Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

DanielCa.II.

ni mihi. donec tempus pertrāſeat.Iheret in propoſito. ſtat in ſententia. idem replicatSōniū itaqꝫ dicite mihi. vt ſciamꝙ interpretatōnem eius veram loquamini Reſpondētes ergo chaldęi coram rege dixerunt. Non eſtſuper celū enī eſt qui hoc pōt.homo ſuper terrā qui ſermoneꝫ tutandē cōpulſi deū creatorē omniū recognoſcut.Fnēdū ſerui reum rex poſſit implere: ſedᶠ neqꝫ repoſſunt ſoluere.gū quiſqͣꝫ magnus ⁊ potens ꝟbūhuiuſmōi ſciſcitat̉ ab omni ariolo⁊ mago ⁊ claldęo. Sermo em̄ quētu rex q̨̄ris grauis eſt. nec reperiet̉quiſqͣꝫ qui indicet illū in cōſpectuConfitentur arioli. et omnis ſcientia ſecularis. preregis. exceptis dijs quorū non eſtſcientiā futurorū eſſe ſolius dei nō hoīm. vnde ꝓbꝫconuerſatio cū hominibus. Quotur ꝓphetas ſpū dei locutos. qui futura predixerūtaudito rex in furore ⁊ ī ira magnaFnō de vno tātū p̄cepit. nō de ſtultis et lecatoribꝰp̨̄cepit vt periret omnesᶠ ſapiētesnō de extranea patria. Ia regebabilonis Et egreſſa ſententia ſaN preparabant̉ occidi. vnde poſt Gapiētes ne ꝑdaspiētes int̓ficiebant̉. Querebat̉qꝫdaniel ⁊ ſocii eius vt perirēt. Tūcſneſciens cauſā ſui periculi. cclauerant enim ebaldeueſtionē regis. ne daniel et tres pueri preferrentureis in expoſitione viſionis.daniel requiſiuit de lege atqꝫ ſentēIarioch .i. ad ſolitudinem redigens.tia ab arioch prīcipe militię regis.qui egreſſus fuerat ad interficiendos ſapientes babilonis. Et interhanc.rogauit eū qui a rege poteſtatē acceperat. quā ob cauſam tam crudelis ſentētia a facie regis eſſet egreſIa ſecreto.ſa. Cum ergo rē indicaſſet ariochdanieli. daniel īgreſſus rogauit regem vt tempus daret ſibi ad ſolutionem indicādam regi. Et ingreſMoraliter. Ne ſis ſapiens tibi ſoli. omnibus prſus eſt domū ſua. ananięqꝫ ⁊ mificere debes. et alios tecum docere.ſaeli ⁊ azarię ſocijs ſuis indicauitnegociū. vt quererēt miſericordiā§ecumFocculto ſomnio quo ſacra futura ſignanta facie dei cęli. ſuꝑ ſacramēto iſtoquo inuento.⁊ non perirent daniel̓ ⁊ ſocij eiusdiligū. bene facit odiētibus. orat procū cęt̓is ſapiētibꝰ babilonis. Tūc

ſequentibusdanieli miſteriū per viſionē nocteFa deo.Fideo. Fnō ingratus ē. deo inputat non ſibi.reuelatum eſt Et benedixit danielad differentiā eorum deorū qui verſantur in terra.deum cęli. ⁊ locutꝰ ait. Sit nomēet demoniacis artibꝰ et preſtigijs terrenos deludidn̄i benedictū a ſęculo ⁊ vſqꝫ in ſęIqua cognoſcuntur miſteria. regnorurculū. quia ſapientia ⁊ fortitudonō hoīm. nō demonū. nō regū. .j. ſ non alius.eius ſūt. ⁊ ipſe mutat tempora ⁊nota qꝛ generali diſputatione preparat auditoremiam innuēs ſomniū eſſe de mutatione regnorum.ętates. trāſfert regna atqꝫ ꝯſtituitvnde. audiens ſapiens ſapientior erit. et qui habetdabitur ei. et qui nō habet. et qd̓ videtur habere auferetur ab edat ſapientiam ſapientibus. ⁊ ſciēdiligentibus correctionem morum.tiam intelligentibus diſciplinam.Ip̄e reuelat profunda ⁊ abſcondinorantia.ta. ⁊ nouit in tenebris conſtituta ⁊I ſapientia atꝫ ſcientia. Iergo. ſne videatur ſui melux cū eo eſt. Tibi deus patrū noriti. refert hec ad patrum iuſticiam. et dei veritateꝫqui ſeminis eorū etiā in captiuitate miſereturſtrorū confiteor. atqꝫ laudo. quiaexponendi.ſpatiendi.ſapientiam ⁊ fortitudinem dediſtioli.mihi. ⁊ nunc oſtendiſti mihi quFnos quatuor. arrogantiam fugit ne ſolus impetrarogauimus te. quia ſermonē regiſſe videatur. et grās agit qꝛ miſteriū ſomnij ſolus intelligit.aperuiſti nobis. Poſt hęc danielingreſſus ad arioch quē conſtituerat rex vt perderet ſapientes babylonis. ſic ei locutus eſt. Sapiētesbabylonis ne ꝑdas. Introduc mein conſpectu regiſ. ⁊ ſolutionē narrabo regi. Tūc arioch feſtinus inquantū ad laudē. ſad quem nihitroduxitᶠ danielem ad regem et dixit ei Inueni hominē de filiis trāſmigrationis iudę qui ſolutionemregi annūciet. Reſpondit rex ⁊ dixit danieli cui nomen erat balthaſar Putas ne vere potes indicaredinem ſomnij ſcrumihi ſomniū qd̓ vidi ⁊ interpretationem eius; Et reſpondens danita omne occultūʸ poel coram rege ait. Miſteriū qd̓ rervocari miſterium.interrogat ſapientes magi ⁊ arioliadmirabilis ſimplicitas. innocētes on̄dit qui eiusnortem querebant. Nec enim nocendum eſt nocentbus. qui exta inſpiciunt et ex his futura predicāt⁊ aruſpices nequeūt indicare regi

Sapientes int̓ficiēbantur. Querunbebręi cur daniel ⁊ treſpueri nō ingreſſi ſuntad regē cū alijs ſapientibus. ⁊ cū eis iubēturperire. ⁊ ſic ſoluūt. cuꝫrex dona maxima ⁊ ſūmū honorē ꝓmittebatire noluerūt. ne dignitatē ⁊ diuitias viderētur ambire. Aut fortechaldęi inuidentes ſapientię eoꝝ ⁊ glorię. ingreſſi ſūt ſoli. quaſi ſoli p̄mia recepturi. ſꝫ poſtea penę voluerūt habere cōſortes. Danielaūt ⁊ ſocij eius nō venerūt ne p̨̄mia ambireviderent̉. vel ꝓpter inuidiā. ne forte chaldęinuiderent ſapīę eoꝝ Ut tempus daret. Nō vt ſagacitatementis occulta perquireret. ſꝫ vt dn̄m occultoꝝ obſecraret. Aliosſibi in p̄ces adiungit.ne videat̉ p̨̄ſumere depriuilegio ſui meriti.quoꝝ ē cōmune diſcrien. fiat cōis oratio. Tūc danieli ⁊cͣSomniū regis diſcitſuo ſomnio. imo ⁊ ſōniū ⁊ interpretatōnemeius dei renelatōne cōgnoſcit. qd̓ demonesignorabant. ſapientia ſęculi ſcire nō poterat daniel ꝙ fuerat cūctis ignotū retroactisgeneratōnibus cognoſcit deo reuelāte miſterium Deum celi ⁊cͣ.Dij em̄ qui nō fecerūtcęlum ⁊ terram ꝑibūt. Et ipſe mutat.Ne miremur gͦ ſi qn̄qꝫcernimus reges regibꝰ⁊ regnis regna ſuccedere. quę omnia fiuntdei arbitrio. qͥ cās omniū nouit. qui cōciditomnia. ⁊ malos regespatit̉ ſuſcitari. vt puniāt malos. ⁊ emēdētbonos. Dat ſapientiā.Sapiētia de cęleſtibꝰſciētia de terrenis. diciplina ordinata moꝝcorrectio. pͥus per diſciplinā corrigim̄. deīdeſcimus ⁊ poſt ſapimꝰ. Ipſe reuelat.Cui reuelat deus profunda admirat̉ ⁊ dicit O altitudo diuiciarū. ſa. ⁊ ſ. d. Iſte īhabitante in ſeſpū ſācto ſcrutat̉ ꝓfunda dei et in ꝓfundo aīę ſuę altiſſimos puteos fodit.⁊ terrā egerit. q̄ aqͣs oꝑit. bibit aquā de vaſis ſuis. ⁊ de fōte puteoꝝ ſuoꝝ Nouit in tene. Tenebre ignorantia. lux ſciētia atqꝫ doctrina. deuꝫenim peruerſa non latent recta. ambiunt ⁊ adherent. Uel tenebrę myſtica

⁊ profunda. Unde inparabolis. Intelligitparabolam ⁊ tenebroſum ẜmonē. Et ī pſalmo. Aqua tenebroſa īnubibꝰ aeris. p̨̄. f. ī cō:eius. Qui em̄ terrenadeſerit ⁊ ad excelſa cōſcendit. quaſi auis tenuiſſimū aereꝫ. etheraqꝫ deſiderat. ⁊ nubesefficitur ad quā ꝟitasdei peruenit. q̨̄ ꝑ ſcōspluere cōſueuit. h̓ taliſrepletus multitudineſcientię. habet multasaqͣs tenebroſas. ⁊ caligine inuolutaſ. qͣs ſolꝰmoyſes ⁊ ſui cōformesingredit̉. ⁊ facie ad faciē deo loquit̉. de quopoſuit tenebraſ latibulū ſuum. Rouerat illud qd̓patriarchę fodiebantputeoſ. ⁊ allophili nocte terram ingerebāt. ⁊patriarchę iterū fodiebāt vſqꝫ ad inuentamaquā. Sic q̨̄libet fidelis aīa vigilare debetꝓpter inſidias dyaboli. vt ad aquā viuamchriſtū ſcilicet poſſit ꝑuenire. Sōnolentiamquarū ſcilicet aīarū increpat ꝓph̓a dauid ſolicet dicēs. Filij ho. v.qͦ gra. cor. Memoresem̄ eſſe debemus ſcītiſlulę diuinę. ⁊ ymagīsnob̓ imp̄ſſe. de qͣ idemdauid Signatū ē ſuꝑnos ſu. vultus t. d. Sapiētes. Imitat̉ dn̄i clemētiā ꝓ perſecutoribus orās. Necvult eos ꝑire ꝓ quibꝰerat ipſe ꝑiturus ſi occiderent̉. Introduc. Arrogantiā vitat. qꝛ ip̄e recto itinere poſſet ire. etideo vult introduci. Inueni hominem ⁊cͣ. Dei grām adſuā refert diligentiam⁊ ſe inueniſſe dicit. cuꝫdaniel ſe vltro obtulerit. ⁊ morē nūcioꝝ oſtēdit qui cū bona nūciātſua volunt videri. De filiis tranſmigratōis. No ꝙ d̓ filijs iudę .i. d̓ regali ſtirpe ſit daniel non. ſacerdos. ſicut in fine continet belis fabula. Putas ne vereSeruat ordinē queſtionis. prius ſomnium quod magi ignorabāt poſt interp̨̄tationem ſomnij querit. vt cū quę viderat recognouerit credat interptationē ſomnij. quę variam recipit cōiecturam. Miſterium quod rex. fufert regi prauā ſuſpitōnem. ne exiſtimetinuēniri poſſe humana ſolertia qd̓ ſolius dei habet noticia.