Druckschrift 
1 (1487)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

.III.

Dixerunt ergo ei ſerui ſui.Queramꝰ dn̄o nr̄o r̄gi adoleſcentulā virginē: ⁊ ſtet coram rege. ⁊ foueatꝭ eū: dormiatqꝫ ī ſinu ſuo: ⁊ calefaciatdn̄m nr̄m regeꝫ. Queſierūtigit̉ adoleſcētulā ſpecioſaꝫin oībꝰ finibꝰ iſrl̓: ⁊ inuener̄tabiſagſunamitem: ⁊ adduxerūt/ eā ad regē. Erat aūtpuella pulcra nimis: dormiebatqꝫ cū rege et mīſtrabatei: rex v̓o nō cognouit eam.Adonias autē filiꝰ agithꝫfeleuabat̉ dicēſ. Ego regnabo. Fecitqꝫ ſibi currū ⁊ eqͥtes: et quīquaginta viros qͥcurrerent an̄ euꝫ. Nec corripuit eū pr̄ ſuus liqn̄ dices. Quare hͦ feciſti? Erataūt ⁊ ip̄e pulcer valde ſecūdus natu poſt abſalonᵏ Etẜmo eiꝰ cū ioab filio ſaruie⁊ cū abiathar ſacerdote qͥadiuuabāt partes adonie.Sadoch v̓o ſacerdos ⁊ banaias filiꝰ ioīadē ⁊ nathanꝓpheta ⁊ ſemei et celethi etphelethi ⁊ om̄e robur exer

citus dauid nō erat cū adoniaᵐ Immolatis ergo adonias arietibꝰ ⁊ vitulis ⁊ vniuerſis pinguibꝰⁿ iuxta lapidem zoelethͦ qͥ erat vicinusfonti Rogel: vocauit vniu̓ſos fratres ſuos filios regꝭ:⁊ om̄s viros iuda ſeruos regis:ᵖ nathan autem prophetam ⁊ banaiam ⁊ robuſtosquoſqꝫ et ſalomionem frēmſuū non vocauit.q Dixit itaqꝫ nathan ad berſabee matrem ſalomonis. Num audiſti: ꝙ regnauerit adoniafiliꝰ agith: et dn̄s nr̄ Dauidhoc ignorat? Nūc ergo veni accipe cōſiliū a me: ⁊ ſalua aīam tuā filijqꝫ tui ſalomonis. ᵍ Uade ⁊ ingredere.ad regē dauid ⁊ dic ei. Nonne tu dn̄e mi rex/ iuraſti mihi ancille tue dicēs: ꝙ Salomon filiꝰ tuꝰ regnabit pꝰme ⁊ ip̄e ſedebit ī ſolio meoQuare ergo regnat adonias? Et adhuc ibi te loquente cū regē: ego veniam poſtteᵗ ⁊ complebo ẜmones tu-

puella ad lr̄am adducta ip̄i dauid ī remediū frigiditatꝭcorꝑalis: qd̓ et̄ pꝫ ex hoc ꝙ adonias qͥ erat iuuenis petiuit eā ꝓ vxorrtuo dauid. vt hr̄ infra. ij. ca. ⁊ ideooꝫ dicere ad veritatē lr̄e ꝙ fuerit puella corꝑalis ẜm hͦigit̉ exponit̉ cū dr̄. ¶c Uixerūt gͦ ei ſer. ſui .ſ. mediciqͥ erāt ſoliciti deeius vita ꝓlōgda ꝓpter ſuā ſanctitatē. d Queramꝰ d̓o. nr̄o ⁊cͣ.dicūt em̄ mediciimū remeditatēet ꝑaliſim imminētē ēīplexꝰ mulierisaxīe iuuēculoinis: ⁊ iō tafuit adducta ip̄dauid nec ex hocpeccauit: qꝛ cuꝫa ꝯͣxit mr̄imoniū vt magis patebit ex ſequētibus. Senes em̄uātūcūqꝫpoſſunōtrahere licet nō pn̄t generaſicunt: ſi ml̓icienter ꝯͣhat cūnō potēnoſcerez cōet ſic fuit ī ꝓpoſito: et iōplexibusis ī ſtaſoniali n̄ī fuiſſe illicituꝫdauid: maxīecū hoc eēt ei ī remediū tāte/ friritatis. Adonias ātHic ꝯn̄r d̓ſcribitur ipſiꝰ adf Eleuabat̉ dicēs ⁊cͣ. hoc nō dicebatambitio cū d̓alā ſꝫ ſecretarijs ſuis qͥ ei fauebāt: vt poſtea habetur Fecitqꝫ ſibi currū ⁊c̄. ad on̄tationē ⁊ quādā diſpoſitionē ad regnādū. ¶h Nec corripuit eū ⁊cͣ. pr̄ ꝙ exhoc dauid peccauerit grauit̉. ſicut heli. vt dictū eſt. sͣ.jͣ. li. ij. ca. Dicendū ꝙ nō eſt ſil̓e: qꝛ pctm̄ filioꝝ heli fuitrecte ꝯͣ den: factū aut adonie quātū exterius apꝑebatnō erat niſi quedā vanitas vel oſtentatio que ſatis cōiter ꝑmittūtur filijs regū: ⁊ forte dauid qͥ iacebat in lecto neſciuit ꝙ in hoc excederet. ⁊ ſi ſciuit tn̄ ignorauitꝙ ad regnū aſpiraret. qd̓ pꝫ ex hoc ꝙ qn̄ ſibi innotuit:ꝙ tanqͣꝫ rex feſtum faciebat. ſtatim ſalomonē regē inſtituit. vt hr̄ infra eo. ca. 1 Erat aūt ⁊ ip̄e pulchervalde ⁊c̄. ex pulchritudīe em̄ iſta ⁊ ex hoc ꝙ erat pͥmogenitus inter filios dauid viuētes ⁊ qꝛ patrē videbatimpotentē fuit elatus ad vſurpandum ſibi honoremregiū abſqꝫ licentia patris R¶ Et ſermo eius fuit cūioab. Cuiꝰ cā erat ex ꝑte adonīē vt ꝑ ip̄m ioab qͥ eratmagiſter militie haberet militiā ſibi fauentem. Ex ꝑteaut ioab cā fuit: qꝛ bn̄ ꝑceperat ꝙ dauid habebat cordi vindictaꝫ occiſionis abner ⁊ amaſe: ⁊ ꝙ dauid hocimponeret ſuo filio regnaturo: ⁊ ideo querebat vt pereius auxilium adonias inſtitueretur: et ſic ſibi parceretur. ¶l Et cū abiathar ſacerdote. cuius cauſa fuit.

ex tꝑe adonīe. vt ꝑ abiathar qͦ erat ſummꝰ ſacerdos ppl̓ꝫad ip̄m īclinaret̉. ⁊ ab ip̄o inungeret̉. Ex ꝑte ꝟo abiatharcā fuit: deſcēderat de heli cui dictū fuerat ex ꝑte dei ꝙ fileiꝰ eſſent a ſummo ſacerdotio deponēdi ꝓut dictū fuit sͣj. li. ij. ca. Itē ꝙ ſicut dicūt hebrei a tꝑe qͦ ſugit dd̓ de irl̓mꝓpter abſalon dn̄snō dedit reſpōſumper abiathar: ſicuttactum fuit sͣ. ij. li.xv. ca. lꝫ in alijs faceret officiū ſummiſacerdotis: ⁊ iō q̄rebat hr̄e regem ſibifauorabile ue a ſtatu ſuo deijceret̉.m̄ IImmolatis gͦadonias arietibusī ſignū regie dignitatis. ¶n Iuxtalapidem Zo eleth.Erat lapis magnꝰextra cītatē: ī cꝰ motiōe ⁊ tractiōe virifortes experiebant̉vires ſuas. ⁊ iō hebrei dicūt h̓ Iuxtalapidē tractū.o Qui erat vicinus fonti rogel: hebrei dicūt: fonti fullonis: qͥa ꝓpe fontēillū erat locꝰ vbi fullōes ꝑabāt pānoset huic cōſonat qd̓hr̄ infra. iiij. libro.xviij. de Rapſace. ⁊ſocijs eius. Steterunt iuxta aquēdūctū piſcine ſuꝑiorꝭq̄ eſt in via agri fuilonis: ⁊ ſic ẜm hebreos zoeleth ⁊ rogel nō ſūt noīa proia ſꝫ appellatiuap̄ Nathan auteꝫꝓph̓am ⁊cͣ. qꝛ nonfauebāt ſibi ſed ſalomoni. q Dixit itaqꝫ nathan. Hic ꝯn̄r deſcribit̉ ipſius ſalomonis promotio: ⁊ ſcd̓o adonie ꝯfutatio: ibi. Adhuc illo loquente.Circa primū primo ponit̉ matris petitio: ſcd̓o regis conceſſio: ibi. Rndit rex. ⁊ tercio ꝯceſſionis executio: ibi. Dixit qͦꝫ rex. Petitio aūt matris facta fuit d̓ ꝯcilio nathanqͥ zelabat ꝓ ſalomone: qꝛ ip̄m nutrierat ⁊ docuerat. vt dictu fuit. sͣ. ij. li. xij. ca. ⁊ qꝛ ex reuelatiōe dn̄i dixerat ipſi dauid ꝙ ſalomon eſſet regnaturus pꝰ eū ẜm ꝙ dauid refertjͣ. paralip. xxij. verba nathan ad ip̄m vbi ſubdit̉: ob hanccam pacificus vocabit̉. In hebreo hr̄. Nomen eius ſalomon. ⁊ xxix. ca. dixit. Salomonem filiū meū elegit dn̄s. ⁊poſtea eo. cā. Salomoni qͦꝫ filio meo da cor ꝑfectū ⁊cͣ. ethoc eſt qd̓ dr̄ hic. Dixit itaqꝫ nathan: ⁊ pꝫ lr̄a vſqꝫ ibi.r Et ſalua aīaꝫ tuā ⁊c̄. timebat em̄ ꝓbabiliter ꝙ ſi adonias in regno ꝯfirmaret̉ ꝙ mortuo dauid puniret berſabee crimine adulterij: ⁊ ꝯͣ ſalomonē quereret mortꝭ occaſionem. Sed hic occurrit dubiū quo ꝓph̓a d̓ hoc timebatcū ſicut dictū eſt ex reuelatione dixerat ſalomonē regnaturū pꝰ ip̄m. Ad qd̓ dicendū ꝙ iſtud fuit quedā ꝓmiſſiofacta ip̄i dauid de futuro: tales aūt ꝓmiſſiōes diuine ītelligende ſunt ſub ꝯditiōe .ſ. ſi ex ꝑte hoīm nō ponat̉ impedimentū ſicut diffuſius fuit declaratū ſupra. j. li. c. ij. et iōpph̓a poterat timere ne ꝑ aliqd̓ pctm̄ ipſius dauid vl̓ beſabee ſeu ſalomonis aliquod impedimentū perueniſſe