¶ Eccleſiaſticus
ad adiutoriū hoīm et nō erat. Memoratus ſum mīę tuę dn̄e. et cooperatōis tuę q̨̄ a ſęculo ſunt. Qm̄eruis ſuſtinentes te dn̄e. et liberaſſſ doctrina et miraculiseos de manibus gentiū Exaltaſtipenis trāſuꝑ terrā hītationē meā: ⁊ ꝓ morteſitorijsdefluēti dep̄catus ſum. Inuocauiſiheſu chriſtidn̄m pr̄em dn̄i mei: vt n̄ derelinqͣtſpreſentime in die tribulatōis meę. ⁊ in tꝑevita in qua impij ſuperbiūtſuꝑboꝝ ſine adiutorio. Laudaboſin morte fidelinomē tuuꝫ aſſidue: et collaudaboIdiſce. a me o. qͥ oꝑ. ini. q. e. d. u. f. mpeccati uel laudisillud ī ꝯfeſſiōe: ⁊ exaudita ē oratiomea. Et liberaſti me de ꝑditōne: ⁊Fuel eripuiſti ſ preſentis uiteeruiſti me de tꝑe iniquo Propt̓eapeccatum meumenefꝯfitebor ⁊ laudē dicā tibi ⁊ bn̄dicaendo bene loquendo.nom̄ dn̄i. Cū adhuc iunior ſū: priꝰqͣꝫ oberrarē q̨̄ſiui ſapīaꝫ palā ī orōne mea. An̄ tp̄s poſtulabā ꝓ illa: ⁊vſqꝫ ī nouiſſimis inqͥrā eā. ⁊ floregenꝰ vini uel vuaꝝ. q. p̄coqua qͥa an̄ alias ſolebit tanqͣꝫᶠ p̄quox vua Letatū ē corcoqͥtur.affectꝰ ſ mādatoꝝ d̓meū ī ea. ābulauit peſ meꝰ it̓ rectūFuel inpaa iuuētute mea inueſtigabā ea Inex me ꝓfeci f ſ qui petit accipit ⁊ qͥ que. inue.clinaui modice aurē mea. ⁊ excepiin utilitate meaillā Multā inueni ī meipſo ſapīaꝫeo non michi⁊ ml̓tū ꝓfeci ī ea. Dati mihi ſapīaꝫLaudando gratias agendodabo gl̓iaꝫ. Cōſiliatꝰ ſū enī vt facerē illā: zelatꝰ ſū bonū ⁊ n̄ ꝯfundarTolluctata ē anīa mea in illa: ⁊ ī faf5 pijs precibus dei querēdo auxilium.ciēdo eā ꝯfirmatꝰ ſū Manus metotis uiſceribus in illa meditandoaſ extēdi ī altū: ⁊ in ſapīa eiuſſluxitaīa mea: ⁊ ignorātias meas illuīauit. Animā meā direxi ad illā: et inFilluīate mētisFamatoribus ſapīagnitōe inueni eā Poſſedi cū ipſaſmundū ¶ Btī mū. cor. q. i. d. v. Ab ea q̄ dicitcor ab initō: ꝓpt̓ hoc n̄ derelīquarĘgo diligētes me diligoUent̓ meꝰ cōturbatuſ ē q̨̄rēdo illā:ſ qꝛ oīs diſciplīa in preſenti amara eſt.Sapīam.ꝓpt̓ea bonā poſſidebo poſſeſſiōeꝫDedit enī michi dn̄s linguā mercedem meā ⁊ in ipſa laudabo eū Apꝓpiate ad me indocti: ⁊ cōgregate¶ Eccleſiam vbi uera diſciplina diſcitur.vos in domū diſciplinę. Quid ad
huc retardatis: ⁊ dicitis ī his. Aīęerbi dei fſ quaſi oēs ſiciētes uenite ad avr̄ę ſitiunt vehemēter. Aperui oſquas: ⁊ qͥ nō ha. argē. uenite emite.meū ⁊ locutus ſū. Cōparate vobiſMaterialiRigorē ſuperbie.ſine argēto ſapīaꝫ: ⁊ collū vr̄m ſubijcite iugo: ⁊ ſuſcipiat aīa vr̄a diſciſprope eſt dominꝰ omnibꝰ inuo. euplinā. In ꝓxīo ē enī inuenire eaꝫ.Uidete ocul̓ vr̄is: qꝛ modicū labointerioxibꝰſ qꝛ ex me parū ꝓfeciocūditatē ſapiētieraui. ⁊ inueni michi multa reqͥemEtdiuine eloAſſūite diſciplinā in multo nūeroquētie.nſum.argēti: ⁊ copioſū aurū poſſidete inea. Letet̉ aīa vr̄a in mīa eiuſ: et nōcōfundemini in laude ipſiuſ. OpeQui ingratus eſt confunditur.mini dum lucem habetisiudicij.ramini opus vr̄m an̄ tēpus. et daRemūeratōꝫ eternam ſ iudicij. (temꝑebit vobis mercedē vr̄aꝫ ī tpr̄e ſuo.ſuo metemus non deficientes.¶ Oratio ſalomonis: Incipit.T inclinauitſalomon genua ſua inconſpcū totiꝰ ecc̄ię iſrl̓et aꝑuit manus ſuas ad cęlū: et dixit: Dn̄e d̓s iſrl̓ n̄ eſt ſil̓iſ d̓s in cęloſurſū: neqꝫ int̓ra d̓orſū. qͥ cuſtodiſteſtamētū tuū et mīaꝫ pueris tuiseūtibuſ in cōſpectu tuo in toto corde. ſeruas puero tuo dauid q̨̄ locutus es illi: et locutuſ ē in ore tuo: etin manu tua īpleſti. quaſi dies iſteEt nunc dn̄e d̓s iſrl̓ cuſtodi puerotuo dauid pr̄i meo q̨̄ locutus es illi. dicēs: Nō deerit tibi vir a faciemea ſedēs in throno iſrl̓. verū tn̄ ſicuſtodierint filij tui legē meā. ⁊ inp̨̄ceptis meis ābulent. ſicut ābulauerūt in cōſpectu meo fideles. Etnūc dn̄e deus iſrl̓. creditū ē ꝟbumqd̓ locutuſ es puero tuo dd̓. qm̄ ſivere hītauit deꝰ cū hoībus in t̓ra.Si cęlū et cęli cęloꝝ n̄ ſufficiant tibi: quāto magis domus hec quaꝫędificaui? Sꝫ reſpicias ad oronēſerui tui et d̓precatōꝫ eiuſ. vt exaudias dn̄e placatōꝫ orōnis. quā puer tuus orat cora te hodie. vt ſintocl̓i tui ſuꝑ domū hāc die ac noctein locū que dixiſti. inuocari nomētuū: et exaudias orōneꝫ quā puertuus orat in hoc loco: et exaudiaspręcationē pueri tui et ppl̓i tui iſrlſi orauerint in loco iſto: et exaudies in loco habitatōis de cęlo et exaudias et propitius ſis: ſi peccauerit vir in te.¶ Explicit liber eccleſiaſticus
ſolacium a deo quęritadiutoriū a quo eſt oēbonuꝫ cui attribuit qͥliberatur ab inimicis.¶ Cum adhuc ⁊c.In iuuentute vel pueritia maxime pręualētvicia. Unde Delictaiuuētutis mee et ignomeas ne memīeris.¶ Cū adhuc. Poſtcommunem eccleſię oratōem. refert qūo abinfantia quęſierit ſapientiaꝫ¶ Priuſquā ob.Sigt ſe ante errorē puericię vel iuuētutꝭ deſideraſſe ſapīam ⁊ a domino poſtl̓aſſe. et vſqꝫad nouiſſimū perſeueraſſe.¶ Tāquā pre Decore ſapīę cōparat pręcoque vuę. vt oſtēdatiocūditatē apud eameē. p̨̄coqua enī vua d̓rꝙ cito matureſcat.¶ Cōſi. ſum. Priꝰdicit ſe conſiliuꝫ iniſſeut feceret illā. Deindezelo boni exardeſcere.poſtea animā ſuā ī eacolluctari. et in faciendo eā confirmatū et intelligere pͥmū eſſe cōſilium ut ſecernatur a malo bonū. bonū deindeuolēdū ut amet̉ bonū.Poſtremo ſtudiū boni operꝭ adhibendumet aſſidue. Sic enī confirmatus perueniet adfructū ſapīe. Un̄ ſapientia ait. Meū ē conſliū et ęqͥtas prudentiamea et fortitudo. in uiis iuſticię ābulabo. et īmedio ſemitaꝝ iudicijut diligentes me ditē¶ Uēter meꝰ. Cōmotuſ ad pnīaꝫ per ſaientię noticiā.Propterea b.Ad perfectionē ſapīęperuenire. n̄ eſt hūaniſtudij: ſꝫ diuini mūerꝭ.¶ Dedit enī. Bona merces eſt lingua eerudita. q̨̄ ſcit frēs inſtruere et corrigere.
¶ Letetur aīma.Magna eſt iocūditaſcordis ſi r̄cordatur miſericordiam ſuperni indicis.