Regum

domini locutꝰ eſt per me:ᵍ etſermo eius ꝑ linguam meā.ʰ Dixitᵗ Deꝰ iſrael mihi locutus ēᵏ fortis iſrael. Dn̄atorhoīm iuſtꝰ.ᵐ dn̄ator ī timore deiᵐ Sicut lux aurore oriente ſole mane abſqꝫ nubibus rutilat. et ſic̄ pluuijsgermīat herba de t̓raq Nectanta ē domꝰ mea apd̓ deuꝫ:vt pactū eternū iniret mecū firmū in oībus atqꝫ munitū.ˢ Cūcta em̄ ſalꝰ mea et

oīs volūtas: ᵖ nec ē quicꝙͣ exeo qd̓ nō germinet.ˣ Preuaricatores aūt qͣſi ſpine euellent̓ vniuerſi:ʸ q̄ nō tollunt̉manibꝰ. Et ſiqͥs tāgē voluerit eas armahitur ferro ⁊ ligno lāceato:ᶻ igneqꝫ ſuccēſecōburent̉ vſqꝫ ad nihilumHec nomīa fortium dauidDauid ſedens in cathedraſapientiſſimꝰᵈ prīceps intertres.ᵉ Ipſe eſt quaſi tenerrimus ligni vermiculusᶠ qui

Intelligentibus nobis neceſſe eſt fantaſmata ſpeculari:et hoc modo hieremias ꝓpheta vidit deſtructōeꝫ ciuitatis irl̓m futurā ꝑ intellectū in viſione imaginaria olle ſuccenſe ⁊ ꝟgē vigilātꝭ. vt hr̄ hiere. jͣ. Alio mō fit reuelatō veritatis ſuꝑnaturalis abſqꝫ tali viſiōe imagīaria: ⁊ iſte modus ꝓphetie altiorē prīo: ſic̄ meliorisintellectꝰ iudicat̉ ille in cognitōne naturali qͥ veritatē intelligibilē ſibi ꝓpoſitā ſtatī capit abſqꝫ exēplo ad hͦ manuductiuo qͣꝫ illenō p̄t eā caꝑe niſi ſibi ꝓponat̉ exēplūſenſibile manuductiuū ⁊ ſil̓r ille qͥ cōcluſiōes geometricas ītelligeret abſqꝫ deſcpͥtōe alicuiꝰfigure qͣꝫ ille qͥ nonpoſſet h caꝑe abſqꝫ tali deſcriptōne.Iſto aūt ſcd̓o mōfuit cognitio ꝓphetica ip̄ius dauid vtbr̄ in ꝓlogo ſuꝑ pſalmiſtā: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄. f ¶ Spūs dn̄ilocutꝰ ē ꝑ me. i. ſpūali viſiōe inſtruxit me abſqꝫ viſiōe imaginaria. g ¶ Et ſermo eiꝰ ꝑ ling. me. qꝛ nō ſolū illuīauitintellectū meū ad intelligēdū ſꝫ etiā linguā meā ſpāli mōdirexit ad loquendū. qꝛ ꝓphetias ſuas ocutꝰ eſt per modum laudis diuīe magis qͣꝫ alij ꝓphete. h ¶ Dixit .ſ. dauid. i ¶ Deꝰ iſrl̓ mihi locutus eſt. licet em̄ ſit deꝰ oīm generaliter: tn̄ dr̄ deꝰ iſrl̓ ꝑ verā fidē ⁊ cultū ſatrie ſpāliter.k ¶ Fortis iſrl̓. i. ad ꝓtectōeꝫ iſrl̓:. ſicut patuit in eductiōeiſrl̓ de egypto in ſignis mirabilibꝰ. l ¶ Dn̄ator hoīm iuſtus: reddēs vnicuiqꝫ ẜm ꝓpria merita. m ¶ Et dn̄atorin timore dei: qꝛ a ſubditis ſuis vult timeri timore filiali n̄timore ſeruili. n ¶ Sicut lux. Hic inducit exempla adp̄dicta: ⁊ prīo ad vltimū dictū .ſ. de ꝓphetia ⁊ viſiōe ſpūaliabſqꝫ imaginaria. Ad cuiꝰ intellectu ſciendū ꝙ ſol dupl̓ividet̉. vno mō tectꝰ aliqͣ nubecula. Alio mō in ſua claritate ſine tali nube. ⁊ certū eſt ꝙ ille ē acutioris viſus: qͥ p̄tcū vide̓ ſine tali nube: qͣꝫ ille qͥ nō pōt vide̓ abſqꝫ nube exceſſuꝫ claritatis ſolis ſuo viſui ꝯtēꝑante: ⁊ iō iſtud ꝓ exēplo inducit̉ ad oſtendendū excellentiam ꝓphetie dauidq̄ fuit ſine imaginibꝰ: vt p̄dictū ē: q̄ ſt̓ qͣſi quedā nubes cōtemꝑantes veritatē intelligibilē debilitati intellectꝰ hūani: vt patet ex p̄dictis: ⁊ hoc ē qd̓ dr̄. o ¶ Abſqꝫ nubibꝰrutilat .i. abſqꝫ imaginibꝰ viſione intellectuali me illuſtratſcd̓o induxit exēplū ad aliud dictū .ſ. de reuelatōe facta ipſi dd̓ de xp̄o naſcituro d̓ ſemīe ſuo: qd̓ factū ē ex diuīa liberalitate ⁊ nō merito hūano: ⁊ hͦ ē qd̓ dr̄ in exēplo. p ¶ Etſicut pluuijs germīat ⁊cͣ. t̓ra eniꝫ q̄ de ſe ē arida nō habetaptitudine ad ꝓferendū herbam: ſꝫ eaꝫ ꝓfert ex humorepluuie deſuꝑ deſcendētis. ſic xp̄c natus eſt de beata virgine ꝑfuſa plenitudine gratie. ẜm illud yſaie. xlv. Rorate cōli deſuꝑ et nubes pluant iuſtum: aperiat̉ terra ⁊ germīatſaluatorē: vnde ſubditur. q ¶ Nec tanta eſt domus ⁊cͣ.id eſt tanti meriti. r ¶ Ut pactū eternū ⁊cͣ. de xp̄o naſcituro de domo mea cuiꝰ regnū ſtabit ineternū: ẜm qd̓ dicit̉yſa. ix. Suꝑ ſoliū dauid ⁊ ſuꝑ regnū eiꝰ ſedebit: vt confirmet illud ⁊ corroboret in iudicio ⁊ iuſticia āmodo ⁊ vſqꝫin ſempiternū: iō ſubdit̉. s ¶ Cūcta em̄ ſalus mea. ſupple dependet ⁊ expectat̉ ab eo. t ¶ Et om̄is voluntasmea .i. om̄e deſideriū meū ſupple tendit in ip̄ꝫ. ⁊ eſt modꝰloquēdi qͥ apud hebreos vocat̉ decurtatꝰ .ſ. qn̄ loq̄ns nōexprimit totū ꝯceptū ſuū. qd̓ maxīe ꝯtingit qn̄ loquit̉ exexceſſu deuotōnis. ſicut erat in ꝓpoſito. v ¶ Nec ē qͥcqͣꝫ ex ea qd̓ nō germinet. qd̓ fit qn̄ ex volūtate nihil procedit deliberate: qd̓ nō ordinet̉ in deū: ẜm ꝙ dicit apl̓s. j. adCoꝝ. x. Oīa in gl̓iam dei facite: ⁊ in ſtatu tali erat Dauid

z ¶ Igneqꝫ ſuccenſe: quia romani combuſerunt ciuitatem et templum ⁊ magnam partem populi ibidemexn̄tem ſcd̓o tangit̉ pena eterna. cum ſubditur.a ¶ Comburent̉ vſqꝫ ad nihilū. qꝛ mortui in infidelitate deſcenderunt ad ignē gehēne. Poteſt etiā hoc inteli de punitōe maloꝝ in generali in iudicio extremo.b ¶ Hec noīa. Hic ponit̉ cathalogus fortiū dauid: etprio exprimunt̉ noīa aliqͦꝝ valde notabiliū: ſcd̓o aliorū magꝭ ꝯmuniū: ibi. Aſahel. Circa primū ſciēdū ꝙ aliter exprimunt̉ hic ⁊. jͣ. ꝑalip. xj. ⁊ aliqͣ ibi exprimunt̉ q̄hic tacent̉ ⁊ ecōuerſo: et aliqua hic tacent̉ q̄ ſuꝑiꝰ ſuntſufficienter exp̄ſſa: ⁊ oīa iſta ſunt ꝯſideranda ad intelligendū iſtum cathalogum. Sciendū igit̉ ꝙ in vniuerſali fuer̄t. xxxix. ꝯputatis dauid rege ⁊ iōab prīcipe militie. ⁊ preter iſtos duos fuerūt. xxxvij. vt concluditurin fine hꝰ capituli quorū ſeptē fuerūt valde notabilesquoꝝ tres primi dicūtur robuſtiſſimi: qꝛ quilibꝫ eorūdebellauit quaſi vnū exercitum. ⁊ primus de illis tribꝰfuit ieſboam: de quo hr̄. j. ꝑalip. xj. ſcd̓s fuit eleazar filius aboby. tercius fuit ſammaa filius agge: de quibꝰhabetur in hoc capitulo. Poſt iſtos fuerunt tres alijvalde fortes. quoꝝ quilibet interfecit vnum giganteet primus iſtoꝝ fuit abiſai frater ioab qui interfecit ieſbidenob: ſcd̓s ſobochai qui interfecit zaph. terciꝰ ionathan filius ſammaa fratris dauid qͥ interfecit illuꝫgigantē qui hēbat ſenos digitos in manibꝰ ⁊ pedibuset de iſtis tribus dictū eſt ſupra ca. xxj. Poſt iſtos tresfuit banaias filius ioiade de quo agitur in hoc ca. quifuit valde fortis: et ideo ſingulariter nominatur poſtſex precedentes. et ante. xxx. ſequentes. His viſis deſcendamus ad litteraꝫ. c ¶ Dauid ſedens ⁊cͣ. plusem̄ ꝯmendatur de ſapientia qͣꝫ de fortitudine: quia ꝓuerbiorum. vj. dicitur. Melior eſt ſapientia qͣꝫ vires.d ¶ Princeps inter tres .i. excellentior in fortitudineqͣꝫ tres primi qui vocati ſunt robuſtiſſimi.Ipſe eſt quaſi teuerrimus ⁊cͣ. quia licet iſte vermiculus in ſe ſit nobiliſſimus tamen perforat lignuꝫ durum. ſic dauid in ſe manſuetiſſimus et mitiſſimus cōtra hoſtes rebellantes fuit fortiſſimus.f ¶ Qui octingentos interfecit impetu vno. quod nōeſt intelligenduꝫ ſic ꝙ omnes interfecerit propria manū. ſed quia per eius probitatem fuerūt principaliterocciſi: vel quia fugientes euꝫ pre timore aliqui ceciderunt in aquaꝫ vel loca ruinoſa. vbi fuerunt mortui: etẜm iſtam expoſitionem de dauid oportet dicere ꝙ ieſboam hic non nominatur: que immediate ſubditur

in fine vite ſue qn̄ dixit iſta ꝟba. x ¶ PrevaricatoēsHic ponit̉ ꝓphetia dd̓ de punitione maloꝝ et primoqͣꝫtum ad penā tꝑaleꝫ. 7x ¶ Preuaricatores at ⁊cͣ. ethͦ impletū fuit qn̄ iudeiꝰ ꝑ tytū ⁊ veſpaſianū ꝓpt̓ p̄uaricatōeꝫ in xp̄m fuerūt de terra iſrl̓ euulſi. Ay ¶ Quenō tollūtur manibꝰ. qꝛ correctionē xp̄i ⁊ apl̓oꝝmāſuetā non receperūt: ſꝫ ꝯͣ eosinſurrexerunt ⁊iō miſſa ē correctio dura romanoꝝ q̄ notat̉ cidicit̉. Ty ¶ Etſiqͥs tangere ⁊cͣ.qꝛ romani venerunt ſuꝑ iudeoſcuꝫ exercitu magno et bene armato.