Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

repleuit illos. Creauit illis ſcīamſpūs. ſenſu impleuit cor illorum. ⁊vim .ſ. diſcernendi bonū et malum tribuit eismala ⁊ bona oſtendit illis Poſuit Ratōem intelligendi. vnde poſſunt magnalia opeoculum ipſoꝝ ſuꝑ corda illoꝝ on̄rum dei cognoſcere ⁊ nomen eius et oꝑa laudare etdere illis magnalia oꝑm ſuoꝝ. etglorificare.nomen ſanctificatōnis collaudent⁊ gloriari in mirabilibus illius. vtmagnalia enarrent oꝑm eius. Addidit illis diſciplinā. ⁊ legē vitę hęreditauit illos. Teſtamentū ęternūconſtituit cum illis. ⁊ iuſticiā ⁊ iudicia ſua oſtendit illis. Et magnalia honoris eius vidit oculus illorum. ⁊ honorē vocis audierūt aures illoꝝ. ⁊ dixit illis Attendite abomni iniquo. Et mādauit illis vniſvolūtates ⁊ actōecuiqꝫ de proximo ſuo. Uię illoruꝫſ qꝛ oīa nuda et aꝑta ſunt oculis eius5 ccoram illo ſunt ſemꝑ. non ſunt abminus nouit cogitationes hominū quoniā vane ſūſconſę ab oculis ipſius. In vnamquāqꝫ gentē p̨̄poſuit rectoreſ. ⁊ ꝑsdoctdei iſrael facta eſt manifeſta Et omna et operatōnia oꝑa illoꝝ velut ſol in cōſpectuFoculi domini ſuꝑ iuſtos ⁊cdei. ⁊ oculi eius ſine intermiſſioneinſpicientes in vijs eoꝝ. Nō ſuntverbum dei non eſt alligatunabſconſa teſtamenta ꝑ iniquitateꝫ§ qui reſiſtunt verbo deiillorum. ⁊ omneſ iniquitates eoꝝvultus autem domini ſuper facientes malaMiſericordie oꝑa mercedē habent conſignataꝫ in celis. vnde. Beati miſericordesquoniam ipſi miſericordiā conſequentur.in ꝯſpectu dei Elemoſina viri quaſi ſacculus cum ip̄o. ⁊ grām homivirtutum.nis quaſi pupillā conſeruabit. etſ qꝛ in iudicō ad retribuerpoſtea reſurget ⁊ retribuet illis redum preꝑabit ſe deustributōem vnicuiqꝫ in caput ip̄oꝝ§. i. iudicabit ſecreta īterne voluntatis.⁊ conuertet in inferiores ꝑtes terrę. Penitentibus aūt dedit viā iuſticię. ⁊ confirmauit deficientes ſulaboresſtinere. ⁊ deſtinauit illis ſortem vep̄ mia veraciuꝫritatis. Conuertere ad dn̄m: et relinque peccata tua. p̨̄care ante faciem domini. ⁊ minue offendicula.Reuertere ad dn̄m. ⁊ auertere ab

iniuſticia tua. ⁊ nimis odito execrationē. ⁊ cognoſce iuſticias et iudicia dei. ⁊ ſta in ſorte p̄poſitōniset oratōis altiſſimi dei. In partesF eterne quietisque alibi d̓r ſeculū eternuꝫ. vel ſeculū ſeculi. vel ſecuvade ſęculi ſancti. cum viuis ⁊ dala ſeculorumCito conuertetibus confeſſionē deo Non demore ad dnm. nemo eſt enī qͥ ſꝑ viuat. nec opus. nereris in errore impioꝝ. an̄ morteꝫratō. nec ſapientia erunt apud inferosconfitere. A mortuo quaſi nihil perit confeſſio. Confiteberis viuensſ in pn̄ti vitaviuus ⁊ ſanus cōfiteberis. ⁊ laudabis deum. ⁊ gloriaberis in miſerationibus eius. Quā magna miſericordia dei. ⁊ propiciatō illius Qui ſoli nouerunt dulcedinem miſericordie dei.vnde. bonus eſt dominus ſperatibus in eumconuertentibus ad ſe. Nec em̄ omvn̄. diuidēs ſingulis ꝓut vinia poſſunt eſſe in hominibus. qm̄non eſt immortalis filius hominiſ Senſus humani cordis ad maliciaꝫ pronus eſt⁊ in vanitate malicię placuerunt.ab adoleſcentiaQuid lucidius ſole; ⁊ hic deficiet. Aut quid nequius excogitauit caro ⁊ ſanguis; ex hoc arguet̉.ſ ꝑfectōꝫ ſanctorūIceleſtis creatureUirtutem altitudinis cęli ipſe conꝓbando dinumerat Iterreſtris creatura queſi equa ſunt omnia eius. vita peccatorumſpicit. ⁊ omnes homines terra etqꝛ in iudicō ad nihilum redigenturcinis Ca. XVIII .5.Ui viuit īeternum creauit omīa ſimul.vnde. Non iuſtificabitur in conſpectu tuo o. h. vj.Et alibi. Nunquid iuſtificabitur homo comparatusdeoOmīa vinDeus ſolus iuſtificabit̉. ⁊ manetcit. omnia ſuperat. et alibi. nemo bonꝰ niſi ſolꝰ deuinuictus rex inęternū. Quis ſufficiet enarrare oꝑa illius? Quis em̄inueſtigabit magnalia eius? Uirtutem aūt magnitudinis eius quienūciabit? Aut quis adijciet enarrare miſericordiā eiꝰ; Nō ē minueſad plenunre neqꝫ adijcere. nec eſt inuenirein ſcripturisFmandata dei pia oꝑemagnalia dei. Cum ꝯſummaueritratione ſ intelligere miſteria ſa mūdaniscurishomo tunc incipit. et cū quieueriti non cibum qui ꝑit.Fopus dei. vnde. oꝑaroꝑabitur. Quid eſt homo. et quę

ꝓ offenſionibus ſuis.⁊ tota mente refugiatad diuinā miſericordiam ſpernens ydolatriam ⁊ dyabolicę ſeruitutis fallaciā. D iſcat⁊ mandatoꝝ dei regulam. vt in ſorte ſanctitatis qua ęlectus eſt ꝑmaneat. ⁊ in laudibusaltiſſimi ꝑſeueret. Confiteberisviuens. In pn̄ti vita pꝰ quā non eſt tꝑuſoꝑandi. ſꝫ p̨̄mium recipiendi. Vnde. Cur rite dum lucem habetisne tenebrę vos cōprehendant.

Et legē vite ⁊cͣNaiuralem quā dedit om̄i homini vt ſb̓ijceretur ſuo creatori. ⁊bonoꝝ oꝑm in ſe honorificēntiā cuſtodirꝫUel legē literę quamad correctionē morum⁊ reꝑationē naturalislegis ſcribi voluit. hocem̄ naturalis lex. ⁊ literalis inſinuat. vt deūtoto corde. tota aīma.tota virtute diligam⁊ mandata eius in dei⁊ proximi dilectōne cuſtodiamus Coram illo Nouit d̓minus viam iuſtorum ⁊ iter imꝑiorūperibit Rectores angelos quibus ꝯmiſit deus cuſtodiam ſingularum gentium. Undeſtatuit terminos gentium inxta numeꝝ angelorum dei. Vl̓ doctores quos ad p̨̄dicādūmiſit.

Quid lū. ſoleOſtendit mundi machinaꝫ tranſitoriā eſſenec lux corporalis ꝑpetuo eadē manet Quāto minus vana cogitatio humanę fragilitatisCa. XVIII.Treauit o. ſi.Reꝝ ſubſtantia ſimulcreata eſt. ſꝫ nō ſimul ꝑſpēs formata ē. ⁊ ſil̓ extitit ꝑ ſubſtantiaꝫ materię. nō ſimul apparuit ꝑ ſpēm formę. Cūqꝫfactum cęlum terraqꝫdeſcribiturſi mul ſpūalia ⁊ corꝑalia. ⁊ qͥdqͥdde cęlo vel de terra ꝓducitur: indicatur. Nemo per ſeipſumidoneus eſt ꝯſiliū deivel magnitudinē ꝟtutis ſcire l̓ enarrare Un̄Nemo nouit filiū niſipater. neqꝫ patrē quisnouit niſi filiꝰ. ⁊ cui voluerit filiꝰ reuelare. Nō eſt minuere. Nihil de ſcripturiſſanctis eſt minuenduꝫnihil addendū. Un̄Si qͥs appoſuerit adhęc. appouet ſuꝑ illuꝫdeus plagas ſcriptasin libro iſto ⁊cͣ.

Cōuertere On̄ſa conditōne hominisquō ſcꝫ ad imaginemdei creatus ſit. ⁊ cęterꝭp̄latus creaturis. hortatur vt poſt lapſumpeccati reuertat̉ ad factorē ſuū relinquēs errorem quo ſemetipſuꝫdecepit ⁊ deprecet̉ deū

b i