Regum

eutuſqꝫ eſt eum cibꝰ regius.Dormiuit aūt vrias an̄ portaꝫ domꝰ regie cū alijs ẜuisdn̄i ſui: ⁊ nō deſcēdit ad domū ſuā. Nūciatūqꝫ ē dd̓ adicentibꝰ. Nō iuit vrias indomū ſuaꝫ. Et ait dd̓ ad vriam. Nunqͥd nō de via veniſti? Quare nō deſcendiſti īdomū tuam.ᵐ Et ait vriasad dd̓.ª Archa deiꝰ iſrl̓ ⁊⁊ iuda hītāt ī papiliōibꝰ ⁊ dn̄smeꝰ ioab ⁊ ẜui dn̄i mei ſuꝑfaciē terre manēt: ⁊ ego ingrediar domū meā vt comedam ⁊ bibā ⁊ dormiā cū vxore mea? Per ſalutē tuaꝫ ⁊ ꝑſalutē aīe tue nō faciaꝫ remhanc. Ait gͦ dauid ad vriaꝫMane h̓ etiaꝫ hodie ⁊ crasdimittaꝫ te. Manſit vriasin hirl̓m in die illa ⁊ altera⁊ vocauit eū dd̓º vt comederet coraꝫ ſe ⁊ biberet ⁊ ineb̓auit eū: qͥ egreſſus veſꝑedormiuit in ſtratu ſuo cū ẜuis dn̄i ſui: ⁊ in domū ſuamn̄ deſcēdit. Factū eſt gͦ mane: ⁊ ſcripſit dd̓ epl̓aꝫ ad ioab: miſitqꝫ ꝑ manū vrie ſcribens in epl̓a.q Ponite vriāex aduerſo belli vbi fortiſſimū eſt p̄liūʳ ⁊ derelinqͥte eūvt ꝑcuſſus int̓eat. Igit̉ cūio ab obſideret vrbe poſuitvriam ī loco vbi ſciebat viros eē fortiſſimos: egreſſiqꝫviri d̓ ciuitate bellabāt aduerſum ioab:ˢ ⁊ cecider̄t deppl̓o ẜuoꝝ dd̓ ⁊ mortuꝰ eſtetiaꝫ vrias etheꝰq Miſit itaqꝫ ioab ⁊ nūciauit dd̓ oīa v̓ba p̄lij: p̄cepitqꝫ nūcio di-

cens. Cum ꝯpleuerꝭ vniuerſos ẜmones belli ad regemſi eū videris īdignari ⁊ dixerit qͣre acceſſiſtis ad murum vt p̄liaremī: an ignorabatis ꝙ multa deſuꝑ ex muro tela mittant̉: qͥs ꝑcuſſitabimelech filiū hierobaal?ᶻnōne mulier miſit ſuꝑ euꝫfragmē mole de muro r int̓iecit eū ī thebes: qͣre iuxͣ murum acceſſiſtis: dices. Etiāẜuꝰ tuꝰ vrias etheꝰ occubuit. Abijt gͦ nunciꝰ ⁊ venit ⁊narrauit dd̓ oīa q̄ ei p̄ceꝑatioab: ⁊ dixit nūcius ad dd̓Preualuer̄t aduerſum nosviri: ⁊ egreſſi ſunt ad nos inagꝝ. Nos aūt facto īpetuperſecuti/ eos ſumꝰ vſqꝫ adportaꝫ / ciuitatis: ⁊ direxer̄tiacula ſagittarij ad ẜuoſ tuos ex muro d̓ſuꝑ: mortuiqꝫſunt de ẜuis regis. Quī etiam ẜuꝰ tuꝰ vr̄ias etheꝰ mortuus eſt. Et dixit dauid adnuncium. Hec dies ioab.Nō te frāgat iſta resᵇ Uarius em̄ euētꝰ eſt belli ⁊ nūchūc ⁊ nūc illū ꝯſumit gladius. Cōforta bellatores tuos aduerſus vrbē vt deſtruas eam: ⁊ exhortare eos audiuit aūt vxor vrie ꝙ mortuus eſſet vrias vir ſuus: ⁊planxit eū. º Tranſactoqꝫluctu miſit dd̓ ⁊ introduxiteam in domū ſuam: ⁊ factaeſt ei vxor: peperitqꝫ ei filiūEt diſplicuit verbum hocquod fecerat dauid coramdomino.¶ Capi. xij.

q. d. in exercitu fuiſti ī labore. ⁊ ſil̓r invia veniendo inde⁊ iō indigens recreꝗtionein ¶ Et ait vrias.ſe excuſando valideliter.Archa dei. qꝛ tc̄erat portata ad exercitu ſicut fuerate ſaul. ꝓut hr̄. d̓Id dādūī bellatoetera patētvſqꝫ ibi. Et vocauit eum dauid.o ¶ Vt comederetcoraꝫ ſe ⁊ biberet.⁊ inebriauit eū faciens ſibi ꝓpinarilatent̓ potū inebriatiuū credens ꝙ ꝑhoc daret obliuiōiarcham ⁊ exercitū.⁊ ſic vino calefactꝰcū vxore ſua dormiret ⁊ ꝑ hoc tn̄ nō fuit deceptꝰ. ⁊ ſic ptꝫbonitas/ ⁊ ꝑfectioipſiꝰ qͥ ꝓ reuerētiadei ⁊ afflictōne ppl̓exn̄tis in expeditōne. etiam a licitꝭ abſtinebat. Et ex hoptꝫ gͣuitas pctī dd̓qͥ militē tam fidele⁊ ꝓbuꝫ nō horruitere ꝓditoriactū eſt gͦ. h̓ꝯnr̄ deſcribit̉ innnt̄ occiſio: cū dr̄.Ponite vrian⁊cͣ. i.aduerſarijrtes ⁊ auda¶Et derelinq̄teeum. retrahendovos ab ipſo.s ¶ Ut ꝑcuſſus int̓eat. ſciebat em̄ eūeſſe ꝯſtantē ⁊ ꝙ nōturpit̉ recederet. ſꝫmagꝭ mori eligerett ¶ Igit̉ cum ioabob̓ſideret ⁊cͣ. credebat eī ꝙ regē offediſſet faciēs aliqͥdvn̄ dignꝰ eſſet morte ⁊ qd̓ dauid hūc modū moriendi decreuiſſet ad celandum culpam vrie. Et ceciderūt ⁊cͣ. exaggrauatū fuit ipſiꝰ pctm̄. qꝛ occaſione illius quem volebat mori fuerunt etiam alij int̓fecti.¶¶ Si eū videris indignari. ꝓpt̓ interfectōꝫ ppl̓i.¶ ¶ Et dixerit qͣre acceſſiſtis ad muꝝ ⁊cͣ. qꝛ ex illa ꝑte ꝑſone etiam inualide pn̄t homīes fortiſſimos interficere qd̓ptꝫ ꝑ exemplum. 3 ¶ Nōne mulier miſit ⁊cͣ. Dices: etiam ẜuꝰ tuus vrias etheꝰ occubuit. hoc dixit ioab ad ſuiⁱ excuſatōꝫ erga dauid. vt dauid cognoſceret ꝙ ioab nō fecerat illum inſultum ex ignorantia artis bellice. ſꝫ vt impleret mandatū regis. cetera patent vſqꝫ ibi.A ¶ Nō te frāgat iſta res ab obſidiōe ciuitatis recedēdo.

¶ In ca. xl. vbidr̄ in poſtilla. adcuiꝰ pleniorē intellectum ſciendum ꝙ hic dicitra. ſa. ꝙ viri ꝓcedentes ad bellūſuis libellum ſeparationis.dabant vxoribꝰIcut ra. ſa. ⁊ alij heb̓. expoſitores ſepe corrumpunt veꝝ intellectū ſcripturaꝝ ꝓſeq̄ndolrāꝫdit. ij. Coꝝ. iij. ita ꝙ qͣꝫpluries labunt̉ in oppoſito vicipluſqͣꝫ oportet. in qͥbꝰ verificat̉ illud: lr̄a occioſo ⁊ extremo .ſ. fabulando multa contraria lr̄e. ⁊ quenuſqͣꝫ in ſcripturis autenticis reperiunt̉ ⁊ in talibꝰ deeis verificat̉ illud psͣ. Narrauerunt mihi iniqui fabulationes. ſed non vt lex tua. vtꝫ in hoc paſſu. Naꝫ hecaſſertio Ra. ſa. dependet ex opinione quorūdam talmudiſtaꝝ aſſerentium ꝙ dauid nunqͣꝫ fuit adulter cūvxorē vrie. Ad quod fundandum fingunt illud de libello ſeparatōnis quod hic ponit Ra. ſa. quod eſt fal-

b ¶ Uarius eſtem̄ euentꝰ belli.q. di. ſi fortunanūc fuit ꝯͣ te eritpoſtea ꝓ te.c ¶ Audiuit aūtvxor vrie ⁊cͣ. ficte tm̄ ⁊ ẜm apparentiā. qꝛ bn̄volebat eiꝰ mortem. vt ꝑ hoc lapidatōꝫ euaderet. ⁊ vxor regisfieret. ⁊ ad iſtaꝫintentōꝫ ꝓcurauerat dd̓ mortēſuam. Ad cuiusintellectum pleniorē ſciendū ꝙdicit hic ra. ſa. ꝙviri ꝓcedentesad bellū dabantvxoribus ſuis libellū ſeꝑatōnisvt libere poſſentꝯͣhere ſi viri in p̄lio morerent̉ ⁊ꝯputabat̉ tp̄usa die datōis libelli. ⁊ ideo qꝛ vxorvr̄ie ꝯceꝑat ptꝰreceſſum maritiſui. iō ipſo mortuo euadebat penaꝫ lapidatōis.ō ¶ Cranfactoqꝫ luctu. hoc eſttēꝑe det̓minatolugendi. qꝛ poſtmortē viroꝝ vxore ſeoꝝꝑ aliqd̓tp̄us portabantveſtes lugubres⁊ iſtud tp̄s vocatur tp̄s iuctꝰ.