter ſer tientes ſpiritualē ſcīam diſcere nolebāt. nec intelligerepoterant. ꝙ finis legis eſt chriſtus. ad iuſticiam omni credenti. iudęo ſcilicet atqꝫ gentili. ideo quinqꝫ milia proſtrati in bello ephronitico legunturſicut in illo bello qd̓ in carmon cōfectū eſt. qꝛ ſapientia huius mūdi ſtulticia eſt apud deū. ⁊ prudētia carnis mors eſt. littera em̄ occidit ſpiritus aūtviuificat. Un̄ idem ꝑ paulū dicitur. Stultam fecit deus ſapientiam huius mūdi. Et iterū. Animalis homo n̄ ꝑcipit ea q̨̄ ſūt ſpūs dei Stulticiaem̄ eſt illi ⁊ non pōt eaintelligere quę ſpiritali ter examinant̉. Hinciacobꝰ apl̓us ſcribensad diſꝑſos ait. Qd̓ ſic̨elū amarū habetis ⁊contentiones in cordibus veſtris: nolite gloriari ⁊ mēdacēs eē aduerſus veritatē. nō eſtiſta ſapientia deſurſūdeſcendens a patre luminū. ſed terrena animal̓ ⁊ dyabolica. Cuius ſectatores pͥncipesppl̓oꝝ fōtes ſine aqua⁊ nebulas turbinibusexagitatas appellat. q̄bus caligo tenebraruꝫreſeruat̉. Sunt em̄ vanitates loquentes. pollicentes in deſiderijscarnis luxurię eos quipaululū effugiūt. qͥ inerrore cōuerſant̉. libertatem illis promittētecū ipſi ſerui ſint corruptionis. Iudas em̄ cūſuis vſqꝫ qͣqꝫ hoſtiumturbas ſtrauit ⁊ victoriam habuit. qꝛ doctores ſancti veritatis aſſertores ⁊ vniu̓ſi erroris expugnatores diuina ope adiuti. vbiqꝫde hoſtibꝰ ſuis tropheum victorię capiunt.vnde dicere cū paulopoſſunt. Deo aūt gratias qͥ ſcmꝑ triūphatnos in chriſto ieſu ⁊ odorē noticię ſuę manifeſtat per nos in om̄iloco.¶ Inde ad ciuitatem ⁊cͣ. Scitopolitę qͥiudęos benigne tractātes pro beneficijs ſuis a iuda gratiā ⁊ laudem ꝓmeruerūt. ſignificant eosqui doctores ſanctos ⁊ confeſſores rectę fidei recipiūt. ⁊ ſolatijs corpora libus pro viribus adiuuant. quoꝝ merces inuacuū non peribit. maxime cūdn̄s in euāgelio de talibus ad apl̓os dicat. Qui recipit vos me recipit. ⁊qui recipit ꝓphetam in noīe ꝓphetę mercedem ꝓphetę accipiet. Et qͥcunqꝫrecipit iuſtū in nomine iuſti: mercedem iuſti accipiet. ⁊ quicūqꝫ potū dederit vni ex minimis iſtis calicē aquę frigidę tm̄ in nomine diſcipuli. amē dico vobis nō perdet mercedem ſuam. Vnde ⁊ ioh̓es ſcribēs ad gayū in epiſtola ſua ait. Cariſſime fideliter facis quidquid oꝑaris in frēs. ⁊ hoc in peregrinos qui teſtimoniū reddiderint caritati tuę in cōſpectu eccleſię quosbenefaciens deduces digne deo. qui ꝓ noīe eius ꝓfecti ſūt nihil accipiētesa gentibꝰ. Nos ergo debemus ſuſciꝑe huiuſmodi vt cooperatores ſimusveritatis. Sic ⁊ paulus hmōi laudauit ſcribens ad corinthios. Obſecrefratres noſtis domū ſtephane ⁊ fortunati qm̄ ſūt pͥmitię achaie. ⁊ ī mīſteriū ſanctoꝝ ordinauerunt ſeipſos. vt ⁊ vos ſubiecti ſitis hmōi. ⁊ omni cōoperanti ⁊ laborāti. Gaudeo aūt in pn̄tia ſtephane. ⁊ fortunat ī ⁊ achaiciquoniā id quod nobis deerat ipſi ſuppleuerūt. refecerūt em̄ ſpir itū noſtrū⁊ veſtrum. Cognoſcite ergo qui huiuſmodi ſunt.¶ Et poſt pentecoſten ⁊cͣ. Gorgias p̨̄poſitus ydumeę bene pōt ty

pū gerere dyaboli qui rubea atqꝫ ſanguinolenta ſemꝑ delectatus conuerſatione. ſpēm tn̄ aliqn̄ virtutū ſimulat. licet ipſe per vicia ſedulo ꝯtra virtutes pugnet. Unde ſimplices quoſlibet de fideliū numero aſtu deludēsinterficit. ſed tamen victoria diuturna nō potit̉ quin potius ꝑ ducatū veri iudę militibus ipſius dominū inuocantibus adiutorem. ac p̨̄cibus atqꝫhymnis inſiſtentibus. ꝑs aduerſa timore cōfuſa in fugā vertit̉. ⁊ totius trium phi honor veris dei cultoribus tribuit̉. Unde petrus ſcribens ad credentes in epiſtola ſuaait. Humiliamini igit̉ſub potenti manu deivt vos exaltet in tēpore viſitationis. omneꝫſolicitudinē vrāꝫ ꝓijcientes ī eū. q. i. c. ē d. v.Sobrij eſtote ⁊ vigilate. qꝛ adu̓ſarius vr̄ dyabolus tanqͣꝫ leo rugiens circuit q̨̄rēs quemd̓uoret cui reſiſtite fortes in fide. Hinc ⁊ perpaulū d̓r. Reſiſtite dyabolo ⁊ fugiet a vobiſꝘ ꝟo doſitheus gorgiam volebat caꝑe viuum. ſed non poteratqꝛ humero eius āputato hoſtis de manibꝰeius euaſit. hoc ꝑ figurā oſtendit. qꝛ non humana fortitudine: ſedope diuina hoſtis antiquus vincit̉ Nā quiꝓpria virtute cū pelagianiſtis confidens victoriam adipiſci poſſeſperat de dyabolo. isꝓfecto non hoſtem vīcit. ſꝫ nec ſanitatis ſuęſtatū illeſum cuſtodit.¶ Et ſequēti die.Hi qui ab hoſte ꝓpterydo latriā occultam ꝓſtrati ſunt. quos meliꝰſignificāt qͣꝫ eos qͥ ſe īſccreto cordis ꝑ cupiditatē atqꝫ auariciamcōtaminant. quaſi deydoloꝝ donarijs ſubtunica geſtant. qui virtutū oꝑa cauſa cupiditatis terrenę ſeu ambitione humanę laudisforis agitant. ſꝫ ſub velamine pietatis doluꝫnequicię intus celant. Tales merito abo hſtibꝰ proſternunt̉. qꝛ virus doliqd̓ corā aſpectu hoīm latuit. interni iudicis intuitū nō fefellit. Ꝙ aūt cupiditas atqꝫ auaricia ydolatria ſūt. oſtendit paulus dicens. Radix omniūmaloꝝ eſt cupiditas. quā quidā appetentes errauerūt a fide. ⁊ inſerueruntſe doloribus multis: Et iterū. Hoc aūt inquit ſcitote intelligentes ꝙ omīsfornicator aut īmundus aut auarus. qd̓ eſt ydoloꝝ ẜuitus. non habꝫ hęreditatē in regno chriſti ⁊ dei ꝓpter hęc em̄ venit ira dei in filios diffidentię. Contra hoc vitiū ſaluator humanis mentibꝰ medicari volens in euāgelio docet dicens. Attendite ne iuſticiā veſtrā faciatis corā hominibꝰ vtvideamini ab eis. Alioquin mercedem nō habebitis apud prēm veſtrumqui in cęlis eſt. Et item. Uidete inquit ⁊ cauete ab omni auaricia. qꝛ nonin abundātia cuiuſqͣꝫ vita eius eſt ex his quę poſſidet. Miſticus iudas militibus ſuis ꝓpter ſimulationē caſū euenire cōſiderās. nō deſerit eos ſed paterna pietate conſulit tā p̨̄cibꝰ ꝓ peccatis eoꝝ interueniendo qͣꝫ etiā verbop̨̄dicationis atqꝫ exhortationis errorē illoꝝ corrigēdo. qͣtinus pietatis cultui iterū reſtituti cautius deinceps ſe obſeruent. ne ſimili ruina iterū in deterius cadāt. iuxta illud euangelicū. Ecce ſanus factus es noli vltra peccarene deterius tibi aliquid contingat.¶ At vero fortiſſimus ⁊cͣ. Ꝙ ꝟo poſt exitū vitę pręſentis ꝓ fideliū