Regum

tuū.ª Non morieris. verūtn̄ qm̄ᵇ blaſphemare feciſtiinimicos nomē dn̄i ꝓpt̓ verbum huiꝰ: filiꝰ qͥ natꝰ eſt tibi morte moriet̉: ⁊ reuerſuſeſt nathan in domum ſuaꝫ.Percuſſitqꝫ dn̄s paruulūdauid dn̄m ꝓ paruulo: ⁊ ieiunauit dd̓ ieiunio: ⁊ ingreſſus ſeorſum iacuit ſuꝑ traꝫUener̄t aūt ſeniores domꝰeiꝰ cogentes eum vt ſurgētde terra. Qui noluit nec comedit cū eis cibum. Accidit aūt die ſeptima vt moreret̉ infans: timuerūtqꝫ ẜuidauid nūciare ei ꝙ mortueēt paruulus. Dixerūt em̄.Ecce cū paruulus adhuc viueret loq̄bamur ad eum ⁊ n̄audiebat vocē nr̄am: qͣntomagis ſi dixerimꝰ mortuuseſt puer ſe affliget. Cum gͦdd̓ audiſſet ẜuos ſuos muſitātes: intellexit ꝙ mortuus eēt infantulus. Dixitqꝫad ẜuos ſuos. Nū mortuꝰeſt puer? Qui rn̄derunt ei.Mortuꝰ eſt. Surrexit gͦ dauid de terra ⁊ lotꝰ vnctuſqꝫeſt. Cūqꝫ mutaſſet veſtem:ingreſſus eſt domū domini⁊ adorauit: ⁊ venit in domūſuam: petiuitqꝫ vt ponerētei panem ⁊ comedit. Dixerunt aūt ei ẜui ſui. Quis ēẜmo quē feciſti? Propt̓ infantē cum adhuc viueret ieiunaſti ⁊ flebas. mortuo ātpuero ſurrexiſti comediſtipanē. Qui ait. Propter infantem:ᶠ dum adhuc viueret ieiunaui ⁊ fleui. Dice-

bam em̄ʰ Quis ſcit ſi fortedonet eum mihi dn̄s ⁊ viuatinfans. Nunc aūt qꝛ mortuꝰ eſt: qͣre ieiuno. Nunqͥdpotero reuocare eū ampliꝰ.Ego vadam magis ad eū:ille v̓o non reuertet̉ ad me.Et ꝯſolatꝰ eſt dauid berſabee vxorē ſuam ingreſſuſqꝫad eā dormiuit cū ea. Quegenuit filium: ⁊ vocauit nomen eiꝰ ſalomon:ⁱ ⁊ dn̄s dilexit eum. Miſitqꝫ eum inmanu nathan ꝓph̓e: ⁊ vocauit nomē eiꝰ amabilis dn̄oeo ꝙ diligeret eū dn̄s.ⁿ Igr̄pugnabat ioab ꝯͣ rabbathfilioꝝ āmon ⁊ expugnabatvrbē regiam. Miſitqꝫ ioabnuncios ad dauid dicens.Dimicaui aduerſuꝫ rabba:⁊ capienda ē vrbs aquaꝝ.Nūc igit̉ ꝯgrega reliquaꝫꝑtem ppl̓i: ⁊ obſide ciuitatē⁊ cape eaꝫ: ne cū a me vaſtata fuerit vrbs nomini meoaſcribat̉ victoria. Congregauit itaqꝫ dauid oēm populū ⁊ ꝓfectꝰ eſt aduerſumrabba. Cūqꝫ dimicaſſet cepit eam.q Et tulit diademaregis eoꝝ de capite eiꝰ: pondo auri talentū hn̄s gēmasp̄cioſiſſimas:ʳ ⁊ impoſitumeſt ſuꝑ caput dauid. Sed ⁊p̄dam ciuitatis aſportauitmultam valde: populūᵍ qͦꝫeius adducēs ſerrauit: ⁊ circumegit ſuper eos ferratacarpenta. Diuiſitqꝫ cultris⁊ tranſduxit in typo lateꝝSic fecit vniuerſis ciuitatibus filiorum ammon. Etreuerſus eſt Dauid ⁊ omnis exercitus in hieruſaleꝫ.

penaꝫ tꝑando eaꝫqꝛ lꝫ ſis homicida⁊ morte dignꝰ: tn̄.a ¶ Nō morierꝭ inꝓpria ꝑſona. ſꝫ in filio tibi nato. cuiuscauſa ſubdit̉.b ¶ Qm̄ blaſphemare ⁊cͣ. qꝛ hoīesignorantes ⁊ maliex hoc blaſphemabant iudicia dei occulta. dicentes euꝫiniuſte egiſſe. r̄probando ſaul. ⁊ eligēdo dd̓. qͥ ſatꝭ peiorafecerat qͣꝫ ſaul.ercuſſitqꝫ dn̄sꝑuulū infirmitateincurabili ſimpl̓r ꝑneraꝫ. iō ſubdit̉Et deſꝑatꝰ ē .ſ.dauid de ſanatōnepueri ꝑ viam nature ⁊ artis medicineqꝛ tn̄ deus poterateū ſanare: iō ſb̓dit̉.e ¶ Dep̄catuſqꝫ eſtpoauid ⁊c̄. qꝛ neſciebat ſi ꝟbum dn̄i demorte pueri fuiſſetdictū ꝑ ſnīaꝫ diffinitiuaꝫ. qꝛ tunc nōoraſſet ꝓ eius ſanitate. aut ꝑ ꝯminatōꝫ tm̄. ſicut Ioneiij. dr̄. Adhuc. xl. dies ⁊ niniue ⁊cͣ. quetn̄ nō fuit ſubuerſaeo ꝙ niniuite eger̄tpnīaꝫ. ꝓpt̓ hoc dauid int̓rogatꝰ de fletu ꝓ puero qͣꝫdiuviuebatꝭ ⁊ ꝯſolatione ſua ip̄o mortuode qͦ mirabant̉ homīes ſui vtꝫ in lr̄a:idit.f ¶ Dum adhuc viueret ieiunaui ⁊ fleui ꝓ eius ſanitateimpetranda.¶ Dicebaꝫ em̄. i.in corde meo cogiin.h ¶ Quis ſcit ſi forte donet ⁊cͣ. ꝓpterpnīam ⁊ afflictōeꝫmeam.i ¶ Et ꝯſolatꝰ eſt. Hic ꝯn̄r ponit̉ ipſiꝰ dauid aliqͣlis ꝯſolatio eo ꝙ dn̄s pctm̄ ſuū remiſerat qͣꝫtum ad culpam ⁊ tꝑauerat qͣꝫtum ad penam vt p̄dictū eſt. ⁊ iō ꝯn̄r. Conſolatꝰeſt berſabee/ vxorem ſuam. de morte pueri.k ¶ Que genuit filiū ⁊ vocauit nomē eiꝰ ſalomon. qͥ int̓p̄tat̉ pacificꝰ ⁊ hoc fuit ex ordinatiōe diuina. fuit em̄ ipſidauid reuelatū ꝙ poſt eū regͣret. ⁊ in tāta pace ꝙ templūdn̄i edificaret. ſicut ꝓmiſſum fuerat dd̓ a dn̄o. sͣ. vij. ca.A ¶ Et dn̄s dilexit eum. dando ſibi grām in ſua iuuentuteꝙͣuis errauerit in ſenectute. vel dr̄ ꝙ dn̄s dilexit eū. eo ꝙdn̄s dedit ſibi bona naturalia ex ꝑte corꝑis ⁊ anime.

m ¶ Miſitqꝫ eūin manu nathāꝓph̓e. vt ꝑ eumſancte nutriret̉:⁊ bn̄ doceret̉. vtſic poſtea ad regnū aptior efficeret̉.¶ Igit̉ pugnabat interpoſitopctō dd̓ qͣꝫtū adadulteriū ⁊ homicidiū. h̓ reuertit̉ ſcriptura adꝯplendū hiſtoriam ſupra inchoatam. x. ca. de expugnatōe filioꝝammon: cuꝫ dr̄.Igit̉ pugnabatiōab ꝯͣ rabbathque erat ciuitasprincipalis ⁊ regia. ꝓpt̓ qd̓ rex ⁊bellatores ſui poſuer̄t ſe in ea.o ¶ Caꝑiēda eſtvrbs aqͣꝝ qꝛ cica eam erant aqͣ⁊ paludes. in qͦbꝰ ꝯfidebāt interiōes. ſꝫ his n̄ obſtātibꝰ ioab tantū fecerat ꝙ eāin ꝓxīo capiēda¶ Cōgrega reliqua ꝑtem ppl̓i.Ex qͦ pꝫ magnafidelitas ipſiꝰ ioab erga dd̓. qꝛ victoriaꝫ ſuo labore ꝓcurataꝫ noluit ei aſcribi.¶ ¶ ¶ Et tulit diadema. regis eoꝝhͦ eſt idoli ipſoꝝqͥ vocabat̉ meſchō. ⁊ interp̄tat̉rex eoꝝ.r ¶ Et int̓poſitūeſt ⁊cͣ. pͥmo tn̄ cōflauit ⁊ purgauit metallū. ẜmpurgatōeꝫ legis⁊ poſtea fecit inde ſibi diademaSꝫ ſi hoc dicat̉vr̄ dauid feciſſeꝯͣ legē Deū .vij.vbi dr̄. Scuptilia eoꝝ igne ꝯbuſces auꝝ ⁊ argentum de qͥbus facta ſt̄ ⁊cͣ. Ad qd̓ dd̓mres. ⁊ nō ꝯcupiꝙ iſtud p̄ceptū ītelligit̉ tm̄ de ciuitatibꝰ ⁊ ppl̓is qͥ erātintra terminos terre ꝓmiſſionis qꝛ de eis loqͥt. ſic̄ ptꝫibidem ppl̓s aūt ammonitaꝝ nō erat ꝯtentꝰ intra terminos terre ꝓmiſſionis.¶S¶ Populum qͣꝫ ⁊cͣ. qd̓ non eſt intelligendum de totoppl̓o ammonitaꝝ. ſꝫ de illis ſolum qͥ ꝯſilium dederāt ꝙfieret vitupium nūcijs ſuis. qꝛ miſerat eos bona intētione ad ꝯſolatōꝫ regis. ⁊ reddiderunt malū ꝓ bono.⁊ iō voluit ꝯͣ eos exercere rigorem iuſticie. ne deceteet ſimile facere