Abſalō aūt cū fugiſſet ⁊ veniſſet in geſſur fuit ibi tribꝰānisᶠ ceſſauitqꝫ rex dd̓ ꝑſeqͥabſalō: eo ꝙ ꝯſolatꝰ eēt ſuꝑammō int̓itu. ¶ Ca. xiiij.Ntelligēs āt ioab filiꝰ ſaruie ꝙ corr̄gis Vſuꝫ eēt ad abſalōᵇ miſit thecuā: ᶜ ⁊ tulit inde mulierē ſapiētē: dixitqꝫ ad eā. ᵈugēte ſimula ⁊ induere veſte lugubri ⁊ ne vngarꝭoleo vt ſisqͣi mulieniam plurimo tꝑelugēs mortuū. Et ingredieris ad regē ⁊ loq̄ris ad eū ẜmōes huiuſcemodi. Poſuit āt ioab v̓ba ī ore eiꝰᵉ Itaqꝫ cū ingreſſa fuiſſet mulierthecuites ad regem: ceciditcoraꝫ eo ſuꝑ terrā: ⁊ adorauit⁊ dixitᶠ Serua me rex: ⁊ait ad eam rex. Quid cauſehēs? Que rn̄ditᵍ Heu mulier vidua ęgo ſum: mortuꝰ ēeī vir meꝰ: ⁊ ācille/ tue erātduo filij qͥ rixati ſūt aduer-

ſum ſe ī agro:ᵗ nulluſqꝫ eratqͥ eos ꝓhibē poſſet:ᵏ ⁊ ꝑcuſſit alt̓ alteꝝ: ⁊ int̓fecit eum.Et ecce ꝯſurgens vniuerſacogͣtio aduerſuꝫ ācillā tuādic̄. trade eū qͥ ꝑcuſſit frēmſuū vt occidāꝰ eū ꝓ aīa frīsſui quē int̓fecit ⁊ deleamuſheredē: ⁊ q̄rūt extinguereſcintillā meā q̄ relicta ē: vtnō ſuꝑſit viro meo nomē ⁊reliqͥe ſuꝑ t̓raꝫ: ⁊ ait rex admulierē. Uade in domū tuam: ⁊ ego iubebo ꝓ te. Diitqꝫ ml̓r thecuites ad regēꝯIn me dn̄e mi rex ſit iniqͥtas: ⁊ in domo pr̄is mei: rexaūt ⁊ thronꝰ eiꝰ ſit innocēs:⁊ ait rexʳ qui ꝯͣdixerit tibi:adduc eū ad me: ⁊ vltͣ nonaddet vt tāgat te.ᵉ Que aitRecordet̉ rex dn̄i dei ſui:vt n̄ multiplicēt̓ ꝓximi ſanguīs ad vlciſcendū: ⁊ neqͣꝙͣint̓ficiant/ filiū meū. ˣ Quiaitʸ Uiuit dominus: quia

magis ꝓ morte ſpūali qͣꝫ corꝑali eo ꝙ fuerat occiſusactu ebriꝰ. Ff ¶ Ceſſauitqꝫ rex ⁊cͣ. eo ꝙ reuoluerat inaīo āmo flagito eū fuiſſe occiſuꝫ.⁊ hoc eſt qd̓ ſuſuꝑ ammō int̓ituIn ca. xiij. vbi dr̄ inꝫ rex dauid ꝑ ſeqͥ abſalon ⁊cͣ.Additio.Si in trāſlatione nr̄ahr. et ceſſauit dauid rex: inqͦddam ꝟuocum qd̓ vnomō ideꝫ ſiḡficatꝙ ceſſare vel cōſummare. Aliomō ſiḡficat ideꝫdeſiare ſeuiſcere. vr̄r̄ in ſecundaatōe popriꝰ intelligiIam dauid nuinchoauit necincepit ꝑſeqͥ abalō. vtꝫ ex dictꝭhoc ca. ⁊ iō imrie diceret̉.Ieſſauit a perſicutōe. ſimil̓r vbatio nr̄a hibſalō. inredi ad recipiēdum abſalon eolateſſet ⁊cͣ. Et h̓ ſenſus magis ꝯſonat cū īmediateſequenti vbi dr̄.Cognouit ioab ꝙ cor regis eſſet ꝟſuꝫ ad abſalō qd̓ ſonat idem qd̓ egredi ad recipiendū eum. ẜm em̄ primāſiguificatōꝫ q̄ dicit eum ſolū ceſſare a ꝑſecutōe. nō itaꝑfecte intelligeret̉ cor regis eſſe ꝟſum ad abſalon. ſꝫ ſolum ꝙ ceſſaret a ꝑſecutōe eius ⁊cͣ.¶Replica.N ca. xiij. notat burg. nr̄am tranſlatōeꝫ ſicut ⁊poſtil. facit in tractatu ſuo de dr̄a tranſlationisnr̄e ⁊ hebraice veritatis. Rn̄det hic be. hiero.ꝓ quo nō recipio luctamen. ſꝫ ſolum ꝓ poſtil. auctoritas em̄ be. Hiero. ⁊ nr̄e tranſlatōnis ꝑ eccl̓iaꝫ receptedefendit ſemetipſam.¶ Capi. xiiij.Ntelligens aūt. Deſcripta peua dauid rōe homicidij. hic ꝯn̄r deſcribit̉ eiꝰ pena rōne adulterij ꝑ hoc ꝙ abſalon filiū eiꝰ ip̄m fugauit. ⁊ vxores eiꝰ carnal̓r cognouit. ⁊ hoc factu enorme oībꝰ manifeſtauit. igit̉ circa hoc ſic ꝓcedit̉. qꝛ primo deſcribit̉ipſiꝰ abſalō reuocatio. ſcd̓o ꝯͣ patrem ꝯſpiratio ca. xv.Circa primū p̄mittit̉ mulieris informatio. ſcd̓o informate petitio ibi. Igit̉ cū ingreſſa fuiſſet. tercio petitionis interp̄tatio ibi. Dixit gͦ mulier. qͣrto regis ꝯceſſio.ibi. Et ait rex ad ioab. Circa pͥmū dr̄.a ¶ Intelligens aūt ioab ⁊cͣ. qꝛ videbat eum ꝯſolatūde morte ammon ⁊ ſuſpirante poſt abſalon.o ¶ Miſit thecuā. nomē eſt ville de qͣ fuit amos ꝓph̓a⁊ in terminis illiꝰ ſunt paſcua bona.

c ¶ Et tulit inde mulierē ſapiētem .i. prudenteꝫ efficaterloq̄ntem. ⁊d ¶ Lugere te ſimula ⁊cͣ. ex hoc vr̄ eſſe falſuꝫꝙ aliqͥ dicūt hanc mulierē ad lrām duos filios habuiſſe.qͦꝝ vnꝰ int̓fecerat aliū. qꝛ tunc nō fuiſſet ſimulatio luctꝰſꝫ veritas. nec eēt locutio figuralis: ſꝫ magis rei geſte. cuiꝰꝯͣriuꝫ dr̄. .jͣ. Poſuitin os ācille rue oīaꝟba hͨ. vt ꝟtereꝫ figuraꝫ ẜmonis hꝰItaqꝫ. hic ꝯn̄rponit̉ mulieris informate a ioab petitio: cum dr̄.f ¶ Serua me rex.q. d. rputo me mortuā niſi iuues me.g ¶ Mulier viduaego ſum. iſtud eratad lrām.h ¶ Et ancille tueerat duo filij. totūqd̓ ſeqͥt̉ eſt ꝑabolaꝯficta ꝓpt̓ illud qd̓explicat̉ poſtea.¶ Nulluſqꝫ erat qͥeos ꝓhibere poſſetde inſurrectōe vniꝰꝯͣ alteꝝ ⁊ ꝑ ꝯn̄s nullꝰ erat qͥ poſſet ferre teſtimoniū ꝯͣ int̓fectorem.¶R ¶ Et ꝑcuſſit alt̓alteꝝ. hoc nō dixitmulier ꝯfitendo ꝙita eſſet. ſꝫ repetēdoqd̓ dicebāt ꝑſecutores filij nō hn̄teſtn̄ legitimā ꝓbatōneꝫ ꝯͣ eum: iō ſeqͥt̉.Et ecce ꝯſurgensvniuerſa cognatioſequit̉.¶ ¶ Et deleamꝰ heredem. q. d. nō querunt hoc amore iuſticie. ſꝫ ducti hereditatis cupiditate.vt deuoluat̉ ad eos. qꝛ ſunt ꝓpinqui. m ¶ Et q̄runt extinguere ſcintillam meam .i. nomē meū ⁊ nomē viri meidefuncti. vt nō ſit ex ꝑte eius q̄ noīet̉ in hereditate nr̄a.Seqͥt̉ regis rn̄ſio. ¶ ¶ ¶ Ego iubebo ꝓte .ſ. ꝙ filiꝰ tuꝰ nonmoriat̉. ſuppoſito ꝙ tu dicas veꝝ. ⁊ hoc erat iuſtum. qꝛ fīlius eiꝰ nō erat ꝯuictꝰ de homicidio ꝑ euidentiā facti. necꝑ teſtes. cū eēt ſoli in agro. nec ꝑ recognitōꝫ ꝓpriaꝫ. ⁊ iōiſtud dēbat derelinqͥ iudicio diuīo. dato ꝙ ſic eēt ī ꝟitate.¶ Dixitqꝫ mulier ⁊cͣ. nō ꝯtenta iſta rn̄ſione.¶p ¶ In me dn̄e ⁊cͣ. qd̓ ſic exponūt heb̓. ⁊ bn̄ vt vr̄. Dn̄e mirex ꝓpt̓ multa negocia magna ⁊ ardua poterit eſſe ꝙ tudes ꝯpliuioni iſtud negociū. ⁊ tunc in me ⁊ in domo meaerit hͦ iniqͥtas .i. filiꝰ meꝰ int̓ficeret̉ a q̄rentibꝰ eꝰ ſanguinē⁊ tu eris innocens. qꝛ p̄ter intentōꝫ tuam iſtud fiet. q. di.placeat tibi iſtud magis firmare. ⁊ me ⁊ filium meum aſſecurare. ¶ qͥ ¶ Et ait rex. rn̄dens huic petitioni.Qui Idixerit tibi. q̄rendo ſanguine filij tui.Adduc eum ad me. ⁊ ego ꝯpeſcam eum.t ¶ Que ait. adhuc nō ꝯtenta iſto rn̄ſo.v ¶ Recordet̉ rex ⁊cͣ. ⁊ eſt intellectꝰ hꝰ mulieris. q. d. ꝓximi qͦ querūt vltōꝫ de filio meo ſunt multi. nec poſſem omnes ꝯgregare ſimul. ⁊ adducere ad te. ⁊ ſi adducam vnūvel duos alij interim int̓ficiunt filiū meū. Et iō recordet̉rex dn̄i dei ſui .i. firmet ꝟbum ſuū iuramēto ꝑ deum. ⁊ perpublicatōeꝫ huiꝰ iuramēti. ita ꝙ nullus audeat inuaderefiliū meū. ꝓpt̓ qͦd ſeqͥt̉. ¶x ¶ Qui ait. acqͥeſcēdo eiꝰ dictoy ¶ Uinit dn̄s .i. iuro ꝑ viuenteꝫ deum. 5 ¶ Quia non