Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

PratioAbacuch

5 ſed ſid ē libēt̉ patiar quod paſſꝰ ē iolIngrediaturᶠ putredo in oſſibusfſ vel et I in cōſummatōe mundimeis. ⁊ ſubter me ſcateat Ut reqͥI 5 dies illa dies ire dies cala. et mi.ſ ſemper enim aſcen§malorumeſcamʸ in die tribulatōnis vtꝭ aſcēritur a iuſto. hec audet dicere tribulatu.ſ fortem bellatoremdā ad populū accinctū nrm̄. Ficꝰenim nō florebit; et nō erit germēAliud ꝓmittit. omnia que dixerit deꝰ faciein vineis: Mentietur opus olimus et aliud facituę. ⁊ arua non afferent cibuꝫ Abſcidetur de ouili pęcus. ⁊ non eritarmentum in p̨̄ſepibus. Ego autēin domīo gaudebo. ⁊ exultabo inſquia ſ § non iuſticia legis ſ nō aliuddeo ieſu meo/ Deus dominꝰᶠ forl ſ vt calcem ſuꝑ aſpidem et baſiliſcumtitudo mea. ⁊ ponet pedes meosſinter ceteros qui habent virtutem cerui ponet me.quaſi ceruorum. Et ſuper excelſaqui primꝰ in agone vicitſ inter angemea deducet me victor: ī pſalmislos canam triumphum eius et in terra pacemhomībus.canente ii. Incipit prologus in ſophoniam prophetam. O RRadunt hebręi cuiuſcūqꝫ prophetę pater aut auus ponatur in titulo ipſos quoqꝫCyaophetas fuiſſeUnde ⁊ amos vnū de duodecimꝓphetis qui dixit. non ſum propheta nec filius prophetę. ſed paſtor caprarum vellicans ſicomoros: patris nomen in titulo nō habere Hoc ſi verum eſt. ſophoniaspropheta qui nomine (vt ita dicāprophetico ⁊ glorioſa maiorū ſuorum ſtirpe generatus eſt. Habuitenim patrem chuſi. auum godoliā

proauum amaſiā. ⁊ attauum ezechiam. ⁊ talem quadrigam ipſe velut extremus auriga compleuit.Nomen ſophonię alij ſpeculā. alijarchanuꝫ domini dei tranſtulerūtSiue igitur ſpecula ſiue abſconditum domini interpretetur. vtrūqꝫ prophetę conuenit Dicit̉ enimad ezechiel. Filij homīs ſpeculatorem domui iſrael te poſui. Iſte ergo propheta qui erat in ſpecula etin ſublimibus conſtitutuſ. ⁊ nouerat miſteria domī. filius erat chuſiqui interpretatur humilitas. Habebat quoqꝫ auum godoliam quidicitur magnitudo domī. ⁊ ꝓ auūamaſiam qui ⁊ ipſe vertitur in ſermonem domī. ⁊ attauum ezechiāqui ſonat fortitudo domī De fortitudine itaqꝫ domī natus ſermo domini. ⁊ de ſermone domī nata eſtmagnitudo domī. ⁊ de magnitudine domī nata eſt humilitas. vt cūꝑuenerit aliquis ad ꝑfectum. dicat. quia non ſum dignus vocariapoſtolus Et illud in pſalmis. Domine nō eſt exaltatuꝫ cor meum.neqꝫ elati ſūt oculi mei Ioſiā regiiudę cuius temporibus ſophonias prophetaſſe inuenitur deo preomnibus regibus iude placuiſſehyſtoria quarti libri regū. ⁊ ſecūdiꝑalipomenon demonſtrat. Ioſias ſimulacra quę pater ſuus amōvel auus manaſſes in templo deicollocauerat. deiecta comminuiſſemonſtratur In quibus etiam ſerpentem ęneum a moyſe factuꝫ. cuierrori inductus populus ſuperſtitōne ydolorum detentus admiſerat. Idem cuſtodiſſe paſcha etiam intermiſſum temporibus multis ſoluſ fertur celebraſſe Ideo deus ꝑ prophetam temporibus memorati regis quę prouētura erantoſtendens gentibus quidē lectōecomprehenſis affuturuꝫ iudiciuꝫpopulo vero iſrael ſalutem. ⁊ ciuitati hieruſalem reſtauratōnem. tūctemporis tribuendam textu lectionis denunciauit.

tremuit. et ab hac voce contre. la. m. Ingrediat̉ Nūc libenter patimur anguſtias omnes. ⁊ a tua commiuatōe totis viſceribꝰ tremimus. ⁊ nō hͦ ſolū. ſꝫ vltro appeto. Ingrediat̉.Inoſſibꝰ meisNon ſoluꝫ in carne. ſꝫetiā in medull̓ oſſium⁊ ſtratus putredīe corporis et vermibus ſcateat. vt cuꝫ ꝓ peccatisſuſtinuero anguſtiasoēs captiuitatis. reqͥeſcam cum abraā yſaac et iacob. ⁊ cęteris qͥſunt ppl̓s accinctus. hͨallegorice ut ſit allegoria mixta hyſtorię. qͥaaliqn̄ hyſtoria ip̄a metaphorice texit̉. nec ſꝑeius metaphora allegoriam ſonat. ẜm hyſtoriam autem in ꝑſona populi dicit ſe libēter in captiuitate patiquelibet: vt eo temꝑequieſcat quo maledicet ſceptris impij ⁊ eqͥconculcabunt ſutū vtpoſt cum ſanctis c̨orobabel et ieſu reuertat̉in terram ꝓmiſſionis.ſꝫ hoc non vult littera Sidens h̓ ꝓphetadeſtructōnem inimicorum victoria dei: reuertitur ad ſeipſuꝫ dicens ſe malle cū iuſtistribulari. qͣꝫ cum mal̓ęternaliter cruciari Tribulatōnisquia tūc omīa auferētur homini. ẜm illud.homo cum interierit.non ſumet omīa neqꝫdeſcendet cum eo gloria eius Ficus. Iō hͦ nolo pati. et poſt aſcēdere ad p. a. quia venietdies tribulatōnis. etcęteris in anguſtia cōſtitutiſ. ego letabor intua maieſtate. vel cuꝫvenerit dies iudaicęeuerſionis: ego ꝑeūtepopulo electus ſum. ⁊ſociabo me diſcipulischriſti aſcendens mōtana. quia ī mōte eosdocet. relictis inferiusturbis. quia ficus adquamvenit eſuriensid eſt populus iudeorum non dat poma ⁊ideo maledicitur nec fert fructum non in ſęcula ſęculorum. ſed vſqꝫ in ſęculum id eſt cū gentes intrauerint. hęc eſt ficus ꝓ quā rogat agricola id ē gabriel. vl̓ michael. cui commiſſus eſt populus iudęorum. qui in paſſione p̨̄catur. da eis ſpatium penitentie. ⁊ noli ſubuertere. et ſiquidem fecerit. .f.ſuſpenſiue ſubaudiatur. tranſferes in alteram vineam id eſt eccleſiā. Ueīt

clij. annis quia nō fecit fructum ſubuerſa eſt. qui vero conuerſi ſunt ad populum gentium tranſlati ſunt ad quem ꝓpheta aſcendit. Uinea id eſt populus qui non fecit fructum ſed ſpinas. non iudicium ſed clamorem dicēscrucifige crucifige euꝫet non habemus regēniſi ceſarem. qͥ occiditpoſt ſeruos filium. etideo exterminauit eaꝫaper de ſiluā. Oliuaid eſt populus. cuiusramis fractis oleaſterinſeritur. vel ficus ſpirituſſanctus ꝓ pomoꝝdulcedīe. Uinea chriſtus que dicit. ego ſuꝫvitis Oliua pater a qͥomne lumen. In libroiudicum dicunt̉ lignaſiluaꝝ veniſſe ad hasarbores vt regnentſuper ſe qd̓ nunqͣꝫ fit.ſed ramnus imꝑat eisquę habet ſpinas etignem vt vulneret ⁊ ꝯburat arua. hieruſalēolim in montibus ſanctis. nunc campeſtrisdicitur. quę non ſolūnon alit ratōnales. ſꝫnec pecora et boues qͥportent iugum dei. hͨomnia auferent̉ a populo quia inique egitin deum. Si aūt dicꝫtribulatōnis de cōſūmatōne accipis omīaad eos referes qui dicunt ſe eſſe de eccleſianon habentes opera.⁊ ficuſ. vinea. oliua .i.trinitas non aufereteis fructum ſuum. et n̄ſolum non habēt frumenta hominum. ſednec cibos pecorum etiumentorum. ⁊ ꝓ montibus in humili verſātur. Ego autem in.Iudęis ꝑ orbem diſꝑſis dicit propheta experſona credentium.ſed ſi de conſūmatōeaccipis. ſic dicetur. ſic̄ꝑcuſſa ęgipto. ficuſ. uinea. oliua. campi nondabant fructum ⁊ deficiebant pecora quianon habebant ciboset iſrael exultabat. ſicin fine mundi quādorefrigeſcet caritas. ⁊ n̄dabit fructus operuꝫtunc iuſtus lętuſ dicetEgo auteꝫ in domīogaudebo. et eductusad ſummū cantabo tropheum. qui in principio dixi. Clamabo et non exaudies. qui de iuſticia eius et de iudicio cauſatus ſum laudabo ęquitatē.