.II.

dauid oraculū domini. ᵉ Dixitqꝫ dn̄s. Propt̓ ſaul ⁊ domū eiꝰ ſāguīeꝫ qꝛ occidit gabaonitasᶠ Uocatꝭ gͦ gabaonitꝭ rex: dixit ad eos. ᵍ Porro gabaonite n̄ erāt d̓ filijsiſrl̓ ſꝫ reliqͥe amorreoꝝ. Filij qͥppe iſrl̓ iurauerāt eis ⁊voluit ſaul ꝑcutere eos zelo qͣſi ꝓ filijs iſrl̓ ⁊ iuda. Dixit ergo dd̓ ad gabaonitas.Quid faciā vob̓:ᵏ et qd̓ eritvr̄i piaculūˡ vt bn̄dicatꝭ hereditati dn̄i. Dixer̄tqꝫ eī gabaonite.ᵐ Nō ē nob̓ ſuꝑ argēto ⁊ auro qō: ſꝫ ꝯͣ ſaul et ꝯͣdomū eiꝰ: neqꝫ volumꝰ vt interficiat̉ hō d̓ iſrl̓. Ad quoſrex ait. Quid gͦ vultꝭ vt faciam vob̓. Qui dixerūt regi.Uirū qͥ artriuit nos et opp̄ſſit iniqͥ ita delere debemꝰvt nec vnꝰ qͥdē reſiduꝰ ſit deſtirpe eiꝰ in cūctis finibꝰ iſrl̓Dent̉ nob̓ ſeptē viri d̓ filijs

eiꝰº vt crucifigamꝰ eos dn̄oin gabaa ſaul quōdā electidn̄i. Et ait rex. Ego dabo.Pepercit rex miphiboſethfilio ionathe filij ſaul propt̓ iuſiurādū qd̓ fuit int̓ dauid et ionathan filiuꝫ ſaul.Tulit itaqꝫ rex duos filioſreſpha filie ahia: quos peperit ſaul armoni ⁊ miphiboſeth: et quinqꝫ filios michol filie ſaul quos genuerat hadrieli filio berzellai qͥfuit demolathi: ⁊ dedit eosin manus gabaonitaꝝ quicrucifixer̄t eos in mote corā dn̄o. Et ceciderūt hi ſeptē ſil̓occiſi in diebꝰ meſſispͥme incipiēte meſſiōe hordei. ᵖ Tollens aūt reſpha filia ahiaciliciuꝫ ſubſtrauitſibi ſupra petram ab initiomeſſisˣ donec ſtillaret aquaſuꝑ eos de celo: ⁊ nō dimiſit aues lacerare eos ꝑ dieꝫ

eius ſan. domꝰ ſaui vocat̉ domus ſanguinum .i. dignaſanguīs ſui effuſione.Uocatis gͦ gabaonitꝭ. Hi.ꝯn̄ter ponit̉ vindicatio delicti: circa qd̓ primo deſcribitur pene taxatio: ſcd̓o executio: ibi. Tulit itaqꝫ rex:tercio mortuoꝝ tumulatio: ibi. Et nunciata ſunt. Circa primū dr̄.g ¶ Porro gabaonite nō erātde filijs ⁊cͣ. h̓ introducit̉ duplici de cauſa. vnaeſt vt ſciretur ꝓpter quam cauſam reſeruati fuerant a filijs iſrl̓ceteris interfectis. q̄ notat̉ cūcituh ¶ Filij qͦꝫ iſrl̓iurauerant eis.ſ. ꝙ nō interficerentur: vnde aliqui libri ſic hn̄t.Ne perimereneos. Sꝫ non eſto nec ininlibris correctiſubintelligit̉ tn̄ꝓpter quod alquis poſuit permodum gloſe ⁊poſtea inſertumeſt textui ꝑ imperitiam ſcriptoriuramentū autēfactū gabaonit⁊ modꝰ obligationis plene habetur ioſue. ix. ca.Alia cauſa ē vtdicit Ra. ſalbaonite fuiſſent d̓ filijs iſrꝭfuiſſent magis miſericordes ⁊ indulſiſſent factuꝫ ſauſꝯtra eos: ſicut indulſerant ſacerdotes qͦ remā ſerāt pꝰmorteꝫ achimelech ⁊ alioꝝ qͥ fuer̄t interfecti cū eo: vt.j. li. xxij. ca. ⁊ ſic ppl̓s nō fuiſſet fame punitus.Et voluit ſaul ꝑcutere eos ⁊cͣ. Dicunt aliqui ꝙ nōint̓fecit gabaonitas ſꝫ qꝛ interfecit ſacerdotes vt dcm̄eſt: ⁊ gabaonite habebant ab eis victū et veſtitum: eoꝙ ſeruiebāt eis portādo ligna et aquas ad locū cultꝰdiuini: ꝓut determinatū fuerat ꝑ ioſue ⁊ principes iſrl̓vt hr̄ ioſue. ix. ꝓpter quod loquit̉ ſcriptura ac ſi ſaul īterfeciſſet gabaonitas: qꝛ ille qͦdammodo dr̄ hominēinterficere: qͥ aufert ſibi victū. Sꝫ lr̄a nō ꝯcordat huic expoſitōi: qꝛ dr̄. Voluit eos ꝑcute̓ zelo qͣi ꝓ filijs iſrl̓⁊ iuda. ſaul aūt nō interfecit ſacerdotes hͦ zelo: ſꝫ qꝛ dederant panes ⁊ gladiū ipſi dd̓: vt hr̄ sͣ. li. j. xxij. ca. ⁊ iōdicūt alij ꝙ iſte zelus intelligit̉: qꝛ ſaul cupiēs poſſeſſiones gabaouitaꝝ: eo ꝙ erāt in tribu beniamī: ⁊ occuhabant vnā ciuitatē notabilē: dicebat ꝙ meliꝰ eſſet etdeo acceptius ꝙ filij iſrl̓ ip̄imet aquas ⁊ ligna mīſtraret in loco diuini cultus: ⁊ illi delerent̉ ꝑ hͦ pallians cupiditatē ſuā. Sed hoc nō ē veriſil̓e: qꝛ illa ꝯportatō acrum ⁊ lignoꝝ fuit gabaonitis impoſita tanqͣꝫ ſeruitꝰ ⁊mors ciuilis: ꝓut dictū fuit ioſue. ix. ca. ⁊ iō nō erat ꝓfilijs iſrl̓: ſꝫ ꝯtra ip̄os hāc ẜuitutē ad eos trāſferrre ꝓpt̓qd̓ dicūt alij ꝙ ſaul motus cupiditate p̄dicta dicebatꝙ ioſue ⁊ principes tribuū malefecerāt dimittēdo gabaonitas: qꝛ partem hereditatis iſrael occupabant: ⁊ꝙ debebat hoc corrigere cum eſſet tante poteſtatis etmaior in regimine populi qͣꝫ ioſue et principes tribuūqui non habuerunt regiam poteſtateꝫ. k ¶ Qd̓ erit

veſtrum piaculum .i. emēda vob̓ ſufficiens. ¶ Ut benedicatis hereditati dn̄i .i. vt deus placatus emenda vobis ſufficienti: benedicat terre iſrael dando pluuiā ad terre fecundatōeꝫ. Tm ¶ Non eſt nobis ſuꝑ auro ⁊cͣ. Erātem̄ pauperes: et ideo veriſimile eſt ꝙ dauid eis obtuleritprimo emendā pscuniariaꝫ: ſꝫ ip̄i renuerunt dicentes.n ¶ Uirum qͥ attriuit ⁊ opp̄ſſit nos ⁊cͣita ꝙ primo petiuerūt occiſioneꝫ oīmqui erant de domoſaul̓: ſꝫ qꝛ dd̓ ei ſuggeſſit: ꝙ nimis petebant fuerūt finaliter contenti de ſeptem viris.0 ¶ Ut crucifigamus eos dn̄o .i. addeclaratōneꝫ iuſticie diuine.p ¶ Et ait rex egodabo. tum qꝛ ſciebat voluntatē dn̄i.ꝙ factū ſaulis puniret̉: vtꝫ ex predictis: tum qꝛ magiserat ꝯdeſcendēdūtoti ppl̓o qͥ affligebat̉ fame quouſqꝫhoc factum vindicaretur.¶ q ¶ Tulit itaqꝫ. hicponitur pene taxate executio cum dicit̉. Tulit itaqꝫ rexduos filios ⁊c̄. Dicit Rabi Sa. ꝙ iſtiduo ſpecialiter nominātur quia fuerunt in occiſione ſacerdotum cū deech.r ¶ Et quinqꝫ filios michol ⁊cͣ. iſti fuerunt filij merob ſororis michol naturales: ſꝫ michol eos nutriuit ⁊ adoptauit poſtea eo ꝙ non habebat filios naturales: ideo dicūtur eius filij: ⁊ ẜm hoc dicitur eos genuiſſe hadrieli: nō qꝛfuerit eiꝰ vxor: ſꝫ merobſoror eius vt habetur. sͣ. j. li. xviijQui crucifixerūt eos in monte .i. in loco patenti.t ¶ Coram dn̄o .i. ad declaratōeꝫ diuine iuſticie.v ¶ Tollens autē reſpha filia ahiaciliciuꝫ ⁊cͣ. qꝛ corporailla dimiſſa fuerūt in patibulis: voluit ea ſeruare intactaab auibus ⁊ feris: ideo parauit: ſibi locuꝫ iuxta ea: nec tamen erat ſola: quia non poſſet ſic cuſtodire: quia aliquando oportebat eā dormire tn̄ ſola nomīatur quia erat pͥncipalis in hoc facto: ſed vr̄ ꝙ dauid fecerit ꝯtra legē deu.xxj. vbi p̄cipit̉ ꝙ adiudicatus morti ⁊ appenſus in patibulo deponat̉ eadeꝫ dię ⁊ ſepeliatur. Dicendum ꝙ illuderat fiendū de cōi lege. Sꝫ in hͦ facto fuit principal̓r reuelatū ip̄i nathā ꝓphete ⁊ ꝑ nathā denunciatū dauid: ꝙ voluntas dei erat quod remanerēt in patibulis donec oſtēderet̉ ſignum ꝓpitiatōnis diuine ꝑ datōneꝫ pluuie: qꝛ dicta ſterilitas ꝑ ſiccitatem contigerat: ⁊ ideo ſubditur.x ¶ Donec ſtillaret aqua. madefaciēs terrā. y ¶ Supereos. noīant̉ iſti ſuſpenſi ſpāliter: qꝛ deſcenſus pluuie eratſignū ꝙ tūc deberet dari ſepulture. Ra. ſa. aſſigͣt etiā aliācam more ipſoꝝ in patibulis. qꝛ erāt iuxͣ viam cōem in qͣmulti gētiles tranſibant. ⁊ cū peterent quales hoīes fuiſſent. Rn̄debat̉ eis de genere regio: et eum quererent vltra cauſam ſuſpenſionis. Reſpondebatur eis ꝙ hoc eratpter occiſioneꝫ gabaonitarum. qui de gentilitate ꝯuerſi fuerāt ad iudaiſmū: qꝛ tempore Ioſue fuitxſio13

oo vj