Druckschrift 
Biblia latina : Mit der Glosse des Walafridus Strabo u.a. und Interlinearglosse des Anselmus Laudunensis
Einzelbild herunterladen
 

Eccleſiaſticus.

poteſt Agreſtia em̄ in aquatica cōuertebantur. ⁊ quęcūqꝫ erāt natātia in terra trāſibāt Ignis in aquavalebat ſupra ſuā virtutē. ⁊ aquaextinguentis naturę obliuiſcebat̉Flamę econtrario corruptibiliumanimaliū non vexauerunt carnescōambulantiū. nec diſſoluebāt illāquę facile diſſoluebat̉ ſicut glaciesbonam eſcam. In omnibꝰ em̄ magnificaſti populū tuū dn̄e. ⁊ honoraſti. ⁊ nō deſpexiſti. in omni tꝑeetiā in omni loco aſſiſtens eis Incipit prologus libri ieſu fitij ſyrach qui Eccleſiaſticꝰ appellatur.Ultorū nobis ⁊ magnoꝝ ꝑ legēet prophatas alioſqꝫqui ſecuti ſūt illos ſa pientia demonſtrataeſt: in quibus oportet laudare iſrael doctrinę ⁊ ſapiētię cauſa. qꝛ nōſolum ipſos loqu ētes neceſſe ē eſſeperitos. ſed etiā extraneos poſſe ⁊diſcentes ⁊ ſcribentes doctiſſimoſfieri. Auus meꝰ ieſus poſtqͣꝫ ſe amplius dedit ad diligentiā lectōnislegis ⁊ prophetaꝝ. ⁊ alioꝝ libroꝝqui nobis a ꝑentibus noſtris traditi ſunt. voluit ⁊ ipſe ſcribere aliquid hoꝝ quę ad doctrinā ⁊ ſapiētiam ꝑtinent. vt deſiderātes diſcere ⁊ illorū ꝑiti fieri magis magiſqꝫattendant animo. ⁊ confirmenturad legitima vitaꝫ. Hortor itaqꝫ venire vos cum beniuolentia. ⁊ attētiori ſtudio lectionē facere. ⁊ veniāhabere in illiſ in quibus videmurſequentes imagine ſapīę. ⁊ deficere in verboꝝ compoſitōne. Nā deficient verba hebraica qn̄ fuerinttrāſlata ad alterā līguā. Nō aūt ſolū hęc. ſꝫ ⁊ ip̄a lex ⁊ prophetę. cęteraqꝫ alioꝝ libroꝝ nō ꝑuam habētdifferentiaꝫ qn̄ inter ſe dicunt̉ Nāin octauo ⁊ tricreſimo anno ⁊ temporibus ptolomęi euergetis regipoſtqͣꝫ ꝑueni in ęgiptum. ⁊ cū multū tꝑis ibi fuiſſeꝫ. inueni ibi libroſrelictos non paruę neqꝫ ꝯtemendę doctrinę. Itaqꝫ bonū ⁊ neceſſarium putaui. ⁊ ipſe aliquā addere

Sa. I.Mnis ſapientia a domino deo ēA cum illo fuit ſemꝑ.et eſt an euum. Arenā maris et pluuię guttas. ⁊ dies ſęculi qͥs dinūerauit. Altitudinem cęli. ⁊ latitudinem terrę. et profundū abyſſi. qͥsdimenſus eſt. Sapīam dei p̨̄cedētem om̄ia: quis inueſtigauit. Prior omniū creata eſt ſapīa. ⁊ intellectus prudentię ab euo. Fons ſapientie verbum dei in excelſis. et ingreſſus illius mandata ęterna. Radix ſapiētię cui reuelata eſt. ⁊ aſtutias illius quis agnouit; Diſciplina ſapiētię cui reuelata eſt ⁊ manifeſtata. et multiplicatōꝫ ingreſſusillius quis intellexit; Unus eſt altiſſimus. creator omniū om̄ipotēs⁊ rex potens. ⁊ metuendus nimisſedens ſuꝑ thronū illius. ⁊ dominans deus. Ipſe creauit illā ſpirituſancto. ⁊ vidit et dinumerauit.et menſus eſt. Et effudit illam ſuꝑomnia oꝑa ſua. et ſuꝑ omnē carnēſcd̓m datum ſuū. p̄bet illam diligēſ qui coercꝫ a penis. virtutuꝫtibus ſe. Timor domini gloria etſ in p̄ſenti recte confeſſionis.ſ eterne bein futurogloriatō. lęticia et corona exultatiatitudinis Famore inenarrabilij. ſin pn̄tionis. Timor domini delectabitin futurocor. et dabit lęticiam et gaudiumin longitudinem dierum. Timentiſct̓na beatitudo ſ in fine huiꝰ vitedn̄m bene erit in extremiſ. ⁊ in die

In oībꝰ eī ma.Miſericors ⁊ miſerator dn̄s ſemꝑ adeſt fidelibꝰ ſuiſ. quos ſemꝑꝓtegit ⁊ regit. qͦs aliqn̄ī martirio purgat. vn̄vaſa figuli ꝓbat fornax. ⁊ hoīes iuſtos tēptatio tribulatōnis.Multę em̄ tribulationes iuſtoꝝ. ⁊ de omnibus his liberauit eosdn̄s Ca. IOmnis ſapīa ⁊cͣ. Libruꝫ ieſu filiſyrach dicit ſe hieronimus apud hebręos reperiſſe. nō eccleſiaſticūvt apud latinos. ſꝫ parabolas p̨̄notatū. cuiiuncti erāt eccl̓iaſtes. ⁊canticū canticoꝝ. vt ſalomonē nō mō libroꝝnu̓o. ſꝫ ⁊ materiaꝝ genere coequaret. Libyꝟo ſapīę nō reperiſſeapud eos. ſꝫ magiſ gręcam redoſere ęloquentiā. quē nōnulli philonis eſſe affirmāt. Eccleſiaſticus ꝟo ſic̄ ⁊ eccleſiaſtes eccl̓ię vtiliſſimꝰeſt. qͥ ꝯgregator vl̓ collector interp̄tat̉. ſic̄ illecōcionator. ſꝫ eccl̓iaſteſad chriſtū refert̉. ⁊ acquēlibet p̨̄dicatorē eccleſiaſticꝰ qͥ ꝓpter excellentiā virtutū ſuaꝝ panarethos .i. omniū virtutū capax appellaturCuiꝰ tāta claritas. tātaqꝫ latinitas ē: vt ipſe ſibi ꝯmenta ſit.Om̄is ſapīa ⁊cͣRab̓. Incipit ab ęt̓nadei ſapīa q̨̄ chriſtꝰ ē qͥcum patre eſt ſꝑ an̄ ſecula ẜm illud. In principio erat verbū ⁊ verbū erat apud deū ⁊cͣ A dn̄o deo ⁊cͣQuia chriſtꝰ fons vitęlux vera: de patre naſcit̉. ⁊ oīa ꝑ ip̄m factaſunt. ⁊ ſine ip̄o factū ēnibil. quiſquiſ hac ſapiētia carꝫ. in tenebriſambulat. ⁊ neſcit quovadat. Sapiētia eniꝫhuius mundi ſtulticiaeſt apud deū. ⁊ prudētia carnis mors.Irena ma. ⁊c̄Rab̓. Corporalia ſpiritualibꝰ cōꝑat. vt exdifficillimis qd̓ omnino impoſſibile eſt eſtimetur: Si em̄ hęc quę

diligentiam ⁊ laborē interp̄tandilibrum iſtuꝫ. ⁊ multa vigilia attulidoctrinam in ſpacio tēꝑis ad illa q̨̄ad finem ducunt libꝝ iſtuꝫ dare. ⁊illis qui volunt animuꝫ intendere⁊ diſcere quēadmodū oporteat inſtituere mores qui ſcd̓m legem domini propoſuerint vitam agere.

in certo numero ⁊ menſura ⁊ pondere condita ſunt. nemo pōt dinumerare. qͣnto minꝰſapīam dei ſine initio⁊ ſine fine inenarrabilem ineſtimabilē poterit inueſtigare Prior om̄iūcreata eſt ſapīa.Creata ſcd̓m humanitatem in conſilio deipatris .ſ. ꝓ ſalutē hūani generis p̨̄deſtinataeſt incarnari Notādūaūt ꝙ ꝓpter vnitatemꝑſonę. aliqn̄ chriſtusdicitur genitus. aliqn̄creatusFons ſapīe.Origo omnis ſapiētięa verbo dei proceditqd̓ deus ex deo ſemꝑcum patre manet in cęlis. ſꝫ ingreſſus mundūꝑ diſpenſatōeꝫ humanitatis. dedit mādataſalutiſ. Unde Verbavitę ęternę habes. Radix Oſtenditnemineꝫ poſſe ꝓfunditatem dei penetrare. l̓magnitudineꝫ bonitatis eius ⁊ miſericordięUnde ad liberationē⁊ illuminatōnē humain generis homo fieridignatus eſt. Vnde.Generationē eiꝰ quisenarrabit Ipſe creauit ⁊ͣUnigeniti .ſ. aduentum ꝑ verbuꝫ ſibi coęternum cum ſpūſcō diſpenſauit. quomō pervirginis partuꝫ ad ſalutem mundi veniret.⁊ creaturas reꝑaret. ethominē ad agnitōem⁊ dilectōnē ſui reuocaret. dans illi donū ſpirituſſancti. vt eius munere ſaluet̉ inęternum Timor domini⁊cͣ. Bea̓tus vir qui timet dominū in mādatis eiꝰ cupit nimis. gl̓a⁊ diuitię ī domo eiꝰ ⁊ qͥ Timor do. g. ⁊cͣRab̓. Duę ſpēs ſunttimoris. De altera d̓r.Timor animę in caritate ⁊cꝭ. Qui hunc habent ꝓpter metū gehēnę peccare deſinunt. ⁊vitam corrigunt. hic ītroducit caritatē. ſꝫ foras mittit̉. Qui em̄ ſictimꝫ. nondū amat necdeſiderat bona. ſed cauet mala. ſꝫ tamē ſe corrigit ⁊ bona deſidera